שופטים 7
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)Original language
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
Freedom Bible (Thai)
1וַיַּשְׁכֵּ֨ם יְרֻבַּ֜עַל ה֣וּא גִדְע֗וֹן וְכָל־הָעָם֙ אֲשֶׁ֣ר אִתּ֔וֹ וַֽיַּחֲנ֖וּ עַל־עֵ֣ין חֲרֹ֑ד וּמַחֲנֵ֤ה מִדְיָן֙ הָיָה־ל֣וֹ מִצָּפ֔וֹן מִגִּבְעַ֥ת הַמּוֹרֶ֖ה בָּעֵֽמֶק׃
1เยรุบบาอัลคือกิเดโอนกับประชาชนทั้งหมดที่อยู่กับเขาตื่นแต่เช้าและตั้งค่ายข้างตาน้ำฮาโรด ค่ายของชาวมีเดียนอยู่ทางเหนือของพวกเขา ใกล้เนินเขาโมเรห์ในหุบเขา
2וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־גִּדְע֔וֹן רַ֗ב הָעָם֙ אֲשֶׁ֣ר אִתָּ֔ךְ מִתִּתִּ֥י אֶת־מִדְיָ֖ן בְּיָדָ֑ם פֶּן־יִתְפָּאֵ֨ר עָלַ֤י יִשְׂרָאֵל֙ לֵאמֹ֔ר יָדִ֖י הוֹשִׁ֥יעָה לִּֽי׃
2พระยาห์เวห์ตรัสกับกิเดโอนว่า “คนที่อยู่กับเจ้ามีมากเกินกว่าที่เราจะมอบชาวมีเดียนให้อยู่ในอำนาจของพวกเขา มิฉะนั้นอิสราเอลจะโอ้อวดต่อเราว่า ‘เราเองช่วยตัวเราให้รอด’
3וְעַתָּ֗ה קְרָ֨א נָ֜א בְּאָזְנֵ֤י הָעָם֙ לֵאמֹ֔ר מִֽי־יָרֵ֣א וְחָרֵ֔ד יָשֹׁ֥ב וְיִצְפֹּ֖ר מֵהַ֣ר הַגִּלְעָ֑ד וַיָּ֣שָׁב מִן־הָעָ֗ם עֶשְׂרִ֤ים וּשְׁנַ֙יִם֙ אֶ֔לֶף וַעֲשֶׂ֥רֶת אֲלָפִ֖ים נִשְׁאָֽרוּ׃ ס
3บัดนี้จงประกาศให้ประชาชนได้ยินว่า ‘ใครกลัวและตัวสั่น ให้กลับไปจากภูเขากิเลอาด’” ประชาชนจึงกลับไปสองหมื่นสองพันคน เหลืออยู่หนึ่งหมื่นคน
4וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל־גִּדְע֗וֹן עוֹד֮ הָעָ֣ם רָב֒ הוֹרֵ֤ד אוֹתָם֙ אֶל־הַמַּ֔יִם וְאֶצְרְפֶ֥נּוּ לְךָ֖ שָׁ֑ם וְהָיָ֡ה אֲשֶׁר֩ אֹמַ֨ר אֵלֶ֜יךָ זֶ֣ה׀ יֵלֵ֣ךְ אִתָּ֗ךְ ה֚וּא יֵלֵ֣ךְ אִתָּ֔ךְ וְכֹ֨ל אֲשֶׁר־אֹמַ֜ר אֵלֶ֗יךָ זֶ֚ה לֹא־יֵלֵ֣ךְ עִמָּ֔ךְ ה֖וּא לֹ֥א יֵלֵֽךְ׃
4พระยาห์เวห์ตรัสกับกิเดโอนว่า “ประชาชนยังมีมากเกินไป จงพาพวกเขาลงไปที่น้ำ แล้วเราจะทดสอบพวกเขาให้เจ้าที่นั่น เมื่อเราบอกเจ้าว่า ‘คนนี้จะไปกับเจ้า’ เขาก็จะไป และเมื่อเราบอกว่า ‘คนนี้จะไม่ไปกับเจ้า’ เขาก็จะไม่ไป”
