2. Мојсијева 3
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1А Мојсије пасаше стадо Јотору тасту свом, свештенику мадијанском, и одведе стадо преко пустиње, и дође на гору Божију Хорив.
1Ora, Moisés apascentava o rebanho de Jetro, seu sogro, sacerdote de Midiã. Ele conduziu o rebanho para o interior do deserto e chegou ao monte de Deus, a Horebe.
2И јави му се анђео Господњи у пламену огњеном из купине. И погледа, а то купина огњем гори а не сагорева.
2O anjo do SENHOR apareceu a ele em uma chama de fogo do meio de uma sarça. Ele olhou, e eis que a sarça ardia no fogo, e a sarça não era consumida.
3И Мојсије рече: Идем да видим ту утвару велику, зашто не сагорева купина.
3Moisés disse: “Irei agora e verei esta grande visão, por que a sarça não se queima.”
4А Господ кад га виде где иде да види, викну га Бог из купине, и рече: Мојсије! Мојсије! А он одговори: Ево ме.
4Quando o SENHOR viu que ele se aproximava para ver, Deus o chamou do meio da sarça, e disse: “Moisés! Moisés!” Ele disse: “Eis-me aqui.”
5А Бог рече: Не иди овамо. Изуј обућу своју с ногу својих, јер је место где стојиш света земља.
5Ele disse: “Não se aproxime. Tire as suas sandálias, pois o lugar em que você está pisando é terra santa.”
6Још рече: Ја сам Бог оца твог, Бог Аврамов, Бог Исаков и Бог Јаковљев. А Мојсије заклони лице своје, јер га страх беше гледати у Бога.
6Disse mais: “Eu sou o Deus de seu pai, o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” Moisés escondeu o rosto, porque teve medo de olhar para Deus.
7И рече Господ: Добро видех невољу народа свог у Мисиру, и чух вику његову од зла које му чине настојници, јер познах муку његову.
7O SENHOR disse: “Certamente tenho visto a aflição do meu povo que está no Egito, e tenho ouvido o seu clamor por causa dos seus feitores, pois conheço as suas dores.
8И сиђох да га избавим из руку мисирских, и да га изведем из оне земље у земљу добру и пространу, у земљу где млеко и мед тече, на место где су Хананеји и Хетеји и Амореји и Ферезеји и Јевеји и Јевусеји.
8Eu desci para livrá-los da mão dos egípcios, e para fazê-los subir daquela terra para uma terra boa e ampla, para uma terra que mana leite e mel; para o lugar do cananeu, do heteu, do amorreu, do ferezeu, do heveu e do jebuseu.
9И сада ево вика синова Израиљевих дође преда ме, и видех муку, којом их муче Мисирци.
9Agora, eis que o clamor dos filhos de Israel chegou a mim. Além disso, tenho visto a opressão com que os egípcios os oprimem.
10Сада хајде да те пошаљем к Фараону, да изведеш народ мој, синове Израиљеве, из Мисира.
10Venha agora, portanto, e eu o enviarei a Faraó, para que você tire o meu povo, os filhos de Israel, do Egito.”
11А Мојсије рече Богу: Ко сам ја да идем к Фараону и да изведем синове Израиљеве из Мисира?
11Moisés disse a Deus: “Quem sou eu, para que eu vá a Faraó e tire os filhos de Israel do Egito?”
12А Бог му рече: Ја ћу бити с тобом, и ово нека ти буде знак да сам те ја послао: кад изведеш народ из Мисира, служићете Богу на овој гори.
12Ele disse: “Certamente eu estarei com você. Este será o sinal para você de que eu o enviei: quando você tiver tirado o povo do Egito, vocês servirão a Deus neste monte.”
13А Мојсије рече Богу: Ево, кад отидем к синовима Израиљевим, па им кажем: Бог отаца ваших посла ме к вама, ако ми кажу: Како Му је име? Шта ћу им казати?
13Moisés disse a Deus: “Eis que, quando eu chegar aos filhos de Israel e lhes disser: ‘O Deus de seus pais me enviou a vocês’, e eles me perguntarem: ‘Qual é o nome dele?’, o que devo lhes dizer?”
14А Господ рече Мојсију: Ја сам Онај што јесте. И рече: Тако ћеш казати синовима Израиљевим: Који јесте, Он ме посла к вама.
14Deus disse a Moisés: “EU SOU O QUE SOU”, e ele disse: “Você dirá isto aos filhos de Israel: ‘EU SOU me enviou a vocês’.”
15И опет рече Бог Мојсију: Овако кажи синовима Израиљевим: Господ Бог отаца ваших, Бог Аврамов, Бог Исаков и Бог Јаковљев, посла ме к вама; то је име моје довека, и то је спомен мој од колена на колено.
15Deus disse mais a Moisés: “Você dirá isto aos filhos de Israel: ‘O SENHOR, o Deus de seus pais, o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó, me enviou a vocês.’ Este é o meu nome para sempre, e este é o meu memorial para todas as gerações.
16Иди, и скупи старешине израиљске, па им реци: Господ Бог отаца ваших јави ми се, Бог Аврамов, Исаков и Јаковљев, говорећи: Доиста обиђох вас, и видех како вам је у Мисиру.
16Vá e reúna os anciãos de Israel, e diga-lhes: ‘O SENHOR, o Deus de seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó, apareceu a mim, dizendo: “Certamente tenho visitado vocês, e visto o que tem sido feito a vocês no Egito.
17Па рекох: Извешћу вас из невоље мисирске у земљу хананејску и хетејску и аморејску и ферезејску и јевејску и јевусејску, у земљу где тече млеко и мед.
17Eu disse: Farei vocês subirem da aflição do Egito para a terra do cananeu, do heteu, do amorreu, do ferezeu, do heveu e do jebuseu, para uma terra que mana leite e mel.”’
18И они ће послушати глас твој; па ћеш ти и старешине израиљске отићи к цару мисирском, и рећи ћете му: Господ Бог јеврејски срете нас, па ти се молимо да изађемо три дана хода у пустињу да принесемо жртву Господу Богу свом.
18Eles ouvirão a sua voz. Você irá, você e os anciãos de Israel, ao rei do Egito, e vocês lhe dirão: ‘O SENHOR, o Deus dos hebreus, veio ao nosso encontro. Agora, por favor, deixe-nos ir a uma jornada de três dias para o deserto, para que possamos oferecer sacrifícios ao SENHOR, nosso Deus.’
19А ја знам да вам неће допустити цар мисирски да изађете без руке крепке.
19Eu sei que o rei do Egito não lhes dará permissão para ir, não, a não ser por uma mão poderosa.
20Али ћу пружити руку своју, и ударићу Мисир свим чудесима својим, која ћу учинити у њему: и после ће вас пустити.
20Estenderei a minha mão e ferirei o Egito com todas as minhas maravilhas que farei no meio deles, e depois disso ele os deixará ir.
21И учинићу да народ нађе љубав у Мисираца, па кад пођете, нећете поћи празни;
21Darei a este povo favor aos olhos dos egípcios, e acontecerá que, quando vocês forem, não irão de mãos vazias.
22него ће свака жена заискати у суседе своје и у домаћице своје накита сребрног и накита златног и хаљина; и метнућете на синове своје и на кћери своје, и опленићете Мисир.
22Mas cada mulher pedirá à sua vizinha, e à hóspede em sua casa, joias de prata, joias de ouro e roupas. Vocês as colocarão sobre os seus filhos e sobre as suas filhas. Vocês despojarão os egípcios.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.