เศคาริยาห์ 11
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1เลบานอน จงเปิดประตูของเธอ ให้ไฟเผาผลาญต้นซีดาร์ของเธอ
1פְּתַ֥ח לְבָנֹ֖ון דְּלָתֶ֑יךָ וְתֹאכַ֥ל אֵ֖שׁ בַּאֲרָזֶֽיךָ׃
2ต้นไซเปรส จงคร่ำครวญ เพราะต้นซีดาร์ล้มแล้ว เพราะต้นไม้อันสง่างามถูกทำลาย ต้นโอ๊กแห่งบาชาน จงคร่ำครวญ เพราะป่าอันแข็งแกร่งถูกโค่นแล้ว
2הֵילֵ֤ל בְּרֹושׁ֙ כִּֽי־נָ֣פַל אֶ֔רֶז אֲשֶׁ֥ר אַדִּרִ֖ים שֻׁדָּ֑דוּ הֵילִ֙ילוּ֙ אַלֹּונֵ֣י בָשָׁ֔ן כִּ֥י יָרַ֖ד יַ֥עַר *הַבָּצוּר (הַבָּצִֽיר)׃
3ฟังเสียงคนเลี้ยงแกะคร่ำครวญ! เพราะสง่าราศีของพวกเขาถูกทำลาย ฟังเสียงสิงโตหนุ่มคำราม! เพราะความโอ่อ่าของจอร์แดนพังพินาศแล้ว
3קֹ֚ול יִֽלְלַ֣ת הָרֹעִ֔ים כִּ֥י שֻׁדְּדָ֖ה אַדַּרְתָּ֑ם קֹ֚ול שַׁאֲגַ֣ת כְּפִירִ֔ים כִּ֥י שֻׁדַּ֖ד גְּאֹ֥ון הַיַּרְדֵּֽן׃ ס
4พระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าพเจ้ากล่าวดังนี้ “จงเลี้ยงดูฝูงแกะที่จะถูกฆ่า
4כֹּ֥ה אָמַ֖ר יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֑י רְעֵ֖ה אֶת־צֹ֥אן הַהֲרֵגָֽה׃
5ผู้ซื้อฆ่าพวกมันโดยไม่ถูกลงโทษ ผู้ขายพูดว่า ‘ขอพระยาห์เวห์ได้รับคำสรรเสริญ เพราะข้าพเจ้าร่ำรวยแล้ว’ แม้แต่คนเลี้ยงของมันเองก็ไม่สงสาร
5אֲשֶׁ֨ר קֹנֵיהֶ֤ן יַֽהֲרְגֻן֙ וְלֹ֣א יֶאְשָׁ֔מוּ וּמֹכְרֵיהֶ֣ן יֹאמַ֔ר בָּר֥וּךְ יְהוָ֖ה וַאעְשִׁ֑ר וְרֹ֣עֵיהֶ֔ם לֹ֥א יַחְמֹ֖ול עֲלֵיהֶֽן׃
6เพราะเราจะไม่สงสารชาวแผ่นดินนี้อีก” พระยาห์เวห์กล่าว “แต่เราจะมอบทุกคนไว้ในมือเพื่อนบ้านและในมือกษัตริย์ของเขา พวกเขาจะตีแผ่นดินนี้ และเราจะไม่ช่วยผู้คนให้พ้นจากมือพวกเขา”
6כִּ֠י לֹ֣א אֶחְמֹ֥ול עֹ֛וד עַל־יֹשְׁבֵ֥י הָאָ֖רֶץ נְאֻם־יְהוָ֑ה וְהִנֵּ֨ה אָנֹכִ֜י מַמְצִ֣יא אֶת־הָאָדָ֗ם אִ֤ישׁ בְּיַד־רֵעֵ֙הוּ֙ וּבְיַ֣ד מַלְכֹּ֔ו וְכִתְּתוּ֙ אֶת־הָאָ֔רֶץ וְלֹ֥א אַצִּ֖יל מִיָּדָֽם׃
