שופטים 5
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)Original language
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
Freedom Bible (Thai)
1וַתָּ֣שַׁר דְּבוֹרָ֔ה וּבָרָ֖ק בֶּן־אֲבִינֹ֑עַם בַּיּ֥וֹם הַה֖וּא לֵאמֹֽר׃
1วันนั้นเดโบราห์กับบาราคบุตรอาบีโนอัมร้องเพลงว่า
2בִּפְרֹ֤עַ פְּרָעוֹת֙ בְּיִשְׂרָאֵ֔ל בְּהִתְנַדֵּ֖ב עָ֑ם בָּרֲכ֖וּ יְהוָֽה׃
2“เมื่อบรรดาผู้นำในอิสราเอลกล้าออกนำทัพ เมื่อประชาชนพร้อมใจกันอาสา จงสรรเสริญพระยาห์เวห์!
3שִׁמְע֣וּ מְלָכִ֔ים הַאֲזִ֖ינוּ רֹֽזְנִ֑ים אָֽנֹכִ֗י לַֽיהוָה֙ אָנֹכִ֣י אָשִׁ֔ירָה אֲזַמֵּ֕ר לַֽיהוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
3“กษัตริย์ทั้งหลาย จงฟัง! บรรดาผู้ครองแคว้น จงเงี่ยหูฟัง! ข้าพเจ้าเองจะร้องเพลงถวายพระยาห์เวห์ จะร้องเพลงสรรเสริญพระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอล
4יְהוָ֗ה בְּצֵאתְךָ֤ מִשֵּׂעִיר֙ בְּצַעְדְּךָ֙ מִשְּׂדֵ֣ה אֱד֔וֹם אֶ֣רֶץ רָעָ֔שָׁה גַּם־שָׁמַ֖יִם נָטָ֑פוּ גַּם־עָבִ֖ים נָ֥טְפוּ מָֽיִם׃
4“ข้าแต่พระยาห์เวห์ เมื่อพระองค์ออกจากเสอีร์ เมื่อพระองค์เคลื่อนจากทุ่งเอโดม แผ่นดินก็สั่นสะเทือน ท้องฟ้าก็หลั่งฝน เมฆเทน้ำลงมา
5הָרִ֥ים נָזְל֖וּ מִפְּנֵ֣י יְהוָ֑ה זֶ֣ה סִינַ֔י מִפְּנֵ֕י יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
5ภูเขาทั้งหลายสั่นไหวต่อหน้าพระยาห์เวห์ แม้แต่ซีนายก็สั่นไหวต่อหน้าพระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอล
6בִּימֵ֞י שַׁמְגַּ֤ר בֶּן־עֲנָת֙ בִּימֵ֣י יָעֵ֔ל חָדְל֖וּ אֳרָח֑וֹת וְהֹלְכֵ֣י נְתִיב֔וֹת יֵלְכ֕וּ אֳרָח֖וֹת עֲקַלְקַלּֽוֹת׃
6“ในสมัยชัมการ์บุตรอานาท ในสมัยยาเอล ถนนหลวงไร้ผู้คน ผู้เดินทางต้องใช้ทางเล็กทางน้อย
7חָדְל֧וּ פְרָז֛וֹן בְּיִשְׂרָאֵ֖ל חָדֵ֑לּוּ עַ֤ד שַׁקַּ֙מְתִּי֙ דְּבוֹרָ֔ה שַׁקַּ֥מְתִּי אֵ֖ם בְּיִשְׂרָאֵֽל׃
7บรรดาผู้ปกครองหมดไปจากอิสราเอล พวกเขาหมดไป จนกระทั่งข้าพเจ้า เดโบราห์ ลุกขึ้น จนกระทั่งข้าพเจ้าลุกขึ้นเป็นแม่ของอิสราเอล
8יִבְחַר֙ אֱלֹהִ֣ים חֲדָשִׁ֔ים אָ֖ז לָחֶ֣ם שְׁעָרִ֑ים מָגֵ֤ן אִם־יֵֽרָאֶה֙ וָרֹ֔מַח בְּאַרְבָּעִ֥ים אֶ֖לֶף בְּיִשְׂרָאֵֽל׃
8พวกเขาเลือกเทพเจ้าองค์ใหม่ๆ แล้วสงครามก็มาถึงประตูเมือง ในหมู่ชาวอิสราเอลสี่หมื่นคน มีใครเห็นโล่หรือหอกบ้างไหม?
9לִבִּי֙ לְחוֹקְקֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל הַמִּֽתְנַדְּבִ֖ים בָּעָ֑ם בָּרֲכ֖וּ יְהוָֽה׃
9ใจของข้าพเจ้าอยู่กับบรรดาผู้ปกครองอิสราเอล ผู้พร้อมใจกันอาสาท่ามกลางประชาชน จงสรรเสริญพระยาห์เวห์!
