Richter 5
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Da sang Debora und Barak, der Sohn Abinoams, zu der Zeit und sprachen:
1วันนั้นเดโบราห์กับบาราคบุตรอาบีโนอัมร้องเพลงว่า
2Lobet den HERRN, daß Israel wieder frei geworden ist und das Volk willig dazu gewesen ist.
2“เมื่อบรรดาผู้นำในอิสราเอลกล้าออกนำทัพ เมื่อประชาชนพร้อมใจกันอาสา จงสรรเสริญพระยาห์เวห์!
3Höret zu, ihr Könige, und merket auf, ihr Fürsten! Ich will, dem HERRN will ich singen; dem HERRN, dem Gott Israels, will ich spielen.
3“กษัตริย์ทั้งหลาย จงฟัง! บรรดาผู้ครองแคว้น จงเงี่ยหูฟัง! ข้าพเจ้าเองจะร้องเพลงถวายพระยาห์เวห์ จะร้องเพลงสรรเสริญพระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอล
4HERR, da du von Seir auszogst und einhergingst vom Felde Edoms, da erzitterte die Erde, der Himmel troff, und die Wolken troffen von Wasser.
4“ข้าแต่พระยาห์เวห์ เมื่อพระองค์ออกจากเสอีร์ เมื่อพระองค์เคลื่อนจากทุ่งเอโดม แผ่นดินก็สั่นสะเทือน ท้องฟ้าก็หลั่งฝน เมฆเทน้ำลงมา
5Die Berge ergossen sich vor dem HERRN, der Sinai vor dem HERRN, dem Gott Israels.
5ภูเขาทั้งหลายสั่นไหวต่อหน้าพระยาห์เวห์ แม้แต่ซีนายก็สั่นไหวต่อหน้าพระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอล
6Zu den Zeiten Samgars, des Sohnes Anaths, zu den Zeiten Jaels waren verlassen die Wege; und die da auf Straßen gehen sollten, die wandelten durch krumme Wege.
6“ในสมัยชัมการ์บุตรอานาท ในสมัยยาเอล ถนนหลวงไร้ผู้คน ผู้เดินทางต้องใช้ทางเล็กทางน้อย
7Es gebrach, an Regiment gebrach's in Israel, bis daß ich, Debora, aufkam, bis ich aufkam, eine Mutter in Israel.
7บรรดาผู้ปกครองหมดไปจากอิสราเอล พวกเขาหมดไป จนกระทั่งข้าพเจ้า เดโบราห์ ลุกขึ้น จนกระทั่งข้าพเจ้าลุกขึ้นเป็นแม่ของอิสราเอล
8Ein Neues hat Gott erwählt, er hat die Tore bestritten. Es war kein Schild noch Speer unter vierzigtausend in Israel zu sehen.
8พวกเขาเลือกเทพเจ้าองค์ใหม่ๆ แล้วสงครามก็มาถึงประตูเมือง ในหมู่ชาวอิสราเอลสี่หมื่นคน มีใครเห็นโล่หรือหอกบ้างไหม?
9Mein Herz ist mit den Gebietern Israels, mit denen, die willig waren unter dem Volk. Lobet den HERRN!
9ใจของข้าพเจ้าอยู่กับบรรดาผู้ปกครองอิสราเอล ผู้พร้อมใจกันอาสาท่ามกลางประชาชน จงสรรเสริญพระยาห์เวห์!
10Die ihr auf schönen Eselinnen reitet, die ihr auf Teppichen sitzet, und die ihr auf dem Wege gehet: singet!
10“จงบอกเล่า พวกท่านที่ขี่ลาขาว พวกท่านที่นั่งบนพรมอย่างดี และพวกท่านที่เดินตามทาง
11Da die Schützen schreien zwischen den Schöpf-Rinnen, da sage man von der Gerechtigkeit des HERRN, von der Gerechtigkeit seines Regiments in Israel. Da zog des HERRN Volk herab zu den Toren.
11ณ ที่ตักน้ำ ไกลจากเสียงของนักยิงธนู ที่นั่นพวกเขาจะเล่าถึงกิจการอันชอบธรรมของพระยาห์เวห์ กิจการอันชอบธรรมในการปกครองอิสราเอลของพระองค์ “แล้วประชาชนของพระยาห์เวห์ลงไปยังประตูเมือง
12Wohlauf, wohlauf, Debora! Wohlauf, wohlauf, und singe ein Lied! Mache dich auf, Barak, und fange deine Fänger, du Sohn Abinoams!
