Hebroj 10
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Ĉar la leĝo, havante ombron de estontaj bonaĵoj, ne la bildon mem de la aferoj, neniam povas, per tiuj samaj oferoj, kiujn oni oferadas senĉese jaron post jaro, perfektigi la tien venantajn.
1Маючи бо закон тїнь будучих благ, а не самий образ річей, щороку тими самими жертвами, які приносять без перестану, нїколи не може звершити приступаючих.
2Ĉar alie ĉu ili ne ĉesus esti oferataj? tial, ke la adorantoj, unufoje purigite, jam ne havus konsciencon pri pekoj.
2Ато б перестали приносити їх, не мавши вже ті, хто служить, нїякої совісти за гріхи, раз очистившись.
3Sed en tiuj oferoj estas ĉiujara rememorigo pri pekoj.
3А в них що року (робить ся) спомни гріхів.
4Ĉar ne eble estas, ke la sango de bovoj kaj kaproj forprenus pekojn.
4Не можна бо, щоб кров волова та козлина знимала гріхи.
5Tial, venante en la mondon, li diris: Oferojn kaj donacojn Vi ne deziras, Sed korpon Vi preparis por mi;
5Тим же, входячи у сьвіт, глаголе: „Жертви і приносу не схотїв єси, тїло ж наготовив Менї єси.
6Bruloferojn kaj pekoferojn Vi ne ŝatis.
6Огняні жертви і (жертви) за гріх не вподобав єси.
7Tiam mi diris: Jen mi venis (En la rulaĵo de la libro estas skribite pri mi), Por plenumi Vian volon, ho Dio!
7Тодї я сказав: Ось, ійду (у починї книги написано про мене) вчинити волю Твою, Боже.‟
8Antaŭe dirinte: Oferojn kaj donacojn kaj bruloferojn kaj pekoferojn Vi nek deziris nek ŝatis (kiuj estas oferataj laŭ la leĝo),
8Сказавши вище: „Що жертва і принос і огняні жертви і (жертви) за гріхи не схотїв єси, анї вподобав єси,‟ котрі по закону приносять ся,
9tiam li diris: Jen mi venis, por plenumi Vian volon. Li forprenas la unuan, por ke li starigu la duan.
9потім рече: „Ось, ійду вчинити волю Твою, Боже.‟ Зносить перве, щоб друге поставити.
10Laŭ tiu volo ni estas sanktigitaj per la ofero de la korpo de Jesuo Kristo unufoje por ĉiam.
10По сїй-то волї осьвячені ми одним приносом тїла Ісус-Христового.
11Kaj ĉiu pastro staradas ĉiutage, servante kaj oferante ofte la samajn oferojn, kiuj neniam povas forpreni pekojn;
11І всякий же сьвященик стоїть що-дня служачи і много раз ті ж самі жертви приносячи, котрі нїколи не можуть зняти гріхів.
12sed li, oferinte unu oferon por pekoj por ĉiam, sidiĝis dekstre de Dio;
12Він же, принїсши одну жертву за гріхи, сїв на завсїди по правицї Бога,
13de nun atendante, ĝis liaj malamikoj fariĝos benketo por liaj piedoj.
13дожидаючи далїй, доки положять ся вороги Його підніжком ніг Його.
14Ĉar per unu ofero li perfektigis ĝis eterneco la sanktigatojn.
14Одним бо приносом звершив на віки осьвячуємих.
15Kaj la Sankta Spirito ankaŭ atestas al ni; ĉar, dirinte:
15Сьвідкує ж нам і Дух сьвятий; по реченому бо перше:
16Jen estas la interligo, kiun Mi faros kun ili Post tiu tempo, diras la Eternulo: Mi metos Miajn leĝojn en ilian internon, Kaj sur ilia koro Mi ilin skribos; li ankaŭ diras:
16„Се завіт, що завітувати му з ними після тих днїв‟, глаголе Господь: „Давши закони мої в серця їх, і в думках їх напишу їх,
17Kaj iliajn pekojn kaj malbonaĵojn Mi ne plu rememoros.
17і гріхів їх і беззаконий їх не споминати му вже.‟
18Sed kie estas absolvo de ĉi tiuj, ne plu estas oferado pro peko.
18А де відпущеннє гріхів, там нема вже приносу за гріхи.