10רֹכְבֵי֩ אֲתֹנ֨וֹת צְחֹר֜וֹת יֹשְׁבֵ֧י עַל־מִדִּ֛ין וְהֹלְכֵ֥י עַל־דֶּ֖רֶךְ שִֽׂיחוּ׃
10“จงบอกเล่า พวกท่านที่ขี่ลาขาว พวกท่านที่นั่งบนพรมอย่างดี และพวกท่านที่เดินตามทาง
11מִקּ֣וֹל מְחַֽצְצִ֗ים בֵּ֚ין מַשְׁאַבִּ֔ים שָׁ֤ם יְתַנּוּ֙ צִדְק֣וֹת יְהוָ֔ה צִדְקֹ֥ת פִּרְזֹנ֖וֹ בְּיִשְׂרָאֵ֑ל אָ֛ז יָרְד֥וּ לַשְּׁעָרִ֖ים עַם־יְהוָֽה׃
11ณ ที่ตักน้ำ ไกลจากเสียงของนักยิงธนู ที่นั่นพวกเขาจะเล่าถึงกิจการอันชอบธรรมของพระยาห์เวห์ กิจการอันชอบธรรมในการปกครองอิสราเอลของพระองค์ “แล้วประชาชนของพระยาห์เวห์ลงไปยังประตูเมือง
12עוּרִ֤י עוּרִי֙ דְּבוֹרָ֔ה ע֥וּרִי ע֖וּרִי דַּבְּרִי־שִׁ֑יר ק֥וּם בָּרָ֛ק וּֽשֲׁבֵ֥ה שֶׁבְיְךָ֖ בֶּן־אֲבִינֹֽעַם׃
12‘ตื่นขึ้น ตื่นขึ้น เดโบราห์! ตื่นขึ้น ตื่นขึ้น ร้องเพลงขึ้นมา! ลุกขึ้น บาราค จงนำเชลยของเจ้าไป บุตรอาบีโนอัมเอ๋ย’
13אָ֚ז יְרַ֣ד שָׂרִ֔יד לְאַדִּירִ֖ים עָ֑ם יְהוָ֕ה יְרַד־לִ֖י בַּגִּבּוֹרִֽים׃
13“แล้วผู้ที่เหลืออยู่ในหมู่ขุนนางกับประชาชนก็ลงมา พระยาห์เวห์เสด็จลงมาเพื่อข้าพเจ้า ต่อสู้กับผู้มีอำนาจ
14מִנִּ֣י אֶפְרַ֗יִם שָׁרְשָׁם֙ בַּעֲמָלֵ֔ק אַחֲרֶ֥יךָ בִנְיָמִ֖ין בַּֽעֲמָמֶ֑יךָ מִנִּ֣י מָכִ֗יר יָֽרְדוּ֙ מְחֹ֣קְקִ֔ים וּמִ֨זְּבוּלֻ֔ן מֹשְׁכִ֖ים בְּשֵׁ֥בֶט סֹפֵֽר׃
14ผู้มีรากเหง้าอยู่ในอามาเลขออกมาจากเอฟราอิม เบนยามินตามเจ้ามาท่ามกลางหมู่ชนของเจ้า บรรดาผู้ปกครองลงมาจากมาคีร์ ผู้ถือไม้เท้าของแม่ทัพออกมาจากเศบูลุน
15וְשָׂרַ֤י בְּיִשָּׂשכָר֙ עִם־דְּבֹרָ֔ה וְיִשָּׂשכָר֙ כֵּ֣ן בָּרָ֔ק בָּעֵ֖מֶק שֻׁלַּ֣ח בְּרַגְלָ֑יו בִּפְלַגּ֣וֹת רְאוּבֵ֔ן גְּדֹלִ֖ים חִקְקֵי־לֵֽב׃
15บรรดาผู้นำของอิสสาคาร์อยู่กับเดโบราห์ อิสสาคาร์เป็นเช่นไร บาราคก็เป็นเช่นนั้น พวกเขาพุ่งลงหุบเขาตามเขาไป ริมลำธารของรูเบน มีความมุ่งมั่นอย่างแรงกล้าในใจ
16לָ֣מָּה יָשַׁ֗בְתָּ בֵּ֚ין הַֽמִּשְׁפְּתַ֔יִם לִשְׁמֹ֖עַ שְׁרִק֣וֹת עֲדָרִ֑ים לִפְלַגּ֣וֹת רְאוּבֵ֔ן גְּדוֹלִ֖ים חִקְרֵי־לֵֽב׃
16ทำไมเจ้าจึงนั่งอยู่ท่ามกลางคอกแกะ คอยฟังเสียงผิวปากเรียกฝูงสัตว์? ริมลำธารของรูเบน มีการใคร่ครวญอย่างหนักในใจ
