اَلْقُضَاة

Old Testament

New Testament

إِنْجِيلُ مَتَّىإِنْجِيلُ مَرْقُسَإِنْجِيلُ لُوقَاإِنْجِيلُ يُوحَنَّاأَعْمَالُ ٱلرُّسُلِرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ رُومِيَةَ١ كورنثوسرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيةُ إِلَى أَهْلِ كُورِنْثُوسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ غَلَاطِيَّةَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ أَفَسُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ فِيلِبِّيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ كُولُوسِّيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلأُولَى إِلَى أَهْلِ تَسَالُونِيكِيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيةُ إِلَى أَهْلِ تَسَالُونِيكِيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلْأُولَى إِلَى تِيمُوثَاوُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيةُ إِلَى تِيمُوثَاوُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى تِيطُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى فِلِيمُونَاَلرِّسَالَةُ إِلَى ٱلْعِبْرَانِيِّينَرِسَالَةُ يَعْقُوبَرِسَالَةُ بُطْرُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلْأُولَىرِسَالَةُ بُطْرُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيَةُرِسَالَةُ يُوحَنَّا ٱلرَّسُولِ ٱلْأُولَىرِسَالَةُ يُوحَنَّا ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيَةُرِسَالَةُ يُوحَنَّا ٱلرَّسُولِ ٱلثَّالِثَةُرِسَالَةُ يَهُوذَارُؤْيَا يُوحَنَّا ٱللَّاهُوتِيِّ
Chapter 9
Smith–Van Dyck Arabic Bi…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

اَلْقُضَاة 9

Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
Freedom Bible (Thai)
1وَذَهَبَ أَبِيمَالِكُ بْنُ يَرُبَّعْلَ إِلَى شَكِيمَ إِلَى إِخْوَةِ أُمِّهِ، وَكَلَّمَهُمْ وَجَمِيعَ عَشِيرَةِ بَيْتِ أَبِي أُمِّهِ قَائِلًا:
1อาบีเมเลค​บุตร​เยรุบบาอัล​ไป​หา​เหล่า​พี่น้อง​ของ​มารดา​ที่​เชเคม และ​พูด​กับ​พวก​เขา​และ​ทุก​คน​ใน​ตระกูล​ทาง​ฝ่าย​ตา​ของ​เขา​ว่า
2«تَكَلَّمُوا ٱلْآنَ فِي آذَانِ جَمِيعِ أَهْلِ شَكِيمَ. أَيُّمَا هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ: أَأَنْ يَتَسَلَّطَ عَلَيْكُمْ سَبْعُونَ رَجُلًا، جَمِيعُ بَنِي يَرُبَّعْلَ، أَمْ أَنْ يَتَسَلَّطَ عَلَيْكُمْ رَجُلٌ وَاحِدٌ؟ وَٱذْكُرُوا أَنِّي أَنَا عَظْمُكُمْ وَلَحْمُكُمْ».
2“โปรด​พูด​ให้​ชาว​เชเคม​ทุก​คน​ฟัง​ว่า ‘อย่าง​ไหน​ดี​กว่า​สำหรับ​พวก​ท่าน จะ​ให้​บุตร​ทั้ง​เจ็ด​สิบ​คน​ของ​เยรุบบาอัล​ปกครอง หรือ​ให้​คน​คน​เดียว​ปกครอง?’ และ​ขอ​ให้​จำ​ไว้​ว่า ข้าพเจ้า​เป็น​สายเลือด​เดียว​กับ​พวก​ท่าน”
3فَتَكَلَّمَ إِخْوَةُ أُمِّهِ عَنْهُ فِي آذَانِ كُلِّ أَهْلِ شَكِيمَ بِجَمِيعِ هَذَا ٱلْكَلَامِ. فَمَالَ قَلْبُهُمْ وَرَاءَ أَبِيمَالِكَ، لِأَنَّهُمْ قَالُوا: «أَخُونَا هُوَ».
3พี่น้อง​ของ​มารดา​จึง​นำ​ความ​ทั้งหมด​นี้​ไป​บอก​ชาว​เชเคม จิตใจ​ของ​พวก​เขา​ก็​เอนเอียง​ไป​ติดตาม​อาบีเมเลค เพราะ​พูด​กัน​ว่า “เขา​เป็น​พี่น้อง​ของ​เรา”
4وَأَعْطَوْهُ سَبْعِينَ شَاقِلَ فِضَّةٍ مِنْ بَيْتِ بَعْلِ بَرِيثَ، فَٱسْتَأْجَرَ بِهَا أَبِيمَالِكُ رِجَالًا بَطَّالِينَ طَائِشِينَ، فَسَعَوْا وَرَاءَهُ.
4พวก​เขา​นำ​เงิน​เจ็ด​สิบ​แผ่น​จาก​เทวสถาน​พระบาอัลเบรีท​มอบ​ให้​อาบีเมเลค เขา​ใช้​เงิน​นั้น​จ้าง​คน​ไร้​ค่า​และ​บ้าบิ่น​ให้​ติดตาม​ตน
5ثُمَّ جَاءَ إِلَى بَيْتِ أَبِيهِ فِي عَفْرَةَ وَقَتَلَ إِخْوَتَهُ بَنِي يَرُبَّعْلَ، سَبْعِينَ رَجُلًا، عَلَى حَجَرٍ وَاحِدٍ. وَبَقِيَ يُوثَامُ بْنُ يَرُبَّعْلَ ٱلْأَصْغَرُ لِأَنَّهُ ٱخْتَبَأَ.
