اَلْقُضَاة

Old Testament

New Testament

إِنْجِيلُ مَتَّىإِنْجِيلُ مَرْقُسَإِنْجِيلُ لُوقَاإِنْجِيلُ يُوحَنَّاأَعْمَالُ ٱلرُّسُلِرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ رُومِيَةَ١ كورنثوسرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيةُ إِلَى أَهْلِ كُورِنْثُوسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ غَلَاطِيَّةَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ أَفَسُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ فِيلِبِّيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ كُولُوسِّيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلأُولَى إِلَى أَهْلِ تَسَالُونِيكِيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيةُ إِلَى أَهْلِ تَسَالُونِيكِيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلْأُولَى إِلَى تِيمُوثَاوُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيةُ إِلَى تِيمُوثَاوُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى تِيطُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى فِلِيمُونَاَلرِّسَالَةُ إِلَى ٱلْعِبْرَانِيِّينَرِسَالَةُ يَعْقُوبَرِسَالَةُ بُطْرُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلْأُولَىرِسَالَةُ بُطْرُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيَةُرِسَالَةُ يُوحَنَّا ٱلرَّسُولِ ٱلْأُولَىرِسَالَةُ يُوحَنَّا ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيَةُرِسَالَةُ يُوحَنَّا ٱلرَّسُولِ ٱلثَّالِثَةُرِسَالَةُ يَهُوذَارُؤْيَا يُوحَنَّا ٱللَّاهُوتِيِّ
Chapter 13
Smith–Van Dyck Arabic Bi…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

اَلْقُضَاة 13

Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
Freedom Bible (Thai)
1ثُمَّ عَادَ بَنُو إِسْرَائِيلَ يَعْمَلُونَ ٱلشَّرَّ فِي عَيْنَيِ ٱلرَّبِّ، فَدَفَعَهُمُ ٱلرَّبُّ لِيَدِ ٱلْفِلِسْطِينِيِّينَ أَرْبَعِينَ سَنَةً.
1ชาว​อิสราเอล​ทำ​สิ่ง​ชั่ว​ร้าย​ใน​สาย​พระเนตร​ของ​พระยาห์เวห์​อีก​ครั้ง พระยาห์เวห์​จึง​ทรง​ปล่อย​พวก​เขา​ให้​อยู่​ใต้​อำนาจ​ของ​ชาว​ฟีลิสเตีย​สี่​สิบ​ปี
2وَكَانَ رَجُلٌ مِنْ صُرْعَةَ مِنْ عَشِيرَةِ ٱلدَّانِيِّينَ ٱسْمُهُ مَنُوحُ، وَٱمْرَأَتُهُ عَاقِرٌ لَمْ تَلِدْ.
2มี​ชาย​คน​หนึ่ง​จาก​เมือง​โศราห์​ใน​ตระกูล​ชาว​ดาน ชื่อ​มาโนอาห์ ภรรยา​ของ​เขา​เป็น​หมัน ไม่​มี​บุตร
3فَتَرَاءَى مَلَاكُ ٱلرَّبِّ لِلْمَرْأَةِ وَقَالَ لَهَا: «هَا أَنْتِ عَاقِرٌ لَمْ تَلِدِي، وَلَكِنَّكِ تَحْبَلِينَ وَتَلِدِينَ ٱبْنًا.
3ทูตของพระยาห์เวห์​ปรากฏ​แก่​หญิง​นั้น​และ​กล่าว​ว่า “แม้​เจ้า​จะ​เป็น​หมัน​และ​ไม่​มี​บุตร แต่​เจ้า​จะ​ตั้ง​ครรภ์​และ​คลอด​บุตร​ชาย
4وَٱلْآنَ فَٱحْذَرِي وَلَا تَشْرَبِي خَمْرًا وَلَا مُسْكِرًا، وَلَا تَأْكُلِي شَيْئًا نَجِسًا.
