Richter 15
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Es begab sich aber nach etlichen Tagen, um die Weizenernte, daß Simson sein Weib besuchte mit einem Ziegenböcklein. Und als er gedachte: Ich will zu meinem Weibe gehen in die Kammer, wollte ihn der Vater nicht hinein lassen
1ต่อมาในฤดูเกี่ยวข้าวสาลี แซมสันนำลูกแพะไปหาภรรยา เขากล่าวว่า “ผมจะเข้าไปหาภรรยาในห้องของนาง” แต่บิดาของนางไม่ยอมให้เข้าไป
2und sprach: Ich meinte, du wärest ihr gram geworden, und habe sie deinem Freunde gegeben. Sie hat aber eine jüngere Schwester, die ist schöner denn sie; die laß dein sein für diese.
2บิดาของนางพูดว่า “ฉันคิดแน่ว่าเจ้าเกลียดนางอย่างยิ่ง จึงยกนางให้เพื่อนของเจ้า น้องสาวของนางสวยกว่านางไม่ใช่หรือ? โปรดรับน้องสาวแทนเถอะ”
3Da sprach Simson zu ihnen: Ich habe einmal eine gerechte Sache wider die Philister; ich will euch Schaden tun.
3แซมสันพูดกับพวกเขาว่า “ครั้งนี้ถ้าเราทำร้ายชาวฟีลิสเตีย เราจะไม่มีความผิด”
4Und Simson ging hin und fing dreihundert Füchse und nahm Brände und kehrte je einen Schwanz zum andern und tat einen Brand je zwischen zwei Schwänze
4แซมสันไปจับสุนัขจิ้งจอกสามร้อยตัว นำคบเพลิงมาผูกหางเป็นคู่ๆ แล้วผูกคบเพลิงไว้ตรงกลางระหว่างหางแต่ละคู่
5und zündete die Brände an mit Feuer und ließ sie unter das Korn der Philister und zündete also an die Garben samt dem stehenden Korn und Weinberge und Ölbäume.
5เขาจุดคบเพลิงและปล่อยพวกมันเข้าไปในทุ่งข้าวสาลีที่กำลังออกรวงของชาวฟีลิสเตีย เผาทั้งกองฟ่อนข้าวสาลี ข้าวสาลีในทุ่ง และสวนมะกอก
6Da sprachen die Philister: Wer hat das getan? Da sagte man: Simson, der Eidam des Thimniters; darum daß er ihm sein Weib genommen und seinem Freunde gegeben hat. Da zogen die Philister hinauf und verbrannten sie samt ihrem Vater mit Feuer.
6ชาวฟีลิสเตียถามว่า “ใครทำเรื่องนี้?” มีคนตอบว่า “แซมสันลูกเขยของชาวทิมนาห์ เพราะพ่อตาเอาภรรยาของเขาไปยกให้เพื่อน” ชาวฟีลิสเตียจึงขึ้นมาเผานางกับบิดาด้วยไฟ
7Simson aber sprach zu ihnen: Wenn ihr solches tut, so will ich mich an euch rächen und darnach aufhören,
7แซมสันพูดกับพวกเขาว่า “ในเมื่อพวกเจ้าทำเช่นนี้ เราจะแก้แค้นพวกเจ้าให้ได้ แล้วจึงจะหยุด”
8und schlug sie hart, an Schultern und an Lenden. Und zog hinab und wohnte in der Steinkluft zu Etam.
8เขาฟาดฟันพวกเขาจนราบคาบ เป็นการสังหารครั้งใหญ่ แล้วลงไปอาศัยในถ้ำที่โขดหินเอตาม
9Da zogen die Philister hinauf und lagerten sich in Juda und ließen sich nieder zu Lehi.
9ชาวฟีลิสเตียยกขึ้นมาตั้งค่ายในยูดาห์ และกระจายกำลังที่เลฮี
10Aber die von Juda sprachen: Warum seid ihr wider uns heraufgezogen? Sie antworteten: Wir sind heraufgekommen, Simson zu binden, daß wir mit ihm tun, wie er uns getan hat.
10ชายชาวยูดาห์ถามว่า “ทำไมพวกท่านจึงยกมาโจมตีเรา?” พวกเขาตอบว่า “เรามาจับมัดแซมสัน เพื่อทำกับเขาเหมือนที่เขาทำกับเรา”
11Da zogen dreitausend Mann von Juda hinab in die Steinkluft zu Etam und sprachen zu Simson: Weißt du nicht, daß die Philister über uns herrschen? Warum hast du denn das an uns getan? Er sprach zu ihnen: Wie sie mir getan haben, so habe ich ihnen wieder getan.
