Richter 8
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Und die Männer von Ephraim sprachen zu ihm: Warum hast du uns das getan, daß du uns nicht riefst, da du in den Streit zogst wider die Midianiter? Und zankten mit ihm heftig.
1ชายชาวเอฟราอิมต่อว่ากิเดโอนว่า “ทำไมท่านจึงทำกับเราเช่นนี้ ไม่เรียกเราไปด้วยตอนที่ท่านออกไปรบกับชาวมีเดียน?” พวกเขาตำหนิเขาอย่างรุนแรง
2Er aber sprach zu ihnen: Was habe ich jetzt getan, das eurer Tat gleich sei? Ist nicht die Nachlese Ephraims besser denn die ganze Weinernte Abiesers?
2เขาตอบว่า “สิ่งที่เราทำจะเทียบกับพวกท่านได้อย่างไร? องุ่นที่เอฟราอิมเก็บตกยังดีกว่าองุ่นที่อาบีเอเซอร์เก็บได้ทั้งฤดูไม่ใช่หรือ?
3Gott hat die Fürsten der Midianiter, Oreb und Seeb, in eure Hände gegeben. Wie hätte ich können das tun, was ihr getan habt? Da er solches redete, ließ ihr Zorn von ihm ab.
3พระเจ้าทรงมอบโอเรบกับเศเอบ ผู้ปกครองของมีเดียน ให้อยู่ในอำนาจของพวกท่านแล้ว เราทำอะไรเทียบกับพวกท่านได้เล่า?” เมื่อเขาพูดเช่นนั้น ความโกรธของพวกเขาที่มีต่อเขาก็คลายลง
4Da nun Gideon an den Jordan kam, ging er hinüber mit den dreihundert Mann, die bei ihm waren; die waren müde und jagten nach.
4กิเดโอนมาถึงแม่น้ำจอร์แดนและข้ามไปพร้อมกับชายสามร้อยคนที่อยู่กับเขา แม้เหนื่อยอ่อนก็ยังไล่ตามต่อไป
5Und er sprach zu den Leuten von Sukkoth: Gebt doch dem Volk, das unter mir ist, etliche Brote; denn sie sind müde, daß ich nachjagte den Königen der Mididaniter, Sebah und Zalmuna.
5เขาพูดกับชาวสุคคทว่า “โปรดให้ขนมปังแก่คนที่ติดตามเรา เพราะพวกเขาเหนื่อยอ่อน และเรากำลังไล่ตามเศบาห์กับศัลมุนนา กษัตริย์แห่งมีเดียน”
6Aber die Obersten zu Sukkoth sprachen: Sind die Fäuste Sebahs und Zalmunas schon in deinen Händen, daß wir deinem Heer sollen Brot geben?
6บรรดาผู้ปกครองของสุคคทตอบว่า “ตอนนี้เศบาห์กับศัลมุนนาตกอยู่ในเงื้อมมือท่านแล้วหรือ เราจึงควรให้อาหารแก่กองทัพของท่าน?”
7Gideon sprach: Wohlan, wenn der HERR Sebah und Zalmuna in meine Hand gibt, will ich euer Fleisch mit Dornen aus der Wüste und mit Hecken zerdreschen.
7กิเดโอนตอบว่า “เพราะเหตุนี้ เมื่อพระยาห์เวห์ทรงมอบเศบาห์กับศัลมุนนาให้อยู่ในอำนาจของเรา เราจะใช้หนามจากถิ่นทุรกันดารและพุ่มหนามคราดเนื้อพวกเจ้า”
8Und er zog von da hinauf gen Pnuel und redete auch also zu ihnen. Und die Leute zu Pnuel antworteten ihm gleich wie die zu Sukkoth.
8จากที่นั่นเขาขึ้นไปเปนูเอลและขอเช่นเดียวกัน ชาวเปนูเอลก็ตอบเขาเหมือนชาวสุคคท
9Und er sprach auch zu den Leuten zu Pnuel: Komme ich mit Frieden wieder, so will ich diesen Turm zerbrechen.