4บัดนี้​จง​ระวัง อย่า​ดื่ม​เหล้า​องุ่น​หรือ​ของ​มึนเมา และ​อย่า​กิน​สิ่ง​ใด​ที่​เป็น​มลทิน
5فَهَا إِنَّكِ تَحْبَلِينَ وَتَلِدِينَ ٱبْنًا، وَلَا يَعْلُ مُوسَى رَأْسَهُ، لِأَنَّ ٱلصَّبِيَّ يَكُونُ نَذِيرًا لِلهِ مِنَ ٱلْبَطْنِ، وَهُوَ يَبْدَأُ يُخَلِّصُ إِسْرَائِيلَ مِنْ يَدِ ٱلْفِلِسْطِينِيِّينَ».
5เพราะ​เจ้า​จะ​ตั้ง​ครรภ์​และ​คลอด​บุตร​ชาย มีดโกน​จะ​ต้อง​ไม่​แตะ​ศีรษะ​เขา เพราะ​เด็ก​คน​นี้​จะ​เป็น​นาศีร์​ของ​พระเจ้า​ตั้งแต่​อยู่​ใน​ครรภ์ เขา​จะ​เริ่ม​ช่วย​อิสราเอล​ให้​พ้น​จาก​อำนาจ​ของ​ชาว​ฟีลิสเตีย”
6فَدَخَلَتِ ٱلْمَرْأَةُ وَكَلَّمَتْ رَجُلَهَا قَائِلَةً: «جَاءَ إِلَيَّ رَجُلُ ٱللهِ، وَمَنْظَرُهُ كَمَنْظَرِ مَلَاكِ ٱللهِ، مُرْهِبٌ جِدًّا. وَلَمْ أَسْأَلْهُ: مِنْ أَيْنَ هُوَ، وَلَا هُوَ أَخْبَرَنِي عَنِ ٱسْمِهِ.
6หญิง​นั้น​มาบ​อก​สามี​ว่า “คน​ของ​พระเจ้า​มา​หา​ฉัน ใบหน้า​ของ​เขา​เหมือน​ใบหน้า​ทูต​ของ​พระเจ้า น่า​เกรงขาม​มาก ฉัน​ไม่​ได้​ถาม​ว่า​เขา​มา​จาก​ไหน และ​เขา​ก็​ไม่​ได้​บอก​ชื่อ
7وَقَالَ لِي: هَا أَنْتِ تَحْبَلِينَ وَتَلِدِينَ ٱبْنًا. وَٱلْآنَ فَلَا تَشْرَبِي خَمْرًا وَلَا مُسْكِرًا، وَلَا تَأْكُلِي شَيْئًا نَجِسًا، لِأَنَّ ٱلصَّبِيَّ يَكُونُ نَذِيرًا لِلهِ مِنَ ٱلْبَطْنِ إِلَى يَوْمِ مَوْتِهِ».
7แต่​เขา​บอก​ฉัน​ว่า ‘เจ้า​จะ​ตั้ง​ครรภ์​และ​คลอด​บุตร​ชาย บัดนี้​อย่า​ดื่ม​เหล้า​องุ่น​หรือ​ของ​มึนเมา และ​อย่า​กิน​สิ่ง​ใด​ที่​เป็น​มลทิน เพราะ​เด็ก​คน​นี้​จะ​เป็น​นาศีร์​ของ​พระเจ้า​ตั้งแต่​อยู่​ใน​ครรภ์​จน​ถึง​วัน​ตาย’”
8فَصَلَّى مَنُوحُ إِلَى ٱلرَّبِّ وَقَالَ: «أَسْأَلُكَ يَاسَيِّدِي أَنْ يَأْتِيَ أَيْضًا إِلَيْنَا رَجُلُ ٱللهِ ٱلَّذِي أَرْسَلْتَهُ، وَيُعَلِّمَنَا: مَاذَا نَعْمَلُ لِلصَّبِيِّ ٱلَّذِي يُولَدُ؟».
