เยเรมีย์ 22
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
1พระยาห์เวห์กล่าวว่า “จงลงไปที่วังของกษัตริย์ยูดาห์ บอกถ้อยคำนี้ที่นั่นว่า
1Thus said the LORD: Go down to the house of the king of Judah, and speak there this word,
2‘กษัตริย์ยูดาห์ผู้ประทับบนบัลลังก์ดาวิด จงฟังคำของพระยาห์เวห์ ทั้งท่าน ผู้รับใช้ และประชาชนที่เข้าประตูเหล่านี้
2and say: Hear the word of the LORD, O king of Judah, that sittest upon the throne of David, thou, and thy servants, and thy people that enter in by these gates.
3พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ “จงให้ความยุติธรรมและความเที่ยงธรรม ช่วยคนที่ถูกปล้นให้พ้นมือผู้กดขี่ อย่าทำผิด อย่าใช้ความรุนแรงกับคนต่างถิ่น ลูกกำพร้าพ่อ หรือหญิงม่าย อย่าให้เลือดผู้บริสุทธิ์หลั่งในที่นี้
3Thus saith the LORD: Execute ye justice and righteousness, and deliver the spoiled out of the hand of the oppressor; and do no wrong, do no violence, to the stranger, the fatherless, nor the widow, neither shed innocent blood in this place.
4ถ้าพวกเจ้าทำเช่นนี้จริง กษัตริย์ที่นั่งบนบัลลังก์ดาวิดก็จะเข้าประตูวังนี้ โดยนั่งรถรบและขี่ม้า ทั้งตัวกษัตริย์ ผู้รับใช้และประชาชน
4For if ye do this thing indeed, then shall there enter in by the gates of this house kings sitting upon the throne of David, riding in chariots and on horses, he, and his servants, and his people.
5แต่ถ้าพวกเจ้าไม่ฟังถ้อยคำเหล่านี้ เราสาบานด้วยตัวเราเอง” พระยาห์เวห์กล่าว “ว่าวังนี้จะรกร้าง”’”
5But if ye will not hear these words, I swear by Myself, saith the LORD, that this house shall become a desolation.
6เพราะพระยาห์เวห์กล่าวถึงวังของกษัตริย์ยูดาห์ว่า “เจ้าเป็นกิเลอาดสำหรับเรา เป็นยอดแห่งเลบานอน แต่เราจะทำให้เจ้าเป็นถิ่นกันดารแน่นอน เป็นเมืองที่ไม่มีคนอาศัย
6For thus saith the LORD concerning the house of the king of Judah: Thou art Gilead unto Me, the head of Lebanon; yet surely I will make thee a wilderness, cities which are not inhabited.
7เราจะเตรียมผู้ทำลายมาต่อสู้กับเจ้า แต่ละคนมีอาวุธ พวกเขาจะตัดต้นซีดาร์ชั้นดีของเจ้า โยนเข้าไฟ
7And I will prepare destroyers against thee, every one with his weapons; and they shall cut down thy choice cedars, and cast them into the fire.
8“ชนชาติหลายชาติจะแวะผ่านเมืองนี้ แต่ละคนถามเพื่อนบ้านว่า ‘ทำไมพระยาห์เวห์ทำอย่างนี้กับเมืองใหญ่นี้?’
8And many nations shall pass by this city, and they shall say every man to his neighbour: 'Wherefore hath the LORD done thus unto this great city?'
9พวกเขาจะตอบว่า ‘เพราะคนที่นี่ละทิ้งพันธสัญญาของพระยาห์เวห์ พระเจ้าของตน กราบไหว้และรับใช้เทพเจ้าอื่น’”
9Then they shall answer: 'Because they forsook the covenant of the LORD their God, and worshipped other gods, and served them.'
10อย่าร้องไห้ให้คนตาย อย่าคร่ำครวญให้เขา แต่จงร้องไห้อย่างขมขื่นให้คนที่จากไป เพราะเขาจะไม่กลับมาอีก จะไม่เห็นแผ่นดินเกิด
10Weep ye not for the dead, neither bemoan him; but weep sore for him that goeth away, for he shall return no more, nor see his native country.
