เอเสเคียล 19
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
King James Version with Apocrypha
1“จงเปล่งบทคร่ำครวญถึงพวกผู้นำของอิสราเอล
1Moreover take thou up a lamentation for the princes of Israel,
2และกล่าวว่า ‘แม่ของเจ้าเป็นอะไร? นางเป็นแม่สิงโต นางหมอบอยู่ท่ามกลางสิงโต เลี้ยงลูกท่ามกลางสิงโตหนุ่ม
2And say, What is thy mother? A lioness: she lay down among lions, she nourished her whelps among young lions.
3นางเลี้ยงลูกตัวหนึ่งขึ้นมา มันโตเป็นสิงโตหนุ่ม มันเรียนรู้การจับเหยื่อ และกินมนุษย์
3And she brought up one of her whelps: it became a young lion, and it learned to catch the prey; it devoured men.
4ประชาชาติทั้งหลายได้ยินเรื่องของมัน มันถูกจับในหลุมของพวกเขา แล้วถูกเกี่ยวด้วยตะขอพาไปยังแผ่นดินอียิปต์
4The nations also heard of him; he was taken in their pit, and they brought him with chains unto the land of Egypt.
5“‘เมื่อนางเห็นว่ารอไปก็ไร้ผล ความหวังสูญสิ้นแล้ว นางจึงเอาลูกอีกตัวหนึ่ง เลี้ยงให้เป็นสิงโตหนุ่ม
5Now when she saw that she had waited, and her hope was lost, then she took another of her whelps, and made him a young lion.
6มันเดินไปมาท่ามกลางสิงโต และโตเป็นสิงโตหนุ่ม มันเรียนรู้การจับเหยื่อ และกินมนุษย์
6And he went up and down among the lions, he became a young lion, and learned to catch the prey, and devoured men.
7มันบุกเข้าไปในวังของพวกเขา และทำลายเมืองของพวกเขา แผ่นดินและทุกสิ่งในนั้นร้างเปล่า เพราะเสียงคำรามของมัน
7And he knew their desolate palaces, and he laid waste their cities; and the land was desolate, and the fulness thereof, by the noise of his roaring.
8แล้วประชาชาติจากแคว้นต่าง ๆ ก็เข้ามาต่อสู้มันจากทุกด้าน พวกเขากางตาข่ายเหนือมัน และจับมันไว้ในหลุม
8Then the nations set against him on every side from the provinces, and spread their net over him: he was taken in their pit.
9พวกเขาเอาตะขอล่ามมันไว้ในกรง แล้วนำไปหากษัตริย์แห่งบาบิโลน พวกเขาขังมันไว้ในที่มั่น เพื่อจะไม่ได้ยินเสียงมันอีกบนภูเขาแห่งอิสราเอล
9And they put him in ward in chains, and brought him to the king of Babylon: they brought him into holds, that his voice should no more be heard upon the mountains of Israel.
10“‘แม่ของเจ้าเคยเหมือนเถาองุ่นในสายเลือดของเจ้า ปลูกอยู่ริมน้ำ มีผลดกและกิ่งมากเพราะมีน้ำอุดม
10¶ Thy mother is like a vine in thy blood, planted by the waters: she was fruitful and full of branches by reason of many waters.
11มีกิ่งแข็งแรงเหมาะทำคทาสำหรับผู้ปกครอง ลำต้นสูงเด่นเหนือพุ่มกิ่งหนา มองเห็นความสูงของมันได้ชัด ท่ามกลางกิ่งมากมาย
11And she had strong rods for the sceptres of them that bare rule, and her stature was exalted among the thick branches, and she appeared in her height with the multitude of her branches.
12แต่มันถูกถอนขึ้นด้วยความเดือดดาล และเหวี่ยงลงกับพื้น ลมตะวันออกทำให้ผลของมันเหี่ยวแห้ง กิ่งแข็งแรงถูกหักและแห้งตาย ไฟเผาผลาญมัน
12But she was plucked up in fury, she was cast down to the ground, and the east wind dried up her fruit: her strong rods were broken and withered; the fire consumed them.
13บัดนี้มันถูกปลูกในถิ่นทุรกันดาร ในแผ่นดินแห้งแล้งกระหายน้ำ
13And now she is planted in the wilderness, in a dry and thirsty ground.
14ไฟออกมาจากกิ่งของมันเอง เผาผลของมันจนหมด ไม่มีแม้แต่กิ่งแข็งแรงที่จะเป็นคทาสำหรับปกครอง’ นี่เป็นบทคร่ำครวญ และจะใช้เป็นบทคร่ำครวญ”
14And fire is gone out of a rod of her branches, which hath devoured her fruit, so that she hath no strong rod to be a sceptre to rule. This is a lamentation, and shall be for a lamentation.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.