رومیان 10
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1ای برادران خوشی دل من و دعای من نزد خدا بجهت اسرائیل برای نجات ایشان است.
1Brothers, my heart’s desire and prayer to God for the Israelites is for their salvation.
2زیرا بجهت ایشان شهادت می‌دهم که برای خدا غیرت دارند لکن نه از روی معرفت.
2For I testify about them that they are zealous for God, but not on the basis of knowledge.
3زیرا که چون عدالت خدا را نشناخته، می‌خواستند عدالت خود را ثابت کنند، مطیع عدالت خدا نگشتند.
3Because they were ignorant of God’s righteousness and sought to establish their own, they did not submit to God’s righteousness.
4زیرا که مسیح است انجام شریعت بجهت عدالت برای هر کس که ایمان آورد.
4For Christ is the end of the law, to bring righteousness to everyone who believes.
5زیرا موسی عدالت شریعت را بیان می‌کندکه «هرکه به این عمل کند، در این خواهدزیست.»
5For concerning the righteousness that is by the law, Moses writes: “The man who does these things will live by them.”
6لکن عدالت ایمان بدینطور سخن می‌گوید که «در خاطر خود مگو کیست که به آسمان صعود کند یعنی تا مسیح را فرود آورد،
6But the righteousness that is by faith says: “Do not say in your heart, ‘Who will ascend into heaven?’ (that is, to bring Christ down)
7یا کیست که به هاویه نزول کند یعنی تا مسیح رااز مردگان برآورد.»
7or, ‘Who will descend into the Abyss?’ (that is, to bring Christ up from the dead).”
8لکن چه می‌گوید؟ اینکه «کلام نزد تو و در دهانت و در قلب تو است یعنی‌این کلام ایمان که به آن وعظ می‌کنیم.»
8But what does it say? “The word is near you; it is in your mouth and in your heart,” that is, the word of faith we are proclaiming:
9زیرا اگربه زبان خود عیسی خداوند را اعتراف کنی و دردل خود ایمان آوری که خدا او را از مردگان برخیزانید، نجات خواهی یافت.
9that if you confess with your mouth, “Jesus is Lord,” and believe in your heart that God raised Him from the dead, you will be saved.
10چونکه به دل ایمان آورده می‌شود برای عدالت و به زبان اعتراف می‌شود بجهت نجات.
10For with your heart you believe and are justified, and with your mouth you confess and are saved.
11و کتاب می‌گوید «هرکه به او ایمان آورد خجل نخواهدشد.»
11It is just as the Scripture says: “Anyone who believes in Him will never be put to shame.”
12زیرا که در یهود و یونانی تفاوتی نیست که همان خداوند، خداوند همه است و دولتمنداست برای همه که نام او را می‌خوانند.
12For there is no difference between Jew and Greek: The same Lord is Lord of all, and gives richly to all who call on Him,
13زیرا هرکه نام خداوند را بخواند نجات خواهد یافت.
13for, “Everyone who calls on the name of the Lord will be saved.”
14پس چگونه بخوانند کسی را که به او ایمان نیاورده‌اند؟ و چگونه ایمان آورند به کسی‌که خبراو را نشنیده‌اند؟ و چگونه بشنوند بدون واعظ؟
14How then can they call on the One in whom they have not believed? And how can they believe in the One of whom they have not heard? And how can they hear without someone to preach?
15و چگونه وعظ کنند جز اینکه فرستاده شوند؟ چنانکه مکتوب است که «چه زیبا است پایهای آنانی که به سلامتی بشارت می‌دهند و به چیزهای نیکو مژده می‌دهند.»
15And how can they preach unless they are sent? As it is written: “How beautiful are the feet of those who bring good news!”
16لکن همه بشارت را گوش نگرفتند زیرا اشعیا می‌گوید «خداوندا کیست که اخبار ما را باور کرد؟»
16But not all of them welcomed the good news. For Isaiah says, “Lord, who has believed our message?”
17لهذا ایمان از شنیدن است و شنیدن از کلام خدا.
17Consequently, faith comes by hearing, and hearing by the word of Christ.
18لکن می‌گویم آیانشنیدند؟ البته شنیدند: «صوت ایشان در تمام جهان منتشر گردید و کلام ایشان تا اقصای ربع مسکون رسید.»
18But I ask, did they not hear? Indeed they did: “Their voice has gone out into all the earth, their words to the ends of the world.”
19و می‌گویم آیا اسرائیل ندانسته‌اند؟ اول موسی می‌گوید: «من شما را به غیرت می‌آورم به آن که امتی نیست و بر قوم بی‌فهم شما را خشمگین خواهم ساخت.»
19I ask instead, did Israel not understand? First, Moses says: “I will make you jealous by those who are not a nation; I will make you angry by a nation without understanding.”
20واشعیا نیز جرات کرده، می‌گوید: آنانی که طالب من نبودند مرا یافتند و به کسانی که مرا نطلبیدندظاهر گردیدم.»
20And Isaiah boldly says: “I was found by those who did not seek Me; I revealed Myself to those who did not ask for Me.”
21اما در حق اسرائیل می‌گوید: «تمام روز دستهای خود را دراز کردم به سوی قومی نامطیع و مخالف.»
21But as for Israel he says: “All day long I have held out My hands to a disobedient and obstinate people.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.