17גִּלְעָ֗ד בְּעֵ֤בֶר הַיַּרְדֵּן֙ שָׁכֵ֔ן וְדָ֕ן לָ֥מָּה יָג֖וּר אֳנִיּ֑וֹת אָשֵׁ֗ר יָשַׁב֙ לְח֣וֹף יַמִּ֔ים וְעַ֥ל מִפְרָצָ֖יו יִשְׁכּֽוֹן׃
17กิเลอาดอาศัยอยู่ฟากตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน ทำไมดานจึงยังอยู่กับเรือของตน? อาเชอร์นั่งนิ่งอยู่ที่ท่าเรือริมทะเล และอาศัยอยู่ตามอ่าวของตน
18זְבֻל֗וּן עַ֣ם חֵרֵ֥ף נַפְשׁ֛וֹ לָמ֖וּת וְנַפְתָּלִ֑י עַ֖ל מְרוֹמֵ֥י שָׂדֶֽה׃
18เศบูลุนเป็นชนชาติที่เสี่ยงชีวิตจนถึงความตาย นัฟทาลีก็เช่นกัน บนที่สูงกลางทุ่ง
19בָּ֤אוּ מְלָכִים֙ נִלְחָ֔מוּ אָ֤ז נִלְחֲמוּ֙ מַלְכֵ֣י כְנַ֔עַן בְּתַעְנַ֖ךְ עַל־מֵ֣י מְגִדּ֑וֹ בֶּ֥צַע כֶּ֖סֶף לֹ֥א לָקָֽחוּ׃
19“กษัตริย์ทั้งหลายยกมาสู้รบ กษัตริย์แห่งคานาอันสู้รบที่ทาอานาค ริมธารน้ำเมกิดโด แต่พวกเขาไม่ได้เงินเป็นของริบเลย
20מִן־שָׁמַ֖יִם נִלְחָ֑מוּ הַכּֽוֹכָבִים֙ מִמְּסִלּוֹתָ֔ם נִלְחֲמ֖וּ עִם־סִיסְרָֽא׃
20ดวงดาวทั้งหลายต่อสู้จากฟากฟ้า จากวิถีโคจร ดวงดาวเหล่านั้นต่อสู้กับสิเสรา
21נַ֤חַל קִישׁוֹן֙ גְּרָפָ֔ם נַ֥חַל קְדוּמִ֖ים נַ֣חַל קִישׁ֑וֹן תִּדְרְכִ֥י נַפְשִׁ֖י עֹֽז׃
21แม่น้ำคีโชนพัดกวาดพวกเขาไป แม่น้ำเก่าแก่สายนั้น คือแม่น้ำคีโชน จิตใจของข้าเอ๋ย จงก้าวต่อไปอย่างเข้มแข็ง
22אָ֥ז הָלְמ֖וּ עִקְּבֵי־ס֑וּס מִֽדַּהֲר֖וֹת דַּהֲר֥וֹת אַבִּירָֽיו׃
22แล้วกีบม้าก็กระทืบดังสนั่น เพราะม้าศึกของพวกเขาควบทะยาน
23א֣וֹרוּ מֵר֗וֹז אָמַר֙ מַלְאַ֣ךְ יְהוָ֔ה אֹ֥רוּ אָר֖וֹר יֹשְׁבֶ֑יהָ כִּ֤י לֹֽא־בָ֙אוּ֙ לְעֶזְרַ֣ת יְהוָ֔ה לְעֶזְרַ֥ת יְהוָ֖ה בַּגִּבּוֹרִֽים׃
23‘จงสาปแช่งเมโรส’ ทูตของพระยาห์เวห์กล่าว ‘จงสาปแช่งชาวเมืองนั้นอย่างหนัก เพราะพวกเขาไม่ได้มาช่วยพระยาห์เวห์ มาช่วยพระยาห์เวห์ต่อสู้กับผู้มีอำนาจ’
24תְּבֹרַךְ֙ מִנָּשִׁ֔ים יָעֵ֕ל אֵ֖שֶׁת חֶ֣בֶר הַקֵּינִ֑י מִנָּשִׁ֥ים בָּאֹ֖הֶל תְּבֹרָֽךְ׃
24“ยาเอลจะได้รับพรมากกว่าหญิงทั้งหลาย ภรรยาของเฮเบอร์ชาวเคไนต์ นางจะได้รับพรมากกว่าหญิงที่อยู่ในเต็นท์