5เขา​ไป​ยัง​บ้าน​บิดา​ที่​โอฟราห์ แล้ว​ฆ่า​พี่น้อง​คือ​บุตร​ชาย​เจ็ด​สิบ​คน​ของ​เยรุบบาอัล​บน​ก้อน​หิน​ก้อน​เดียว แต่​โยธาม​บุตร​คน​เล็ก​ของ​เยรุบบาอัล​รอดชีวิต​เพราะ​ซ่อน​ตัว​อยู่
6فَٱجْتَمَعَ جَمِيعُ أَهْلِ شَكِيمَ وَكُلُّ سُكَّانِ ٱلْقَلْعَةِ وَذَهَبُوا وَجَعَلُوا أَبِيمَالِكَ مَلِكًا عِنْدَ بَلُّوطَةِ ٱلنَّصَبِ ٱلَّذِي فِي شَكِيمَ.
6ชาว​เชเคม​ทั้งหมด​กับ​คน​ทั้งหมด​ใน​บ้าน​มิลโล​มา​ชุมนุม​กัน แล้ว​ตั้ง​อาบีเมเลค​เป็น​กษัตริย์​ที่​ต้น​โอ๊ก​ข้าง​เสา​หิน​ใน​เชเคม
7وَأَخْبَرُوا يُوثَامَ فَذَهَبَ وَوَقَفَ عَلَى رَأْسِ جَبَلِ جِرِزِّيمَ، وَرَفَعَ صَوْتَهُ وَنَادَى وَقَالَ لَهُمْ: «اِسْمَعُوا لِي يَا أَهْلَ شَكِيمَ، يَسْمَعْ لَكُمُ ٱللهُ.
7เมื่อ​มี​คน​บอก​โยธาม เขา​ก็​ขึ้น​ไป​ยืน​บน​ยอด​ภูเขา​เกริซิม ร้อง​เสียง​ดัง​บอก​พวก​เขา​ว่า “ชาว​เชเคม​เอ๋ย จง​ฟัง​ข้าพเจ้า เพื่อ​พระเจ้า​จะ​ทรง​ฟัง​พวก​ท่าน
8مَرَّةً ذَهَبَتِ ٱلْأَشْجَارُ لِتَمْسَحَ عَلَيْهَا مَلِكًا. فَقَالَتْ لِلزَّيْتُونَةِ: ٱمْلِكِي عَلَيْنَا.
8ครั้ง​หนึ่ง​ต้นไม้​ทั้งหลาย​ออก​ไป​เจิม​ตั้ง​กษัตริย์​ปกครอง​พวก​มัน พวก​มัน​บอก​ต้น​มะกอก​ว่า ‘มา​ปกครอง​พวก​เรา​เถอะ’
9فَقَالَتْ لَهَا ٱلزَّيْتُونَةُ: أَأَتْرُكُ دُهْنِي ٱلَّذِي بِهِ يُكَرِّمُونَ بِيَ ٱللهَ وَٱلنَّاسَ، وَأَذْهَبُ لِكَيْ أَمْلِكَ عَلَى ٱلْأَشْجَارِ؟
9“แต่​ต้น​มะกอก​ตอบ​ว่า ‘เรา​ควร​เลิก​ผลิต​น้ำมัน​ซึ่ง​ผู้คน​ใช้​ให้​เกียรติ​พระเจ้า​และ​มนุษย์ แล้ว​ไป​เป็น​ใหญ่​เหนือ​ต้นไม้​อื่น​หรือ?’
10ثُمَّ قَالَتِ ٱلْأَشْجَارُ لِلتِّينَةِ: تَعَالَيْ أَنْتِ وَٱمْلِكِي عَلَيْنَا.
10“ต้นไม้​ทั้งหลาย​จึง​บอก​ต้น​มะเดื่อ​ว่า ‘มา​ปกครอง​พวก​เรา​เถอะ’
11فَقَالَتْ لَهَا ٱلتِّينَةُ: أَأَتْرُكُ حَلَاوَتِي وَثَمَرِي ٱلطَّيِّبَ وَأَذْهَبُ لِكَيْ أَمْلِكَ عَلَى ٱلْأَشْجَارِ؟
11“แต่​ต้น​มะเดื่อ​ตอบ​ว่า ‘เรา​ควร​ทิ้ง​ความ​หวาน​และ​ผล​อัน​ดี​ของ​เรา แล้ว​ไป​เป็น​ใหญ่​เหนือ​ต้นไม้​อื่น​หรือ?’
12فَقَالَتِ ٱلْأَشْجَارُ لِلْكَرْمَةِ: تَعَالَيْ أَنْتِ وَٱمْلِكِي عَلَيْنَا.
