اَلْقُضَاة 16
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)Translation
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
Freedom Bible (Thai)
1ثُمَّ ذَهَبَ شَمْشُونُ إِلَى غَزَّةَ، وَرَأَى هُنَاكَ ٱمْرَأَةً زَانِيَةً فَدَخَلَ إِلَيْهَا.
1แซมสันไปกาซา เห็นหญิงโสเภณีคนหนึ่งที่นั่น และเข้าไปหานาง
2فَقِيلَ لِلْغَزِّيِّينَ: «قَدْ أَتَى شَمْشُونُ إِلَى هُنَا». فَأَحَاطُوا بِهِ وَكَمَنُوا لَهُ ٱللَّيْلَ كُلَّهُ عِنْدَ بَابِ ٱلْمَدِينَةِ. فَهَدَأُوا ٱللَّيْلَ كُلَّهُ قَائِلِينَ: «عِنْدَ ضَوْءِ ٱلصَّبَاحِ نَقْتُلُهُ».
2มีคนบอกชาวกาซาว่า “แซมสันอยู่ที่นี่!” พวกเขาจึงล้อมเขาไว้และซุ่มรอตลอดคืนที่ประตูเมือง พวกเขาอยู่อย่างเงียบๆ ตลอดคืน โดยพูดกันว่า “รอจนรุ่งเช้า แล้วเราจะฆ่าเขา”
3فَٱضْطَجَعَ شَمْشُونُ إِلَى نِصْفِ ٱللَّيْلِ، ثُمَّ قَامَ فِي نِصْفِ ٱللَّيْلِ وَأَخَذَ مِصْرَاعَيْ بَابِ ٱلْمَدِينَةِ وَٱلْقَائِمَتَيْنِ وَقَلَعَهُمَا مَعَ ٱلْعَارِضَةِ، وَوَضَعَهَا عَلَى كَتِفَيْهِ وَصَعِدَ بِهَا إِلَى رَأْسِ ٱلْجَبَلِ ٱلَّذِي مُقَابِلَ حَبْرُونَ.
3แซมสันนอนจนถึงเที่ยงคืน แล้วลุกขึ้นจับบานประตูเมืองทั้งสองพร้อมเสาประตู ถอนออกทั้งดาลประตู แบกขึ้นบ่าไปไว้บนยอดเขาที่อยู่ตรงข้ามเฮโบรน
4وَكَانَ بَعْدَ ذَلِكَ أَنَّهُ أَحَبَّ ٱمْرَأَةً فِي وَادِي سُورَقَ ٱسْمُهَا دَلِيلَةُ.
4ต่อมาเขารักหญิงคนหนึ่งในหุบเขาโสเรก ชื่อเดลิลา
5فَصَعِدَ إِلَيْهَا أَقْطَابُ ٱلْفِلِسْطِينِيِّينَ وَقَالُوا لَهَا: «تَمَلَّقِيهِ وَٱنْظُرِي بِمَاذَا قُوَّتُهُ ٱلْعَظِيمَةُ، وَبِمَاذَا نَتَمَكَّنُ مِنْهُ لِكَيْ نُوثِقَهُ لِإِذْلَالِهِ، فَنُعْطِيَكِ كُلُّ وَاحِدٍ أَلْفًا وَمِئَةَ شَاقِلِ فِضَّةٍ».
5บรรดาผู้ปกครองของชาวฟีลิสเตียมาหานางและพูดว่า “จงล่อเขาและสืบดูว่ากำลังมหาศาลของเขามาจากไหน แล้วเราจะเอาชนะ มัด และทำให้เขาสิ้นฤทธิ์ได้อย่างไร จากนั้นพวกเราแต่ละคนจะให้เงินแก่เจ้าหนึ่งพันหนึ่งร้อยแผ่น”
6فَقَالَتْ دَلِيلَةُ لِشَمْشُونَ: «أَخْبِرْنِي بِمَاذَا قُوَّتُكَ ٱلْعَظِيمَةُ؟ وَبِمَاذَا تُوثَقُ لِإِذْلَالِكَ؟»
6เดลิลาถามแซมสันว่า “โปรดบอกฉันหน่อยว่ากำลังมหาศาลของคุณมาจากไหน และจะใช้อะไรมัดคุณให้สิ้นฤทธิ์ได้?”