12‘ตื่นขึ้น ตื่นขึ้น เดโบราห์! ตื่นขึ้น ตื่นขึ้น ร้องเพลงขึ้นมา! ลุกขึ้น บาราค จงนำเชลยของเจ้าไป บุตรอาบีโนอัมเอ๋ย’
13Da zog herab, was übrig war von Herrlichen im Volk; der HERR zog mit mir herab unter den Helden.
13“แล้วผู้ที่เหลืออยู่ในหมู่ขุนนางกับประชาชนก็ลงมา พระยาห์เวห์เสด็จลงมาเพื่อข้าพเจ้า ต่อสู้กับผู้มีอำนาจ
14Aus Ephraim die, so ihre Wurzel haben in Amalek, und nach dir Benjamin in deinem Volk; von Machir zogen Gebieter herab und von Sebulon, die den Führerstab hielten.
14ผู้มีรากเหง้าอยู่ในอามาเลขออกมาจากเอฟราอิม เบนยามินตามเจ้ามาท่ามกลางหมู่ชนของเจ้า บรรดาผู้ปกครองลงมาจากมาคีร์ ผู้ถือไม้เท้าของแม่ทัพออกมาจากเศบูลุน
15Und Fürsten zu Isaschar waren mit Debora. Und Isaschar war wie Barak, in den Grund gesandt ihm nach. Ruben hielt hoch von sich und sonderte sich von uns.
15บรรดาผู้นำของอิสสาคาร์อยู่กับเดโบราห์ อิสสาคาร์เป็นเช่นไร บาราคก็เป็นเช่นนั้น พวกเขาพุ่งลงหุบเขาตามเขาไป ริมลำธารของรูเบน มีความมุ่งมั่นอย่างแรงกล้าในใจ
16Warum bleibst du zwischen den Hürden, zu hören das Blöken der Herden, und hältst groß von dir und sonderst dich von uns?
16ทำไมเจ้าจึงนั่งอยู่ท่ามกลางคอกแกะ คอยฟังเสียงผิวปากเรียกฝูงสัตว์? ริมลำธารของรูเบน มีการใคร่ครวญอย่างหนักในใจ
17Gilead blieb jenseit des Jordans. Und warum wohnt Dan unter den Schiffen? Asser saß an der Anfurt des Meers und blieb an seinen zerrissenen Ufern.
17กิเลอาดอาศัยอยู่ฟากตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน ทำไมดานจึงยังอยู่กับเรือของตน? อาเชอร์นั่งนิ่งอยู่ที่ท่าเรือริมทะเล และอาศัยอยู่ตามอ่าวของตน
18Sebulons Volk aber wagte seinen Seele in den Tod, Naphthali auch auf der Höhe des Gefildes.
18เศบูลุนเป็นชนชาติที่เสี่ยงชีวิตจนถึงความตาย นัฟทาลีก็เช่นกัน บนที่สูงกลางทุ่ง
19Die Könige kamen und stritten; da stritten die Könige der Kanaaniter zu Thaanach am Wasser Megiddos; aber sie brachten keinen Gewinn davon.
19“กษัตริย์ทั้งหลายยกมาสู้รบ กษัตริย์แห่งคานาอันสู้รบที่ทาอานาค ริมธารน้ำเมกิดโด แต่พวกเขาไม่ได้เงินเป็นของริบเลย
20Vom Himmel ward wider sie gestritten; die Sterne in ihren Bahnen stritten wider Sisera.
20ดวงดาวทั้งหลายต่อสู้จากฟากฟ้า จากวิถีโคจร ดวงดาวเหล่านั้นต่อสู้กับสิเสรา
21Der Bach Kison wälzte sie, der Bach Kedumin, der Bach Kison. Tritt, meine Seele, auf die Starken!
21แม่น้ำคีโชนพัดกวาดพวกเขาไป แม่น้ำเก่าแก่สายนั้น คือแม่น้ำคีโชน จิตใจของข้าเอ๋ย จงก้าวต่อไปอย่างเข้มแข็ง
22Da rasselten der Pferde Füße von dem Jagen ihrer mächtigen Reiter.
