שופטים
Chapter 3
Hebrew Old Testament, wo…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
Freedom Bible (Thai)
1וְאֵ֤לֶּה הַגּוֹיִם֙ אֲשֶׁ֣ר הִנִּ֣יחַ יְהוָ֔ה לְנַסּ֥וֹת בָּ֖ם אֶת־יִשְׂרָאֵ֑ל אֵ֚ת כָּל־אֲשֶׁ֣ר לֹֽא־יָדְע֔וּ אֵ֖ת כָּל־מִלְחֲמ֥וֹת כְּנָֽעַן׃
1ต่อ​ไป​นี้​คือ​ชน​ชาติ​ต่างๆ ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​ปล่อย​ไว้​เพื่อ​ทดสอบ​ชาว​อิสราเอล​ทุก​คน​ที่​ไม่​เคย​ผ่าน​สงคราม​ใดๆ ใน​คานาอัน
2רַ֗ק לְמַ֙עַן֙ דַּ֚עַת דֹּר֣וֹת בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֔ל לְלַמְּדָ֖ם מִלְחָמָ֑ה רַ֥ק אֲשֶׁר־לְפָנִ֖ים לֹ֥א יְדָעֽוּם׃
2ทั้งนี้​เพื่อ​ให้​ชาว​อิสราเอล​รุ่น​หลัง โดย​เฉพาะ​ผู้​ที่​ไม่​เคย​ผ่าน​สงคราม​มา​ก่อน ได้​เรียนรู้​การ​รบ
3חֲמֵ֣שֶׁת׀ סַרְנֵ֣י פְלִשְׁתִּ֗ים וְכָל־הַֽכְּנַעֲנִי֙ וְהַצִּ֣ידֹנִ֔י וְהַ֣חִוִּ֔י יֹשֵׁ֖ב הַ֣ר הַלְּבָנ֑וֹן מֵהַר֙ בַּ֣עַל חֶרְמ֔וֹן עַ֖ד לְב֥וֹא חֲמָֽת׃
3ได้แก่ ผู้ปกครอง​ทั้ง​ห้า​ของ​ชาว​ฟีลิสเตีย ชาว​คานาอัน​ทั้งหมด ชาว​ไซดอน และ​ชาว​ฮีไวต์​ที่​อาศัย​อยู่​บน​ภูเขา​เลบานอน ตั้งแต่​ภูเขา​บาอัล​เฮอร์โมน​ไป​จน​ถึง​ทาง​เข้า​เมือง​ฮา​มัท
4וַֽיִּהְי֕וּ לְנַסּ֥וֹת בָּ֖ם אֶת־יִשְׂרָאֵ֑ל לָדַ֗עַת הֲיִשְׁמְעוּ֙ אֶת־מִצְוֹ֣ת יְהוָ֔ה אֲשֶׁר־צִוָּ֥ה אֶת־אֲבוֹתָ֖ם בְּיַד־מֹשֶֽׁה׃
4ชน​ชาติ​เหล่า​นี้​ถูก​ปล่อย​ไว้​เพื่อ​ใช้​ทดสอบ​อิสราเอล จะ​ได้​รู้​ว่า​พวก​เขา​จะ​เชื่อฟัง​พระบัญญัติ​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา​แก่​บรรพบุรุษ​ผ่าน​ทาง​โมเสส​หรือ​ไม่
5וּבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל יָשְׁב֖וּ בְּקֶ֣רֶב הַֽכְּנַעֲנִ֑י הַחִתִּ֤י וְהָֽאֱמֹרִי֙ וְהַפְּרִזִּ֔י וְהַחִוִּ֖י וְהַיְבוּסִֽי׃
5ชาว​อิสราเอล​อาศัย​อยู่​ท่ามกลาง​ชาว​คานาอัน ชาว​ฮิต​ไทต์ ชาว​อาโมไรต์ ชาว​เปริสซี ชาว​ฮีไวต์ และ​ชาว​เยบุส
