Proverbs 7
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1My son, keep my words, and lay up my commandments with thee.
1Mijn zoon, neem mijn woorden in acht, En neem mijn wenken ter harte;
2Keep my commandments and live, and my teaching as the apple of thine eye.
2Onderhoud mijn geboden, opdat ge moogt leven, Let op mijn wenken als op de appel van uw oog.
3Bind them upon thy fingers, write them upon the table of thy heart.
3Leg ze als een band om uw vingers, Schrijf ze op de tafel van uw hart
4Say unto wisdom: 'Thou art my sister', and call understanding thy kinswoman;
4Zeg tot de wijsheid: “gij zijt mijn zuster”, Noem het verstand: “een bekende”;
5That they may keep thee from the strange woman, from the alien woman that maketh smooth her words.
5Opdat ze u behoeden voor een vreemde vrouw, Voor een onbekende met haar gladde taal.
6For at the window of my house I looked forth through my lattice;
6Want kijkend door het venster van mijn woning Door de tralies heen,
7And I beheld among the thoughtless ones, I discerned among the youths, a young man void of understanding,
7Lette ik op het onervaren volk, En zag onder de jongemannen een onverstandigen knaap.
8Passing through the street near her corner, and he went the way to her house;
8Hij ging langs de straat, dicht bij haar hoek, En sloeg de richting in naar haar huis,
9In the twilight, in the evening of the day, in the blackness of night and the darkness.
9In de schemering, toen de avond viel En het nachtelijk duister.
10And, behold, there met him a woman with the attire of a harlot, and wily of heart.
10Daar komt de vrouw op hem af, Opzichtig gekleed met duidelijke bedoelingen.
11She is riotous and rebellious, her feet abide not in her house;
11Wat ziet ze er losbandig en lichtzinnig uit, In huis kunnen haar voeten het niet houden;
12Now she is in the streets, now in the broad places, and lieth in wait at every corner.
12Ze loopt de straat, de pleinen op, En bij elke hoek staat ze op wacht!
13So she caught him, and kissed him, and with an impudent face she said unto him:
13Ze grijpt hem vast, geeft hem een kus, En zegt tot hem met een onbeschaamd gezicht:
14'Sacrifices of peace-offerings were due from me; this day have I paid my vows.
14Dankoffers had ik te brengen, Vandaag heb ik mijn geloften betaald;
15Therefore came I forth to meet thee, to seek thy face, and I have found thee.
15Daarom ging ik naar buiten, u tegemoet, Om u te zoeken, en ik hèb u gevonden.
16I have decked my couch with coverlets, with striped cloths of the yarn of Egypt.
16Dekens heb ik op bed gelegd, Bonte dekens van egyptisch lijnwaad;
17I have perfumed my bed with myrrh, aloes, and cinnamon.
17Ik heb mijn bed met myrrhe besprenkeld, Met aloë en kaneel.
18Come, let us take our fill of love until the morning; let us solace ourselves with loves.
18Kom, laat ons dronken worden van minne, En tot de morgen zwelgen in liefde.
19For my husband is not at home, he is gone a long journey;
19Mijn man is niet thuis, Hij is op een verre reis;
20He hath taken the bag of money with him; he will come home at the full moon.'
20Een buidel geld heeft hij bij zich gestoken, Dus komt hij met volle maan pas terug.
21With her much fair speech she causeth him to yield, with the blandishment of her lips she enticeth him away.
21Door haar radde taal verleidde ze hem, Met haar gladde tong troonde ze hem mee.
22He goeth after her straightway, as an ox that goeth to the slaughter, or as one in fetters to the correction of the fool;
22Daar loopt de sukkel met haar mee, Als een stier, die naar de slachtbank gaat; Als een hert, dat huppelt naar het net,
23Till an arrow strike through his liver; as a bird hasteneth to the snare — and knoweth not that it is at the cost of his life.
23Totdat een pijl hem het hart doorboort; Als een vogel, die scheert naar de strik, En niet vermoedt, dat het om zijn leven gaat.
24Now therefore, O ye children, hearken unto me, and attend to the words of my mouth.
24Welnu dan, kinderen, luistert naar mij, Schenkt uw aandacht aan mijn woorden.
25Let not thy heart decline to her ways, go not astray in her paths.
25Laat u niet op haar wegen verleiden, Dwaalt niet op haar paden rond.
26For she hath cast down many wounded; yea, a mighty host are all her slain.
26Want talrijke slachtoffers heeft ze gemaakt, Velen heeft ze om hals gebracht;
27Her house is the way to the nether-world, going down to the chambers of death.
27Een weg naar de onderwereld is haar huis, Vandaar daalt men af naar het dodenrijk.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.