11เพราะพระยาห์เวห์กล่าวถึงชัลลูม บุตรโยสิยาห์ กษัตริย์ยูดาห์ ผู้ครองราชย์แทนโยสิยาห์บิดาของตน และออกไปจากที่นี้ว่า “เขาจะไม่กลับมาที่นี่อีก
11For thus saith the LORD touching Shallum the son of Josiah, king of Judah, who reigned instead of Josiah his father, and who went forth out of this place: He shall not return thither any more;
12แต่จะตายในที่ที่ถูกพาไปเป็นเชลย จะไม่เห็นแผ่นดินนี้อีก”
12but in the place whither they have led him captive, there shall he die, and he shall see this land no more.
13“วิบัติจงเกิดแก่คนที่สร้างบ้านด้วยความไม่เที่ยงธรรม สร้างห้องด้วยความอยุติธรรม ใช้แรงงานเพื่อนบ้านโดยไม่จ่ายค่าจ้าง ไม่ให้ค่าแรง
13Woe unto him that buildeth his house by unrighteousness, and his chambers by injustice; that useth his neighbour's service without wages, and giveth him not his hire;
14คนที่พูดว่า ‘ฉันจะสร้างบ้านกว้างและห้องใหญ่ให้ตนเอง’ แล้วเจาะช่องหน้าต่าง ทำเพดานด้วยไม้ซีดาร์ ทาสีแดง
14That saith: 'I will build me a wide house and spacious chambers', and cutteth him out windows, and it is ceiled with cedar, and painted with vermilion.
15“เจ้าควรครองราชย์เพียงเพราะพยายามใช้ไม้ซีดาร์ให้เหนือกว่าผู้อื่นหรือ? บิดาของเจ้าไม่ได้กินดื่ม และทำอย่างยุติธรรมและเที่ยงธรรมหรือ? เขาจึงอยู่ดี
15Shalt thou reign, because thou strivest to excel in cedar? Did not thy father eat and drink, and do justice and righteousness? Then it was well with him.
16เขาตัดสินคดีให้คนจนและคนขัดสน ทุกอย่างจึงเป็นไปด้วยดี นี่ไม่ใช่การรู้จักเราหรือ?” พระยาห์เวห์กล่าว
16He judged the cause of the poor and needy; then it was well. Is not this to know Me? saith the LORD.
17“แต่ตาและใจของเจ้ามีไว้เพียงเพื่อความโลภ เพื่อให้เลือดผู้บริสุทธิ์หลั่ง เพื่อกดขี่และใช้ความรุนแรง”
17But thine eyes and thy heart are not but for thy covetousness, and for shedding innocent blood, and for oppression, and for violence, to do it.
18เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์กล่าวถึงเยโฮยาคิม บุตรโยสิยาห์ กษัตริย์ยูดาห์ว่า “พวกเขาจะไม่คร่ำครวญให้เขาว่า ‘โอ้ พี่น้องชายของฉันเอ๋ย!’ หรือ ‘โอ้ พี่น้องหญิงเอ๋ย!’ จะไม่คร่ำครวญให้เขาว่า ‘โอ้ นายเหนือหัวเอ๋ย!’ หรือ ‘โอ้ ความรุ่งโรจน์ของเขาเอ๋ย!’
18Therefore thus saith the LORD concerning Jehoiakim the son of Josiah, king of Judah: They shall not lament for him: 'Ah my brother!' or: 'Ah sister!' They shall not lament for him: 'Ah lord!' or: 'Ah his glory!'
19เขาจะถูกฝังอย่างลา ถูกลากไปโยนทิ้งนอกประตูเยรูซาเล็ม”
19He shall be buried with the burial of an ass, drawn and cast forth beyond the gates of Jerusalem.
20“จงขึ้นไปเลบานอนแล้วร้อง ส่งเสียงในบาชาน ร้องจากอาบาริม เพราะคนรักทั้งหมดของเจ้าถูกทำลายแล้ว
20Go up to Lebanon, and cry, and lift up thy voice in Bashan; and cry from Abarim, for all thy lovers are destroyed.