8มาโนอาห์​จึง​วิงวอน​พระยาห์เวห์​ว่า “ข้า​แต่​องค์​พระผู้เป็นเจ้า โปรด​ให้​คน​ของ​พระเจ้า​ที่​พระองค์​ทรง​ส่ง​มาก​ลับ​มา​หา​พวก​ข้าพเจ้า​อีก เพื่อ​สอน​ว่า​ควร​ทำ​อย่างไร​กับ​เด็ก​ที่​จะ​เกิด​มา”
9فَسَمِعَ ٱللهُ لِصَوْتِ مَنُوحَ، فَجَاءَ مَلَاكُ ٱللهِ أَيْضًا إِلَى ٱلْمَرْأَةِ وَهِيَ جَالِسَةٌ فِي ٱلْحَقْلِ، وَمَنُوحُ رَجُلُهَا لَيْسَ مَعَهَا.
9พระเจ้า​ทรง​ฟัง​เสียง​ของ​มาโนอาห์ ทูต​ของ​พระเจ้า​กลับ​มา​หา​หญิง​นั้น​ขณะ​นาง​นั่ง​อยู่​ใน​ทุ่ง แต่​มาโนอาห์​สามี​ไม่​ได้​อยู่​ด้วย
10فَأَسْرَعَتِ ٱلْمَرْأَةُ وَرَكَضَتْ وَأَخْبَرَتْ رَجُلَهَاوَقَالَتْ لَهُ: «هُوَذَا قَدْ تَرَاءَى لِيَ ٱلرَّجُلُ ٱلَّذِي جَاءَ إِلَيَّ ذَلِكَ ٱلْيَوْمَ».
10หญิง​นั้น​รีบ​วิ่ง​ไป​บอก​สามี​ว่า “ชาย​ที่​มา​หา​ฉัน​วัน​นั้น​ปรากฏ​ตัว​อีก​แล้ว”
11فَقَامَ مَنُوحُ وَسَارَ وَرَاءَ ٱمْرَأَتِهِ وَجَاءَ إِلَى ٱلرَّجُلِ، وَقَالَ لَهُ: «أَأَنْتَ ٱلرَّجُلُ ٱلَّذِي تَكَلَّمَ مَعَ ٱلْمَرْأَةِ؟» فَقَالَ: «أَنَا هُوَ».
11มาโนอาห์​ลุก​ขึ้น​ตาม​ภรรยา​ไป​หา​ชาย​คน​นั้น และ​ถาม​ว่า “ท่าน​คือ​คน​ที่​พูด​กับ​ภรรยา​ของ​ข้าพเจ้า​หรือ?” เขา​ตอบ​ว่า “เรา​เอง”
12فَقَالَ مَنُوحُ: «عِنْدَ مَجِيءِ كَلَامِكَ، مَاذَا يَكُونُ حُكْمُ ٱلصَّبِيِّ وَمُعَامَلَتُهُ؟»
12มาโนอาห์​กล่าว​ว่า “ขอ​ให้​ถ้อยคำ​ของ​ท่าน​เป็น​จริง เด็ก​คน​นี้​ควร​ดำเนิน​ชีวิต​อย่างไร และ​ควร​ทำ​หน้าที่​อะไร?”
13فَقَالَ مَلَاكُ ٱلرَّبِّ لِمَنُوحَ: «مِنْ كُلِّ مَا قُلْتُ لِلْمَرْأَةِ فَلْتَحْتَفِظْ.
13ทูตของพระยาห์เวห์​ตอบ​มาโนอาห์​ว่า “ให้​นาง​ระวัง​ทุก​สิ่ง​ที่​เรา​บอก​ไว้
14مِنْ كُلِّ مَا يَخْرُجُ مِنْ جَفْنَةِ ٱلْخَمْرِ لَا تَأْكُلْ، وَخَمْرًا وَمُسْكِرًا لَا تَشْرَبْ، وَكُلَّ نَجِسٍ لَا تَأْكُلْ. لِتَحْذَرْ مِنْ كُلِّ مَا أَوْصَيْتُهَا».