5וַיּ֥וֹרֶד אֶת־הָעָ֖ם אֶל־הַמָּ֑יִם ס וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל־גִּדְע֗וֹן כֹּ֣ל אֲשֶׁר־יָלֹק֩ בִּלְשׁוֹנ֨וֹ מִן־הַמַּ֜יִם כַּאֲשֶׁ֧ר יָלֹ֣ק הַכֶּ֗לֶב תַּצִּ֤יג אוֹתוֹ֙ לְבָ֔ד וְכֹ֛ל אֲשֶׁר־יִכְרַ֥ע עַל־בִּרְכָּ֖יו לִשְׁתּֽוֹת׃
5กิเดโอนจึงพาประชาชนลงไปที่น้ำ พระยาห์เวห์ตรัสกับเขาว่า “ทุกคนที่ใช้ลิ้นเลียน้ำเหมือนสุนัข ให้แยกไว้กลุ่มหนึ่ง และทุกคนที่คุกเข่าลงดื่มน้ำก็ให้แยกไว้อีกกลุ่มหนึ่ง”
6וַיְהִ֗י מִסְפַּ֞ר הַֽמֲלַקְקִ֤ים בְּיָדָם֙ אֶל־פִּיהֶ֔ם שְׁלֹ֥שׁ מֵא֖וֹת אִ֑ישׁ וְכֹל֙ יֶ֣תֶר הָעָ֔ם כָּרְע֥וּ עַל־בִּרְכֵיהֶ֖ם לִשְׁתּ֥וֹת מָֽיִם׃ ס
6คนที่ใช้มือวักน้ำขึ้นมาเลียมีสามร้อยคน ส่วนคนที่เหลือทั้งหมดคุกเข่าลงดื่มน้ำ
7וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל־גִּדְע֗וֹן בִּשְׁלֹשׁ֩ מֵא֨וֹת הָאִ֤ישׁ הַֽמֲלַקְקִים֙ אוֹשִׁ֣יעַ אֶתְכֶ֔ם וְנָתַתִּ֥י אֶת־מִדְיָ֖ן בְּיָדֶ֑ךָ וְכָל־הָעָ֔ם יֵלְכ֖וּ אִ֥ישׁ לִמְקֹמֽוֹ׃
7พระยาห์เวห์ตรัสกับกิเดโอนว่า “เราจะช่วยเจ้าให้รอดด้วยชายสามร้อยคนที่เลียน้ำ และจะมอบชาวมีเดียนให้อยู่ในอำนาจของเจ้า ให้ประชาชนที่เหลือทุกคนกลับไปยังที่ของตน”
8וַיִּקְח֣וּ אֶת־צֵדָה֩ הָעָ֨ם בְּיָדָ֜ם וְאֵ֣ת שׁוֹפְרֹֽתֵיהֶ֗ם וְאֵ֨ת כָּל־אִ֤ישׁ יִשְׂרָאֵל֙ שִׁלַּח֙ אִ֣ישׁ לְאֹֽהָלָ֔יו וּבִשְׁלֹשׁ־מֵא֥וֹת הָאִ֖ישׁ הֶֽחֱזִ֑יק וּמַחֲנֵ֣ה מִדְיָ֔ן הָ֥יָה ל֖וֹ מִתַּ֥חַת בָּעֵֽמֶק׃ פ
8คนเหล่านั้นรับเสบียงกับแตรไว้ในมือ กิเดโอนส่งชายอิสราเอลที่เหลือกลับเต็นท์ของตน แต่ให้ชายสามร้อยคนอยู่กับเขา ค่ายมีเดียนอยู่ต่ำกว่าเขาในหุบเขา
9וַֽיְהִי֙ בַּלַּ֣יְלָה הַה֔וּא וַיֹּ֤אמֶר אֵלָיו֙ יְהוָ֔ה ק֖וּם רֵ֣ד בַּֽמַּחֲנֶ֑ה כִּ֥י נְתַתִּ֖יו בְּיָדֶֽךָ׃
9คืนนั้นพระยาห์เวห์ตรัสกับเขาว่า “ลุกขึ้น ลงไปยังค่าย เพราะเรามอบค่ายนั้นให้อยู่ในอำนาจของเจ้าแล้ว
10וְאִם־יָרֵ֥א אַתָּ֖ה לָרֶ֑דֶת רֵ֥ד אַתָּ֛ה וּפֻרָ֥ה נַעַרְךָ֖ אֶל־הַֽמַּחֲנֶֽה׃
10แต่ถ้าเจ้ากลัวที่จะลงไป ก็ให้ปูราห์คนรับใช้ของเจ้าลงไปยังค่ายกับเจ้า