6וַיִּקְח֨וּ אֶת־בְּנוֹתֵיהֶ֤ם לָהֶם֙ לְנָשִׁ֔ים וְאֶת־בְּנוֹתֵיהֶ֖ם נָתְנ֣וּ לִבְנֵיהֶ֑ם וַיַּעַבְד֖וּ אֶת־אֱלֹהֵיהֶֽם׃ פ
6พวก​เขา​รับ​บุตร​สาว​ของ​คน​เหล่า​นั้น​มา​เป็น​ภรรยา และ​ยก​บุตร​สาว​ของ​ตน​ให้​บุตร​ชาย​ของ​คน​เหล่า​นั้น แล้ว​ปรนนิบัติ​เทพเจ้า​ของ​พวก​เขา
7וַיַּעֲשׂ֨וּ בְנֵי־יִשְׂרָאֵ֤ל אֶת־הָרַע֙ בְּעֵינֵ֣י יְהוָ֔ה וַֽיִּשְׁכְּח֖וּ אֶת־יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיהֶ֑ם וַיַּעַבְד֥וּ אֶת־הַבְּעָלִ֖ים וְאֶת־הָאֲשֵׁרֽוֹת׃
7ชาว​อิสราเอล​ทำ​สิ่ง​ชั่ว​ร้าย​ใน​สาย​พระเนตร​ของ​พระยาห์เวห์ ลืม​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ตน แล้ว​ปรนนิบัติ​บรรดา​พระบาอัล​และ​บรรดา​อาเชโรท
8וַיִּֽחַר־אַ֤ף יְהוָה֙ בְּיִשְׂרָאֵ֔ל וַֽיִּמְכְּרֵ֗ם בְּיַד֙ כּוּשַׁ֣ן רִשְׁעָתַ֔יִם מֶ֖לֶךְ אֲרַ֣ם נַהֲרָ֑יִם וַיַּעַבְד֧וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֛ל אֶת־כּוּשַׁ֥ן רִשְׁעָתַ֖יִם שְׁמֹנֶ֥ה שָׁנִֽים׃
8พระยาห์เวห์​จึง​ทรง​กริ้ว​อิสราเอล​และ​ปล่อย​ให้​พวก​เขา​ตก​อยู่​ใต้​อำนาจ​ของ​คู​ชัน​ริ​ชา​ธาอิม กษัตริย์​แห่ง​เมโสโปเตเมีย ชาว​อิสราเอล​ต้อง​รับใช้​คู​ชัน​ริ​ชา​ธาอิม​เป็น​เวลา​แปด​ปี
9וַיִּזְעֲק֤וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ אֶל־יְהוָ֔ה וַיָּ֨קֶם יְהוָ֥ה מוֹשִׁ֛יעַ לִבְנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל וַיּֽוֹשִׁיעֵ֑ם אֵ֚ת עָתְנִיאֵ֣ל בֶּן־קְנַ֔ז אֲחִ֥י כָלֵ֖ב הַקָּטֹ֥ן מִמֶּֽנּוּ׃
9เมื่อ​ชาว​อิสราเอล​ร้อง​ทูล​พระยาห์เวห์ พระองค์​ทรง​ตั้ง​ผู้​กอบ​กู้​ขึ้น​มา​ให้​ชาว​อิสราเอล และ​ผู้​กอบ​กู้​คน​นั้น​ช่วย​พวก​เขา​ให้​รอด​พ้น คือ​โอ​ทนีเอลบุตรเคนัส น้อง​ชาย​ของ​คา​เลบ
