เศคาริยาห์ 7
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Vietnamese Bible (1923 translation)
1ในปีที่สี่แห่งรัชกาลกษัตริย์ดาริอัส วันที่สี่ของเดือนที่เก้า คือเดือนคิสเลฟ ถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงเศคาริยาห์
1Xảy ra trong năm thứ tư vua Đa-ri-út, có lời của Đức Giê-hô-va phán cùng Xa-cha-ri nhằm ngày mồng bốn tháng chín, là tháng Kít-lêu.
2ชาวเบธเอลส่งชาเรเซอร์ เรเกมเมเลค และคนของพวกเขามาขอความโปรดปรานจากพระยาห์เวห์
2Khi ấy những người ở Bê-tên có sai Sa-rết-se và Rê-ghem-Mê-léc cùng những kẻ theo họ đặng nài xin ơn Đức Giê-hô-va,
3และมาถามปุโรหิตประจำวิหารของพระยาห์เวห์จอมทัพกับผู้ประกาศสาส์นว่า “ข้าพเจ้าควรร้องไห้ในเดือนที่ห้าและแยกตัวอยู่ อย่างที่ทำมาหลายปีนี้ต่อไปหรือ?”
3và nói cùng các thầy tế lễ của nhà Đức Giê-hô-va vạn quân, và cùng các đấng tiên tri mà rằng: Tôi có nên khóc lóc và biệt mình riêng ra trong tháng năm như tôi đã làm trong nhiều năm chăng?
4ถ้อยคำของพระยาห์เวห์จอมทัพมาถึงข้าพเจ้าว่า
4Bấy giờ có lời của Đức Giê-hô-va vạn quân phán cùng ta rằng:
5“จงบอกผู้คนทั้งแผ่นดินและปุโรหิตว่า ‘เมื่อพวกคุณอดอาหารและไว้ทุกข์ในเดือนที่ห้าและเดือนที่เจ็ด ตลอดเจ็ดสิบปีนี้ พวกคุณอดอาหารเพื่อเราหรือ? เพื่อเราจริง ๆ หรือ?
5Hãy nói cùng cả dân sự trong đất và cùng các thầy tế lễ mà rằng: Các ngươi kiêng ăn và khóc lóc trong tháng năm tháng bảy đã bảy mươi năm nay, có phải các ngươi vì ta, thật là vì ta, mà giữ lễ kiêng ăn đó chăng?
6เมื่อกินและดื่ม พวกคุณไม่ได้กินเพื่อตัวเองและดื่มเพื่อตัวเองหรือ?
6Khi các ngươi uống và ăn, há chẳng phải vì mình mà ăn, vì mình mà uống hay sao?
7นี่ไม่ใช่คำที่พระยาห์เวห์ประกาศผ่านผู้ประกาศสาส์นในอดีตหรือ? ครั้งนั้นเยรูซาเล็มมีผู้คนอาศัยอยู่และเจริญรุ่งเรือง เมืองโดยรอบก็เช่นกัน ทั้งแดนใต้และที่ราบลุ่มก็มีผู้คนอาศัยอยู่’”
7Aáy há chẳng phải những lời mà Đức Giê-hô-va cậy các đấng tiên tri đời trước rao ra, khi Giê-ru-sa-lem và những thành chung quanh nó có dân cư được thạnh vượng, và khi phương nam và đồng bằng có dân cư hay sao?
8ถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงเศคาริยาห์ว่า
8Đoạn, có lời của Đức Giê-hô-va phán cùng Xa-cha-ri, mà rằng:
9“พระยาห์เวห์จอมทัพเคยกล่าวดังนี้ ‘จงตัดสินคดีอย่างเป็นธรรม แต่ละคนจงมีน้ำใจและเมตตาต่อพี่น้องของตน
9Đức Giê-hô-va vạn quân phán như vầy: Hãy làm điều gì thật công bình, và ai nấy khá lấy sự nhơn từ, thương xót đối với anh em mình;
10อย่ากดขี่แม่ม่าย เด็กกำพร้าพ่อ คนต่างถิ่น หรือคนยากจน และอย่าให้ใครคิดร้ายต่อพี่น้องอยู่ในใจ’
10chớ ức hiếp đờn bà góa, hoặc kẻ mồ côi, hoặc người trú ngụ, hay là kẻ nghèo khó, và ai nấy chớ mưu một sự dữ nào trong lòng nghịch cùng anh em mình.
11แต่พวกเขาไม่ยอมฟัง หันหลังให้ และอุดหูเพื่อจะไม่ได้ยิน
11Nhưng chúng nó không chịu nghe, xây vai lại đặng sau, và bịt lỗ tai lại đặng không nghe.
12พวกเขาทำใจให้แข็งดั่งหินเหล็กไฟ เพื่อจะไม่ฟังบทบัญญัติและคำที่พระยาห์เวห์จอมทัพส่งมาโดยวิญญาณของพระองค์ ผ่านผู้ประกาศสาส์นในอดีต พระยาห์เวห์จอมทัพจึงโกรธอย่างรุนแรง
12Chúng nó làm cho lòng mình cứng như đá kim cương, để không nghe luật pháp và những lời mà Đức Giê-hô-va vạn quân đã bởi Thần Ngài cậy các tiên tri đời xưa sai đến; vậy nên có sự thạnh nộ lớn lắm đến từ Đức Giê-hô-va vạn quân.
13เรื่องจึงเป็นเช่นนี้ เมื่อพระองค์เรียก พวกเขาไม่ยอมฟัง เมื่อพวกเขาเรียก เราก็จะไม่ฟัง” พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าว
13Xảy ra như khi người kêu, chúng nó không chịu nghe, thì khi chúng nó kêu, ta cũng không nghe, Đức Giê-hô-va vạn quân phán vậy.
14“แต่เราจะใช้พายุหมุนกระจายพวกเขาไปท่ามกลางชนชาติทั้งหลายที่พวกเขาไม่รู้จัก แผ่นดินจึงรกร้างเมื่อพวกเขาจากไป ไม่มีใครเดินผ่านหรือกลับมา เพราะพวกเขาทำให้แผ่นดินอันน่ารื่นรมย์กลายเป็นที่รกร้าง”
14Ta đã làm tan tác chúng nó như bởi một cơn gió lốc trong khắp các nước mà chúng nó chưa từng biết; vậy đất đã trở nên hoang vu sau chúng nó, đến nỗi không ai trải qua hoặc trở về; vì chúng nó đã làm cho đất vui thích thành ra hoang vu.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.