11וְשָֽׁמַעְתָּ֙ מַה־יְדַבֵּ֔רוּ וְאַחַר֙ תֶּחֱזַ֣קְנָה יָדֶ֔יךָ וְיָרַדְתָּ֖ בַּֽמַּחֲנֶ֑ה וַיֵּ֤רֶד הוּא֙ וּפֻרָ֣ה נַעֲר֔וֹ אֶל־קְצֵ֥ה הַחֲמֻשִׁ֖ים אֲשֶׁ֥ר בַּֽמַּחֲנֶֽה׃
11เจ้าจะได้ยินสิ่งที่พวกเขาพูด หลังจากนั้นเจ้าจะมีกำลังใจกล้าขึ้นที่จะลงไปยังค่าย” เขาจึงลงไปกับปูราห์คนรับใช้ของเขาถึงชายขอบกองทหารที่อยู่ในค่าย
12וּמִדְיָ֨ן וַעֲמָלֵ֤ק וְכָל־בְּנֵי־קֶ֙דֶם֙ נֹפְלִ֣ים בָּעֵ֔מֶק כָּאַרְבֶּ֖ה לָרֹ֑ב וְלִגְמַלֵּיהֶם֙ אֵ֣ין מִסְפָּ֔ר כַּח֛וֹל שֶׁעַל־שְׂפַ֥ת הַיָּ֖ם לָרֹֽב׃
12ชาวมีเดียน ชาวอามาเลข และชนชาวตะวันออกทั้งหมดกระจายอยู่ทั่วหุบเขามากมายราวกับฝูงตั๊กแตน อูฐของพวกเขาก็นับไม่ถ้วน มากมายเหมือนเม็ดทรายริมทะเล
13וַיָּבֹ֣א גִדְע֔וֹן וְהִ֨נֵּה־אִ֔ישׁ מְסַפֵּ֥ר לְרֵעֵ֖הוּ חֲל֑וֹם וַיֹּ֜אמֶר הִנֵּ֧ה חֲל֣וֹם חָלַ֗מְתִּי וְהִנֵּ֨ה צְלִ֜יל לֶ֤חֶם שְׂעֹרִים֙ מִתְהַפֵּךְ֙ בְּמַחֲנֵ֣ה מִדְיָ֔ן וַיָּבֹ֣א עַד־הָ֠אֹהֶל וַיַּכֵּ֧הוּ וַיִּפֹּ֛ל וַיַּהַפְכֵ֥הוּ לְמַ֖עְלָה וְנָפַ֥ל הָאֹֽהֶל׃
13เมื่อกิเดโอนมาถึง ก็มีชายคนหนึ่งกำลังเล่าความฝันให้เพื่อนฟัง เขากล่าวว่า “ฟังนะ เราฝันว่า จู่ๆ ขนมปังข้าวบาร์เลย์ก้อนหนึ่งกลิ้งเข้ามาในค่ายมีเดียน กระแทกเต็นท์จนล้มและพลิกคว่ำ เต็นท์จึงแบนราบไปกับพื้น”
14וַיַּ֨עַן רֵעֵ֤הוּ וַיֹּ֙אמֶר֙ אֵ֣ין זֹ֔את בִּלְתִּ֗י אִם־חֶ֛רֶב גִּדְע֥וֹן בֶּן־יוֹאָ֖שׁ אִ֣ישׁ יִשְׂרָאֵ֑ל נָתַ֤ן הָֽאֱלֹהִים֙ בְּיָד֔וֹ אֶת־מִדְיָ֖ן וְאֶת־כָּל־הַֽמַּחֲנֶֽה׃ פ
14เพื่อนของเขาตอบว่า “นี่ไม่ใช่อื่นใดนอกจากดาบของกิเดโอนบุตรโยอาช ชายชาวอิสราเอล พระเจ้าทรงมอบมีเดียนกับกองทัพทั้งหมดให้อยู่ในอำนาจของเขาแล้ว”
15וַיְהִי֩ כִשְׁמֹ֨עַ גִּדְע֜וֹן אֶת־מִסְפַּ֧ר הַחֲל֛וֹם וְאֶת־שִׁבְר֖וֹ וַיִּשְׁתָּ֑חוּ וַיָּ֙שָׁב֙ אֶל־מַחֲנֵ֣ה יִשְׂרָאֵ֔ל וַיֹּ֣אמֶר ק֔וּמוּ כִּֽי־נָתַ֧ן יְהוָ֛ה בְּיֶדְכֶ֖ם אֶת־מַחֲנֵ֥ה מִדְיָֽן׃
15เมื่อกิเดโอนได้ยินเรื่องความฝันและคำแปลความ เขาก็กราบนมัสการ แล้วกลับไปยังค่ายอิสราเอลและกล่าวว่า “ลุกขึ้น เพราะพระยาห์เวห์ทรงมอบกองทัพมีเดียนให้อยู่ในอำนาจของพวกท่านแล้ว!”
