رومیان 3
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1پس برتری یهود چیست؟ و یا از ختنه چه فایده؟
1What, then, is the advantage of being a Jew? Or what is the value of circumcision?
2بسیار از هر جهت؛ اول آنکه بدیشان کلام خدا امانت داده شده است.
2Much in every way. First of all, they have been entrusted with the very words of God.
3زیرا که چه بگوییم اگر بعضی ایمان نداشتند؟ آیابی ایمانی‌ایشان امانت خدا را باطل می‌سازد؟
3What if some did not have faith? Will their lack of faith nullify God’s faithfulness?
4حاشا! بلکه خدا راستگو باشد و هر انسان دروغگو، چنانکه مکتوب است: «تا اینکه درسخنان خود مصدق شوی و در داوری خودغالب آیی.»
4Certainly not! Let God be true and every man a liar. As it is written: “So that You may be proved right when You speak and victorious when You judge.”
5لکن اگر ناراستی ما عدالت خدا را ثابت می‌کند، چه گوییم؟ آیا خدا ظالم است وقتی که غضب می‌نماید؟ بطور انسان سخن می‌گویم.
5But if our unrighteousness highlights the righteousness of God, what shall we say? That God is unjust to inflict His wrath on us? I am speaking in human terms.
6حاشا! در این صورت خدا چگونه عالم راداوری خواهد کرد؟
6Certainly not! In that case, how could God judge the world?
7زیرا اگر به دروغ من، راستی خدا برای جلال او افزون شود، پس چرا برمن نیز چون گناهکار حکم شود؟
7However, if my falsehood accentuates God’s truthfulness, to the increase of His glory, why am I still condemned as a sinner?
8و چرا نگوییم، چنانکه بعضی بر ما افترا می‌زنند و گمان می‌برندکه ما چنین می‌گوییم، بدی بکنیم تا نیکویی حاصل شود؟ که قصاص ایشان به انصاف است.
8Why not say, as some slanderously claim that we say, “Let us do evil that good may result”? Their condemnation is deserved!
9پس چه گوییم؟ آیا برتری داریم؟ نه به هیچ وجه! زیرا پیش ادعا وارد آوردیم که یهود ویونانیان هر دو به گناه گرفتارند.
9What then? Are we any better? Not at all. For we have already made the charge that Jews and Greeks alike are all under sin.
10چنانکه مکتوب است که «کسی عادل نیست، یکی هم نی.
10As it is written: “There is no one righteous, not even one.
11کسی فهیم نیست، کسی طالب خدا نیست.
11There is no one who understands, no one who seeks God.
12همه گمراه و جمیع باطل گردیده‌اند. نیکوکاری نیست یکی هم نی.
12All have turned away, they have together become worthless; there is no one who does good, not even one.”
13گلوی ایشان گور گشاده است و به زبانهای خود فریب می‌دهند. زهر مار در زیر لب ایشان است،
13“Their throats are open graves; their tongues practice deceit.” “The venom of vipers is on their lips.”
14ودهان ایشان پر از لعنت و تلخی است.
14“Their mouths are full of cursing and bitterness.”
15پایهای ایشان برای خون ریختن شتابان است.
15“Their feet are swift to shed blood;
16هلاکت و پریشانی در طریقهای ایشان است،
16ruin and misery lie in their wake,
17و طریق سلامتی را ندانسته‌اند.
17and the way of peace they have not known.”
18خدا ترسی درچشمانشان نیست.»
18“There is no fear of God before their eyes.”
19الان آگاه هستیم که آنچه شریعت می‌گوید، به اهل شریعت خطاب می‌کند تا هر دهانی بسته شود و تمام عالم زیر قصاص خدا آیند.
19Now we know that whatever the law says, it says to those who are under the law, so that every mouth may be silenced and the whole world held accountable to God.
20ازآنجا که به اعمال شریعت هیچ بشری در حضوراو عادل شمرده نخواهد شد، چونکه از شریعت دانستن گناه است.
20Therefore no one will be justified in His sight by works of the law. For the law merely brings awareness of sin.
21لکن الحال بدون شریعت، عدالت خداظاهر شده است، چنانکه تورات و انبیا بر آن شهادت می‌دهند؛
21But now, apart from the law, the righteousness of God has been revealed, as attested by the Law and the Prophets.
22یعنی عدالت خدا که بوسیله ایمان به عیسی مسیح است، به همه و کل آنانی که ایمان آورند. زیرا که هیچ تفاوتی نیست،
22And this righteousness from God comes through faith in Jesus Christ to all who believe. There is no distinction,
23زیراهمه گناه کرده‌اند واز جلال خدا قاصر می‌باشند،
23for all have sinned and fall short of the glory of God,
24و به فیض او مجان عادل شمرده می‌شوند به وساطت آن فدیه‌ای که در عیسی مسیح است.
24and are justified freely by His grace through the redemption that is in Christ Jesus.
25که خدا او را از قبل معین کرد تا کفاره باشد به واسطه ایمان به وسیله خون او تا آنکه عدالت خود را ظاهر سازد، به‌سبب فرو گذاشتن خطایای سابق در حین تحمل خدا،
25God presented Him as the atoning sacrifice through faith in His blood, in order to demonstrate His righteousness, because in His forbearance He had passed over the sins committed beforehand.
26برای اظهار عدالت خود در زمان حاضر، تا او عادل شود و عادل شمارد هرکسی را که به عیسی ایمان آورد.
26He did this to demonstrate His righteousness at the present time, so as to be just and to justify the one who has faith in Jesus.
27پس جای فخر کجا است؟ برداشته شده است! به کدام شریعت؟ آیا به شریعت اعمال؟ نی بلکه به شریعت ایمان.
27Where, then, is boasting? It is excluded. On what principle? On that of works? No, but on that of faith.
28زیرا یقین می‌دانیم که انسان بدون اعمال شریعت، محض ایمان عادل شمرده می‌شود.
28For we maintain that a man is justified by faith apart from works of the law.
29آیا او خدای یهود است فقط؟ مگر خدای امت‌ها هم نیست؟ البته خدای امت‌ها نیز است.
29Is God the God of Jews only? Is He not the God of Gentiles too? Yes, of Gentiles too,
30زیرا واحد است خدایی که اهل ختنه را از ایمان، و نامختونان را به ایمان عادل خواهد شمرد.
30since there is only one God, who will justify the circumcised by faith and the uncircumcised through that same faith.
31پس آیا شریعت را به ایمان باطل می‌سازیم؟ حاشا! بلکه شریعت رااستوار می‌داریم.
31Do we, then, nullify the law by this faith? Certainly not! Instead, we uphold the law.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.