12“ต้นไม้​ทั้งหลาย​จึง​บอก​เถา​องุ่น​ว่า ‘มา​ปกครอง​พวก​เรา​เถอะ’
13فَقَالَتْ لَهَا ٱلْكَرْمَةُ: أَأَتْرُكُ مِسْطَارِي ٱلَّذِي يُفَرِّحُ ٱللهَ وَٱلنَّاسَ وَأَذْهَبُ لِكَيْ أَمْلِكَ عَلَى ٱلْأَشْجَارِ؟
13“เถา​องุ่น​ตอบ​ว่า ‘เรา​ควร​ทิ้ง​เหล้า​องุ่น​ใหม่​ของ​เรา ซึ่ง​ทำให้​พระเจ้า​และ​มนุษย์​ชื่นบาน แล้ว​ไป​เป็น​ใหญ่​เหนือ​ต้นไม้​อื่น​หรือ?’
14ثُمَّ قَالَتْ جَمِيعُ ٱلْأَشْجَارِ لِلْعَوْسَجِ: تَعَالَ أَنْتَ وَٱمْلِكْ عَلَيْنَا.
14“จาก​นั้น​ต้นไม้​ทั้งหมด​บอก​พุ่ม​หนาม​ว่า ‘มา​ปกครอง​พวก​เรา​เถอะ’
15فَقَالَ ٱلْعَوْسَجُ لِلْأَشْجَارِ: إِنْ كُنْتُمْ بِٱلْحَقِّ تَمْسَحُونَنِي عَلَيْكُمْ مَلِكًا فَتَعَالَوْا وَٱحْتَمُوا تَحْتَ ظِلِّي. وَإِلأَّ فَتَخْرُجَ نَارٌ مِنَ ٱلْعَوْسَجِ وَتَأْكُلَ أَرْزَ لُبْنَانَ!
15“พุ่ม​หนาม​ตอบ​ต้นไม้​ทั้งหลาย​ว่า ‘ถ้า​พวก​เจ้า​ตั้งใจ​จะ​เจิม​เรา​เป็น​กษัตริย์​ปกครอง​พวก​เจ้า​จริงๆ ก็​มา​หลบ​ภัย​ใต้​ร่ม​เงา​ของ​เรา แต่​ถ้า​ไม่​เช่น​นั้น ขอ​ให้​ไฟ​พุ่ง​ออก​จาก​พุ่ม​หนาม​มา​เผา​ผลาญ​ต้น​สน​สี​ดาร์แห่ง​เลบานอน’
16فَٱلْآنَ إِنْ كُنْتُمْ قَدْ عَمِلْتُمْ بِٱلْحَقِّ وَٱلصِّحَّةِ إِذْ جَعَلْتُمْ أَبِيمَالِكَ مَلِكًا، وَإِنْ كُنْتُمْ قَدْ فَعَلْتُمْ خَيْرًا مَعَ يَرُبَّعْلَ وَمَعَ بَيْتِهِ، وَإِنْ كُنْتُمْ قَدْ فَعَلْتُمْ لَهُ حَسَبَ عَمَلِ يَدَيْهِ،
16“บัดนี้ ถ้า​พวก​ท่าน​ได้​กระทำ​ด้วย​ความ​จริงใจ​และ​ชอบธรรม​ใน​การ​ตั้ง​อาบีเมเลค​เป็น​กษัตริย์ ถ้า​พวก​ท่าน​ได้​ทำ​ดี​ต่อ​เยรุบบาอัล​และ​ครอบครัว และ​ตอบแทน​เขา​สม​กับ​ความ​ดี​ที่​เขา​ทำ​ไว้
17لِأَنَّ أَبِي قَدْ حَارَبَ عَنْكُمْ وَخَاطَرَ بِنَفْسِهِ وَأَنْقَذَكُمْ مِنْ يَدِ مِدْيَانَ.
17เพราะ​บิดา​ของ​ข้าพเจ้า​สู้​รบ​เพื่อ​พวก​ท่าน เสี่ยง​ชีวิต และ​ช่วย​พวก​ท่าน​ให้​พ้น​จาก​อำนาจ​ของ​ชาว​มีเดียน
18وَأَنْتُمْ قَدْ قُمْتُمُ ٱلْيَوْمَ عَلَى بَيْتِ أَبِي وَقَتَلْتُمْ بَنِيهِ، سَبْعِينَ رَجُلًا عَلَى حَجَرٍ وَاحِدٍ، وَمَلَّكْتُمْ أَبِيمَالِكَ ٱبْنَ أَمَتِهِ عَلَى أَهْلِ شَكِيمَ لِأَنَّهُ أَخُوكُمْ.
18แต่​วัน​นี้​พวก​ท่าน​กลับ​ลุก​ขึ้น​ต่อต้าน​ครอบครัว​ของ​บิดา​ข้าพเจ้า ฆ่า​บุตร​ชาย​เจ็ด​สิบ​คน​ของ​เขา​บน​ก้อน​หิน​ก้อน​เดียว และ​ตั้ง​อาบีเมเลค บุตร​ชาย​ของ​หญิง​รับใช้​ของ​เขา เป็น​กษัตริย์​เหนือ​ชาว​เชเคม เพียง​เพราะ​เขา​เป็น​พี่น้อง​ของ​พวก​ท่าน
19فَإِنْ كُنْتُمْ قَدْ عَمِلْتُمْ بِٱلْحَقِّ وَٱلصِّحَّةِ مَعَ يَرُبَّعْلَ وَمَعَ بَيْتِهِ فِي هَذَا ٱلْيَوْمِ، فَٱفْرَحُوا أَنْتُمْ بِأَبِيمَالِكَ، وَلْيَفْرَحْ هُوَ أَيْضًا بِكُمْ.
