Richter 16
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
1Simson ging hin gen Gaza und sah daselbst eine Hure und kam zu ihr.
1I HO aku la o Samesona i Gaza, a ike iho la ilaila i kekahi wahine hookamakama, a komo aku la io na la.
2Da ward den Gazitern gesagt: Simson ist hereingekommen. Und sie umgaben ihn und ließen auf ihn lauern die ganze Nacht in der Stadt Tor und waren die ganze Nacht still und sprachen: Harre; morgen, wenn's licht wird, wollen wir ihn erwürgen.
2Haiia'ku la i ko Gaza, Ua hiki mai nei o Samesona. Hoopuni iho la lakou ia wahi, a hoohalua ia ia, ia po a ao, ma ka puka o ke kulanakauhale, a moe malie no ia po a pau, i iho la, A kakahiaka, i ke ao ana ae, make no oia ia kakou.
3Simson aber lag bis Mitternacht. Da stand er auf zu Mitternacht und ergriff beide Türen an der Stadt Tor samt den Pfosten und hob sie aus mit den Riegeln und legte sie auf seine Schultern und trug sie hinauf auf die Höhe des Berges vor Hebron.
3Moe iho la o Samesona, a iwaena konu o ka po; alaila, ala mai la ia iwaena konu o ka po, a lawe iho la i na pani o ke kulanakauhale, a me na lapauwila elua, unuhi ae la ia laua me ka hoaka o ka puka, kau iho la maluna o kona mau poohiwi, a lawe aku la iluna pono o kahi puu, ma ke alo o Heberona.
4Darnach gewann er ein Weib lieb am Bach Sorek, die hieß Delila.
4A mahope iho, aloha ae la ia i kekahi wahine ma ke kahawai o Soreka, o Delila kona inoa.
5Zu der kamen der Philister Fürsten hinauf und sprachen zu ihr: Überrede ihn und siehe, worin er solche große Kraft hat und womit wir ihn übermögen, daß wir ihn binden und zwingen, so wollen wir dir geben ein jeglicher tausendundhundert Silberlinge.
5Pii ae la na'lii o Pilisetia io na la, i ae la ia ia, E hoowalewale oe ia ia, a e nana hoi i kahi o kona ikaika nui, a me ka mea e lanakila'i makou maluna ona, i nakinaki makou ia ia, a pilikia ia; alaila, e uku aku makou ia oe, i hookahi tausani apana kala, a me ka haneri keu.
6Und Delila sprach zu Simson: Sage mir doch, worin deine große Kraft sei und womit man dich binden möge, daß man dich zwinge?
6I aku la o Delila ia Samesona, Ke nonoi aku nei au ia oe, e hai mai oe ia'u i kou mea e ikaika nui ai, a me ka mea e paa ai oe, i pilikia ai oe.
7Simson sprach zu ihr: Wenn man mich bände mit sieben Seilen von frischem Bast, die noch nicht verdorrt sind, so würde ich schwach und wäre wie ein anderer Mensch.
7I mai la o Samesona ia ia, Ina nakinaki mai lakou ia'u i na kaula maka ehiku, i hoomaloo ole ia, alaila, e nawaliwali au, a like auanei me kekahi kanaka.
8Da brachten der Philister Fürsten zu ihr hinauf sieben Seile von frischem Bast, die noch nicht verdorrt waren; und sie band ihn damit.
8Alaila, lawe mai na'lii o ko Pilisetia ia ia i ehiku kaula maka, i hoomaloo ole ia, a me ia no ia i nakinaki ai ia ia.
9(Man lauerte ihm aber auf bei ihr in der Kammer.) Und sie sprach zu ihm: Die Philister über dir, Simson! Er aber zerriß die Seile, wie eine flächsene Schnur zerreißt, wenn sie ans Feuer riecht; und es ward nicht kund, wo seine Kraft wäre.
9E moe malu ana no na kanaka maloko o ia keena me ia. I mai la kela, Maluna on auanei ko Pilisetia, e Samesona. Moku ae la ia ia na kaula, e like me ka moku ana o ke kaula oka, i kona wa e honi ai i ke ahi, aole hoi i loaa kahi o kona ikaika.
10Da sprach Delila zu Simson: Siehe, du hast mich getäuscht und mir gelogen; nun, so sage mir doch, womit kann man dich binden?
10I mai la o Delila ia Samesona, Aia hoi, ua hoowahawaha mai oe ia'u, a ua hoopunipuni mai ia'u. Nolaila, ke nonoi aku nei au ia oe, e hai mai oe ia'u i kou mea e paa ai.
11Er antwortete ihr: Wenn sie mich bänden mit neuen Stricken, damit nie eine Arbeit geschehen ist, so würde ich schwach und wie ein anderer Mensch.
11I aku la keia ia ia, Ina nakinaki paa loa mai lakou ia'u i na kaula hou, aole i hoohanaia, alaila e nawaliwali au, a e like auanei me kekahi kanaka.