10וַתְּהִ֨י עָלָ֥יו רֽוּחַ־יְהוָה֮ וַיִּשְׁפֹּ֣ט אֶת־יִשְׂרָאֵל֒ וַיֵּצֵא֙ לַמִּלְחָמָ֔ה וַיִּתֵּ֤ן יְהוָה֙ בְּיָד֔וֹ אֶת־כּוּשַׁ֥ן רִשְׁעָתַ֖יִם מֶ֣לֶךְ אֲרָ֑ם וַתָּ֣עָז יָד֔וֹ עַ֖ל כּוּשַׁ֥ן רִשְׁעָתָֽיִם׃
10พระวิญญาณของพระยาห์เวห์​ทรง​เข้า​มา​ทำงาน​ใน​ตัว​เขา เขา​ปกครอง​และ​วินิจฉัย​อิสราเอล แล้ว​ออก​ไป​ทำ​สงคราม พระยาห์เวห์​ทรง​มอบ​คู​ชัน​ริ​ชา​ธาอิม กษัตริย์​แห่ง​เมโสโปเตเมีย ให้​อยู่​ใน​อำนาจ​ของ​เขา เขา​จึง​มี​ชัย​เหนือ​คู​ชัน​ริ​ชา​ธาอิม
11וַתִּשְׁקֹ֥ט הָאָ֖רֶץ אַרְבָּעִ֣ים שָׁנָ֑ה וַיָּ֖מָת עָתְנִיאֵ֥ל בֶּן־קְנַֽז׃ פ
11แผ่นดิน​สงบ​อยู่​สี่​สิบ​ปี แล้ว​โอ​ทนีเอลบุตรเคนัส​ก็​เสีย​ชีวิต
12וַיֹּסִ֙פוּ֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל לַעֲשׂ֥וֹת הָרַ֖ע בְּעֵינֵ֣י יְהוָ֑ה וַיְחַזֵּ֨ק יְהוָ֜ה אֶת־עֶגְל֤וֹן מֶֽלֶךְ־מוֹאָב֙ עַל־יִשְׂרָאֵ֔ל עַ֛ל כִּֽי־עָשׂ֥וּ אֶת־הָרַ֖ע בְּעֵינֵ֥י יְהוָֽה׃
12ชาว​อิสราเอล​ทำ​สิ่ง​ชั่ว​ร้าย​ใน​สาย​พระเนตร​ของ​พระยาห์เวห์​อีก​ครั้ง พระยาห์เวห์​จึง​ทรง​เสริม​กำลัง​เอก​โลน​กษัตริย์​แห่ง​โม​อับ​ให้​ต่อสู้​อิสราเอล เพราะ​พวก​เขา​ทำ​สิ่ง​ชั่ว​ร้าย​ใน​สาย​พระเนตร​ของ​พระยาห์เวห์
13וַיֶּאֱסֹ֣ף אֵלָ֔יו אֶת־בְּנֵ֥י עַמּ֖וֹן וַעֲמָלֵ֑ק וַיֵּ֗לֶךְ וַיַּךְ֙ אֶת־יִשְׂרָאֵ֔ל וַיִּֽירְשׁ֖וּ אֶת־עִ֥יר הַתְּמָרִֽים׃
13เอก​โลน​รวบรวม​ชาว​อัมโมน​และ​ชาว​อามาเลข​เข้า​กับ​ตน แล้ว​ยก​ไป​โจมตี​อิสราเอล​และ​ยึด​เมือง​ต้น​อินทผลัม
14וַיַּעַבְד֤וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ אֶת־עֶגְל֣וֹן מֶֽלֶךְ־מוֹאָ֔ב שְׁמוֹנֶ֥ה עֶשְׂרֵ֖ה שָׁנָֽה׃ ס
14ชาว​อิสราเอล​ต้อง​รับใช้​เอก​โลน​กษัตริย์​แห่ง​โม​อับ​เป็น​เวลา​สิบ​แปด​ปี
15וַיִּזְעֲק֣וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֮ אֶל־יְהוָה֒ וַיָּקֶם֩ יְהוָ֨ה לָהֶ֜ם מוֹשִׁ֗יעַ אֶת־אֵה֤וּד בֶּן־גֵּרָא֙ בֶּן־הַיְמִינִ֔י אִ֥ישׁ אִטֵּ֖ר יַד־יְמִינ֑וֹ וַיִּשְׁלְח֨וּ בְנֵי־יִשְׂרָאֵ֤ל בְּיָדוֹ֙ מִנְחָ֔ה לְעֶגְל֖וֹן מֶ֥לֶךְ מוֹאָֽב׃