19ถ้า​วัน​นี้​พวก​ท่าน​กระทำ​ต่อ​เยรุบบาอัล​และ​ครอบครัว​ด้วย​ความ​จริงใจ​และ​ชอบธรรม ก็​จง​ชื่นชม​ยินดี​กับ​อาบีเมเลค และ​ให้​อาบีเมเลค​ชื่นชม​ยินดี​กับ​พวก​ท่าน
20وَإِلأَّ فَتَخْرُجَ نَارٌ مِنْ أَبِيمَالِكَ وَتَأْكُلَ أَهْلَ شَكِيمَ وَسُكَّانَ ٱلْقَلْعَةِ، وَتَخْرُجَ نَارٌ مِنْ أَهْلِ شَكِيمَ وَمِنْ سُكَّانِ ٱلْقَلْعَةِ وَتَأْكُلَ أَبِيمَالِكَ».
20แต่​ถ้า​ไม่​เป็น​เช่น​นั้น ขอ​ให้​ไฟ​ออก​จาก​อาบีเมเลค​มา​เผา​ผลาญ​ชาว​เชเคม​กับ​บ้าน​มิลโล และ​ให้​ไฟ​ออก​จาก​ชาว​เชเคม​กับ​บ้าน​มิลโล​มา​เผา​ผลาญ​อาบีเมเลค”
21ثُمَّ هَرَبَ يُوثَامُ وَفَرَّ وَذَهَبَ إِلَى بِئْرَ، وَأَقَامَ هُنَاكَ مِنْ وَجْهِ أَبِيمَالِكَ أَخِيهِ.
21แล้ว​โยธาม​ก็​วิ่ง​หนี​ไป​ยัง​เบเออร์ และ​อาศัย​อยู่​ที่​นั่น เพราะ​กลัว​อาบีเมเลค​พี่​ชาย​ของ​ตน
22فَتَرَأَّسَ أَبِيمَالِكُ عَلَى إِسْرَائِيلَ ثَلَاثَ سِنِينَ.
22อาบีเมเลค​เป็น​ผู้ปกครอง​อิสราเอล​อยู่​สาม​ปี
23وَأَرْسَلَ ٱلرَّبُّ رُوحًا رَدِيًّا بَيْنَ أَبِيمَالِكَ وَأَهْلِ شَكِيمَ، فَغَدَرَ أَهْلُ شَكِيمَ بِأَبِيمَالِكَ.
23แล้ว​พระเจ้า​ทรง​ส่ง​วิญญาณ​ชั่ว​มา​ระหว่าง​อาบีเมเลค​กับ​ชาว​เชเคม ชาว​เชเคม​จึง​ทรยศ​อาบีเมเลค
24لِيَأْتِيَ ظُلْمُ بَنِي يَرُبَّعْلَ ٱلسَّبْعِينَ، وَيُجْلَبَ دَمُهُمْ عَلَى أَبِيمَالِكَ أَخِيهِمِ ٱلَّذِي قَتَلَهُمْ، وَعَلَى أَهْلِ شَكِيمَ ٱلَّذِينَ شَدَّدُوا يَدَيْهِ لِقَتْلِ إِخْوَتِهِ.
24เหตุการณ์​นี้​เกิด​ขึ้น​เพื่อ​ให้​ความ​รุนแรง​ที่​ทำ​แก่​บุตร​ชาย​เจ็ด​สิบ​คน​ของ​เยรุบบาอัล​ได้​รับ​การ​ตอบแทน และ​ให้​ความ​ผิด​จาก​การ​หลั่ง​เลือด​ของ​พวก​เขา​ตก​อยู่​กับ​อาบีเมเลค​พี่​ชาย​ผู้​ฆ่า​พวก​เขา กับ​ชาว​เชเคม​ผู้​หนุน​กำลัง​ให้​เขา​ฆ่า​พี่น้อง
25فَوَضَعَ لَهُ أَهْلُ شَكِيمَ كَمِينًا عَلَى رُؤُوسِ ٱلْجِبَالِ، وَكَانُوا يَسْتَلِبُونَ كُلَّ مَنْ عَبَرَ بِهِمْ فِي ٱلطَّرِيقِ. فَأُخْبِرَ أَبِيمَالِكُ.
25ชาว​เชเคม​วาง​กำลัง​ซุ่ม​ดัก​อาบีเมเลค​บน​ยอด​เขา คน​เหล่า​นั้น​ปล้น​ทุก​คน​ที่​ผ่าน​มา​ทาง​นั้น และ​มี​ผู้​รายงาน​เรื่อง​นี้​แก่​อาบีเมเลค
26وَجَاءَ جَعَلُ بْنُ عَابِدٍ مَعَ إِخْوَتِهِ وَعَبَرُوا إِلَى شَكِيمَ فَوَثِقَ بِهِ أَهْلُ شَكِيمَ.