16וַיַּ֛חַץ אֶת־שְׁלֹשׁ־מֵא֥וֹת הָאִ֖ישׁ שְׁלֹשָׁ֣ה רָאשִׁ֑ים וַיִּתֵּ֨ן שׁוֹפָר֤וֹת בְּיַד־כֻּלָּם֙ וְכַדִּ֣ים רֵקִ֔ים וְלַפִּדִ֖ים בְּת֥וֹךְ הַכַּדִּֽים׃
16เขาแบ่งชายสามร้อยคนออกเป็นสามกอง มอบแตรและเหยือกเปล่าให้ทุกคน โดยใส่คบเพลิงไว้ในเหยือก
17וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵיהֶ֔ם מִמֶּ֥נִּי תִרְא֖וּ וְכֵ֣ן תַּעֲשׂ֑וּ וְהִנֵּ֨ה אָנֹכִ֥י בָא֙ בִּקְצֵ֣ה הַֽמַּחֲנֶ֔ה וְהָיָ֥ה כַאֲשֶׁר־אֶעֱשֶׂ֖ה כֵּ֥ן תַּעֲשֽׂוּן׃
17เขาบอกพวกเขาว่า “จงมองเราและทำตาม เมื่อเราไปถึงชายขอบค่าย เราทำอย่างไร พวกเจ้าก็จงทำอย่างนั้น
18וְתָקַעְתִּי֙ בַּשּׁוֹפָ֔ר אָנֹכִ֖י וְכָל־אֲשֶׁ֣ר אִתִּ֑י וּתְקַעְתֶּ֨ם בַּשּׁוֹפָר֜וֹת גַּם־אַתֶּ֗ם סְבִיבוֹת֙ כָּל־הַֽמַּחֲנֶ֔ה וַאֲמַרְתֶּ֖ם לַיהוָ֥ה וּלְגִדְעֽוֹן׃ פ
18เมื่อเราและทุกคนที่อยู่กับเราเป่าแตร พวกเจ้าที่อยู่รอบค่ายก็จงเป่าแตรและตะโกนว่า ‘เพื่อพระยาห์เวห์และเพื่อกิเดโอน!’”
19וַיָּבֹ֣א גִ֠דְעוֹן וּמֵאָה־אִ֨ישׁ אֲשֶׁר־אִתּ֜וֹ בִּקְצֵ֣ה הַֽמַּחֲנֶ֗ה רֹ֚אשׁ הָאַשְׁמֹ֣רֶת הַתִּֽיכוֹנָ֔ה אַ֛ךְ הָקֵ֥ם הֵקִ֖ימוּ אֶת־הַשֹּֽׁמְרִ֑ים וַֽיִּתְקְעוּ֙ בַּשּׁ֣וֹפָר֔וֹת וְנָפ֥וֹץ הַכַּדִּ֖ים אֲשֶׁ֥ר בְּיָדָֽם׃
19กิเดโอนกับชายหนึ่งร้อยคนที่อยู่กับเขามาถึงชายขอบค่ายตอนเริ่มยามกลาง หลังจากเพิ่งผลัดยาม พวกเขาเป่าแตรและทุบเหยือกในมือให้แตก
20וַֽ֠יִּתְקְעוּ שְׁלֹ֨שֶׁת הָרָאשִׁ֥ים בַּשּֽׁוֹפָרוֹת֮ וַיִּשְׁבְּר֣וּ הַכַּדִּים֒ וַיַּחֲזִ֤יקוּ בְיַד־שְׂמאוֹלָם֙ בַּלַּפִּדִ֔ים וּבְיַ֨ד־יְמִינָ֔ם הַשּׁוֹפָר֖וֹת לִתְק֑וֹעַ וַֽיִּקְרְא֔וּ חֶ֥רֶב לַֽיהוָ֖ה וּלְגִדְעֽוֹן׃
20ทั้งสามกองเป่าแตรและทุบเหยือก พวกเขาถือคบเพลิงด้วยมือซ้าย ถือแตรที่จะเป่าด้วยมือขวา แล้วตะโกนว่า “ดาบของพระยาห์เวห์และของกิเดโอน!”