19Havante do, fratoj, kuraĝon eniri en la plejsanktejon per la sango de Jesuo,
19Оце ж, браттє, маючи свободу входити у сьвятиню кровю Ісусовою,
20per la vojo nova kaj vivanta, kiun li dediĉis por ni, tra la kurteno, tio estas, lia karno,
20дорогою новою і живою, котру обновив нам Він завісою, се єсть тїлом своїм,
21kaj havante grandan pastron super la domo de Dio,
21і Єрея великого над домом Божим,
22ni alproksimiĝu kun sincera koro, en pleneco de fido, kun niaj koroj aspergitaj for de malbona konscienco, kaj kun la korpoj lavitaj per akvo pura;
22приступаймо з щирим серцем в повнотї віри, окропивши серця від совісти лукавої, і обмивши тїло водою чистою;
23ni tenu firme la konfeson de nia espero sendekliniĝe; ĉar la promesinto estas fidela;
23держімо непохибне визнаннє надїї (вірен бо Той, хто обіцяв)
24kaj ni pripensu unu la alian, por instigi al amo kaj bonaj faroj;
24і назираймо один одного, заохочуючи до любови і добрих дїл,
25ne forlasante nian kunvenadon, kiel estas la kutimo de iuj; sed konsilante unu la alian, kaj des pli forte, ju pli vi vidas la tagon alproksimiĝanta.
25не покидаючи громади своєї, як у деяких є звичай, а один одного піддержуючи, і стілько більше, скілько більше бачите, що наближуєть ся день.
26Ĉar se, ricevinte la scion de la vero, ni pekos memvole, jam ne restas ofero pro pekoj,
26Бо коли ми самохіть грішимо, прийнявши розум правди, то вже не зостаєть ся жертви за гріхи,
27sed ia timoplena atendo de juĝo, kaj de fajra kolero, kiu ekstermos la kontraŭulojn.
27а якесь страшне сподїваннє суду і огняний гнїв, що має пожерти противників.
28Tiu, kiu malŝatis la leĝon de Moseo, sen kompato mortas ĉe du aŭ tri atestantoj;
28Хто відцурав ся закону Мойсейового, при двох або трьох сьвідках, смерть йому без милосердя:
29kiom pli severan punon, vi opinias, ke meritos tiu, kiu piedpremis la Filon de Dio kaj rigardas kiel ne sanktan la sangon de la interligo, per kiu li estis sanktigita, kaj kiu spitis la Spiriton de graco?
29Скільки ж, думаєте, гіршої муки заслужить, хто Сина Божого потоптав і кров завіту, котрою осьвятив ся, вважав за звичайну, і Духа благодати зневажив?
30Ĉar ni konas Tiun, kiu diris: Ĉe Mi estas venĝo, Mi repagos. Kaj ankaŭ: La Eternulo juĝos Sian popolon.
30Знаємо Того, хто промовив: „Менї відомщеннє, я віддам, глаголе Господь‟; і знов: „Господь судити ме людей своїх.‟
31Terure estas fali en la manojn de la vivanta Dio.
31Страшно впасти в руки Бога живого.
32Sed memoru la antaŭajn tagojn, en kiuj vi, jam allumite, elportis grandan konflikton de suferoj;
32Згадайте ж перші днї, в котрі ви, просьвітившись, перенесли велику боротьбу терпіння,
33unuflanke, kiam vi fariĝis spektaklo per riproĉoj kaj doloroj, kaj aliflanke, kiam vi partoprenis kun tiuj, kiuj tian sperton havis.
33то на зневагу і знущаннє виставлювані, то буваючи спільниками тих, що так жили.
34Ĉar vi kompatis tiujn, kiuj estis en katenoj, kaj ĝoje akceptis la rabadon de via posedaĵo, sciante, ke vi mem havas pli bonan kaj restantan posedaĵon.
34Бо і в моїх кайданах ви зо мною мучились, і жакуваннє маєтків ваших з радістю приймали, відаючи, що маєте собі маєток на небесах вічний і луччий.
35Tial ne forĵetu vian kuraĝon, kiu havas rekompencon grandan.
35Не кидайте ж сьміливости вашої, котра має нагороду велику.
36Ĉar vi havas bezonon de pacienco, por ke, plenuminte la volon de Dio, vi ricevu la promeson.
36Терпіннє бо вам треба мати, щоб, волю Божу вчинивши, прийняли обітуваннє.
37Ĉar ankoraŭ iomete da tempo, La venonto venos, kaj ne malfruos.
37Вже бо незабаром ось, ось Грядущий прийде, і не загаєть ся.
38Sed virtulo vivos per sia fideleco; Kaj se li sin tiros malantaŭen, mia spirito ne ĝojos en li.
38„А праведний з віри жив буде,‟ і: „Коли хто малодушен, не вподобає душа моя його.‟
39Sed ni ne estas el la malantaŭen tiriĝantaj en pereon, sed el la kredantaj por la gajnado de la animo.
39Ми ж не малодушні (собі) на погибель, а віруючі на спасеннє душі.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.