21เราพูดกับเจ้าขณะเจ้าเจริญรุ่งเรือง แต่เจ้าพูดว่า ‘ฉันจะไม่ฟัง’ เจ้าเป็นเช่นนี้มาตั้งแต่วัยเยาว์ ไม่เชื่อฟังเสียงของเรา
21I spoke unto thee in thy prosperity, but thou saidst: 'I will not hear.' This hath been thy manner from thy youth, that thou hearkenedst not to My voice.
22ลมจะเลี้ยงผู้เลี้ยงทั้งหมดของเจ้า คนรักของเจ้าจะไปเป็นเชลย แล้วเจ้าจะอับอาย และอดสูเพราะความชั่วทั้งหมดแน่นอน
22The wind shall feed upon all thy shepherds, and thy lovers shall go into captivity; surely then shalt thou be ashamed and confounded for all thy wickedness.
23ผู้ที่อาศัยในเลบานอน ผู้ทำรังในต้นซีดาร์ เมื่อความเจ็บปวดมาถึง เจ้าน่าสงสารเพียงใด เหมือนหญิงกำลังคลอด!
23O inhabitant of Lebanon, that art nestled in the cedars, how gracious shalt thou be when pangs come upon thee, the pain as of a woman in travail!
24“เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด” พระยาห์เวห์กล่าว “ถึงโคนิยาห์ บุตรเยโฮยาคิม กษัตริย์ยูดาห์ จะเป็นแหวนตราที่มือขวาของเรา เราก็จะถอดเจ้าออกจากที่นั่น
24As I live, saith the LORD, though Coniah the son of Jehoiakim king of Judah were the signet upon My right hand, yet would I pluck thee thence;
25จะมอบเจ้าไว้ในมือคนที่หมายเอาชีวิต ในมือคนที่เจ้ากลัว คือเนบูคัดเนสซาร์กษัตริย์บาบิโลนและชาวเคลเดีย
25and I will give thee into the hand of them that seek thy life, and into the hand of them of whom thou art afraid, even into the hand of Nebuchadrezzar king of Babylon, and into the hand of the Chaldeans.
26เราจะเหวี่ยงเจ้าและแม่ผู้ให้กำเนิดไปสู่แผ่นดินอื่นที่พวกเจ้าไม่ได้เกิด แล้วพวกเจ้าจะตายที่นั่น
26And I will cast thee out, and thy mother that bore thee, into another country, where ye were not born; and there shall ye die.
27แต่แผ่นดินที่ใจของพวกเขาอยากกลับไป พวกเขาจะไม่ได้กลับไป”
27But to the land whereunto they long to return, thither shall they not return.
28ชายที่ชื่อโคนิยาห์คนนี้เป็นภาชนะแตกที่คนดูหมิ่นหรือ? เป็นภาชนะที่ไม่มีใครพอใจหรือ? ทำไมเขาและลูกหลานถูกเหวี่ยงออกไป สู่แผ่นดินที่ไม่รู้จัก?
28Is this man Coniah a despised, broken image? Is he a vessel wherein is no pleasure? Wherefore are they cast out, he and his seed, and are cast into the land which they know not?
29แผ่นดิน แผ่นดิน แผ่นดินเอ๋ย จงฟังคำของพระยาห์เวห์!
29O land, land, land, hear the word of the LORD.
30พระยาห์เวห์กล่าวว่า “จงบันทึกว่าชายคนนี้ไร้ลูก เป็นคนที่จะไม่เจริญรุ่งเรืองตลอดชีวิต เพราะจะไม่มีลูกหลานคนใดของเขาเจริญรุ่งเรืองอีก ขณะนั่งบนบัลลังก์ดาวิด และปกครองยูดาห์”
30Thus saith the LORD: Write ye this man childless, a man that shall not prosper in his days; for no man of his seed shall prosper, sitting upon the throne of David, and ruling any more in Judah.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.