21וַיַּֽעַמְדוּ֙ אִ֣ישׁ תַּחְתָּ֔יו סָבִ֖יב לַֽמַּחֲנֶ֑ה וַיָּ֧רָץ כָּל־הַֽמַּחֲנֶ֛ה וַיָּרִ֖יעוּ וַיָּנֽוּסוּ׃
21แต่ละคนยืนประจำที่รอบค่าย กองทัพศัตรูทั้งหมดก็วิ่งหนี คนของกิเดโอนร้องตะโกนจนพวกเขาแตกพ่ายไป
22וַֽיִּתְקְעוּ֮ שְׁלֹשׁ־מֵא֣וֹת הַשּׁוֹפָרוֹת֒ וַיָּ֣שֶׂם יְהוָ֗ה אֵ֣ת חֶ֥רֶב אִ֛ישׁ בְּרֵעֵ֖הוּ וּבְכָל־הַֽמַּחֲנֶ֑ה וַיָּ֨נָס הַֽמַּחֲנֶ֜ה עַד־בֵּ֤ית הַשִּׁטָּה֙ צְֽרֵרָ֔תָה עַ֛ד שְׂפַת־אָבֵ֥ל מְחוֹלָ֖ה עַל־טַבָּֽת׃
22เมื่อแตรทั้งสามร้อยอันดังขึ้น พระยาห์เวห์ทรงทำให้คนในกองทัพใช้ดาบฟันกันเอง กองทัพหนีไปไกลถึงเบธชิททาห์ทางเศเรราห์ และถึงชายแดนอาเบลเมโฮลาห์ใกล้ทับบาท
23וַיִּצָּעֵ֧ק אִֽישׁ־יִשְׂרָאֵ֛ל מִנַּפְתָּלִ֥י וּמִן־אָשֵׁ֖ר וּמִן־כָּל־מְנַשֶּׁ֑ה וַֽיִּרְדְּפ֖וּ אַחֲרֵ֥י מִדְיָֽן׃
23ชายอิสราเอลจากนัฟทาลี อาเชอร์ และทั่วมนัสเสห์มารวมตัวกันไล่ตามชาวมีเดียน
24וּמַלְאָכִ֡ים שָׁלַ֣ח גִּדְעוֹן֩ בְּכָל־הַ֨ר אֶפְרַ֜יִם לֵאמֹ֗ר רְד֞וּ לִקְרַ֤את מִדְיָן֙ וְלִכְד֤וּ לָהֶם֙ אֶת־הַמַּ֔יִם עַ֛ד בֵּ֥ית בָּרָ֖ה וְאֶת־הַיַּרְדֵּ֑ן וַיִּצָּעֵ֞ק כָּל־אִ֤ישׁ אֶפְרַ֙יִם֙ וַיִּלְכְּד֣וּ אֶת־הַמַּ֔יִם עַ֛ד בֵּ֥ית בָּרָ֖ה וְאֶת־הַיַּרְדֵּֽן׃
24กิเดโอนส่งผู้ส่งข่าวไปทั่วแถบภูเขาเอฟราอิม บอกว่า “ลงมาสู้กับชาวมีเดียนและยึดแหล่งน้ำดักหน้าพวกเขา ไปจนถึงเบธบาราห์และแม่น้ำจอร์แดน!” ชายชาวเอฟราอิมทั้งหมดจึงมารวมตัวกันและยึดแหล่งน้ำไว้จนถึงเบธบาราห์และแม่น้ำจอร์แดน
25וַֽיִּלְכְּד֡וּ שְׁנֵֽי־שָׂרֵ֨י מִדְיָ֜ן אֶת־עֹרֵ֣ב וְאֶת־זְאֵ֗ב וַיַּהַרְג֨וּ אֶת־עוֹרֵ֤ב בְּצוּר־עוֹרֵב֙ וְאֶת־זְאֵב֙ הָרְג֣וּ בְיֶֽקֶב־זְאֵ֔ב וַֽיִּרְדְּפ֖וּ אֶל־מִדְיָ֑ן וְרֹאשׁ־עֹרֵ֣ב וּזְאֵ֔ב הֵבִ֙יאוּ֙ אֶל־גִּדְע֔וֹן מֵעֵ֖בֶר לַיַּרְדֵּֽן׃
25พวกเขาจับโอเรบกับเศเอบ ผู้ปกครองสองคนของมีเดียนได้ แล้วฆ่าโอเรบที่โขดหินโอเรบ และฆ่าเศเอบที่บ่อย่ำองุ่นเศเอบ ขณะไล่ตามชาวมีเดียน จากนั้นพวกเขานำศีรษะของโอเรบกับเศเอบไปให้กิเดโอนที่อีกฟากของแม่น้ำจอร์แดน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.