12Da nahm Delila neue Stricke und band ihn damit und sprach: Philister über dir, Simson! (Man lauerte ihm aber auf in der Kammer.) Und er zerriß sie von seinen Armen herab wie einen Faden.
12Kii ae la o Delila i na kaula hou, a nakinaki iho la ia ia me ia, i ae la, Maluna ou auanei o ko Pilisetia, e Samesona. E moe malu ana no na kanaka maloko o ia keena. Moku ae la ia ia na kaula, mai kona lima aku, me he lopi la.
13Delila aber sprach zu ihm: Bisher hast du mich getäuscht und mir gelogen. Sage mir doch, womit kann man dich binden? Er antwortete ihr: Wenn du mir die sieben Locken meines Hauptes zusammenflöchtest mit einem Gewebe und heftetest sie mit dem Nagel ein.
13I mai o Delila ia Samesona, Ua hoowahawaha mai oe ia'u, a hiki mai i keia manawa, a ua hoopunipuni ia'u. E hai mai oe ia'u i kou mea e paa ai. I aku la keia ia ia, Ina e ulana pu oe i na will ehiku o ko'u poo, me ka lole.
14Und sie sprach zu ihm: Philister über dir, Simson! Er aber wachte auf von seinem Schlaf und zog die geflochtenen Locken mit Nagel und Gewebe heraus.
14Alaila, makia iho la ia i ke kui, i ae la, Maluna ou auanei ko Pilisetia, e Samesona. Ala ae la ia mai kona hiamoe ana, a hele aku la me ke kui o ka mea nana i ulana, a me ka lole pu.
15Da sprach sie zu ihm: Wie kannst du sagen, du habest mich lieb, so dein Herz doch nicht mit mir ist? Dreimal hast du mich getäuscht und mir nicht gesagt, worin deine große Kraft sei.
15I mai la oia ia ia, Pehea la oe e olelo ai, Ua aloha au ia oe? Aole hoi kou naau me au. Ekolu ou hoowahawaha ana mai ia'u, aole hoi i hai mai ia'u i kahi o kou ikaika nui.
16Da sie ihn aber drängte mit ihren Worten alle Tage und ihn zerplagte, ward seine Seele matt bis an den Tod,
16I kona koi ana ia ia i na la a pau, i kana olelo ana, a hookaumaha loa ia ia, a pilikia kona manao, aneane make;
17und er sagte ihr sein ganzes Herz und sprach zu ihr: Es ist nie ein Schermesser auf mein Haupt gekommen; denn ich bin ein Geweihter Gottes von Mutterleibe an. Wenn man mich schöre, so wiche meine Kraft von mir, daß ich schwach würde und wie alle anderen Menschen.
17Alaila, hai aku la oia ia ia i kona naau a pau, i aku la ia ia, Aole i kau mai ka pahikahi maluna o ko'u poo; no ka mea, ua laa au i ke Akua, mai ka opu mai o ko'u makuwahine. Ina e kahiia au, alaila, lilo aku hoi ko'u ikaika mai o'u aku nei, a nawaliwali auanei au e like me kekahi kanaka.
18Da nun Delila sah, daß er ihr all sein Herz offenbart hatte, sandte sie hin und ließ der Philister Fürsten rufen und sagen: Kommt noch einmal herauf; denn er hat mir all sein Herz offenbart. Da kamen der Philister Fürsten zu ihr herauf und brachten das Geld mit sich in ihrer Hand.
18A ike iho la o Delila, ua hai mai kela ia ia i kona naau a pau, alaila kii aku la ia, a hoakoakoa mai la i na'lii o ko Pilisetia, i ae la, E pii hou mai oukou, no ka mea, ua hai mai oia ia'u i kona naau a pau. Alaila, pii ae la na'lii o ko Pilisetia io na la, a lawe ae la i ke kala, ma ko lakou lima.
19Und sie ließ ihn entschlafen auf ihrem Schoß und rief einem, der ihm die sieben Locken seines Hauptes abschöre. Und sie fing an ihn zu zwingen; da war seine Kraft von ihm gewichen.
19Hoomoe iho la oia ia ia ma kona uha; a hea aku la i ke kanaka a haawi ia ia e kahi i na wili ehiku o kona poo a hemo; a hoomaka ia i ka hoopilikia ana ia ia, a lilo aku la kona ikaika, mai ona aku la.
20Und sie sprach zu ihm: Philister über dir, Simson! Da er nun aus seinem Schlaf erwachte, gedachte er: Ich will ausgehen, wie ich mehrmals getan habe, ich will mich losreißen; und wußte nicht, daß der HERR von ihm gewichen war.
20I mai la ia, Maluna ou auanei ko Pilisetia, e Samesona. Ala ae la ia, mai kona hiamoe ana, i mai la, E hele au iwaho e like me na wa mamua, e hooluliluli. Aole ia i ike, ua haalele o Iehova ia ia.
21Aber die Philister griffen ihn und stachen ihm die Augen aus und führten ihn hinab gen Gaza und banden ihn mit zwei ehernen Ketten, und er mußte mahlen im Gefängnis.
