Richter 16
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Simson ging hin gen Gaza und sah daselbst eine Hure und kam zu ihr.
1แซมสันไปกาซา เห็นหญิงโสเภณีคนหนึ่งที่นั่น และเข้าไปหานาง
2Da ward den Gazitern gesagt: Simson ist hereingekommen. Und sie umgaben ihn und ließen auf ihn lauern die ganze Nacht in der Stadt Tor und waren die ganze Nacht still und sprachen: Harre; morgen, wenn's licht wird, wollen wir ihn erwürgen.
2มีคนบอกชาวกาซาว่า “แซมสันอยู่ที่นี่!” พวกเขาจึงล้อมเขาไว้และซุ่มรอตลอดคืนที่ประตูเมือง พวกเขาอยู่อย่างเงียบๆ ตลอดคืน โดยพูดกันว่า “รอจนรุ่งเช้า แล้วเราจะฆ่าเขา”
3Simson aber lag bis Mitternacht. Da stand er auf zu Mitternacht und ergriff beide Türen an der Stadt Tor samt den Pfosten und hob sie aus mit den Riegeln und legte sie auf seine Schultern und trug sie hinauf auf die Höhe des Berges vor Hebron.
3แซมสันนอนจนถึงเที่ยงคืน แล้วลุกขึ้นจับบานประตูเมืองทั้งสองพร้อมเสาประตู ถอนออกทั้งดาลประตู แบกขึ้นบ่าไปไว้บนยอดเขาที่อยู่ตรงข้ามเฮโบรน
4Darnach gewann er ein Weib lieb am Bach Sorek, die hieß Delila.
4ต่อมาเขารักหญิงคนหนึ่งในหุบเขาโสเรก ชื่อเดลิลา
5Zu der kamen der Philister Fürsten hinauf und sprachen zu ihr: Überrede ihn und siehe, worin er solche große Kraft hat und womit wir ihn übermögen, daß wir ihn binden und zwingen, so wollen wir dir geben ein jeglicher tausendundhundert Silberlinge.
5บรรดาผู้ปกครองของชาวฟีลิสเตียมาหานางและพูดว่า “จงล่อเขาและสืบดูว่ากำลังมหาศาลของเขามาจากไหน แล้วเราจะเอาชนะ มัด และทำให้เขาสิ้นฤทธิ์ได้อย่างไร จากนั้นพวกเราแต่ละคนจะให้เงินแก่เจ้าหนึ่งพันหนึ่งร้อยแผ่น”
6Und Delila sprach zu Simson: Sage mir doch, worin deine große Kraft sei und womit man dich binden möge, daß man dich zwinge?
6เดลิลาถามแซมสันว่า “โปรดบอกฉันหน่อยว่ากำลังมหาศาลของคุณมาจากไหน และจะใช้อะไรมัดคุณให้สิ้นฤทธิ์ได้?”
7Simson sprach zu ihr: Wenn man mich bände mit sieben Seilen von frischem Bast, die noch nicht verdorrt sind, so würde ich schwach und wäre wie ein anderer Mensch.
7แซมสันตอบว่า “ถ้าใช้เชือกดิบเจ็ดเส้นที่ยังไม่แห้งมัดผม ผมจะอ่อนแรงเหมือนคนทั่วไป”
8Da brachten der Philister Fürsten zu ihr hinauf sieben Seile von frischem Bast, die noch nicht verdorrt waren; und sie band ihn damit.
8บรรดาผู้ปกครองของชาวฟีลิสเตียนำเชือกดิบเจ็ดเส้นที่ยังไม่แห้งมาให้นาง และนางใช้มัดเขา
9(Man lauerte ihm aber auf bei ihr in der Kammer.) Und sie sprach zu ihm: Die Philister über dir, Simson! Er aber zerriß die Seile, wie eine flächsene Schnur zerreißt, wenn sie ans Feuer riecht; und es ward nicht kund, wo seine Kraft wäre.
