เศคาริยาห์ 7

Freedom Bible (Thai)Translation

Freedom Bible (Thai)

Hebrew Old Testament (Masoretic Text)

1ในปีที่สี่แห่งรัชกาลกษัตริย์ดาริอัส วันที่สี่ของเดือนที่เก้า คือเดือนคิสเลฟ ถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงเศคาริยาห์

1וַֽיְהִי֙ בִּשְׁנַ֣ת אַרְבַּ֔ע לְדָרְיָ֖וֶשׁ הַמֶּ֑לֶךְ הָיָ֨ה דְבַר־יְהוָ֜ה אֶל־זְכַרְיָ֗ה בְּאַרְבָּעָ֛ה לַחֹ֥דֶשׁ הַתְּשִׁעִ֖י בְּכִסְלֵֽו׃

2ชาวเบธเอลส่งชาเรเซอร์ เรเกมเมเลค และคนของพวกเขามาขอความโปรดปรานจากพระยาห์เวห์

2וַיִּשְׁלַח֙ בֵּֽית־אֵ֔ל שַׂר־אֶ֕צֶר וְרֶ֥גֶם מֶ֖לֶךְ וַֽאֲנָשָׁ֑יו לְחַלֹּ֖ות אֶת־פְּנֵ֥י יְהוָֽה׃

3และมาถามปุโรหิตประจำวิหารของพระยาห์เวห์จอมทัพกับผู้ประกาศสาส์นว่า “ข้าพเจ้าควรร้องไห้ในเดือนที่ห้าและแยกตัวอยู่ อย่างที่ทำมาหลายปีนี้ต่อไปหรือ?”

3לֵאמֹ֗ר אֶל־הַכֹּֽהֲנִים֙ אֲשֶׁר֙ לְבֵית־יְהוָ֣ה צְבָאֹ֔ות וְאֶל־הַנְּבִיאִ֖ים לֵאמֹ֑ר הַֽאֶבְכֶּה֙ בַּחֹ֣דֶשׁ הַחֲמִשִׁ֔י הִנָּזֵ֕ר כַּאֲשֶׁ֣ר עָשִׂ֔יתִי זֶ֖ה כַּמֶּ֥ה שָׁנִֽים׃ פ

4ถ้อยคำของพระยาห์เวห์จอมทัพมาถึงข้าพเจ้าว่า

4וַיְהִ֛י דְּבַר־יְהוָ֥ה צְבָאֹ֖ות אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃

5“จงบอกผู้คนทั้งแผ่นดินและปุโรหิตว่า ‘เมื่อพวกคุณอดอาหารและไว้ทุกข์ในเดือนที่ห้าและเดือนที่เจ็ด ตลอดเจ็ดสิบปีนี้ พวกคุณอดอาหารเพื่อเราหรือ? เพื่อเราจริง ๆ หรือ?

5אֱמֹר֙ אֶל־כָּל־עַ֣ם הָאָ֔רֶץ וְאֶל־הַכֹּהֲנִ֖ים לֵאמֹ֑ר כִּֽי־צַמְתֶּ֨ם וְסָפֹ֜וד בַּחֲמִישִׁ֣י וּבַשְּׁבִיעִ֗י וְזֶה֙ שִׁבְעִ֣ים שָׁנָ֔ה הֲצֹ֥ום צַמְתֻּ֖נִי אָֽנִי׃

6เมื่อกินและดื่ม พวกคุณไม่ได้กินเพื่อตัวเองและดื่มเพื่อตัวเองหรือ?

6וְכִ֥י תֹאכְל֖וּ וְכִ֣י תִשְׁתּ֑וּ הֲלֹ֤וא אַתֶּם֙ הָאֹ֣כְלִ֔ים וְאַתֶּ֖ם הַשֹּׁתִֽים׃

7นี่ไม่ใช่คำที่พระยาห์เวห์ประกาศผ่านผู้ประกาศสาส์นในอดีตหรือ? ครั้งนั้นเยรูซาเล็มมีผู้คนอาศัยอยู่และเจริญรุ่งเรือง เมืองโดยรอบก็เช่นกัน ทั้งแดนใต้และที่ราบลุ่มก็มีผู้คนอาศัยอยู่’”

7הֲלֹ֣וא אֶת־הַדְּבָרִ֗ים אֲשֶׁ֨ר קָרָ֤א יְהוָה֙ בְּיַד֙ הַנְּבִיאִ֣ים הָרִֽאשֹׁנִ֔ים בִּהְיֹ֤ות יְרוּשָׁלַ֙͏ִם֙ יֹשֶׁ֣בֶת וּשְׁלֵוָ֔ה וְעָרֶ֖יהָ סְבִיבֹתֶ֑יהָ וְהַנֶּ֥גֶב וְהַשְּׁפֵלָ֖ה יֹשֵֽׁב׃ פ

8ถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงเศคาริยาห์ว่า

8וַֽיְהִי֙ דְּבַר־יְהוָ֔ה אֶל־זְכַרְיָ֖ה לֵאמֹֽר׃

9“พระยาห์เวห์จอมทัพเคยกล่าวดังนี้ ‘จงตัดสินคดีอย่างเป็นธรรม แต่ละคนจงมีน้ำใจและเมตตาต่อพี่น้องของตน

9כֹּ֥ה אָמַ֛ר יְהוָ֥ה צְבָאֹ֖ות לֵאמֹ֑ר מִשְׁפַּ֤ט אֱמֶת֙ שְׁפֹ֔טוּ וְחֶ֣סֶד וְרַֽחֲמִ֔ים עֲשׂ֖וּ אִ֥ישׁ אֶת־אָחִֽיו׃

10อย่ากดขี่แม่ม่าย เด็กกำพร้าพ่อ คนต่างถิ่น หรือคนยากจน และอย่าให้ใครคิดร้ายต่อพี่น้องอยู่ในใจ’

10וְאַלְמָנָ֧ה וְיָתֹ֛ום גֵּ֥ר וְעָנִ֖י אַֽל־תַּעֲשֹׁ֑קוּ וְרָעַת֙ אִ֣ישׁ אָחִ֔יו אַֽל־תַּחְשְׁב֖וּ בִּלְבַבְכֶֽם׃

11แต่พวกเขาไม่ยอมฟัง หันหลังให้ และอุดหูเพื่อจะไม่ได้ยิน

11וַיְמָאֲנ֣וּ לְהַקְשִׁ֔יב וַיִּתְּנ֥וּ כָתֵ֖ף סֹרָ֑רֶת וְאָזְנֵיהֶ֖ם הִכְבִּ֥ידוּ מִשְּׁמֹֽועַ׃

12พวกเขาทำใจให้แข็งดั่งหินเหล็กไฟ เพื่อจะไม่ฟังบทบัญญัติและคำที่พระยาห์เวห์จอมทัพส่งมาโดยวิญญาณของพระองค์ ผ่านผู้ประกาศสาส์นในอดีต พระยาห์เวห์จอมทัพจึงโกรธอย่างรุนแรง

12וְלִבָּ֞ם שָׂ֣מוּ שָׁמִ֗יר מִ֠שְּׁמֹועַ אֶת־הַתֹּורָ֤ה וְאֶת־הַדְּבָרִים֙ אֲשֶׁ֨ר שָׁלַ֜ח יְהוָ֤ה צְבָאֹות֙ בְּרוּחֹ֔ו בְּיַ֖ד הַנְּבִיאִ֣ים הָרִֽאשֹׁנִ֑ים וַֽיְהִי֙ קֶ֣צֶף גָּדֹ֔ול מֵאֵ֖ת יְהוָ֥ה צְבָאֹֽות׃

13เรื่องจึงเป็นเช่นนี้ เมื่อพระองค์เรียก พวกเขาไม่ยอมฟัง เมื่อพวกเขาเรียก เราก็จะไม่ฟัง” พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าว

13וַיְהִ֥י כַאֲשֶׁר־קָרָ֖א וְלֹ֣א שָׁמֵ֑עוּ כֵּ֤ן יִקְרְאוּ֙ וְלֹ֣א אֶשְׁמָ֔ע אָמַ֖ר יְהוָ֥ה צְבָאֹֽות׃

14“แต่เราจะใช้พายุหมุนกระจายพวกเขาไปท่ามกลางชนชาติทั้งหลายที่พวกเขาไม่รู้จัก แผ่นดินจึงรกร้างเมื่อพวกเขาจากไป ไม่มีใครเดินผ่านหรือกลับมา เพราะพวกเขาทำให้แผ่นดินอันน่ารื่นรมย์กลายเป็นที่รกร้าง”

14וְאֵ֣סָעֲרֵ֗ם עַ֤ל כָּל־הַגֹּויִם֙ אֲשֶׁ֣ר לֹֽא־יְדָע֔וּם וְהָאָ֙רֶץ֙ נָשַׁ֣מָּה אַֽחֲרֵיהֶ֔ם מֵֽעֹבֵ֖ר וּמִשָּׁ֑ב וַיָּשִׂ֥ימוּ אֶֽרֶץ־חֶמְדָּ֖ה לְשַׁמָּֽה׃ פ

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.