Tobit 5
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1Tobias gaf zijn vader ten antwoord: Vader, alles wat gij mij opdraagt, zal ik doen.
1Then Tobias answered his father, and said: I will do all things, father, which thou hast commanded me.
2Maar ik begrijp niet, hoe ik dat geld moet terugkrijgen. Hij kent mij niet, en ik ken hèm niet; wat voor bewijs zal ik hem geven? Bovendien is zelfs de weg erheen mij onbekend.
2But how I shall get this money, I cannot tell; he knoweth me not, and I know not him: what token shall I give him? nor did I ever know the way which leadeth thither.
3Maar zijn vader zeide hem: Wel, ik heb hier toch zijn ontvangbewijs; als gij hem dat laat zien, zal hij onmiddellijk uitbetalen.
3Then his father answered him, and said: I have a note of his hand with me, which when thou shalt shew him, he will presently pay it.
4En ga nu maar eens zien, of ge een betrouwbaar man kunt vinden, die tegen een behoorlijk loon met u wil meegaan, om het geld terug te halen, vóórdat ik sterf.
4But go now, and seek thee out some faithful man, to go with thee for his hire: that thou mayst receive it, while I yet live.
5Tobias ging er dus op uit, en trof een deftigen jongeman, met opgeschort kleed en kant en klaar voor de reis.
5Then Tobias going forth, found a beautiful young man, standing girded, and as it were ready to walk.
6Zonder te weten, dat het een engel Gods was, sprak hij hem aan en vroeg: Waar komt ge vandaan, edele jongeling?
6And not knowing that he was an angel of God, he saluted him, and said: From whence art thou, good young man?
7Hij antwoordde: Van de kinderen van Israël. Tobias vroeg verder: Kent gij de weg naar het land der Meden?
7But he answered: Of the children of Israel. And Tobias said to him: Knowest thou the way that leadeth to the country of the Medes?
8Hij antwoordde: Zeker, en alle wegen daarheen heb ik al dikwijls bereisd; ik verbleef dan bij Gabaël, onzen broeder, die in Rages woont, de stad der Meden in de bergen van Ekbátana.
8And he answered: I know it: and I have often walked through all the ways thereof, and I have abode with Gabelus our brother, who dwelleth at Rages a city of the Medes, which is situate in the mount of Ecbatana.
9Tobias verzocht hem: Zoudt ge een ogenblik op mij willen wachten; dan ga ik het aan mijn vader vertellen.
9And Tobias said to him: Stay for me, I beseech thee, till I tell these same things to my father.
10Tobias ging dus naar huis en berichtte dit alles aan zijn vader. En zijn vader stond er over verbaasd en liet hem vragen, bij hem binnen te komen.
10Then Tobias going in told all these things to his father. Upon which his father being in admiration, desired that he would come in unto him.
11De ander deed het, en begroette hem: Vreugde zij u ten allen tijde!
11So going in he saluted him, and said: Joy be to thee always.
12Maar Tobit zeide: Wat kan er nog vreugde zijn voor mij, die in duisternis zit en het licht van de hemel niet zie!
12And Tobias said: What manner of joy shall be to me, who sit in darkness, and see not the light of heaven?
13De jongeman sprak: Houd goede moed, want God zal u weldra genezen.
13And the young man said to him: Be of good courage, thy cure from God is at hand.
14Toen vroeg Tobit hem: Kunt gij mijn zoon begeleiden naar Gabaël in Rages, de stad der Meden; ik zal u het loon geven, als gij terugkomt.
14And Tobias said to him: Canst thou conduct my son to Gabelus at Rages, a city of the Medes? and when thou shalt return, I will pay thee thy hire.
15De engel antwoordde hem: Ik zal hem er heen begeleiden en hem bij u terugbrengen.
15And the angel said to him: I will conduct him thither, and bring him back to thee.
16Tobit vroeg hem verder: Ik bid u mij te willen zeggen, van welke familie en welke stam gij zijt?
16And Tobias said to him: I pray thee, tell me, of what family, or what tribe art thou?
17De engel Rafaël gaf hem ten antwoord: Zoekt gij de afkomst van den dienaar of den dienaar zelf, om uw zoon te vergezellen?
17And Raphael the angel answered: Dost thou seek the family of him thou hirest, or the hired servant himself to go with thy son?
18Maar om u soms niet bezorgd te maken: ik ben Azarias, den zoon van den groten Ananias.
18But lest I should make thee uneasy, I am Azarias the son of the great Ananias.
19Tobit sprak: Dan zijt gij uit een voornaam geslacht; neem het mij daarom niet kwalijk, dat ik uw afkomst wilde weten.
19And Tobias answered: Thou art of a great family. But I pray thee be not angry that I desired to know thy family.
20De engel verzekerde hem: Ik zal uw zoon gezond er heen geleiden, en gezond weer bij u terugbrengen.
20And the angel said to him: I will lead thy son safe, and bring him to thee again safe.
21Toen sprak Tobit: Moge uw reis voorspoedig zijn; God zij met u onderweg, en moge zijn engel u begeleiden!
21And Tobias answering, said: May you have a good journey, and God be with you in your way, and his angel accompany you.
22Toen alles was klaargemaakt, wat voor de reis moest worden meegenomen, nam Tobias afscheid van zijn vader en zijn moeder, en ze gingen samen op weg.
22Then all things being ready, that were to be carried in their journey, Tobias bade his father and his mother farewell, and they set out both together.
23Maar na hun vertrek begon zijn moeder te schreien, en sprak: De staf van onze oude dag hebt gij weggenomen en van ons heen laten gaan.
23And when they were departed, his mother began to weep, and to say: Thou hast taken the staff of our old age, and sent him away from us.
24Hadden wij maar nooit dat geld gehad, waarvoor gij hem hebt uitgestuurd.
24I wish the money for which thou hast sent him, had never been.
25Want wij waren met onze armoe tevreden; en als wij onzen zoon maar zagen, voelden wij ons rijk.
25For poverty was sufficient for us, that we might account it as riches, that we saw our son.
26Maar Tobit antwoordde haar: Schrei maar niet; onze zoon komt zeker behouden aan, en keert gezond en wel bij ons terug; en uw ogen zullen hem weerzien.
26And Tobias said to her: Weep not, our son will arrive thither safe, and will return safe to us, and thy eyes shall see him.
27Want ik geloof, dat een goede engel Gods hem vergezelt en alles ten beste regelt, wat hem overkomt, zodat hij vol blijdschap weer bij ons terugkeert.
27For I believe that the good angel of God doth accompany him, and doth order all things well that are done about him, so that he shall return to us with joy.
28Bij deze verzekering hield de moeder op met schreien en zweeg.
28At these words his mother ceased weeping, and held her peace.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.