7ข้าพเจ้าจึงเลี้ยงดูฝูงแกะที่จะถูกฆ่า โดยเฉพาะตัวที่ถูกกดขี่ในฝูง ข้าพเจ้าเอาไม้เท้ามาสองอัน ตั้งชื่ออันหนึ่งว่า ‘ความโปรดปราน’ อีกอันว่า ‘ความสามัคคี’ แล้วเลี้ยงดูฝูงแกะ
7וָֽאֶרְעֶה֙ אֶת־צֹ֣אן הַֽהֲרֵגָ֔ה לָכֵ֖ן עֲנִיֵּ֣י הַצֹּ֑אן וָאֶקַּֽח־לִ֞י שְׁנֵ֣י מַקְלֹ֗ות לְאַחַ֞ד קָרָ֤אתִי נֹ֙עַם֙ וּלְאַחַד֙ קָרָ֣אתִי חֹֽבְלִ֔ים וָאֶרְעֶ֖ה אֶת־הַצֹּֽאן׃
8ข้าพเจ้ากำจัดคนเลี้ยงแกะสามคนในเดือนเดียว เพราะข้าพเจ้าเบื่อหน่ายพวกเขา และพวกเขาก็รังเกียจข้าพเจ้า
8וָאַכְחִ֛ד אֶת־שְׁלֹ֥שֶׁת הָרֹעִ֖ים בְּיֶ֣רַח אֶחָ֑ד וַתִּקְצַ֤ר נַפְשִׁי֙ בָּהֶ֔ם וְגַם־נַפְשָׁ֖ם בָּחֲלָ֥ה בִֽי׃
9ข้าพเจ้าพูดว่า “ข้าพเจ้าจะไม่เลี้ยงดูพวกคุณ ตัวไหนจะตายก็ให้ตาย ตัวไหนจะถูกกำจัดก็ให้ถูกกำจัด ส่วนตัวที่เหลือก็ให้กินเนื้อกันเอง”
9וָאֹמַ֕ר לֹ֥א אֶרְעֶ֖ה אֶתְכֶ֑ם הַמֵּתָ֣ה תָמ֗וּת וְהַנִּכְחֶ֙דֶת֙ תִּכָּחֵ֔ד וְהַ֨נִּשְׁאָרֹ֔ות תֹּאכַ֕לְנָה אִשָּׁ֖ה אֶת־בְּשַׂ֥ר רְעוּתָֽהּ׃
10ข้าพเจ้าเอาไม้เท้าชื่อความโปรดปรานมาหัก เพื่อเลิกพันธสัญญาที่ข้าพเจ้าทำไว้กับชนชาติทั้งหลาย
10וָאֶקַּ֤ח אֶת־מַקְלִי֙ אֶת־נֹ֔עַם וָאֶגְדַּ֖ע אֹתֹ֑ו לְהָפֵיר֙ אֶת־בְּרִיתִ֔י אֲשֶׁ֥ר כָּרַ֖תִּי אֶת־כָּל־הָעַמִּֽים׃
11มันถูกหักในวันนั้น เหล่าผู้ยากจนในฝูงแกะที่ฟังข้าพเจ้าจึงรู้ว่านี่คือคำของพระยาห์เวห์
11וַתֻּפַ֖ר בַּיֹּ֣ום הַה֑וּא וַיֵּדְע֨וּ כֵ֜ן עֲנִיֵּ֤י הַצֹּאן֙ הַשֹּׁמְרִ֣ים אֹתִ֔י כִּ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה הֽוּא׃
12ข้าพเจ้าบอกพวกเขาว่า “ถ้าพวกคุณเห็นสมควร ก็จ่ายค่าจ้างให้ข้าพเจ้า ถ้าไม่เห็นสมควร ก็เก็บไว้” พวกเขาจึงชั่งเงินสามสิบชิ้นเป็นค่าจ้างให้ข้าพเจ้า
12וָאֹמַ֣ר אֲלֵיהֶ֗ם אִם־טֹ֧וב בְּעֵינֵיכֶ֛ם הָב֥וּ שְׂכָרִ֖י וְאִם־לֹ֣א ׀ חֲדָ֑לוּ וַיִּשְׁקְל֥וּ אֶת־שְׂכָרִ֖י שְׁלֹשִׁ֥ים כָּֽסֶף׃