15แต่​เมื่อ​ชาว​อิสราเอล​ร้อง​ทูล​พระยาห์เวห์ พระองค์​ทรง​ตั้ง​ผู้​กอบ​กู้​ขึ้น​มา​ช่วย​พวก​เขา คือ​เอ​ฮูด​บุตร​เก​รา ชาว​เบนยามิน​ผู้​ถนัด​มือ​ซ้าย ชาว​อิสราเอล​ฝาก​เครื่อง​บรรณาการ​ไป​ถวาย​เอก​โลน​กษัตริย์​แห่ง​โม​อับ​ทาง​เขา
16וַיַּעַשׂ֩ ל֨וֹ אֵה֜וּד חֶ֗רֶב וְלָ֛הּ שְׁנֵ֥י פֵי֖וֹת גֹּ֣מֶד אָרְכָּ֑הּ וַיַּחְגֹּ֤ר אוֹתָהּ֙ מִתַּ֣חַת לְמַדָּ֔יו עַ֖ל יֶ֥רֶךְ יְמִינֽוֹ׃
16เอ​ฮูด​ทำ​ดาบ​สอง​คม​ยาว​หนึ่ง​ศอก แล้ว​คาด​ไว้​ใต้​เสื้อ​ผ้า​ตรง​ต้น​ขา​ขวา
17וַיַּקְרֵב֙ אֶת־הַמִּנְחָ֔ה לְעֶגְל֖וֹן מֶ֣לֶךְ מוֹאָ֑ב וְעֶגְל֕וֹן אִ֥ישׁ בָּרִ֖יא מְאֹֽד׃
17เขา​นำ​เครื่อง​บรรณาการ​ไป​ถวาย​เอก​โลน​กษัตริย์​แห่ง​โม​อับ เอก​โลน​เป็น​คน​อ้วน​มาก
18וַֽיְהִי֙ כַּאֲשֶׁ֣ר כִּלָּ֔ה לְהַקְרִ֖יב אֶת־הַמִּנְחָ֑ה וַיְשַׁלַּח֙ אֶת־הָעָ֔ם נֹשְׂאֵ֖י הַמִּנְחָֽה׃
18เมื่อ​ถวาย​เครื่อง​บรรณาการ​เสร็จ เอ​ฮูด​ให้​คน​ที่​หาม​เครื่อง​บรรณาการ​กลับ​ไป
19וְה֣וּא שָׁ֗ב מִן־הַפְּסִילִים֙ אֲשֶׁ֣ר אֶת־הַגִּלְגָּ֔ל וַיֹּ֕אמֶר דְּבַר־סֵ֥תֶר לִ֛י אֵלֶ֖יךָ הַמֶּ֑לֶךְ וַיֹּ֣אמֶר הָ֔ס וַיֵּֽצְאוּ֙ מֵֽעָלָ֔יו כָּל־הָעֹמְדִ֖ים עָלָֽיו׃
19แต่​ตัว​เขา​เอง​ย้อน​กลับ​มา​จาก​รูป​เคารพ​หิน​ซึ่ง​อยู่​ใกล้​กิลกาล แล้ว​ทูล​ว่า “ข้าพเจ้า​มี​เรื่อง​ลับ​จะ​กราบ​ทูล​ฝ่า​บาท” กษัตริย์​ตรัส​ว่า “เงียบ​ไว้!” ทุก​คน​ที่​เฝ้า​อยู่​จึง​ออก​ไป​จาก​พระองค์
20וְאֵה֣וּד׀ בָּ֣א אֵלָ֗יו וְהֽוּא־יֹ֠שֵׁב בַּעֲלִיַּ֨ת הַמְּקֵרָ֤ה אֲשֶׁר־לוֹ֙ לְבַדּ֔וֹ וַיֹּ֣אמֶר אֵה֔וּד דְּבַר־אֱלֹהִ֥ים לִ֖י אֵלֶ֑יךָ וַיָּ֖קָם מֵעַ֥ל הַכִּסֵּֽא׃
20เอ​ฮูด​เข้า​ไป​หา​เอก​โลน​ซึ่ง​ประทับ​อยู่​ตาม​ลำพัง​ใน​ห้อง​ชั้น​บน​ที่​เย็น​สบาย เอ​ฮูดทูลว่า “ข้าพเจ้า​มี​สาร​จาก​พระเจ้า​มา​ถึง​พระองค์” เอก​โลน​จึง​ลุก​จาก​ที่​ประทับ
