Јаковљева 3
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Diodati Bibbia 1885
1Не тражите, браћо моја, да будете многи учитељи, знајући да ћемо већма бити осуђени,
1FRATELLI miei, non siate molti maestri; sapendo che noi ne riceveremo maggior condannazione.
2јер сви погрешујемо много пута. Али ко у речи не погрешује, онај је савршен човек, може зауздати и све тело.
2Poichè tutti falliamo in molte cose; se alcuno non fallisce nel parlare, esso è uomo compiuto, e può tenere a freno eziandio tutto il corpo.
3Јер гле, и коњима мећемо жвале у уста да нам се покоравају, и све тело њихово окрећемо.
3Ecco, noi mettiamo i freni nelle bocche de' cavalli, acciocchè ci ubbidiscano, e facciamo volgere tutto il corpo loro.
4Гле и лађе, ако су и велике и силни их ветрови гоне, окрећу се малом крмицом куда хоће онај који управља.
4Ecco ancora le navi, benchè sieno cotanto grandi, e che sieno sospinte da fieri venti, son volte con un piccolissimo timone, dovunque il movimento di colui che le governa vuole.
5А тако је и језик мали уд, и много чини. Гле, мала ватра, и колике велике шуме сажеже.
5Così ancora la lingua è un piccol membro, e si vanta di gran cose. Ecco, un piccol fuoco quante legne incende!
6И језик је ватра, свет пут неправде. Тако и језик живи међу нашим удима, поганећи све тело, и палећи време живота нашег, и запаљујући се од пакла.
6La lingua altresì è un fuoco, è il mondo dell'iniquità; così dentro alle nostre membra è posta la lingua, la qual contamina tutto il corpo, e infiamma la ruota della vita, ed è infiammata dalla geenna.
7Јер сав род звериња и птица, и бубина и риба, припитомљава се и припитомио се роду човечијем;
7Poichè ogni generazione di fiere, e d'uccelli, e di rettili, e d'animali marini, si doma ed è stata domata dalla natura umana;
8а језик нико од људи не може припитомити, јер је немирно зло, пуно једа смртоноснога.
8ma niun uomo può domar la lingua; ella è un male che non si può rattenere; è piena di mortifero veleno.
9Њиме благосиљамо Бога и Оца, и њиме кунемо људе, који су створени по обличју Божијем.
9Per essa benediciamo Iddio e Padre; e per essa malediciamo gli uomini, che son fatti alla simiglianza di Dio.
10Из једних уста излази благослов и клетва. Не ваља, љубазна браћо моја, да ово тако бива.
10D'una medesima bocca procede benedizione e maledizione. Non bisogna, fratelli miei, che queste cose si facciano in questa maniera.
11Еда ли може извор из једне главе точити слатко и горко?
11La fonte sgorga ella da una medesima buca il dolce e l'amaro?
12Може ли, браћо моја, смоква маслине рађати или винова лоза смокве? Тако ниједан извор не даје слане и слатке воде.
12Può, fratelli miei, un fico fare ulive, o una vite fichi? così niuna fonte può gettare acqua salsa, e dolce.
13Ко је међу вама мудар и паметан нека покаже од доброг живљења дела своја у кротости и премудрости.
13CHI è savio e saputo, fra voi? mostri, per la buona condotta, le sue opere, con mansuetudine di sapienza.
14Ако ли имате горку завист и свађу у срцима својим, не хвалите се, ни лажите на истину.
14Ma, se voi avete nel cuor vostro invidia amara e contenzione, non vi gloriate contro alla verità, e non mentite contro ad essa.
15Ово није она премудрост што силази одозго, него земаљска, људска, ђаволска.
15Questa non è la sapienza che discende da alto; anzi è terrena, animale, diabolica.
16Јер где је завист и свађа онде је неслога и свака зла ствар.
16Perciocchè, dov' è invidia e contenzione, ivi è turbamento ed opera malvagia.
17А која је премудрост одозго она је најпре чиста, а потом мирна, кротка, покорна, пуна милости и добрих плодова, без хатера, и нелицемерна.
17Ma la sapienza che è da alto prima è pura, poi pacifica, moderata, arrendevole, piena di misericordia e di frutti buoni, senza parzialità, e senza ipocrisia.
18А плод правде у миру сеје се онима који мир чине.
18Or il frutto della giustizia si semina in pace da coloro che si adoperano alla pace.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.