9เขาจึงบอกชาวเปนูเอลว่า “เมื่อเรากลับมาอย่างปลอดภัย เราจะพังหอคอยนี้”
10Sebah aber und Zalmuna waren zu Karkor und ihr Heer mit ihnen, bei fünfzehntausend, alle, die übriggeblieben waren vom ganzen Heer derer aus Morgenland; denn hundertzwanzigtausend waren gefallen, die das Schwert ausziehen konnten.
10เศบาห์กับศัลมุนนาอยู่ที่คาร์โคร์กับกองทัพประมาณหนึ่งหมื่นห้าพันคน คือคนที่เหลือทั้งหมดจากกองทัพของชนชาวตะวันออก เพราะนักรบผู้ชักดาบสู้ล้มตายไปหนึ่งแสนสองหมื่นคนแล้ว
11Und Gideon zog hinauf auf der Straße derer, die in Hütten wohnten, gegen Morgen von Nobah und Jogbeha, und schlug das Heer, denn das Heer war sicher.
11กิเดโอนขึ้นไปตามทางของผู้ที่อาศัยในเต็นท์ ทางตะวันออกของโนบาห์กับโยกเบฮาห์ แล้วโจมตีกองทัพขณะที่พวกเขาไม่ทันระวังตัว
12Und Sebah und Zalmuna flohen; aber er jagte ihnen nach und fing die zwei Könige der Midianiter, Sebah und Zalmuna, und schreckte das ganze Heer.
12เศบาห์กับศัลมุนนาหนีไป กิเดโอนก็ไล่ตาม จับกษัตริย์ทั้งสองแห่งมีเดียนคือเศบาห์กับศัลมุนนาได้ และทำให้กองทัพทั้งหมดแตกตื่น
13Da nun Gideon, der Sohn Joas, wiederkam vom Streit, ehe die Sonne heraufgekommen war,
13กิเดโอนบุตรโยอาชกลับจากการรบทางขึ้นเฮเรส
14fing er einen Knaben aus den Leuten zu Sukkoth und fragte ihn; der schrieb ihm auf die Obersten zu Sukkoth und ihre Ältesten, siebenundsiebzig Mann.
14เขาจับชายหนุ่มชาวสุคคทคนหนึ่งมาสอบถาม ชายหนุ่มบอกรายละเอียดเกี่ยวกับบรรดาผู้ปกครองและผู้อาวุโสของสุคคทให้เขา รวมเจ็ดสิบเจ็ดคน
15Und er kam zu den Leuten zu Sukkoth und sprach: Siehe, hier ist Sebah und Zalmuna, über welchen ihr mein spottetet und spracht: Ist denn Sebahs und Zalmunas Faust schon in deinen Händen, daß wir deinen Leuten, die müde sind, Brot geben sollen?
15กิเดโอนมาหาชาวสุคคทและกล่าวว่า “ดูเศบาห์กับศัลมุนนานี่สิ พวกเจ้าหยามเราถึงพวกเขาว่า ‘ตอนนี้เศบาห์กับศัลมุนนาตกอยู่ในเงื้อมมือท่านแล้วหรือ เราจึงควรให้อาหารแก่คนเหนื่อยอ่อนของท่าน?’”
16Und er nahm die Ältesten der Stadt und Dornen aus der Wüste und Hecken und ließ es die Leute zu Sukkoth fühlen.
16เขาจับบรรดาผู้อาวุโสของเมือง แล้วใช้หนามจากถิ่นทุรกันดารและพุ่มหนามสั่งสอนชาวสุคคท
17Und den Turm Pnuels zerbrach er und erwürgte die Leute der Stadt.
17เขาพังหอคอยเปนูเอลและฆ่าชาวเมือง
18Und er sprach zu Sebah und Zalmuna: Wie waren die Männer, die ihr erwürgtet zu Thabor? Sie sprachen: Sie waren wie du und ein jeglicher schön wie eines Königs Kinder.
