Numeri 9
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Jahweh sprak in de woestijn van de Sinaï tot Moses in de eerste maand van het tweede jaar na hun uittocht uit Egypte:
1O SENHOR falou a Moisés no deserto do Sinai, no primeiro mês do segundo ano depois que saíram da terra do Egito, dizendo:
2De Israëlieten moeten het Pascha vieren op de daarvoor vastgestelde tijd.
2“Que os filhos de Israel celebrem a Páscoa no seu tempo determinado.
3Op de veertiende dag van deze maand, bij het vallen van de avond, moeten zij het op de juiste tijd vieren, en daarbij al de voorschriften en wetten erover in acht nemen.
3No décimo quarto dia deste mês, ao entardecer, vocês a celebrarão no seu tempo determinado. Vocês a celebrarão segundo todos os seus estatutos e segundo todas as suas ordenanças.”
4Moses beval dus de Israëlieten, het Pascha te vieren.
4Moisés falou aos filhos de Israel para que celebrassem a Páscoa.
5En de Israëlieten vierden het in de woestijn van de Sinaï op de veertiende dag der eerste maand, bij het vallen van den avond, en zij namen alles in acht, wat Jahweh Moses bevolen had.
5Eles celebraram a Páscoa no primeiro mês, no décimo quarto dia do mês, ao entardecer, no deserto do Sinai. Conforme tudo o que o SENHOR ordenou a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel.
6Maar er waren toen enige mannen, die zich aan een lijk hadden verontreinigd, en dus op die dag het Pascha niet konden vieren. Die mannen verschenen die dag voor Moses en Aäron,
6Havia alguns homens que estavam impuros por causa do cadáver de um homem, de modo que não puderam celebrar a Páscoa naquele dia; e eles se apresentaram diante de Moisés e Arão naquele mesmo dia.
7en zeiden tot hen: Wij hebben ons aan een lijk verontreinigd. Maar waarom is het ons nu niet vergund, het offer van Jahweh te brengen op de vastgestelde tijd te midden van de Israëlieten?
7Aqueles homens lhe disseram: “Nós estamos impuros por causa do cadáver de um homem. Por que seríamos impedidos de apresentar a oferta do SENHOR no seu tempo determinado entre os filhos de Israel?”
8Moses gaf hun ten antwoord: Blijft hier wachten; dan ga ik horen, wat Jahweh over u beveelt.
8Moisés lhes respondeu: “Esperem, para que eu ouça o que o SENHOR ordenará a respeito de vocês.”
9En Jahweh sprak tot Moses:
9O SENHOR falou a Moisés, dizendo:
10Zeg aan de Israëlieten: Wanneer iemand van u of uw nageslacht zich aan een lijk heeft verontreinigd, of ver weg is op reis, dan moet hij toch het Pascha houden ter ere van Jahweh.
10“Fale aos filhos de Israel: ‘Se algum homem entre vocês ou nas suas gerações estiver impuro por causa de um cadáver, ou estiver em uma longa viagem, ele ainda assim celebrará a Páscoa ao SENHOR.
11Ze moeten het dan vieren in de tweede maand, op de veertiende dag, bij het vallen van de avond. Ook zij moeten het met ongedesemde broden en bittere kruiden eten,
11No segundo mês, no décimo quarto dia, ao entardecer, eles a celebrarão; eles a comerão com pães sem fermento e ervas amargas.
12mogen er niets van tot de volgende morgen bewaren, geen been er van breken, en moeten alle voorschriften van het Pascha er bij in acht nemen.
12Não deixarão nada dela até a manhã seguinte, nem quebrarão nenhum de seus ossos. Segundo todo o estatuto da Páscoa eles a celebrarão.
13Maar wie verzuimt, het Pascha te vieren, ofschoon hij rein is en niet op reis, zal van zijn volk worden afgesneden, omdat hij het offer van Jahweh niet op de vastgestelde tijd heeft gebracht. Zo iemand zal zijn zonde boeten!
13Mas o homem que estiver puro, e não estiver em viagem, e deixar de celebrar a Páscoa, essa pessoa será eliminada do seu povo. Porque ele não apresentou a oferta do SENHOR no seu tempo determinado, esse homem levará o seu pecado.