7فَقَالَ لَهَا شَمْشُونُ: «إِذَا أَوْثَقُونِي بِسَبْعَةِ أَوْتَارٍ طَرِيَّةٍ لَمْ تَجِفَّ، أَضْعُفُ وَأَصِيرُ كَوَاحِدٍ مِنَ ٱلنَّاسِ».
7แซมสันตอบว่า “ถ้าใช้เชือกดิบเจ็ดเส้นที่ยังไม่แห้งมัดผม ผมจะอ่อนแรงเหมือนคนทั่วไป”
8فَأَصْعَدَ لَهَا أَقْطَابُ ٱلْفِلِسْطِينِيِّينَ سَبْعَةَ أَوْتَارٍ طَرِيَّةٍ لَمْ تَجِفَّ، فَأَوْثَقَتْهُ بِهَا،
8บรรดาผู้ปกครองของชาวฟีลิสเตียนำเชือกดิบเจ็ดเส้นที่ยังไม่แห้งมาให้นาง และนางใช้มัดเขา
9وَٱلْكَمِينُ لَابِثٌ عِنْدَهَا فِي ٱلْحُجْرَةِ. فَقَالَتْ لَهُ: «ٱلْفِلِسْطِينِيُّونَ عَلَيْكَ يَا شَمْشُونُ». فَقَطَعَ ٱلْأَوْتَارَ كَمَا يُقْطَعُ فَتِيلُ ٱلْمَشَاقَةِ إِذَا شَمَّ ٱلنَّارَ، وَلَمْ تُعْلَمْ قُوَّتُهُ.
9มีคนซุ่มรออยู่ในห้องชั้นใน นางร้องว่า “แซมสัน! พวกฟีลิสเตียบุกมาแล้ว!” เขากระชากเชือกดิบขาดเหมือนด้ายป่านขาดเมื่อถูกไฟ จึงไม่มีใครรู้ว่ากำลังของเขามาจากไหน
10فَقَالَتْ دَلِيلَةُ لِشَمْشُونَ: «هَا قَدْ خَتَلْتَنِي وَكَلَّمْتَنِي بِٱلْكَذِبِ، فَأَخْبِرْنِيَ ٱلْآنَ بِمَاذَا تُوثَقُ؟».
10เดลิลาพูดกับแซมสันว่า “คุณหลอกฉันและโกหกฉัน บัดนี้บอกฉันหน่อยว่าต้องใช้อะไรมัดคุณ”
11فَقَالَ لَهَا: «إِذَا أَوْثَقُونِي بِحِبَالٍ جَدِيدَةٍ لَمْ تُسْتَعْمَلْ، أَضْعُفُ وَأَصِيرُ كَوَاحِدٍ مِنَ ٱلنَّاسِ».
11เขาตอบว่า “ถ้าใช้เชือกใหม่ที่ยังไม่เคยใช้งานมัดผม ผมจะอ่อนแรงเหมือนคนทั่วไป”
12فَأَخَذَتْ دَلِيلَةُ حِبَالًا جَدِيدَةً وَأَوْثَقَتْهُ بِهَا، وَقَالَتْ لَهُ: «ٱلْفِلِسْطِينِيُّونَ عَلَيْكَ يَا شَمْشُونُ، وَٱلْكَمِينُ لَابِثٌ فِي ٱلْحُجْرَةِ». فَقَطَعَهَا عَنْ ذِرَاعَيْهِ كَخَيْطٍ.
12เดลิลาจึงใช้เชือกใหม่มัดเขา แล้วร้องว่า “แซมสัน! พวกฟีลิสเตียบุกมาแล้ว!” คนซุ่มรออยู่ในห้องชั้นใน แต่เขากระชากเชือกที่แขนขาดเหมือนด้าย
13فَقَالَتْ دَلِيلَةُ لِشَمْشُونَ: «حَتَّى ٱلْآنَ خَتَلْتَنِي وَكَلَّمْتَنِي بِٱلْكَذِبِ، فَأَخْبِرْنِي بِمَاذَا تُوثَقُ؟». فَقَالَ لَهَا: «إِذَا ضَفَرْتِ سَبْعَ خُصَلِ رَأْسِي مَعَ ٱلسَّدَى»
13เดลิลาพูดกับแซมสันว่า “จนถึงตอนนี้คุณยังหลอกและโกหกฉัน บอกมาสิว่าต้องใช้อะไรมัดคุณ” เขาตอบว่า “ถ้าคุณทอปอยผมทั้งเจ็ดบนศีรษะของผมเข้ากับผืนผ้าบนกี่ทอผ้า”
14فَمَكَّنَتْهَا بِٱلْوَتَدِ. وَقَالَتْ لَهُ: «ٱلْفِلِسْطِينِيُّونَ عَلَيْكَ يَا شَمْشُونُ». فَٱنْتَبَهَ مِنْ نَوْمِهِ وَقَلَعَ وَتَدَ ٱلنَّسِيجِ وَٱلسَّدَى.