18จากนั้นเขาถามเศบาห์กับศัลมุนนาว่า “คนที่พวกเจ้าฆ่าที่ทาโบร์มีลักษณะอย่างไร?” พวกเขาตอบว่า “เหมือนท่าน ทุกคนมีรูปร่างเหมือนบุตรของกษัตริย์”
19Er aber sprach: Es sind meine Brüder, meiner Mutter Söhne, gewesen. So wahr der HERR lebt, wo ihr sie hättet leben lassen, wollte ich euch nicht erwürgen.
19เขากล่าวว่า “คนเหล่านั้นเป็นพี่น้องร่วมมารดาของเรา พระยาห์เวห์ทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด ถ้าพวกเจ้าไว้ชีวิตพวกเขา เราก็จะไม่ฆ่าพวกเจ้าแน่ฉันนั้น”
20Und er sprach zu seinem erstgeborenen Sohn, Jether: Stehe auf und erwürge sie! Aber der Knabe zog sein Schwert nicht; denn er fürchtete sich, weil er noch ein Knabe war.
20แล้วเขาบอกเยเธอร์บุตรหัวปีว่า “ลุกขึ้นฆ่าพวกเขา!” แต่ชายหนุ่มไม่ชักดาบ เพราะยังเด็กและกลัว
21Sebah aber und Zalmuna sprachen: Stehe du auf und mache dich an uns; denn darnach der Mann ist, ist auch seine Kraft. Also stand Gideon auf und erwürgte Sebah und Zalmuna und nahm die Spangen, die an ihrer Kamele Hälsen waren.
21เศบาห์กับศัลมุนนาจึงบอกว่า “ท่านลุกขึ้นฆ่าเราเอง เพราะชายผู้ใหญ่ย่อมมีกำลังพอจะลงมือ” กิเดโอนจึงลุกขึ้นฆ่าเศบาห์กับศัลมุนนา แล้วเอาเครื่องประดับรูปจันทร์เสี้ยวที่คออูฐของพวกเขาไป
22Da sprachen zu Gideon etliche in Israel: Sei Herr über uns, du und dein Sohn und deines Sohnes Sohn, weil du uns von der Midianiter Hand erlöst hast.
22ชายอิสราเอลพูดกับกิเดโอนว่า “ขอท่านปกครองเรา ทั้งตัวท่าน บุตร และหลานของท่าน เพราะท่านช่วยเราให้พ้นจากอำนาจของชาวมีเดียน”
23Aber Gideon sprach zu ihnen: Ich will nicht Herr sein über euch, und auch mein Sohn soll nicht Herr über euch sein, sondern der HERR soll Herr über euch sein.
23กิเดโอนตอบว่า “เราจะไม่ปกครองพวกท่าน และบุตรของเราก็จะไม่ปกครองพวกท่าน พระยาห์เวห์จะทรงปกครองพวกท่าน”
24Gideon aber sprach zu Ihnen: Eins begehre ich von euch: ein jeglicher gebe mir die Stirnbänder, die er geraubt hat. (Denn weil es Ismaeliter waren, hatten sie goldene Stirnbänder.)
24แล้วกิเดโอนกล่าวว่า “เรามีเรื่องหนึ่งจะขอ ขอให้พวกท่านแต่ละคนมอบตุ้มหูจากของที่ริบมาให้เรา” (คนเหล่านั้นมีตุ้มหูทองคำเพราะเป็นชาวอิชมาเอล)
25Sie sprachen: Die wollen wir geben; und breiteten ein Kleid aus, und ein jeglicher warf die Stirnbänder darauf, die er geraubt hatte.
25พวกเขาตอบว่า “เรายินดีมอบให้” แล้วปูเสื้อคลุมลง แต่ละคนโยนตุ้มหูจากของที่ริบมาไว้บนนั้น
26Und die goldenen Stirnbänder, die er forderte, machten am Gewicht tausendsiebenhundert Lot Gold, ohne die Spangen und Ketten und Purpurkleider, die der Midianiter Könige tragen, und ohne die Halsbänder ihrer Kamele.