21וַיִּשְׁלַ֤ח אֵהוּד֙ אֶת־יַ֣ד שְׂמֹאל֔וֹ וַיִּקַּח֙ אֶת־הַחֶ֔רֶב מֵעַ֖ל יֶ֣רֶךְ יְמִינ֑וֹ וַיִּתְקָעֶ֖הָ בְּבִטְנֽוֹ׃
21เอ​ฮูด​ยื่น​มือ​ซ้าย​ชัก​ดาบ​จาก​ต้น​ขา​ขวา แล้ว​แทง​เข้า​ไป​ใน​ร่าง​ของ​กษัตริย์
22וַיָּבֹ֨א גַֽם־הַנִּצָּ֜ב אַחַ֣ר הַלַּ֗הַב וַיִּסְגֹּ֤ר הַחֵ֙לֶב֙ בְּעַ֣ד הַלַּ֔הַב כִּ֣י לֹ֥א שָׁלַ֛ף הַחֶ֖רֶב מִבִּטְנ֑וֹ וַיֵּצֵ֖א הַֽפַּרְשְׁדֹֽנָה׃
22ด้าม​ดาบ​จม​ตาม​คม​ดาบ​เข้า​ไป​ด้วย ไขมัน​หุ้ม​คม​ดาบ​ไว้ เพราะ​เอ​ฮูด​ไม่​ได้​ดึง​ดาบ​ออก​จาก​ร่าง แล้ว​มัน​ก็​ออก​มา​ทาง​ด้าน​หลัง
23וַיֵּצֵ֥א אֵה֖וּד הַֽמִּסְדְּר֑וֹנָה וַיִּסְגֹּ֞ר דַּלְת֧וֹת הָעַלִיָּ֛ה בַּעֲד֖וֹ וְנָעָֽל׃
23จาก​นั้น​เอ​ฮูด​ออก​ไป​ทาง​เฉลียง ปิด​ประตู​ห้อง​ชั้น​บน​ไว้​แล้ว​ลง​กลอน
24וְה֤וּא יָצָא֙ וַעֲבָדָ֣יו בָּ֔אוּ וַיִּרְא֕וּ וְהִנֵּ֛ה דַּלְת֥וֹת הָעֲלִיָּ֖ה נְעֻל֑וֹת וַיֹּ֣אמְר֔וּ אַ֣ךְ מֵסִ֥יךְ ה֛וּא אֶת־רַגְלָ֖יו בַּחֲדַ֥ר הַמְּקֵרָֽה׃
24หลัง​จาก​เอ​ฮูดออกไป พวก​ข้า​ราช​บริพาร​มา​ถึง​และ​เห็น​ว่า​ประตู​ห้อง​ชั้น​บน​ลง​กลอน​ไว้ จึง​พูด​กัน​ว่า “พระองค์​คง​กำลัง​ทรง​ปิด​พระ​บาท อยู่​ใน​ห้อง​ชั้น​บน”
25וַיָּחִ֣ילוּ עַד־בּ֔וֹשׁ וְהִנֵּ֛ה אֵינֶ֥נּוּ פֹתֵ֖חַ דַּלְת֣וֹת הָֽעֲלִיָּ֑ה וַיִּקְח֤וּ אֶת־הַמַּפְתֵּ֙חַ֙ וַיִּפְתָּ֔חוּ וְהִנֵּה֙ אֲדֹ֣נֵיהֶ֔ם נֹפֵ֥ל אַ֖רְצָה מֵֽת׃
25พวก​เขา​รอ​จน​รู้สึก​กระอักกระอ่วน แต่​กษัตริย์​ก็​ยัง​ไม่​เปิด​ประตู​ห้อง​ชั้น​บน พวก​เขา​จึง​นำ​กุญแจ​มา​เปิด และ​เห็น​กษัตริย์​ของ​ตน​นอน​สิ้น​พระ​ชนม์​อยู่​บน​พื้น
26וְאֵה֥וּד נִמְלַ֖ט עַ֣ד הִֽתְמַהְמְהָ֑ם וְהוּא֙ עָבַ֣ר אֶת־הַפְּסִילִ֔ים וַיִּמָּלֵ֖ט הַשְּׂעִירָֽתָה׃
26ระหว่าง​ที่​พวก​เขา​รอ​อยู่​นั้น เอ​ฮูดหนีไป ผ่าน​พ้น​รูป​เคารพ​หิน​และ​หนี​ไป​ถึง​เส​อี​ราห์