14นางใช้หมุดยึดไว้ แล้วร้องว่า “แซมสัน! พวกฟีลิสเตียบุกมาแล้ว!” เขาตื่นขึ้นและกระชากหมุดของกี่กับผืนผ้าหลุดออก
15فَقَالَتْ لَهُ: «كَيْفَ تَقُولُ أُحِبُّكِ، وَقَلْبُكَ لَيْسَ مَعِي؟ هُوَذَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ قَدْ خَتَلْتَنِي وَلَمْ تُخْبِرْنِي بِمَاذَا قُوَّتُكَ ٱلْعَظِيمَةُ».
15นางพูดว่า “คุณพูดได้อย่างไรว่า ‘ผมรักคุณ’ ในเมื่อใจของคุณไม่ได้อยู่กับฉัน? คุณหลอกฉันสามครั้งแล้ว แต่ยังไม่บอกว่ากำลังมหาศาลของคุณมาจากไหน”
16وَلَمَّا كَانَتْ تُضَايِقُهُ بِكَلَامِهَا كُلَّ يَوْمٍ وَأَلَحَّتْ عَلَيْهِ، ضَاقَتْ نَفْسُهُ إِلَى ٱلْمَوْتِ،
16นางใช้คำพูดรบเร้าและบีบคั้นเขาทุกวัน จนเขาทุกข์ใจแทบตาย
17فَكَشَفَ لَهَا كُلَّ قَلْبِهِ، وَقَالَ لَهَا: «لَمْ يَعْلُ مُوسَى رَأْسِي لِأَنِّي نَذِيرُ ٱللهِ مِنْ بَطْنِ أُمِّي، فَإِنْ حُلِقْتُ تُفَارِقُنِي قُوَّتِي وَأَضْعُفُ وَأَصِيرُ كَأَحَدِ ٱلنَّاسِ».
17เขาจึงเผยความในใจทั้งหมดแก่นางว่า “ไม่เคยมีมีดโกนแตะศีรษะผม เพราะผมเป็นนาศีร์ของพระเจ้าตั้งแต่อยู่ในครรภ์มารดา ถ้าโกนผม กำลังจะจากผมไป ผมจะอ่อนแรงเหมือนคนทั่วไป”
18وَلَمَّا رَأَتْ دَلِيلَةُ أَنَّهُ قَدْ أَخْبَرَهَا بِكُلِّ مَا بِقَلْبِهِ، أَرْسَلَتْ فَدَعَتْ أَقْطَابَ ٱلْفِلِسْطِينِيِّينَ وَقَالَتِ: «ٱصْعَدُوا هَذِهِ ٱلْمَرَّةَ فَإِنَّهُ قَدْ كَشَفَ لِي كُلَّ قَلْبِهِ». فَصَعِدَ إِلَيْهَا أَقْطَابُ ٱلْفِلِسْطِينِيِّينَ وَأَصْعَدُوا ٱلْفِضَّةَ بِيَدِهِمْ.
18เมื่อเดลิลาเห็นว่าเขาเผยความในใจทั้งหมดแล้ว นางก็ส่งคนไปเรียกบรรดาผู้ปกครองของชาวฟีลิสเตียว่า “ขึ้นมาได้แล้ว เพราะเขาเผยความในใจทั้งหมดแก่ฉันแล้ว” พวกเขาจึงขึ้นมาหานางพร้อมกับนำเงินมาด้วย
19وَأَنَامَتْهُ عَلَى رُكْبَتَيْهَا وَدَعَتْ رَجُلًا وَحَلَقَتْ سَبْعَ خُصَلِ رَأْسِهِ، وَٱبْتَدَأَتْ بِإِذْلَالِهِ، وَفَارَقَتْهُ قُوَّتُهُ.