26กาอัล​บุตร​เอเบด​กับ​พี่น้อง​เดินทาง​มา​ยัง​เชเคม ชาว​เชเคม​ก็​ไว้ใจ​เขา
27وَخَرَجُوا إِلَى ٱلْحَقْلِ وَقَطَفُوا كُرُومَهُمْ وَدَاسُوا وَصَنَعُوا تَمْجِيدًا، وَدَخَلُوا بَيْتَ إِلَهِهِمْ وَأَكَلُوا وَشَرِبُوا وَلَعَنُوا أَبِيمَالِكَ.
27พวก​เขา​ออก​ไป​เก็บ​ผล​องุ่น​ใน​ไร่ ย่ำ​องุ่น แล้ว​จัด​งาน​ฉลอง จาก​นั้น​เข้า​ไป​ใน​เทวสถาน​แห่ง​เทพเจ้า​ของ​ตน กิน ดื่ม และ​สาปแช่ง​อาบีเมเลค
28فَقَالَ جَعَلُ بْنُ عَابِدٍ: «مَنْ هُوَ أَبِيمَالِكُ وَمَنْ هُوَ شَكِيمُ حَتَّى نَخْدِمَهُ؟ أَمَا هُوَ ٱبْنُ يَرُبَّعْلَ، وَزَبُولُ وَكِيلُهُ؟ ٱخْدِمُوا رِجَالَ حَمُورَ أَبِي شَكِيمَ. فَلِمَاذَا نَخْدِمُهُ نَحْنُ؟
28กาอัล​บุตร​เอเบด​กล่าว​ว่า “อาบีเมเลค​เป็น​ใคร และ​เชเคม​เป็น​ใคร เรา​จึง​ต้อง​รับใช้​เขา? เขา​เป็น​บุตร​เยรุบบาอัล​ไม่​ใช่​หรือ? เศบูล​เป็น​ผู้แทน​ของ​เขา​ไม่​ใช่​หรือ? ไป​รับใช้​คน​ของ​ฮาโมร์​บิดา​ของ​เชเคม​สิ ทำไม​เรา​ต้อง​รับใช้​เขา?
29مَنْ يَجْعَلُ هَذَا ٱلشَّعْبَ بِيَدِي فَأَعْزِلَ أَبِيمَالِكَ». وَقَالَ لِأَبِيمَالِكَ: «كَثِّرْ جُنْدَكَ وَٱخْرُجْ!».
29ถ้า​ชนก​ลุ่ม​นี้​อยู่​ใต้​การ​ปกครอง​ของ​เรา​เสียที! เรา​จะ​กำจัด​อาบีเมเลค​เสีย” แล้ว​เขา​ท้า​อาบีเมเลค​ว่า “จง​เพิ่ม​กำลัง​กองทัพ​แล้ว​ออก​มา​สู้​กัน!”
30وَلَمَّا سَمِعَ زَبُولُ رَئِيسُ ٱلْمَدِينَةِ كَلَامَ جَعَلَ بْنِ عَابِدٍ حَمِيَ غَضَبُهُ،
30เมื่อ​เศบูล​ผู้ปกครอง​เมือง​ได้ยิน​คำ​พูด​ของ​กาอัล​บุตร​เอเบด ก็​โกรธ​จัด
31وَأَرْسَلَ رُسُلًا إِلَى أَبِيمَالِكَ فِي تُرْمَةَ يَقُولُ: «هُوَذَا جَعَلُ بْنُ عَابِدٍ وَإِخْوَتُهُ قَدْ أَتَوْا إِلَى شَكِيمَ، وَهَا هُمْ يُهَيِّجُونَ ٱلْمَدِينَةَ ضِدَّكَ.
31เขา​แอบ​ส่ง​ผู้​ส่ง​ข่าว​ไป​หา​อาบีเมเลค​ว่า “กาอัล​บุตร​เอเบด​กับ​พี่น้อง​มา​ถึง​เชเคม​แล้ว และ​พวก​เขา​กำลัง​ปลุกระดม​ชาว​เมือง​ให้​ต่อต้าน​ท่าน
32فَٱلْآنَ قُمْ لَيْلًا أَنْتَ وَٱلشَّعْبُ ٱلَّذِي مَعَكَ وَٱكْمُنْ فِي ٱلْحَقْلِ.
32บัดนี้​ให้​ท่าน​กับ​คน​ที่​อยู่​ด้วย​ยก​มา​ตอน​กลางคืน แล้ว​ซุ่ม​อยู่​ใน​ทุ่ง
33وَيَكُونُ فِي ٱلصَّبَاحِ عِنْدَ شُرُوقِ ٱلشَّمْسِ أَنَّكَ تُبَكِّرُ وَتَقْتَحِمُ ٱلْمَدِينَةَ. وَهَا هُوَ وَٱلشَّعْبُ ٱلَّذِي مَعَهُ يَخْرُجُونَ إِلَيْكَ فَتَفْعَلُ بِهِ حَسَبَمَا تَجِدُهُ يَدُكَ».
33พอ​รุ่งเช้า​เมื่อ​ดวง​อาทิตย์​ขึ้น ให้​ท่าน​ลุก​แต่​เช้าตรู่​เข้า​โจมตี​เมือง เมื่อ​เขา​กับ​คน​ของ​เขา​ออก​มา​ต่อสู้ ท่าน​ก็​ทำ​กับ​พวก​เขา​ตาม​แต่​โอกาส​จะ​อำนวย”
34فَقَامَ أَبِيمَالِكُ وَكُلُّ ٱلشَّعْبِ ٱلَّذِي مَعَهُ لَيْلًا وَكَمَنُوا لِشَكِيمَ أَرْبَعَ فِرَقٍ.
