رومیان 14
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1و کسی را که در ایمان ضعیف باشدبپذیرید، لکن نه برای محاجه درمباحثات.
1Accept him whose faith is weak, without passing judgment on his opinions.
2یکی ایمان دارد که همه‌چیز را بایدخورد اما آنکه ضعیف است بقول می‌خورد.
2For one person has faith to eat all things, while another, who is weak, eats only vegetables.
3پس خورنده ناخورنده را حقیر نشمارد وناخورنده بر خورنده حکم نکند زیرا خدا او راپذیرفته است.
3The one who eats everything must not belittle the one who does not, and the one who does not eat everything must not judge the one who does, for God has accepted him.
4تو کیستی که بر بنده کسی دیگرحکم می‌کنی؟ او نزد آقای خود ثابت یا ساقطمی شود. لیکن استوار خواهد شد زیرا خدا قادراست که او را ثابت نماید.
4Who are you to judge someone else’s servant? To his own master he stands or falls. And he will stand, for the Lord is able to make him stand.
5یکی یک روز را از دیگری بهتر می‌داند ودیگری هر روز را برابر می‌شمارد. پس هر کس درذهن خود متیقن بشود.
5One person regards a certain day above the others, while someone else considers every day alike. Each one should be fully convinced in his own mind.
6آنکه روز را عزیز می‌داندبخاطر خداوند عزیزش می‌دارد و آنکه روز راعزیز نمی دارد هم برای خداوند نمی دارد؛ و هرکه می‌خورد برای خداوند می‌خورد زیرا خدا راشکر می‌گوید، و آنکه نمی خورد برای خداوندنمی خورد و خدا را شکر می‌گوید.
6He who observes a special day does so to the Lord; he who eats does so to the Lord, for he gives thanks to God; and he who abstains does so to the Lord and gives thanks to God.
7زیرا احدی از ما به خود زیست نمی کند و هیچ‌کس به خودنمی میرد.
7For none of us lives to himself alone, and none of us dies to himself alone.
8زیرا اگر زیست کنیم برای خداوندزیست می‌کنیم و اگر بمیریم برای خداوند می میریم. پس خواه زنده باشیم، خواه بمیریم، ازآن خداوندیم.
8If we live, we live to the Lord, and if we die, we die to the Lord. So whether we live or die, we belong to the Lord.
9زیرا برای همین مسیح مرد وزنده گشت تا بر زندگان و مردگان سلطنت کند.
9For this reason Christ died and returned to life, that He might be the Lord of both the dead and the living.
10لکن تو چرا بر برادر خود حکم می‌کنی؟ یا تونیز چرا برادر خود را حقیر می‌شماری؟ زانرو که همه پیش مسند مسیح حاضر خواهیم شد.
10Why, then, do you judge your brother? Or why do you belittle your brother? For we will all stand before God’s judgment seat.
11زیرا مکتوب است «خداوند می‌گوید به حیات خودم قسم که هر زانویی نزد من خم خواهد شد وهر زبانی به خدا اقرار خواهد نمود.»
11It is written: “As surely as I live, says the Lord, every knee will bow before Me; every tongue will confess to God.”
12پس هریکی از ما حساب خود را به خدا خواهد داد.
12So then, each of us will give an account of himself to God.
13بنابراین بر یکدیگر حکم نکنیم بلکه حکم کنید به اینکه کسی سنگی مصادم یا لغزشی در راه برادر خود ننهد.
13Therefore let us stop judging one another. Instead, make up your mind not to put any stumbling block or obstacle in your brother’s way.
14می‌دانم و در عیسی خداوندیقین می‌دارم که هیچ‌چیز در ذات خود نجس نیست جز برای آن کسی‌که آن را نجس پندارد؛ برای او نجس است.
14I am convinced and fully persuaded in the Lord Jesus that nothing is unclean in itself. But if anyone regards something as unclean, then for him it is unclean.
15زیرا هرگاه برادرت به خوراک آزرده شود، دیگر به محبت رفتارنمی کنی. به خوراک خود هلاک مساز کسی را که مسیح در راه او بمرد.
15If your brother is distressed by what you eat, you are no longer acting in love. Do not by your eating destroy your brother, for whom Christ died.
16پس مگذارید که نیکویی شما را بد گویند.
16Do not allow what you consider good, then, to be spoken of as evil.
17زیرا ملکوت خدا اکل وشرب نیست بلکه عدالت و سلامتی و خوشی درروح‌القدس.
17For the kingdom of God is not a matter of eating and drinking, but of righteousness, peace, and joy in the Holy Spirit.
18زیرا هرکه در این امور خدمت مسیح را کند، پسندیده خدا و مقبول مردم است.
18For whoever serves Christ in this way is pleasing to God and approved by men.
19پس آن اموری را که منشا سلامتی و بنای یکدیگر است پیروی نمایید.
19So then, let us pursue what leads to peace and to mutual edification.
20بجهت خوراک کار خدا را خراب مساز. البته همه‌چیز پاک است، لیکن بد است برای آن شخص که برای لغزش می‌خورد.
20Do not destroy the work of God for the sake of food. All food is clean, but it is wrong for a man to let his eating be a stumbling block.
21گوشت نخوردن و شراب ننوشیدن و کاری نکردن که باعث ایذا یا لغزش یا ضعف برادرت باشد نیکواست.
21It is better not to eat meat or drink wine or to do anything to cause your brother to stumble.
22آیا تو ایمان داری؟ پس برای خودت درحضور خدا آن را بدار، زیرا خوشابحال کسی‌که بر خود حکم نکند در آنچه نیکو می‌شمارد.
22Keep your belief about such matters between yourself and God. Blessed is the one who does not condemn himself by what he approves.
23لکن آنکه شک دارد اگر بخورد ملزم می‌شود، زیرا به ایمان نمی خورد؛ و هر‌چه از ایمان نیست گناه است.
23But the one who has doubts is condemned if he eats, because his eating is not from faith; and everything that is not from faith is sin.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.