19นางให้เขานอนหลับบนตัก เรียกชายคนหนึ่งมาโกนปอยผมทั้งเจ็ดบนศีรษะ แล้วนางก็เริ่มกำราบเขา กำลังของเขาจากไป
20وَقَالَتِ: «ٱلْفِلِسْطِينِيُّونَ عَلَيْكَ يَا شَمْشُونُ». فَٱنْتَبَهَ مِنْ نَوْمِهِ وَقَالَ: «أَخْرُجُ حَسَبَ كُلِّ مَرَّةٍ وَأَنْتَفِضُ». وَلَمْ يَعْلَمْ أَنَّ ٱلرَّبَّ قَدْ فَارَقَهُ.
20นางร้องว่า “แซมสัน! พวกฟีลิสเตียบุกมาแล้ว!” เขาตื่นขึ้นและพูดว่า “ผมจะออกไปเหมือนครั้งก่อนๆ แล้วสลัดตัวให้เป็นอิสระ” แต่เขาไม่รู้ว่าพระยาห์เวห์ทรงจากเขาไปแล้ว
21فَأَخَذَهُ ٱلْفِلِسْطِينِيُّونَ وَقَلَعُوا عَيْنَيْهِ، وَنَزَلُوا بِهِ إِلَى غَزَّةَ وَأَوْثَقُوهُ بِسَلَاسِلِ نُحَاسٍ. وَكَانَ يَطْحَنُ فِي بَيْتِ ٱلسِّجْنِ.
21ชาวฟีลิสเตียจับเขา ควักตาทั้งสอง แล้วพาลงไปกาซา ใช้ตรวนทองสัมฤทธิ์ล่ามไว้ และให้โม่แป้งอยู่ในเรือนจำ
22وَٱبْتَدَأَ شَعْرُ رَأْسِهِ يَنْبُتُ بَعْدَ أَنْ حُلِقَ.
22แต่ผมบนศีรษะเริ่มงอกขึ้นอีกหลังจากที่ถูกโกน
23وَأَمَّا أَقْطَابُ ٱلْفِلِسْطِينِيِّينَ فَٱجْتَمَعُوا لِيَذْبَحُوا ذَبِيحَةً عَظِيمَةً لِدَاجُونَ إِلَهِهِمْ وَيَفْرَحُوا، وَقَالُوا: «قَدْ دَفَعَ إِلَهُنَا لِيَدِنَا شَمْشُونَ عَدُوَّنَا».
23บรรดาผู้ปกครองของชาวฟีลิสเตียมารวมตัวกันเพื่อถวายเครื่องบูชาครั้งใหญ่แด่พระดาโกนเทพเจ้าของตนและเฉลิมฉลอง เพราะพวกเขากล่าวว่า “เทพเจ้าของเราได้มอบแซมสันผู้เป็นศัตรูให้แก่เราแล้ว”
24وَلَمَّا رَآهُ ٱلشَّعْبُ مَجَّدُوا إِلَهَهُمْ، لِأَنَّهُمْ قَالُوا: «قَدْ دَفَعَ إِلَهُنَا لِيَدِنَا عَدُوَّنَا ٱلَّذِي خَرَّبَ أَرْضَنَا وَكَثَّرَ قَتْلَانَا».
24เมื่อประชาชนเห็นเขา ก็สรรเสริญเทพเจ้าของตนว่า “เทพเจ้าของเราได้มอบศัตรูผู้ทำลายแผ่นดินของเราและฆ่าพวกเราไปมากมายให้แก่เราแล้ว”
25وَكَانَ لَمَّا طَابَتْ قُلُوبُهُمْ أَنَّهُمْ قَالُوا: «ٱدْعُوا شَمْشُونَ لِيَلْعَبَ لَنَا». فَدَعَوْا شَمْشُونَ مِنْ بَيْتِ ٱلسِّجْنِ، فَلَعِبَ أَمَامَهُمْ. وَأَوْقَفُوهُ بَيْنَ ٱلْأَعْمِدَةِ.
25เมื่อพวกเขารื่นเริง จึงพูดว่า “เรียกแซมสันมาแสดงให้พวกเราดู” พวกเขาเรียกแซมสันออกจากเรือนจำ เขาแสดงต่อหน้าพวกเขา แล้วพวกเขาให้เขายืนระหว่างเสา
26فَقَالَ شَمْشُونُ لِلْغُلَامِ ٱلْمَاسِكِ بِيَدِهِ: «دَعْنِي أَلْمِسِ ٱلْأَعْمِدَةَ ٱلَّتِي ٱلْبَيْتُ قَائِمٌ عَلَيْهَا لِأَسْتَنِدَ عَلَيْهَا».