21Hoopaa iho la ko Pilisetia ia ia, poalo aku la i kona mau maka, a lawe ae la ia ia i Gaza, a hoopaa iho la ia ia i na kupee keleawe; a wili ae la ia iloko o ka halepaahao.
22Aber das Haar seines Hauptes fing an, wieder zu wachsen, wo es geschoren war.
22Hoomaka iho la ka lauoho o kona poo i ka ulu hou, e like me ia i ka wa i kahiia'i.
23Da aber der Philister Fürsten sich versammelten, ihrem Gott Dagon ein großes Opfer zu tun und sich zu freuen, sprachen sie: Unser Gott hat uns unsern Feind Simson in unsre Hände gegeben.
23Alaila hoakoakoa mai la na'lii o ko Pilisetia e kaumaha aku i mohai nui no Dagona, ko lakou akua, a e olioli; no ka mea, olelo mai la lakou, Ua haawi mai ko kakou akua ia Samesona o ko kakou enemi, iloko o ko kakou lima.
24Desgleichen, als ihn das Volk sah, lobten sie ihren Gott; denn sie sprachen: Unser Gott hat uns unsern Feind in unsre Hände gegeben, der unser Land verderbte und unsrer viele erschlug.
24A ike aku la na kanaka ia ia, hoomana aku la lakou i ko lakou akua; no ka mea, olelo mai la lakou, Ua haawi mai ko kakou akua iloko o ko kakou lima, i ko kakou enemi, i ka mea i anai ai i ko kakou aina, a luku nui mai ia kakou.
25Da nun ihr Herz guter Dinge war, sprachen sie: Laßt Simson holen, daß er vor uns spiele. Da holten sie Simson aus dem Gefängnis, und er spielte vor ihnen, und sie stellten ihn zwischen die Säulen.
25A i ka wa lealea ai ko lakou naau, i ae la lakou, E kii aku ia Samesona, i hula mai ia no kakou. Kii aku la lakou ia Samesona ma ka halepaahao, a hula mai la ia imua o lakou. A hooku iho la lakou ia ia iwaena o na kia.
26Simson aber sprach zu dem Knabe, der ihn bei der Hand leitete: Laß mich, das ich die Säulen taste, auf welchen das Haus steht, daß ich mich dranlehne.
26I ae la o Samesona i ke keiki e paa ana i kona lima, E hoomaha mai oe ia'u i hana aku au i na kia e paa ai ka hale, i hilinai hoi au ma ia mau mea.
27Da Haus aber war voll Männer und Weiber. Es waren der Philister Fürsten alle da und auf dem Dach bei dreitausend, Mann und Weib, die zusahen, wie Simson spielte.
27Ua piha ka hale i na kanaka, a me na wahine. Malaila no na'lii a pau o ko Pilisetia. Ekolu tausani kanaka a me na wahine maluna o ka hale i nana mai i ko Samesona hula ana.
28Simson aber rief den HERRN an und sprach: Herr HERR, gedenke mein und stärke mich doch, Gott, diesmal, daß ich für meine beiden Augen mich einmal räche an den Philistern!
28Hea aku la o Samesona ia Iehova, i aku la, E ka Haku, e Iehova e, e hoomanao mai oe ia'u; ke nonoi aku nei au ia oe, e hooikaika mai oe ia'u, e ke Akua e, i keia manawa hookahi no, i uku koke ia mai au e ko Pilisetia, no ko'u mau maka elua.
29Und er faßte die zwei Mittelsäulen, auf welche das Haus gesetzt war und darauf es sich hielt, eine in seine rechte und die andere in seine linke Hand,
29Lalau iho la o Samesona ma na kia waenakonu elua, a oia hoi na mea e paa ai ka hale. Hilinai iho la oia ma ia mau mea, o ka lima akau ma kekahi, a o ka lima hema ma kekahi.
30und sprach: Meine Seele sterbe mit den Philistern! und neigte sich kräftig. Da fiel das Haus auf die Fürsten und auf alles Volk, das darin war, daß der Toten mehr waren, die in seinem Tod starben, denn die bei seinem Leben starben.
30I iho la o Samesona, E make pu au me ko Pilisetia. Kulou iho la me ka ikaika nui, a hina iho la ka hale maluna o na'lii, a maluna o na kanaka a pau maloko. Ua nui ka poe make, ana i luku ai i kona make ana, he hapa ka poe ana i luku ai i kona wa i ola'i.
31Da kamen sein Brüder hernieder und seines Vaters ganzes Haus und hoben ihn auf und trugen ihn hinauf und begruben ihn in seines Vaters Manoahs Grab, zwischen Zora und Esthaol. Er richtete aber Israel zwanzig Jahre.
31Iho aku la kona poe hoahanau, a me ko ka hale o kona makuakane, lalau iho la ia ia, a lawe ae la, a kanu iho la mawaena o Zora, a me Esetaola, ma ka ilina o Manoa, o kona makuakane. He iwakalua makahiki ana i hooponopono ai i ka Iseraela.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.