34อาบีเมเลค​กับ​คน​ทั้งหมด​ที่​อยู่​ด้วย​จึง​ลุก​ขึ้น​ใน​เวลา​กลางคืน แบ่ง​เป็น​สี่​กอง​ซุ่ม​โจมตี​เชเคม
35فَخَرَجَ جَعَلُ بْنُ عَابِدٍ وَوَقَفَ فِي مَدْخَلِ بَابِ ٱلْمَدِينَةِ. فَقَامَ أَبِيمَالِكُ وَٱلشَّعْبُ ٱلَّذِي مَعَهُ مِنَ ٱلْمَكْمَنِ.
35กาอัล​บุตร​เอเบด​ออก​มา​ยืน​ตรง​ทาง​เข้า​ประตู​เมือง อาบีเมเลค​กับ​คน​ที่​อยู่​ด้วย​ก็​ลุก​ออก​จาก​ที่​ซุ่ม
36وَرَأَى جَعَلُ ٱلشَّعْبَ فَقَالَ لِزَبُولَ: «هُوَذَا شَعْبٌ نَازِلٌ عَنْ رُؤُوسِ ٱلْجِبَالِ». فَقَالَ لَهُ زَبُولُ: «إِنَّكَ تَرَى ظِلَّ ٱلْجِبَالِ كَأَنَّهُ أُنَاسٌ».
36เมื่อ​กาอัล​เห็น​คน​เหล่า​นั้น เขา​พูด​กับ​เศบูล​ว่า “ดู​สิ! มี​คน​กำลัง​ลง​มา​จาก​ยอด​เขา” เศบูล​ตอบ​ว่า “ท่าน​เห็น​เงา​ภูเขา​เป็น​คน​ไป​เอง”
37فَعَادَ جَعَلُ وَتَكَلَّمَ أَيْضًا قَائِلًا: «هُوَذَا شَعْبٌ نَازِلٌ مِنْ عِنْدِ أَعَالِي ٱلْأَرْضِ، وَفِرْقَةٌ وَاحِدَةٌ آتِيَةٌ عَنْ طَرِيقِ بَلُّوطَةِ ٱلْعَائِفِينَ».
37กาอัล​พูด​อีก​ว่า “ดู​สิ! มี​คน​กำลัง​ลง​มา​จาก​ตอน​กลาง​ของ​แผ่นดิน และ​กอง​หนึ่ง​กำลัง​มา​ตาม​ทาง​ต้น​โอ๊ก​เมโอเนนิม”
38فَقَالَ لَهُ زَبُولُ: «أَيْنَ ٱلْآنَ فُوكَ ٱلَّذِي قُلْتَ بِهِ: مَنْ هُوَ أَبِيمَالِكُ حَتَّى نَخْدِمَهُ؟ أَلَيْسَ هَذَا هُوَ ٱلشَّعْبُ ٱلَّذِي رَذَلْتَهُ؟ فَٱخْرُجِ ٱلْآنَ وَحَارِبْهُ».
38เศบูล​จึง​พูด​กับ​เขา​ว่า “ปาก​ที่​เคย​พูด​ว่า ‘อาบีเมเลค​เป็น​ใคร เรา​จึง​ต้อง​รับใช้​เขา?’ อยู่​ที่ไหน​เสีย​แล้ว? คน​เหล่า​นี้​ไม่​ใช่​หรือ​ที่​ท่าน​ดูหมิ่น? ตอน​นี้​ออก​ไป​สู้​กับ​พวก​เขา​สิ”
39فَخَرَجَ جَعَلُ أَمَامَ أَهْلِ شَكِيمَ وَحَارَبَ أَبِيمَالِكَ.
39กาอัล​จึง​นำ​ชาว​เชเคม​ออก​ไป​สู้​กับ​อาบีเมเลค
40فَهَزَمَهُ أَبِيمَالِكُ، فَهَرَبَ مِنْ قُدَّامِهِ وَسَقَطَ قَتْلَى كَثِيرُونَ حَتَّى عِنْدَ مَدْخَلِ ٱلْبَابِ.
40อาบีเมเลค​ไล่​ตาม กาอัล​ก็​หนี​ไป มี​คน​บาดเจ็บ​ล้ม​ลง​มากมาย​จน​ถึง​ทาง​เข้า​ประตู​เมือง
41فَأَقَامَ أَبِيمَالِكُ فِي أَرُومَةَ. وَطَرَدَ زَبُولُ جَعَلًا وَإِخْوَتَهُ عَنِ ٱلْإِقَامَةِ فِي شَكِيمَ.
41อาบีเมเลค​พัก​อยู่​ที่​อารูมาห์ ส่วน​เศบูล​ขับ​ไล่​กาอัล​กับ​พี่น้อง​ไม่​ให้​อาศัย​อยู่​ใน​เชเคม
42وَكَانَ فِي ٱلْغَدِ أَنَّ ٱلشَّعْبَ خَرَجَ إِلَى ٱلْحَقْلِ وَأَخْبَرُوا أَبِيمَالِكَ.
