4. Мојсијева 9
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Још рече Господ Мојсију у пустињи синајској друге године по изласку њиховом из земље мисирске првог месеца, говорећи:
1O SENHOR falou a Moisés no deserto do Sinai, no primeiro mês do segundo ano depois que saíram da terra do Egito, dizendo:
2Нека славе синови Израиљеви пасху у одређено време.
2“Que os filhos de Israel celebrem a Páscoa no seu tempo determinado.
3Четрнаестог дана овог месеца увече славите је у одређено време, по свим законима и по свим уредбама њеним славите је.
3No décimo quarto dia deste mês, ao entardecer, vocês a celebrarão no seu tempo determinado. Vocês a celebrarão segundo todos os seus estatutos e segundo todas as suas ordenanças.”
4И рече Мојсије синовима Израиљевим да славе пасху.
4Moisés falou aos filhos de Israel para que celebrassem a Páscoa.
5И славите пасху првог месеца четрнаестог дана увече у пустињи синајској; како беше Господ заповедио Мојсију, све онако учинише синови Израиљеви.
5Eles celebraram a Páscoa no primeiro mês, no décimo quarto dia do mês, ao entardecer, no deserto do Sinai. Conforme tudo o que o SENHOR ordenou a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel.
6А беху неки који се оскврнише о мртваца те не могаху славити пасхе онај дан; и дођоше исти дан пред Мојсија и пред Арона;
6Havia alguns homens que estavam impuros por causa do cadáver de um homem, de modo que não puderam celebrar a Páscoa naquele dia; e eles se apresentaram diante de Moisés e Arão naquele mesmo dia.
7и рекоше му људи они: Ми смо нечисти од мртваца; зашто да нам није слободно принети жртву Господу у време заједно са синовима Израиљевим?
7Aqueles homens lhe disseram: “Nós estamos impuros por causa do cadáver de um homem. Por que seríamos impedidos de apresentar a oferta do SENHOR no seu tempo determinado entre os filhos de Israel?”
8А Мојсије им рече: Станите да чујем шта ће заповедити Господ за вас.
8Moisés lhes respondeu: “Esperem, para que eu ouça o que o SENHOR ordenará a respeito de vocês.”
9А Господ рече Мојсију говорећи:
9O SENHOR falou a Moisés, dizendo:
10Кажи синовима Израиљевим и реци: Ко би био нечист од мртваца или би био на далеком путу између вас или између вашег натражја, нека слави пасху Господу,
10“Fale aos filhos de Israel: ‘Se algum homem entre vocês ou nas suas gerações estiver impuro por causa de um cadáver, ou estiver em uma longa viagem, ele ainda assim celebrará a Páscoa ao SENHOR.
11другог месеца четрнаестог дана увече нека је славе с пресним хлебом и с горким зељем нека је једу.
11No segundo mês, no décimo quarto dia, ao entardecer, eles a celebrarão; eles a comerão com pães sem fermento e ervas amargas.
12Нека не остављају од ње ништа до јутра и кости да јој не преломе, по свему закону за пасху нека је славе.
12Não deixarão nada dela até a manhã seguinte, nem quebrarão nenhum de seus ossos. Segundo todo o estatuto da Páscoa eles a celebrarão.
13А ко је чист и није на путу, па би пропустио славити пасху, да се истреби душа она из народа свог, јер не принесе Господу жртве на време, грех свој нека носи онај човек.
13Mas o homem que estiver puro, e não estiver em viagem, e deixar de celebrar a Páscoa, essa pessoa será eliminada do seu povo. Porque ele não apresentou a oferta do SENHOR no seu tempo determinado, esse homem levará o seu pecado.
14И ако би међу вама живео странац и славио би пасху Господу, по закону и уредби за пасху нека је слави; а закон да вам је једнак и странцу и ономе ко се родио у земљи.
14“‘Se um estrangeiro viver entre vocês e desejar celebrar a Páscoa ao SENHOR, então ele o fará segundo o estatuto da Páscoa, e segundo a sua ordenança. Vocês terão um único estatuto, tanto para o estrangeiro quanto para o natural da terra.’”
15А у који дан би подигнут шатор, покри облак шатор над наслоном од сведочанства; а увече беше над шатором као огањ до јутра.
15No dia em que o tabernáculo foi erguido, a nuvem cobriu o tabernáculo, a saber, a Tenda do Testemunho. Ao entardecer, ela estava sobre o tabernáculo, com a aparência de fogo, até a manhã.
16Тако беше једнако: облак га заклањаше, али ноћу беше као огањ.
16Assim era continuamente. A nuvem o cobria, e havia a aparência de fogo de noite.
17И кад би се облак подигао изнад шатора, тада полажаху синови Израиљеви, а где би стао облак, онде се заустављаху синови Израиљеви.
17Sempre que a nuvem se erguia de sobre a Tenda, depois disso os filhos de Israel partiam; e no lugar onde a nuvem parava, ali os filhos de Israel acampavam.
18По заповести Господњој полажаху синови Израиљеви, и по заповести Господњој устављаху се; докле год стајаше облак над шатором, они стајаху у логору,
18À ordem do SENHOR, os filhos de Israel partiam, e à ordem do SENHOR eles acampavam. Enquanto a nuvem permanecia sobre o tabernáculo, eles permaneciam acampados.
19и кад облак дуго стајаше над шатором, тада свршиваху синови Израиљеви шта треба свршивати Господу и не полажаху.
19Quando a nuvem se detinha sobre o tabernáculo por muitos dias, então os filhos de Israel guardavam a ordem do SENHOR, e não partiam.
20И кад облак беше над шатором мало дана, по заповести Господњој стајаху у логору и по заповести Господњој полажаху.
20Às vezes a nuvem ficava poucos dias sobre o tabernáculo; então, segundo a ordem do SENHOR, eles permaneciam acampados, e segundo a ordem do SENHOR eles partiam.
21Кад би, пак, облак стајао од вечера до јутра, а ујутро би се подигао облак, тада полажаху; било дању или ноћу, кад би се облак подигао, они полажаху.
21Às vezes a nuvem ficava desde o entardecer até a manhã; e quando a nuvem se erguia de manhã, eles partiam; fosse de dia ou de noite, quando a nuvem se erguia, eles partiam.
22Ако ли би два дана или месец дана или годину облак стајао над шатором, стајаху у логору синови Израиљеви и не полажаху, а како би се подигао, они полажаху.
22Fosse por dois dias, ou um mês, ou um ano que a nuvem se detinha sobre o tabernáculo, permanecendo sobre ele, os filhos de Israel permaneciam acampados, e não partiam; mas quando ela se erguia, eles partiam.
23По заповести Господњој стајаху у логор, и по заповести Господњој полажаху; и свршиваху шта треба свршивати Господу, као што беше заповедио Господ преко Мојсија.
23À ordem do SENHOR eles acampavam, e à ordem do SENHOR eles partiam. Eles guardavam a ordem do SENHOR, conforme a ordem do SENHOR por meio de Moisés.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.