9มีคนซุ่มรออยู่ในห้องชั้นใน นางร้องว่า “แซมสัน! พวกฟีลิสเตียบุกมาแล้ว!” เขากระชากเชือกดิบขาดเหมือนด้ายป่านขาดเมื่อถูกไฟ จึงไม่มีใครรู้ว่ากำลังของเขามาจากไหน
10Da sprach Delila zu Simson: Siehe, du hast mich getäuscht und mir gelogen; nun, so sage mir doch, womit kann man dich binden?
10เดลิลาพูดกับแซมสันว่า “คุณหลอกฉันและโกหกฉัน บัดนี้บอกฉันหน่อยว่าต้องใช้อะไรมัดคุณ”
11Er antwortete ihr: Wenn sie mich bänden mit neuen Stricken, damit nie eine Arbeit geschehen ist, so würde ich schwach und wie ein anderer Mensch.
11เขาตอบว่า “ถ้าใช้เชือกใหม่ที่ยังไม่เคยใช้งานมัดผม ผมจะอ่อนแรงเหมือนคนทั่วไป”
12Da nahm Delila neue Stricke und band ihn damit und sprach: Philister über dir, Simson! (Man lauerte ihm aber auf in der Kammer.) Und er zerriß sie von seinen Armen herab wie einen Faden.
12เดลิลาจึงใช้เชือกใหม่มัดเขา แล้วร้องว่า “แซมสัน! พวกฟีลิสเตียบุกมาแล้ว!” คนซุ่มรออยู่ในห้องชั้นใน แต่เขากระชากเชือกที่แขนขาดเหมือนด้าย
13Delila aber sprach zu ihm: Bisher hast du mich getäuscht und mir gelogen. Sage mir doch, womit kann man dich binden? Er antwortete ihr: Wenn du mir die sieben Locken meines Hauptes zusammenflöchtest mit einem Gewebe und heftetest sie mit dem Nagel ein.
13เดลิลาพูดกับแซมสันว่า “จนถึงตอนนี้คุณยังหลอกและโกหกฉัน บอกมาสิว่าต้องใช้อะไรมัดคุณ” เขาตอบว่า “ถ้าคุณทอปอยผมทั้งเจ็ดบนศีรษะของผมเข้ากับผืนผ้าบนกี่ทอผ้า”
14Und sie sprach zu ihm: Philister über dir, Simson! Er aber wachte auf von seinem Schlaf und zog die geflochtenen Locken mit Nagel und Gewebe heraus.
14นางใช้หมุดยึดไว้ แล้วร้องว่า “แซมสัน! พวกฟีลิสเตียบุกมาแล้ว!” เขาตื่นขึ้นและกระชากหมุดของกี่กับผืนผ้าหลุดออก
15Da sprach sie zu ihm: Wie kannst du sagen, du habest mich lieb, so dein Herz doch nicht mit mir ist? Dreimal hast du mich getäuscht und mir nicht gesagt, worin deine große Kraft sei.
15นางพูดว่า “คุณพูดได้อย่างไรว่า ‘ผมรักคุณ’ ในเมื่อใจของคุณไม่ได้อยู่กับฉัน? คุณหลอกฉันสามครั้งแล้ว แต่ยังไม่บอกว่ากำลังมหาศาลของคุณมาจากไหน”
16Da sie ihn aber drängte mit ihren Worten alle Tage und ihn zerplagte, ward seine Seele matt bis an den Tod,
16นางใช้คำพูดรบเร้าและบีบคั้นเขาทุกวัน จนเขาทุกข์ใจแทบตาย
17und er sagte ihr sein ganzes Herz und sprach zu ihr: Es ist nie ein Schermesser auf mein Haupt gekommen; denn ich bin ein Geweihter Gottes von Mutterleibe an. Wenn man mich schöre, so wiche meine Kraft von mir, daß ich schwach würde und wie alle anderen Menschen.