27וַיְהִ֣י בְּבוֹא֔וֹ וַיִּתְקַ֥ע בַּשּׁוֹפָ֖ר בְּהַ֣ר אֶפְרָ֑יִם וַיֵּרְד֨וּ עִמּ֧וֹ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֛ל מִן־הָהָ֖ר וְה֥וּא לִפְנֵיהֶֽם׃
27เมื่อ​ไป​ถึง เขา​เป่า​แตร​ใน​แถบ​ภูเขา​เอฟราอิม ชาว​อิสราเอล​ลง​จาก​แถบ​ภูเขา​ไป​กับ​เขา และ​เขา​นำ​หน้า​พวก​เขา
28וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵהֶם֙ רִדְפ֣וּ אַחֲרַ֔י כִּֽי־נָתַ֨ן יְהוָ֧ה אֶת־אֹיְבֵיכֶ֛ם אֶת־מוֹאָ֖ב בְּיֶדְכֶ֑ם וַיֵּרְד֣וּ אַחֲרָ֗יו וַֽיִּלְכְּד֞וּ אֶת־מַעְבְּר֤וֹת הַיַּרְדֵּן֙ לְמוֹאָ֔ב וְלֹֽא־נָתְנ֥וּ אִ֖ישׁ לַעֲבֹֽר׃
28เขา​กล่าว​ว่า “ตาม​เรา​มา เพราะ​พระยาห์เวห์​ทรง​มอบ​ชาว​โม​อับ​ศัตรู​ของ​พวก​เจ้า​ให้​อยู่​ใน​อำนาจ​ของ​พวก​เจ้า​แล้ว” พวก​เขา​จึง​ตาม​เขา​ไป ยึด​ท่า​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน​เพื่อ​สกัด​ชาว​โม​อับ และ​ไม่​ยอม​ให้​ใคร​ข้าม​ไป​ได้
29וַיַּכּ֨וּ אֶת־מוֹאָ֜ב בָּעֵ֣ת הַהִ֗יא כַּעֲשֶׂ֤רֶת אֲלָפִים֙ אִ֔ישׁ כָּל־שָׁמֵ֖ן וְכָל־אִ֣ישׁ חָ֑יִל וְלֹ֥א נִמְלַ֖ט אִֽישׁ׃
29ครั้ง​นั้น​พวก​เขา​สังหาร​ชาย​ชาว​โม​อับ​ประมาณ​หนึ่ง​หมื่น​คน ล้วน​เป็น​คน​แข็งแรง​และ​นักรบ​ผู้​กล้า​หาญ ไม่​มี​ใคร​หนี​รอด​ไป​ได้
30וַתִּכָּנַ֤ע מוֹאָב֙ בַּיּ֣וֹם הַה֔וּא תַּ֖חַת יַ֣ד יִשְׂרָאֵ֑ל וַתִּשְׁקֹ֥ט הָאָ֖רֶץ שְׁמוֹנִ֥ים שָׁנָֽה׃ ס
30วัน​นั้น​โม​อับ​จึง​อยู่​ใต้​อำนาจ​ของ​อิสราเอล แล้ว​แผ่นดิน​สงบ​อยู่​แปด​สิบ​ปี
31וְאַחֲרָ֤יו הָיָה֙ שַׁמְגַּ֣ר בֶּן־עֲנָ֔ת וַיַּ֤ךְ אֶת־פְּלִשְׁתִּים֙ שֵֽׁשׁ־מֵא֣וֹת אִ֔ישׁ בְּמַלְמַ֖ד הַבָּקָ֑ר וַיֹּ֥שַׁע גַּם־ה֖וּא אֶת־יִשְׂרָאֵֽל׃ ס
31ต่อ​จาก​เขา​คือ​ชัมการ์​บุตร​อานาท ผู้​ใช้​ปฏัก​วัว​สังหาร​ชาว​ฟีลิสเตีย​หก​ร้อย​คน เขา​ช่วย​อิสราเอล​ให้​รอด​พ้น​ด้วย

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.