26ตุ้มหูทองคำที่กิเดโอนขอมีน้ำหนักหนึ่งพันเจ็ดร้อยเชเขล นอกเหนือจากเครื่องประดับรูปจันทร์เสี้ยว จี้ เสื้อผ้าสีม่วงที่กษัตริย์แห่งมีเดียนสวม และสร้อยที่คออูฐ
27Und Gideon machte einen Leibrock daraus und setzte ihn in seine Stadt zu Ophra. Und ganz Israel trieb damit Abgötterei daselbst, und er geriet Gideon und seinem Hause zum Fall.
27กิเดโอนนำทองคำนั้นไปทำเป็นเอโฟดและตั้งไว้ในเมืองโอฟราห์ของตน ชาวอิสราเอลทั้งหมดนอกใจพระเจ้าและหันไปกราบไหว้เอโฟดนั้นที่นั่น มันจึงกลายเป็นบ่วงดักกิเดโอนกับครอบครัวของเขา
28Also wurden die Midianiter gedemütigt vor den Kindern Israel und hoben ihren Kopf nicht mehr empor. Und das Land war still vierzig Jahre, solange Gideon lebte.
28ชาวมีเดียนถูกปราบต่อหน้าชาวอิสราเอลและไม่อาจเงยหน้าขึ้นได้อีก แผ่นดินสงบอยู่สี่สิบปีในสมัยกิเดโอน
29Und Jerubbaal, der Sohn des Joas, ging hin und wohnte in seinem Hause.
29เยรุบบาอัลบุตรโยอาชกลับไปอาศัยในบ้านของตน
30Und Gideon hatte siebzig Söhne, die aus seiner Hüfte gekommen waren; denn er hatte viele Weiber.
30กิเดโอนมีบุตรชายที่เกิดจากเขาเองเจ็ดสิบคน เพราะเขามีภรรยาหลายคน
31Und sein Kebsweib, das er zu Sichem hatte, gebar ihm auch einen Sohn; den nannte er Abimelech.
31ภรรยาน้อยของเขาที่อยู่ในเชเคมก็คลอดบุตรชายให้เขาคนหนึ่ง เขาตั้งชื่อว่าอาบีเมเลค
32Und Gideon, der Sohn des Joas, starb in gutem Alter und ward begraben in seines Vaters Joas Grab zu Ophra, der Stadt der Abiesriter.
32กิเดโอนบุตรโยอาชเสียชีวิตเมื่อแก่ชราและมีอายุยืน แล้วถูกฝังไว้ในสุสานของโยอาชบิดาของเขาที่โอฟราห์ของชาวอาบีเอเซอร์
33Da aber Gideon gestorben war, kehrten sich die Kinder Israel um und liefen dem Baalim nach und machten sich Baal-Berith zum Gott.
33ทันทีที่กิเดโอนเสียชีวิต ชาวอิสราเอลก็หันกลับไปนอกใจพระเจ้าและนับถือบรรดาพระบาอัล แล้วตั้งพระบาอัลเบรีทเป็นเทพเจ้าของตน
34Und die Kinder Israel gedachten nicht an den HERRN, ihren Gott, der sie errettet hatte von der Hand aller ihrer Feinde umher,
34ชาวอิสราเอลไม่ได้ระลึกถึงพระยาห์เวห์พระเจ้าของตน ผู้ทรงช่วยพวกเขาให้พ้นจากอำนาจของศัตรูรอบด้าน
35und taten nicht Barmherzigkeit an dem Hause des Jerubbaal Gideon, wie er alles Gute an Israel getan hatte.
35และไม่ได้แสดงความเมตตาต่อครอบครัวของเยรุบบาอัลคือกิเดโอน ให้สมกับความดีทั้งหมดที่เขาเคยทำแก่อิสราเอล
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.