22แล้วกีบม้าก็กระทืบดังสนั่น เพราะม้าศึกของพวกเขาควบทะยาน
23Fluchet der Stadt Meros, sprach der Engel des HERRN; fluchet ihren Bürgern, daß sie nicht kamen dem HERRN zu Hilfe, zu Hilfe dem HERRN unter den Helden!
23‘จงสาปแช่งเมโรส’ ทูตของพระยาห์เวห์กล่าว ‘จงสาปแช่งชาวเมืองนั้นอย่างหนัก เพราะพวกเขาไม่ได้มาช่วยพระยาห์เวห์ มาช่วยพระยาห์เวห์ต่อสู้กับผู้มีอำนาจ’
24Gesegnet sei unter den Weibern Jael, das Weib Hebers, des Keniters; gesegnet sei sie in der Hütte unter den Weibern!
24“ยาเอลจะได้รับพรมากกว่าหญิงทั้งหลาย ภรรยาของเฮเบอร์ชาวเคไนต์ นางจะได้รับพรมากกว่าหญิงที่อยู่ในเต็นท์
25Milch gab sie, da er Wasser forderte, und Butter brachte sie dar in einer herrlichen Schale.
25เขาขอน้ำ นางให้นม นางนำเนยมาให้ในชามชั้นดี
26Sie griff mit ihrer Hand den Nagel und mit ihrer Rechten den Schmiedhammer und schlug Sisera durch sein Haupt und zerquetschte und durchbohrte seine Schläfe.
26นางเอื้อมมือไปหยิบหลักเต็นท์ มือขวาหยิบค้อนของช่าง นางใช้ค้อนทุบสิเสรา ทุบศีรษะของเขาจนทะลุ ใช่แล้ว นางเจาะขมับและตอกจนทะลุ
27Zu ihren Füßen krümmte er sich, fiel nieder und legte sich; er krümmte sich, fiel nieder zu ihren Füßen; wie er sich krümmte, so lag er verderbt.
27ที่เท้าของนาง เขาทรุดลง ล้มลง และนอนอยู่ ที่เท้าของนาง เขาทรุดลงและล้มลง เขาทรุดลงตรงไหน ก็ตายอยู่ตรงนั้น
28Die Mutter Siseras sah zum Fenster hinaus und heulte durchs Gitter: Warum verzieht sein Wagen, daß er nicht kommt? Wie bleiben die Räder seiner Wagen so dahinten?
28“นางมองออกไปทางหน้าต่างและร้องเรียก มารดาของสิเสรามองผ่านช่องตาข่าย ‘ทำไมรถรบของเขาจึงมาช้านัก? ทำไมยังไม่ได้ยินเสียงล้อรถรบของเขา?’
29Die weisesten unter ihren Frauen antworteten, da sie ihre Klageworte immer wiederholte:
29บรรดาหญิงผู้มีปัญญาของนางตอบ และนางก็ตอบตัวเองว่า
30Sollen sie denn nicht finden und austeilen den Raub, einem jeglichen Mann eine Dirne oder zwei zur Ausbeute und Sisera bunte gestickte Kleider zur Ausbeute, gestickte bunte Kleider um dem Hals zur Ausbeute?
30‘พวกเขาคงพบของที่ริบมาและกำลังแบ่งกันอยู่ไม่ใช่หรือ? ชายแต่ละคนได้หญิงหนึ่งคนหรือสองคน สิเสราได้เสื้อผ้าย้อมสีเป็นของที่ริบมา ได้เสื้อผ้าย้อมสีปักลวดลาย เสื้อผ้าย้อมสีปักลายทั้งสองด้าน สำหรับคล้องคอ เป็นของที่ริบมา’
31Also müssen umkommen, HERR, alle deine Feinde! Die ihn aber liebhaben, müssen sein, wie die Sonne aufgeht in ihrer Macht! -Und das Land war still vierzig Jahre.
31“ข้าแต่พระยาห์เวห์ ขอให้ศัตรูทั้งสิ้นของพระองค์พินาศเช่นนี้ แต่ขอให้ผู้ที่รักพระองค์เป็นเหมือนดวงอาทิตย์เมื่อขึ้นเต็มกำลัง” แล้วแผ่นดินสงบอยู่สี่สิบปี
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.