17เขาจึงเผยความในใจทั้งหมดแก่นางว่า “ไม่เคยมีมีดโกนแตะศีรษะผม เพราะผมเป็นนาศีร์ของพระเจ้าตั้งแต่อยู่ในครรภ์มารดา ถ้าโกนผม กำลังจะจากผมไป ผมจะอ่อนแรงเหมือนคนทั่วไป”
18Da nun Delila sah, daß er ihr all sein Herz offenbart hatte, sandte sie hin und ließ der Philister Fürsten rufen und sagen: Kommt noch einmal herauf; denn er hat mir all sein Herz offenbart. Da kamen der Philister Fürsten zu ihr herauf und brachten das Geld mit sich in ihrer Hand.
18เมื่อเดลิลาเห็นว่าเขาเผยความในใจทั้งหมดแล้ว นางก็ส่งคนไปเรียกบรรดาผู้ปกครองของชาวฟีลิสเตียว่า “ขึ้นมาได้แล้ว เพราะเขาเผยความในใจทั้งหมดแก่ฉันแล้ว” พวกเขาจึงขึ้นมาหานางพร้อมกับนำเงินมาด้วย
19Und sie ließ ihn entschlafen auf ihrem Schoß und rief einem, der ihm die sieben Locken seines Hauptes abschöre. Und sie fing an ihn zu zwingen; da war seine Kraft von ihm gewichen.
19นางให้เขานอนหลับบนตัก เรียกชายคนหนึ่งมาโกนปอยผมทั้งเจ็ดบนศีรษะ แล้วนางก็เริ่มกำราบเขา กำลังของเขาจากไป
20Und sie sprach zu ihm: Philister über dir, Simson! Da er nun aus seinem Schlaf erwachte, gedachte er: Ich will ausgehen, wie ich mehrmals getan habe, ich will mich losreißen; und wußte nicht, daß der HERR von ihm gewichen war.
20นางร้องว่า “แซมสัน! พวกฟีลิสเตียบุกมาแล้ว!” เขาตื่นขึ้นและพูดว่า “ผมจะออกไปเหมือนครั้งก่อนๆ แล้วสลัดตัวให้เป็นอิสระ” แต่เขาไม่รู้ว่าพระยาห์เวห์ทรงจากเขาไปแล้ว
21Aber die Philister griffen ihn und stachen ihm die Augen aus und führten ihn hinab gen Gaza und banden ihn mit zwei ehernen Ketten, und er mußte mahlen im Gefängnis.
21ชาวฟีลิสเตียจับเขา ควักตาทั้งสอง แล้วพาลงไปกาซา ใช้ตรวนทองสัมฤทธิ์ล่ามไว้ และให้โม่แป้งอยู่ในเรือนจำ
22Aber das Haar seines Hauptes fing an, wieder zu wachsen, wo es geschoren war.
22แต่ผมบนศีรษะเริ่มงอกขึ้นอีกหลังจากที่ถูกโกน
23Da aber der Philister Fürsten sich versammelten, ihrem Gott Dagon ein großes Opfer zu tun und sich zu freuen, sprachen sie: Unser Gott hat uns unsern Feind Simson in unsre Hände gegeben.
23บรรดาผู้ปกครองของชาวฟีลิสเตียมารวมตัวกันเพื่อถวายเครื่องบูชาครั้งใหญ่แด่พระดาโกนเทพเจ้าของตนและเฉลิมฉลอง เพราะพวกเขากล่าวว่า “เทพเจ้าของเราได้มอบแซมสันผู้เป็นศัตรูให้แก่เราแล้ว”
24Desgleichen, als ihn das Volk sah, lobten sie ihren Gott; denn sie sprachen: Unser Gott hat uns unsern Feind in unsre Hände gegeben, der unser Land verderbte und unsrer viele erschlug.