14นาง​ต้อง​ไม่​กิน​สิ่ง​ใด​ที่​มา​จาก​เถา​องุ่น ไม่​ดื่ม​เหล้า​องุ่น​หรือ​ของ​มึนเมา และ​ไม่​กิน​สิ่ง​ใด​ที่​เป็น​มลทิน ให้​นาง​ปฏิบัติ​ตาม​ทุก​อย่าง​ที่​เรา​บัญชา”
15فَقَالَ مَنُوحُ لِمَلَاكِ ٱلرَّبِّ: «دَعْنَا نُعَوِّقْكَ وَنَعْمَلْ لَكَ جَدْيَ مِعْزًى».
15มาโนอาห์​พูด​กับ​ทูตของพระยาห์เวห์​ว่า “โปรด​อยู่​กับ​พวก​เรา​ก่อน เพื่อ​พวก​เรา​จะ​เตรียม​ลูก​แพะ​ให้​ท่าน”
16فَقَالَ مَلَاكُ ٱلرَّبِّ لِمَنُوحَ: «وَلَوْ عَوَّقْتَنِي لَا آكُلُ مِنْ خُبْزِكَ، وَإِنْ عَمِلْتَ مُحْرَقَةً فَلِلرَّبِّ أَصْعِدْهَا». لِأَنَّ مَنُوحَ لَمْ يَعْلَمْ أَنَّهُ مَلَاكُ ٱلرَّبِّ.
16ทูตของพระยาห์เวห์​ตอบ​ว่า “ถึง​เจ้า​จะ​รั้ง​เรา​ไว้ เรา​ก็​จะ​ไม่​กิน​อาหาร​ของ​เจ้า แต่​ถ้า​เจ้า​จะ​เตรียม​เครื่อง​เผา​บูชา ต้อง​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์” มาโนอาห์​ยัง​ไม่​รู้​ว่า​ผู้​นั้น​เป็น​ทูตของพระยาห์เวห์
17فَقَالَ مَنُوحُ لِمَلَاكِ ٱلرَّبِّ: «مَا ٱسْمُكَ حَتَّى إِذَا جَاءَ كَلَامُكَ نُكْرِمُكَ؟»
17มาโนอาห์​จึง​ถาม​ทูตของพระยาห์เวห์​ว่า “ท่าน​ชื่อ​อะไร เมื่อ​ถ้อยคำ​ของ​ท่าน​เป็น​จริง พวก​เรา​จะ​ได้​ให้​เกียรติ​ท่าน?”
18فَقَالَ لَهُ مَلَاكُ ٱلرَّبِّ: «لِمَاذَا تَسْأَلُ عَنِ ٱسْمِي وَهُوَ عَجِيبٌ؟».
18ทูตของพระยาห์เวห์​ตอบ​ว่า “ทำไม​จึง​ถาม​ชื่อ​ของ​เรา ใน​เมื่อ​ชื่อ​นั้น​เกิน​ความ​เข้าใจ?”
19فَأَخَذَ مَنُوحُ جَدْيَ ٱلْمِعْزَى وَٱلتَّقْدِمَةَ وَأَصْعَدَهُمَا عَلَى ٱلصَّخْرَةِ لِلرَّبِّ. فَعَمِلَ عَمَلًا عَجِيبًا وَمَنُوحُ وَٱمْرَأَتُهُ يَنْظُرَانِ.
19มาโนอาห์​นำ​ลูก​แพะ​กับ​ธัญ​บูชา​ไป​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​บน​ก้อน​หิน แล้ว​ทูต​ผู้​นั้น​ทำ​สิ่ง​มหัศจรรย์​ขณะ​ที่​มาโนอาห์​กับ​ภรรยา​มอง​ดู​อยู่
20فَكَانَ عِنْدَ صُعُودِ ٱللَّهِيبِ عَنِ ٱلْمَذْبَحِ نَحْوَ ٱلسَّمَاءِ، أَنَّ مَلَاكَ ٱلرَّبِّ صَعِدَ فِي لَهِيبِ ٱلْمَذْبَحِ، وَمَنُوحُ وَٱمْرَأَتُهُ يَنْظُرَانِ. فَسَقَطَا عَلَى وَجْهَيْهِمَا إِلَى ٱلْأَرْضِ.