42วัน​รุ่งขึ้น​ประชาชน​ออก​ไป​ใน​ทุ่ง และ​มี​คน​รายงาน​แก่​อาบีเมเลค
43فَأَخَذَ ٱلْقَوْمَ وَقَسَمَهُمْ إِلَى ثَلَاثِ فِرَقٍ، وَكَمَنَ فِي ٱلْحَقْلِ وَنَظَرَ وَإِذَا ٱلشَّعْبُ يَخْرُجُ مِنَ ٱلْمَدِينَةِ، فَقَامَ عَلَيْهِمْ وَضَرَبَهُمْ.
43เขา​จึง​นำ​คน​ของ​ตน​แบ่ง​เป็น​สาม​กอง ซุ่ม​อยู่​ใน​ทุ่ง เมื่อ​เห็น​ประชาชน​ออก​มา​จาก​เมือง เขา​ก็​ลุก​ขึ้น​โจมตี​และ​สังหาร​พวก​เขา
44وَأَبِيمَالِكُ وَٱلْفِرْقَةُ ٱلَّتِي مَعَهُ ٱقْتَحَمُوا وَوَقَفُوا فِي مَدْخَلِ بَابِ ٱلْمَدِينَةِ. وَأَمَّا ٱلْفِرْقَتَانِ فَهَجَمَتَا عَلَى كُلِّ مَنْ فِي ٱلْحَقْلِ وَضَرَبَتَاهُ.
44อาบีเมเลค​กับ​กอง​ที่​อยู่​ด้วย​พุ่ง​ไป​ยืน​ที่​ทาง​เข้า​ประตู​เมือง ส่วน​อีก​สอง​กอง​พุ่ง​เข้า​หา​ทุก​คน​ใน​ทุ่ง​และ​สังหาร​พวก​เขา
45وَحَارَبَ أَبِيمَالِكُ ٱلْمَدِينَةَ كُلَّ ذَلِكَ ٱلْيَوْمِ، وَأَخَذَ ٱلْمَدِينَةَ وَقَتَلَ ٱلشَّعْبَ ٱلَّذِي بِهَا، وَهَدَمَ ٱلْمَدِينَةَ وَزَرَعَهَا مِلْحًا.
45อาบีเมเลค​สู้​รบ​กับ​เมือง​นั้น​ตลอด​ทั้ง​วัน ยึด​เมือง​ได้​และ​ฆ่า​ประชาชน​ใน​เมือง เขา​รื้อ​เมือง​จน​ราบ​แล้ว​หว่าน​เกลือ​ไว้
46وَسَمِعَ كُلُّ أَهْلِ بُرْجِ شَكِيمَ فَدَخَلُوا إِلَى صَرْحِ بَيْتِ إِيلِ بَرِيثَ.
46เมื่อ​คน​ทั้งหมด​ใน​หอคอย​เชเคม​ได้ยิน​เรื่อง​นี้ ก็​เข้า​ไป​ใน​ที่มั่น​ของ​เทวสถาน​เอลเบรีท
47فَأُخْبِرَ أَبِيمَالِكُ أَنَّ كُلَّ أَهْلِ بُرْجِ شَكِيمَ قَدِ ٱجْتَمَعُوا.
47มี​คน​รายงาน​อาบีเมเลค​ว่า​คน​ใน​หอคอย​เชเคม​มา​รวม​ตัว​กัน​หมด​แล้ว
48فَصَعِدَ أَبِيمَالِكُ إِلَى جَبَلِ صَلْمُونَ هُوَ وَكُلُّ ٱلشَّعْبِ ٱلَّذِي مَعَهُ. وَأَخَذَ أَبِيمَالِكُ ٱلْفُؤُوسَ بِيَدِهِ، وَقَطَعَ غُصْنَ شَجَرٍ وَرَفَعَهُ وَوَضَعَهُ عَلَى كَتِفِهِ، وَقَالَ لِلشَّعْبِ ٱلَّذِي مَعَهُ: «مَا رَأَيْتُمُونِي أَفْعَلُهُ فَأَسْرِعُوا ٱفْعَلُوا مِثْلِي».
48อาบีเมเลค​กับ​คน​ทั้งหมด​ที่​อยู่​ด้วย​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา​ศัลโมน เขา​หยิบ​ขวาน​มา​ตัด​กิ่ง​ไม้ ยก​ขึ้น​พาด​บ่า แล้ว​บอก​คน​ที่​อยู่​ด้วย​ว่า “พวก​เจ้า​เห็น​เรา​ทำ​อะไร ก็​รีบ​ทำ​ตาม​นั้น!”
49فَقَطَعَ ٱلشَّعْبُ أَيْضًا كُلُّ وَاحِدٍ غُصْنًا وَسَارُوا وَرَاءَ أَبِيمَالِكَ، وَوَضَعُوهَا عَلَى ٱلصَّرْحِ، وَأَحْرَقُوا عَلَيْهِمِ ٱلصَّرْحَ بِٱلنَّارِ. فَمَاتَ أَيْضًا جَمِيعُ أَهْلِ بُرْجِ شَكِيمَ، نَحْوُ أَلْفِ رَجُلٍ وَٱمْرَأَةٍ.
