เอเสเคียล 19
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
1“จงเปล่งบทคร่ำครวญถึงพวกผู้นำของอิสราเอล
1Moreover, take thou up a lamentation for the princes of Israel,
2และกล่าวว่า ‘แม่ของเจ้าเป็นอะไร? นางเป็นแม่สิงโต นางหมอบอยู่ท่ามกลางสิงโต เลี้ยงลูกท่ามกลางสิงโตหนุ่ม
2and say: How was thy mother a lioness; among lions she couched, in the midst of the young lions she reared her whelps!
3นางเลี้ยงลูกตัวหนึ่งขึ้นมา มันโตเป็นสิงโตหนุ่ม มันเรียนรู้การจับเหยื่อ และกินมนุษย์
3And she brought up one of her whelps, he became a young lion; and he learned to catch the prey, he devoured men.
4ประชาชาติทั้งหลายได้ยินเรื่องของมัน มันถูกจับในหลุมของพวกเขา แล้วถูกเกี่ยวด้วยตะขอพาไปยังแผ่นดินอียิปต์
4Then the nations assembled against him, he was taken in their pit; and they brought him with hooks unto the land of Egypt.
5“‘เมื่อนางเห็นว่ารอไปก็ไร้ผล ความหวังสูญสิ้นแล้ว นางจึงเอาลูกอีกตัวหนึ่ง เลี้ยงให้เป็นสิงโตหนุ่ม
5Now when she saw that she was disappointed, and her hope was lost, then she took another of her whelps, and made him a young lion.
6มันเดินไปมาท่ามกลางสิงโต และโตเป็นสิงโตหนุ่ม มันเรียนรู้การจับเหยื่อ และกินมนุษย์
6And he went up and down among the lions, he became a young lion; and he learned to catch the prey, he devoured men.
7มันบุกเข้าไปในวังของพวกเขา และทำลายเมืองของพวกเขา แผ่นดินและทุกสิ่งในนั้นร้างเปล่า เพราะเสียงคำรามของมัน
7And he knew their castles, and laid waste their cities; and the land was desolate, and the fulness thereof, because of the noise of his roaring.
8แล้วประชาชาติจากแคว้นต่าง ๆ ก็เข้ามาต่อสู้มันจากทุกด้าน พวกเขากางตาข่ายเหนือมัน และจับมันไว้ในหลุม
8Then the nations cried out against him on every side from the provinces; and they spread their net over him, he was taken in their pit.
9พวกเขาเอาตะขอล่ามมันไว้ในกรง แล้วนำไปหากษัตริย์แห่งบาบิโลน พวกเขาขังมันไว้ในที่มั่น เพื่อจะไม่ได้ยินเสียงมันอีกบนภูเขาแห่งอิสราเอล
9And they put him in a cage with hooks, and brought him to the king of Babylon; that they might bring him into strongholds, so that his voice should no more be heard upon the mountains of Israel.
10“‘แม่ของเจ้าเคยเหมือนเถาองุ่นในสายเลือดของเจ้า ปลูกอยู่ริมน้ำ มีผลดกและกิ่งมากเพราะมีน้ำอุดม
10Thy mother was like a vine, in thy likeness, planted by the waters; she was fruitful and full of branches by reason of many waters.
11มีกิ่งแข็งแรงเหมาะทำคทาสำหรับผู้ปกครอง ลำต้นสูงเด่นเหนือพุ่มกิ่งหนา มองเห็นความสูงของมันได้ชัด ท่ามกลางกิ่งมากมาย
11And she had strong rods to be sceptres for them that bore rule; and her stature was exalted among the thick branches, and she was seen in her height with the multitude of her tendrils.
12แต่มันถูกถอนขึ้นด้วยความเดือดดาล และเหวี่ยงลงกับพื้น ลมตะวันออกทำให้ผลของมันเหี่ยวแห้ง กิ่งแข็งแรงถูกหักและแห้งตาย ไฟเผาผลาญมัน
12But she was plucked up in fury, she was cast down to the ground, and the east wind dried up her fruit; her strong rods were broken off and withered, the fire consumed her.
13บัดนี้มันถูกปลูกในถิ่นทุรกันดาร ในแผ่นดินแห้งแล้งกระหายน้ำ
13And now she is planted in the wilderness, in a dry and thirsty ground.
14ไฟออกมาจากกิ่งของมันเอง เผาผลของมันจนหมด ไม่มีแม้แต่กิ่งแข็งแรงที่จะเป็นคทาสำหรับปกครอง’ นี่เป็นบทคร่ำครวญ และจะใช้เป็นบทคร่ำครวญ”
14And fire is gone out of the rod of her branches, it hath devoured her fruit, so that there is in her no strong rod to be a sceptre to rule.' This is a lamentation, and it was for a lamentation.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.