20เมื่อ​เปลว​ไฟ​จาก​แท่น​บูชา​พุ่ง​ขึ้น​สู่​ท้อง​ฟ้า ทูตของพระยาห์เวห์​ก็​ขึ้น​ไป​ใน​เปลว​ไฟ​นั้น มาโนอาห์​กับ​ภรรยา​มอง​ดู​แล้ว​ซบ​หน้า​ลง​กับ​พื้น
21وَلَمْ يَعُدْ مَلَاكُ ٱلرَّبِّ يَتَرَاءَى لِمَنُوحَ وَٱمْرَأَتِهِ. حِينَئِذٍ عَرَفَ مَنُوحُ أَنَّهُ مَلَاكُ ٱلرَّبِّ.
21ทูตของพระยาห์เวห์​ไม่​ปรากฏ​แก่​มาโนอาห์​หรือ​ภรรยา​อีก มาโนอาห์​จึง​รู้​ว่า​ผู้​นั้น​เป็น​ทูตของพระยาห์เวห์
22فَقَالَ مَنُوحُ لِٱمْرَأَتِهِ: «نَمُوتُ مَوْتًا لِأَنَّنَا قَدْ رَأَيْنَا ٱللهَ»
22มาโนอาห์​พูด​กับ​ภรรยา​ว่า “เรา​ต้อง​ตาย​แน่ เพราะ​เรา​ได้​เห็น​พระเจ้า”
23فَقَالَتْ لَهُ ٱمْرَأَتُهُ: «لَوْ أَرَادَ ٱلرَّبُّ أَنْ يُمِيتَنَا، لَمَا أَخَذَ مِنْ يَدِنَا مُحْرَقَةً وَتَقْدِمَةً، وَلَمَا أَرَانَا كُلَّ هَذِهِ، وَلَمَا كَانَ فِي مِثْلِ هَذَا ٱلْوَقْتِ أَسْمَعَنَا مِثْلَ هَذِهِ».
23แต่​ภรรยา​ตอบ​ว่า “ถ้า​พระยาห์เวห์​ทรง​ประสงค์​จะ​ฆ่า​เรา พระองค์​คง​ไม่​ทรง​รับ​เครื่อง​เผา​บูชา​กับ​ธัญ​บูชา​ที่​เรา​ถวาย ไม่​ทรง​สำแดง​สิ่ง​เหล่า​นี้​ทั้งหมด​แก่​เรา และ​ไม่​ทรง​บอก​เรื่อง​เช่น​นี้​แก่​เรา​ใน​เวลา​นี้”
24فَوَلَدَتِ ٱلْمَرْأَةُ ٱبْنًا وَدَعَتِ ٱسْمَهُ شَمْشُونَ. فَكَبِرَ ٱلصَّبِيُّ وَبَارَكَهُ ٱلرَّبُّ.
24หญิง​นั้น​คลอด​บุตร​ชาย​และ​ตั้ง​ชื่อ​ว่า​แซมสัน เด็ก​นั้น​เติบ​โต​ขึ้น​และ​พระยาห์เวห์​ทรง​ให้​พร​แก่​เขา
25وَٱبْتَدَأَ رُوحُ ٱلرَّبِّ يُحَرِّكُهُ فِي مَحَلَّةِ دَانٍ بَيْنَ صُرْعَةَ وَأَشْتَأُولَ.
25พระวิญญาณของพระยาห์เวห์​เริ่ม​เร้า​ใจ​เขา​ที่​มาหะเนห์ดาน ระหว่าง​โศราห์​กับ​เอชทาโอล

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.