13พระยาห์เวห์บอกข้าพเจ้าว่า “จงโยนมันให้ช่างปั้นหม้อ ราคางามเสียจริงที่พวกเขาตีค่าเรา!” ข้าพเจ้าเอาเงินสามสิบชิ้นนั้นโยนให้ช่างปั้นหม้อในวิหารของพระยาห์เวห์
13וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֵלַ֗י הַשְׁלִיכֵ֙הוּ֙ אֶל־הַיֹּוצֵ֔ר אֶ֣דֶר הַיְקָ֔ר אֲשֶׁ֥ר יָקַ֖רְתִּי מֵֽעֲלֵיהֶ֑ם וָֽאֶקְחָה֙ שְׁלֹשִׁ֣ים הַכֶּ֔סֶף וָאַשְׁלִ֥יךְ אֹתֹ֛ו בֵּ֥ית יְהוָ֖ה אֶל־הַיֹּוצֵֽר׃
14แล้วข้าพเจ้าหักไม้เท้าอีกอันชื่อความสามัคคี เพื่อตัดความสัมพันธ์ฉันพี่น้องระหว่างยูดาห์กับอิสราเอล
14וָֽאֶגְדַּע֙ אֶת־מַקְלִ֣י הַשֵּׁנִ֔י אֵ֖ת הַחֹֽבְלִ֑ים לְהָפֵר֙ אֶת־הָֽאַחֲוָ֔ה בֵּ֥ין יְהוּדָ֖ה וּבֵ֥ין יִשְׂרָאֵֽל׃ ס
15พระยาห์เวห์บอกข้าพเจ้าว่า “จงเอาเครื่องมือของคนเลี้ยงแกะโง่เขลามาอีกครั้ง
15וַיֹּ֥אמֶר יְהוָ֖ה אֵלָ֑י עֹ֣וד קַח־לְךָ֔ כְּלִ֖י רֹעֶ֥ה אֱוִלִֽי׃
16เพราะเราจะตั้งคนเลี้ยงแกะขึ้นในแผ่นดินนี้ เขาจะไม่เหลียวแลตัวที่ถูกกำจัด ไม่ตามหาตัวที่กระจัดกระจาย ไม่รักษาตัวที่บาดเจ็บ และไม่เลี้ยงตัวที่สมบูรณ์ แต่จะกินเนื้อแกะอ้วน และฉีกกีบของมันเป็นชิ้น ๆ
16כִּ֣י הִנֵּֽה־אָנֹכִי֩ מֵקִ֨ים רֹעֶ֜ה בָּאָ֗רֶץ הַנִּכְחָדֹ֤ות לֹֽא־יִפְקֹד֙ הַנַּ֣עַר לֹֽא־יְבַקֵּ֔שׁ וְהַנִּשְׁבֶּ֖רֶת לֹ֣א יְרַפֵּ֑א הַנִּצָּבָה֙ לֹ֣א יְכַלְכֵּ֔ל וּבְשַׂ֤ר הַבְּרִיאָה֙ יֹאכַ֔ל וּפַרְסֵיהֶ֖ן יְפָרֵֽק׃ ס
17หายนะจงมีแก่คนเลี้ยงแกะไร้ค่าที่ทิ้งฝูงแกะ! ดาบจะฟันแขนและตาขวาของเขา แขนจะเหี่ยวแห้งสิ้น และตาขวาจะบอดสนิท!”
17הֹ֣וי רֹעִ֤י הֽ͏ָאֱלִיל֙ עֹזְבִ֣י הַצֹּ֔אן חֶ֥רֶב עַל־זְרֹועֹ֖ו וְעַל־עֵ֣ין יְמִינֹ֑ו זְרֹעֹו֙ יָבֹ֣ושׁ תִּיבָ֔שׁ וְעֵ֥ין יְמִינֹ֖ו כָּהֹ֥ה תִכְהֶֽה׃ ס
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.