26แซมสันบอกเด็กชายที่จูงมือเขาว่า “ให้เราคลำหาเสาที่ค้ำอาคาร เพื่อเราจะได้พิงเสาเหล่านั้น”
27وَكَانَ ٱلْبَيْتُ مَمْلُوءًا رِجَالًا وَنِسَاءً، وَكَانَ هُنَاكَ جَمِيعُ أَقْطَابِ ٱلْفِلِسْطِينِيِّينَ، وَعَلَى ٱلسَّطْحِ نَحْوُ ثَلَاثَةِ آلَافِ رَجُلٍ وَٱمْرَأَةٍ يَنْظُرُونَ لِعْبَ شَمْشُونَ.
27อาคารนั้นเต็มไปด้วยชายหญิง บรรดาผู้ปกครองของชาวฟีลิสเตียทั้งหมดอยู่ที่นั่น และบนหลังคามีชายหญิงประมาณสามพันคนมองดูแซมสันแสดง
28فَدَعَا شَمْشُونُ ٱلرَّبَّ وَقَالَ: «يَا سَيِّدِي ٱلرَّبَّ، ٱذْكُرْنِي وَشَدِّدْنِي يَا ٱللهُ هَذِهِ ٱلْمَرَّةَ فَقَطْ، فَأَنْتَقِمَ نَقْمَةً وَاحِدَةً عَنْ عَيْنَيَّ مِنَ ٱلْفِلِسْطِينِيِّينَ».
28แซมสันร้องทูลพระยาห์เวห์ว่า “ข้าแต่พระยาห์เวห์องค์พระผู้เป็นเจ้า โปรดระลึกถึงข้าพเจ้า ข้าแต่พระเจ้า โปรดเสริมกำลังข้าพเจ้าอีกเพียงครั้งเดียว เพื่อข้าพเจ้าจะได้แก้แค้นชาวฟีลิสเตียในครั้งเดียวให้สาสมกับดวงตาทั้งสองข้างของข้าพเจ้า”
29وَقَبَضَ شَمْشُونُ عَلَى ٱلْعَمُودَيْنِ ٱلْمُتَوَسِّطَيْنِ ٱللَّذَيْنِ كَانَ ٱلْبَيْتُ قَائِمًا عَلَيْهِمَا، وَٱسْتَنَدَ عَلَيْهِمَا ٱلْوَاحِدِ بِيَمِينِهِ وَٱلْآخَرِ بِيَسَارِهِ.
29แซมสันจับเสากลางสองต้นที่ค้ำอาคาร มือขวาจับต้นหนึ่ง มือซ้ายจับอีกต้น แล้วพิงเสาไว้
30وَقَالَ شَمْشُونُ: «لِتَمُتْ نَفْسِي مَعَ ٱلْفِلِسْطِينِيِّينَ». وَٱنْحَنَى بِقُوَّةٍ فَسَقَطَ ٱلْبَيْتُ عَلَى ٱلْأَقْطَابِ وَعَلَى كُلِّ ٱلشَّعْبِ ٱلَّذِي فِيهِ، فَكَانَ ٱلْمَوْتَى ٱلَّذِينَ أَمَاتَهُمْ فِي مَوْتِهِ، أَكْثَرَ مِنَ ٱلَّذِينَ أَمَاتَهُمْ فِي حَيَاتِهِ.
30เขากล่าวว่า “ขอให้เราตายพร้อมกับชาวฟีลิสเตีย!” แล้วโถมกายลงสุดกำลัง อาคารก็ถล่มทับบรรดาผู้ปกครองและประชาชนทั้งหมดที่อยู่ภายใน ดังนั้นคนที่เขาฆ่าตอนตายจึงมากกว่าคนที่เขาฆ่าตลอดชีวิต
31فَنَزَلَ إِخْوَتُهُ وَكُلُّ بَيْتِ أَبِيهِ وَحَمَلُوهُ وَصَعِدُوا بِهِ وَدَفَنُوهُ بَيْنَ صُرْعَةَ وَأَشْتَأُولَ، فِي قَبْرِ مَنُوحَ أَبِيهِ. وَهُوَ قَضَى لِإِسْرَائِيلَ عِشْرِينَ سَنَةً.
31พี่น้องกับทุกคนในครอบครัวบิดาลงมารับศพ นำขึ้นไปฝังไว้ระหว่างโศราห์กับเอชทาโอล ในที่ฝังศพของมาโนอาห์บิดาของเขา เขาปกครองและวินิจฉัยอิสราเอลยี่สิบปี
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.