25מַ֥יִם שָׁאַ֖ל חָלָ֣ב נָתָ֑נָה בְּסֵ֥פֶל אַדִּירִ֖ים הִקְרִ֥יבָה חֶמְאָֽה׃
25เขาขอน้ำ นางให้นม นางนำเนยมาให้ในชามชั้นดี
26יָדָהּ֙ לַיָּתֵ֣ד תִּשְׁלַ֔חְנָה וִֽימִינָ֖הּ לְהַלְמ֣וּת עֲמֵלִ֑ים וְהָלְמָ֤ה סִֽיסְרָא֙ מָחֲקָ֣ה רֹאשׁ֔וֹ וּמָחֲצָ֥ה וְחָלְפָ֖ה רַקָּתֽוֹ׃
26นางเอื้อมมือไปหยิบหลักเต็นท์ มือขวาหยิบค้อนของช่าง นางใช้ค้อนทุบสิเสรา ทุบศีรษะของเขาจนทะลุ ใช่แล้ว นางเจาะขมับและตอกจนทะลุ
27בֵּ֣ין רַגְלֶ֔יהָ כָּרַ֥ע נָפַ֖ל שָׁכָ֑ב בֵּ֤ין רַגְלֶ֙יהָ֙ כָּרַ֣ע נָפָ֔ל בַּאֲשֶׁ֣ר כָּרַ֔ע שָׁ֖ם נָפַ֥ל שָׁדֽוּד׃
27ที่เท้าของนาง เขาทรุดลง ล้มลง และนอนอยู่ ที่เท้าของนาง เขาทรุดลงและล้มลง เขาทรุดลงตรงไหน ก็ตายอยู่ตรงนั้น
28בְּעַד֩ הַחַלּ֨וֹן נִשְׁקְפָ֧ה וַתְּיַבֵּ֛ב אֵ֥ם סִֽיסְרָ֖א בְּעַ֣ד הָֽאֶשְׁנָ֑ב מַדּ֗וּעַ בֹּשֵׁ֤שׁ רִכְבּוֹ֙ לָב֔וֹא מַדּ֣וּעַ אֶֽחֱר֔וּ פַּעֲמֵ֖י מַרְכְּבוֹתָֽיו׃
28“นางมองออกไปทางหน้าต่างและร้องเรียก มารดาของสิเสรามองผ่านช่องตาข่าย ‘ทำไมรถรบของเขาจึงมาช้านัก? ทำไมยังไม่ได้ยินเสียงล้อรถรบของเขา?’
29חַכְמ֥וֹת שָׂרוֹתֶ֖יהָ תַּעֲנֶ֑ינָּה אַף־הִ֕יא תָּשִׁ֥יב אֲמָרֶ֖יהָ לָֽהּ׃
29บรรดาหญิงผู้มีปัญญาของนางตอบ และนางก็ตอบตัวเองว่า
30הֲלֹ֨א יִמְצְא֜וּ יְחַלְּק֣וּ שָׁלָ֗ל רַ֤חַם רַחֲמָתַ֙יִם֙ לְרֹ֣אשׁ גֶּ֔בֶר שְׁלַ֤ל צְבָעִים֙ לְסִ֣יסְרָ֔א שְׁלַ֥ל צְבָעִ֖ים רִקְמָ֑ה צֶ֥בַע רִקְמָתַ֖יִם לְצַוְּארֵ֥י שָׁלָֽל׃
30‘พวกเขาคงพบของที่ริบมาและกำลังแบ่งกันอยู่ไม่ใช่หรือ? ชายแต่ละคนได้หญิงหนึ่งคนหรือสองคน สิเสราได้เสื้อผ้าย้อมสีเป็นของที่ริบมา ได้เสื้อผ้าย้อมสีปักลวดลาย เสื้อผ้าย้อมสีปักลายทั้งสองด้าน สำหรับคล้องคอ เป็นของที่ริบมา’
31כֵּ֠ן יֹאבְד֤וּ כָל־אוֹיְבֶ֙יךָ֙ יְהוָ֔ה וְאֹ֣הֲבָ֔יו כְּצֵ֥את הַשֶּׁ֖מֶשׁ בִּגְבֻרָת֑וֹ וַתִּשְׁקֹ֥ט הָאָ֖רֶץ אַרְבָּעִ֥ים שָׁנָֽה׃ פ
31“ข้าแต่พระยาห์เวห์ ขอให้ศัตรูทั้งสิ้นของพระองค์พินาศเช่นนี้ แต่ขอให้ผู้ที่รักพระองค์เป็นเหมือนดวงอาทิตย์เมื่อขึ้นเต็มกำลัง” แล้วแผ่นดินสงบอยู่สี่สิบปี
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.