24เมื่อประชาชนเห็นเขา ก็สรรเสริญเทพเจ้าของตนว่า “เทพเจ้าของเราได้มอบศัตรูผู้ทำลายแผ่นดินของเราและฆ่าพวกเราไปมากมายให้แก่เราแล้ว”
25Da nun ihr Herz guter Dinge war, sprachen sie: Laßt Simson holen, daß er vor uns spiele. Da holten sie Simson aus dem Gefängnis, und er spielte vor ihnen, und sie stellten ihn zwischen die Säulen.
25เมื่อพวกเขารื่นเริง จึงพูดว่า “เรียกแซมสันมาแสดงให้พวกเราดู” พวกเขาเรียกแซมสันออกจากเรือนจำ เขาแสดงต่อหน้าพวกเขา แล้วพวกเขาให้เขายืนระหว่างเสา
26Simson aber sprach zu dem Knabe, der ihn bei der Hand leitete: Laß mich, das ich die Säulen taste, auf welchen das Haus steht, daß ich mich dranlehne.
26แซมสันบอกเด็กชายที่จูงมือเขาว่า “ให้เราคลำหาเสาที่ค้ำอาคาร เพื่อเราจะได้พิงเสาเหล่านั้น”
27Da Haus aber war voll Männer und Weiber. Es waren der Philister Fürsten alle da und auf dem Dach bei dreitausend, Mann und Weib, die zusahen, wie Simson spielte.
27อาคารนั้นเต็มไปด้วยชายหญิง บรรดาผู้ปกครองของชาวฟีลิสเตียทั้งหมดอยู่ที่นั่น และบนหลังคามีชายหญิงประมาณสามพันคนมองดูแซมสันแสดง
28Simson aber rief den HERRN an und sprach: Herr HERR, gedenke mein und stärke mich doch, Gott, diesmal, daß ich für meine beiden Augen mich einmal räche an den Philistern!
28แซมสันร้องทูลพระยาห์เวห์ว่า “ข้าแต่พระยาห์เวห์องค์พระผู้เป็นเจ้า โปรดระลึกถึงข้าพเจ้า ข้าแต่พระเจ้า โปรดเสริมกำลังข้าพเจ้าอีกเพียงครั้งเดียว เพื่อข้าพเจ้าจะได้แก้แค้นชาวฟีลิสเตียในครั้งเดียวให้สาสมกับดวงตาทั้งสองข้างของข้าพเจ้า”
29Und er faßte die zwei Mittelsäulen, auf welche das Haus gesetzt war und darauf es sich hielt, eine in seine rechte und die andere in seine linke Hand,
29แซมสันจับเสากลางสองต้นที่ค้ำอาคาร มือขวาจับต้นหนึ่ง มือซ้ายจับอีกต้น แล้วพิงเสาไว้
30und sprach: Meine Seele sterbe mit den Philistern! und neigte sich kräftig. Da fiel das Haus auf die Fürsten und auf alles Volk, das darin war, daß der Toten mehr waren, die in seinem Tod starben, denn die bei seinem Leben starben.
30เขากล่าวว่า “ขอให้เราตายพร้อมกับชาวฟีลิสเตีย!” แล้วโถมกายลงสุดกำลัง อาคารก็ถล่มทับบรรดาผู้ปกครองและประชาชนทั้งหมดที่อยู่ภายใน ดังนั้นคนที่เขาฆ่าตอนตายจึงมากกว่าคนที่เขาฆ่าตลอดชีวิต
31Da kamen sein Brüder hernieder und seines Vaters ganzes Haus und hoben ihn auf und trugen ihn hinauf und begruben ihn in seines Vaters Manoahs Grab, zwischen Zora und Esthaol. Er richtete aber Israel zwanzig Jahre.
31พี่น้องกับทุกคนในครอบครัวบิดาลงมารับศพ นำขึ้นไปฝังไว้ระหว่างโศราห์กับเอชทาโอล ในที่ฝังศพของมาโนอาห์บิดาของเขา เขาปกครองและวินิจฉัยอิสราเอลยี่สิบปี
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.