14Wanneer een vreemdeling bij u woont, en het Pascha ter ere van Jahweh wil vieren, moet ook hij de voorschriften en wetten van het Pascha in acht nemen. Hetzelfde voorschrift geldt voor u allen, voor den vreemdeling zowel als voor het kind van het land.
14“‘Se um estrangeiro viver entre vocês e desejar celebrar a Páscoa ao SENHOR, então ele o fará segundo o estatuto da Páscoa, e segundo a sua ordenança. Vocês terão um único estatuto, tanto para o estrangeiro quanto para o natural da terra.’”
15Op de dag, dat men de tabernakel had opgericht, bedekte de wolk de tabernakel van de verbondstent, en des avonds rustte er als het ware een vuurgloed op de tabernakel tot aan de morgen.
15No dia em que o tabernáculo foi erguido, a nuvem cobriu o tabernáculo, a saber, a Tenda do Testemunho. Ao entardecer, ela estava sobre o tabernáculo, com a aparência de fogo, até a manhã.
16Zo bleef het voortdurend: de wolk bedekte hem overdag, en een vuurgloed des nachts.
16Assim era continuamente. A nuvem o cobria, e havia a aparência de fogo de noite.
17Zodra nu de wolk zich boven de tent verhief, trokken de Israëlieten verder, en op de plaats, waar de wolk zich neerliet, sloegen zij hun legerplaats op.
17Sempre que a nuvem se erguia de sobre a Tenda, depois disso os filhos de Israel partiam; e no lugar onde a nuvem parava, ali os filhos de Israel acampavam.
18Op bevel van Jahweh trokken de Israëlieten verder, op bevel van Jahweh sloegen zij hun legerplaats op, en zolang de wolk op de tabernakel bleef rusten, bleven zij in hun legerplaats.
18À ordem do SENHOR, os filhos de Israel partiam, e à ordem do SENHOR eles acampavam. Enquanto a nuvem permanecia sobre o tabernáculo, eles permaneciam acampados.
19Wanneer de wolk langere tijd op de tabernakel bleef rusten, richtten de Israëlieten zich naar Jahweh’s beschikking, en trokken niet verder.
19Quando a nuvem se detinha sobre o tabernáculo por muitos dias, então os filhos de Israel guardavam a ordem do SENHOR, e não partiam.
20Soms bleef de wolk maar enige dagen boven de tabernakel; ook dan legerden zij zich op Jahweh’s bevel en trokken verder op Jahweh’s bevel.
20Às vezes a nuvem ficava poucos dias sobre o tabernáculo; então, segundo a ordem do SENHOR, eles permaneciam acampados, e segundo a ordem do SENHOR eles partiam.
21Soms bleef de wolk slechts van de avond tot de morgen; maar als de wolk zich des morgens verhief, braken zij op. En of het dag was of nacht, als de wolk zich verhief, braken zij op.
21Às vezes a nuvem ficava desde o entardecer até a manhã; e quando a nuvem se erguia de manhã, eles partiam; fosse de dia ou de noite, quando a nuvem se erguia, eles partiam.
22En of de wolk twee dagen, of een maand of nog langer, op de tabernakel bleef rusten, zolang zij daarop bleef rusten, bleven de Israëlieten gelegerd en braken niet op; eerst als zij opsteeg, trokken zij verder.
22Fosse por dois dias, ou um mês, ou um ano que a nuvem se detinha sobre o tabernáculo, permanecendo sobre ele, os filhos de Israel permaneciam acampados, e não partiam; mas quando ela se erguia, eles partiam.
23Dus op bevel van Jahweh sloegen zij hun legerplaats op, en op bevel van Jahweh trokken zij verder. Steeds richtten zij zich naar de beschikking van Jahweh, zoals Jahweh het door Moses bevolen had.
23À ordem do SENHOR eles acampavam, e à ordem do SENHOR eles partiam. Eles guardavam a ordem do SENHOR, conforme a ordem do SENHOR por meio de Moisés.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.