11ชายชาวยูดาห์สามพันคนจึงลงไปยังถ้ำที่โขดหินเอตาม และพูดกับแซมสันว่า “ท่านไม่รู้หรือว่าชาวฟีลิสเตียปกครองเราอยู่? แล้วเหตุใดท่านจึงทำเช่นนี้กับพวกเรา?” เขาตอบว่า “พวกเขาทำกับเราอย่างไร เราก็ทำกับพวกเขาอย่างนั้น”
12Sie sprachen zu ihm: Wir sind herabgekommen, dich zu binden und in der Philister Hände zu geben. Simson sprach zu ihnen: So schwört mir, daß ihr mir kein Leid tun wollt.
12พวกเขากล่าวว่า “เราลงมาเพื่อมัดท่านและมอบท่านให้ชาวฟีลิสเตีย” แซมสันตอบว่า “จงสาบานกับเราว่าพวกท่านจะไม่ลงมือทำร้ายเราด้วยตัวเอง”
13Sie antworteten ihm: Wir wollen dir kein Leid tun, sondern wollen dich nur Binden und in ihre Hände geben und wollen dich nicht töten. Und sie banden ihn mit zwei neuen Stricken und führten ihn herauf vom Fels.
13พวกเขาตอบว่า “ไม่ทำ เราจะมัดท่านให้แน่นและมอบท่านให้พวกเขา แต่จะไม่ฆ่าท่านอย่างแน่นอน” พวกเขาใช้เชือกใหม่สองเส้นมัดเขาและพาขึ้นมาจากโขดหิน
14Und da er kam bis gen Lehi, jauchzten die Philister ihm entgegen. Aber der Geist Gottes geriet über ihn, und die Stricke an seinen Armen wurden wie Fäden, die das Feuer versengt hat, daß die Bande an seinen Händen zerschmolzen.
14เมื่อเขามาถึงเลฮี ชาวฟีลิสเตียก็โห่ร้องเข้ามาหาเขา พระวิญญาณของพระยาห์เวห์ทรงเข้ามาทำงานในตัวเขาอย่างทรงพลัง เชือกที่แขนจึงเป็นเหมือนป่านถูกไฟเผา เครื่องพันธนาการหลุดออกจากมือ
15Und er fand einen frischen Eselskinnbacken; da reckte er seine Hand aus und nahm ihn und schlug damit tausend Mann.
15เขาพบกระดูกขากรรไกรลาที่ยังสดอยู่ชิ้นหนึ่ง จึงเอื้อมมือหยิบมาใช้สังหารชายหนึ่งพันคน
16Und Simson sprach: Da liegen sie bei Haufen; durch eines Esels Kinnbacken habe ich tausend Mann geschlagen.
16แซมสันกล่าวว่า “ด้วยขากรรไกรลา กองแล้วกองเล่า ด้วยขากรรไกรลา เราสังหารคนหนึ่งพันคน”
17Und da er das ausgeredet hatte, warf er den Kinnbacken aus seiner Hand und hieß die Stätte Ramath-Lehi (das ist Kinnbackenhöhe).
17เมื่อพูดจบ เขาโยนกระดูกขากรรไกรออกจากมือ สถานที่นั้นจึงเรียกว่ารามัทเลฮี
18Da ihn aber sehr dürstete, rief er den HERRN an und sprach: Du hast solch großes Heil gegeben durch die Hand deines Knechtes; nun aber muß ich Durstes sterben und in der Unbeschnittenen Hände fallen.
18เขากระหายน้ำอย่างยิ่ง จึงร้องทูลพระยาห์เวห์ว่า “พระองค์ประทานการช่วยกู้ครั้งยิ่งใหญ่นี้โดยผู้รับใช้ของพระองค์ บัดนี้ข้าพเจ้าจะต้องตายเพราะกระหายน้ำ และตกอยู่ใต้อำนาจของคนที่ไม่ได้เข้าสุหนัตหรือ?”
19Da spaltete Gott die Höhlung in Lehi, das Wasser herausging; und als er trank, kam der Geist wieder, und er ward erquickt. Darum heißt er noch heutigestages “des Anrufers Brunnen”, der in Lehi ist.
19พระเจ้าทรงแยกแอ่งที่เลฮีให้น้ำไหลออกมา เมื่อเขาดื่มแล้ว เขาก็กลับมีเรี่ยวแรงและฟื้นขึ้น สถานที่นั้นจึงเรียกว่าเอนฮักโคเร ซึ่งอยู่ที่เลฮีจนถึงทุกวันนี้
20Und er richtete Israel zu der Philister Zeit zwanzig Jahre.
20แซมสันปกครองและวินิจฉัยอิสราเอลยี่สิบปีในสมัยของชาวฟีลิสเตีย
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.