49ทุก​คน​จึง​ตัด​กิ่ง​ไม้​ของ​ตน​ตาม​อาบีเมเลค แล้ว​นำ​ไป​วาง​ชิด​ฐาน​ที่มั่น​และ​จุด​ไฟ​เผา​ที่มั่น​ขณะ​ที่​คน​เหล่า​นั้น​อยู่​ข้าง​ใน คน​ใน​หอคอย​เชเคม​จึง​ตาย​ทั้งหมด​ประมาณ​หนึ่ง​พัน​คน ทั้ง​ชาย​และ​หญิง
50ثُمَّ ذَهَبَ أَبِيمَالِكُ إِلَى تَابَاصَ وَنَزَلَ فِي تَابَاصَ وَأَخَذَهَا.
50จาก​นั้น​อาบีเมเลค​ไป​ตั้ง​ค่าย​ล้อม​เมือง​เธเบศ​และ​ยึด​เมือง​ได้
51وَكَانَ بُرْجٌ قَوِيٌّ فِي وَسَطِ ٱلْمَدِينَةِ فَهَرَبَ إِلَيْهِ جَمِيعُ ٱلرِّجَالِ وَٱلنِّسَاءِ وَكُلُّ أَهْلِ ٱلْمَدِينَةِ، وَأَغْلَقُوا وَرَاءَهُمْ، وَصَعِدُوا إِلَى سَطْحِ ٱلْبُرْجِ.
51แต่​มี​หอคอย​แข็งแรง​อยู่​กลาง​เมือง ชาย​หญิง​ทุก​คน​ใน​เมือง​หนี​เข้า​ไป ปิด​ประตู​และ​ขัง​ตัวเอง​ไว้​ข้าง​ใน แล้ว​ขึ้น​ไป​บน​ดาดฟ้า​ของ​หอคอย
52فَجَاءَ أَبِيمَالِكُ إِلَى ٱلْبُرْجِ وَحَارَبَهُ، وَٱقْتَرَبَ إِلَى بَابِ ٱلْبُرْجِ لِيُحْرِقَهُ بِٱلنَّارِ.
52อาบีเมเลค​เข้า​มา​สู้​รบ​กับ​หอคอย และ​เข้า​ใกล้​ประตู​เพื่อ​จะ​จุด​ไฟ​เผา
53فَطَرَحَتِ ٱمْرَأَةٌ قِطْعَةَ رَحًى عَلَى رَأْسِ أَبِيمَالِكَ فَشَجَّتْ جُمْجُمَتَهُ.
53หญิง​คน​หนึ่ง​โยน​หิน​โม่​ท่อน​บน​ลง​บน​ศีรษะ​อาบีเมเลค​จน​กะโหลก​แตก
54فَدَعَا حَالًا ٱلْغُلَامَ حَامِلَ عُدَّتِهِ وَقَالَ لَهُ: «ٱخْتَرِطْ سَيْفَكَ وَٱقْتُلْنِي، لِئَلَّا يَقُولُوا عَنِّي: قَتَلَتْهُ ٱمْرَأَةٌ». فَطَعَنَهُ ٱلْغُلَامُ فَمَاتَ.
54เขา​รีบ​เรียก​ชาย​หนุ่ม​ผู้​ถือ​อาวุธ​ของ​เขา​มาบ​อก​ว่า “ชัก​ดาบ​ออก​ฆ่า​เรา​เสีย จะ​ได้​ไม่​มี​ใคร​พูด​ว่า ‘ผู้หญิง​ฆ่า​เขา’” ชาย​หนุ่ม​แทง​เขา​ทะลุ และ​เขา​ก็​ตาย
55وَلَمَّا رَأَى رِجَالُ إِسْرَائِيلَ أَنَّ أَبِيمَالِكَ قَدْ مَاتَ، ذَهَبَ كُلُّ وَاحِدٍ إِلَى مَكَانِهِ.
55เมื่อ​ชาย​อิสราเอล​เห็น​ว่า​อาบีเมเลค​ตาย​แล้ว ต่าง​คน​ก็​ต่าง​กลับ​ไป​ยัง​ที่​ของ​ตน
56فَرَدَّ ٱللهُ شَرَّ أَبِيمَالِكَ ٱلَّذِي فَعَلَهُ بِأَبِيهِ لِقَتْلِهِ إِخْوَتَهُ ٱلسَّبْعِينَ،
56ดังนี้​พระเจ้า​ทรง​ตอบแทน​ความ​ชั่ว​ร้าย​ที่​อาบีเมเลค​ทำ​ต่อ​บิดา​โดย​ฆ่า​พี่น้อง​เจ็ด​สิบ​คน
57وَكُلَّ شَرِّ أَهْلِ شَكِيمَ رَدَّهُ ٱللهُ عَلَى رُؤُوسِهِمْ، وَأَتَتْ عَلَيْهِمْ لَعْنَةُ يُوثَامَ بْنِ يَرُبَّعْلَ.
57และ​พระเจ้า​ทรง​ให้​ความ​ชั่ว​ร้าย​ทั้งหมด​ของ​ชาว​เชเคม​ตก​บน​ศีรษะ​ของ​พวก​เขา คำ​สาปแช่ง​ของ​โยธาม​บุตร​เยรุบบาอัล​จึง​ตก​ต้อง​พวก​เขา

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.