Sunglat 3
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Moses tah a masae, Midian khosoih Jethro kah boiva aka luem puei la om. Te vaengah boiva te khosoek hael la a hmaithawn hatah Pathen kah tlang Horeb la pawk.
1Ora, Moisés apascentava o rebanho de Jetro, seu sogro, sacerdote de Midiã. Ele conduziu o rebanho para o interior do deserto e chegou ao monte de Deus, a Horebe.
2Te vaengah BOEIPA kah puencawn te anih taengah tangpuem khui lamkah hmairhong hmai neh a phoe pah. A sawt vaengah tangpuem te hmai loh a dom dae tangpuem te tlum pawh.
2O anjo do SENHOR apareceu a ele em uma chama de fogo do meio de uma sarça. Ele olhou, e eis que a sarça ardia no fogo, e a sarça não era consumida.
3Te dongah Moses loh, “Ka nong vetih a hmuethma tanglue he ka hmu lah eh. Balae tih tangpuem ke a ung pawh,” a ti.
3Moisés disse: “Irei agora e verei esta grande visão, por que a sarça não se queima.”
4Hmuh hamla a nong te BOEIPA loh a hmuh. Te dongah Pathen loh anih te tangpuem khui lamkah a khue tih, “Moses, Moses,” a ti nah hatah, “Kai ni he ue ,” a ti nah.
4Quando o SENHOR viu que ele se aproximava para ver, Deus o chamou do meio da sarça, e disse: “Moisés! Moisés!” Ele disse: “Eis-me aqui.”
5Te vaengah, “Hela ha mop boeh. Na khokhom te na kho dong lamloh dul dae, a soah na pai thil hmuen he hmuencim khohmuen ni,” a ti nah.
5Ele disse: “Não se aproxime. Tire as suas sandálias, pois o lugar em que você está pisando é terra santa.”
6Te phoeiah, “Kai tah na pa Pathen, Abraham Pathen, Isaak Pathen neh Jakob kah Pathen ni,” a ti nah. Te vaengah Moses loh a maelhmai a thuh tih Pathen te paelki ham khaw a rhih.
6Disse mais: “Eu sou o Deus de seu pai, o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” Moisés escondeu o rosto, porque teve medo de olhar para Deus.
7Te vaengah BOEIPA loh, “Egypt ah ka pilnam kah phacipphabaem te ka hmuh rhoe ka hmuh coeng tih anih aka tueihno mikhmuh kah a pangngawlnah te ka yaak. Te phoeiah a nganboh te ka ming coeng.
7O SENHOR disse: “Certamente tenho visto a aflição do meu povo que está no Egito, e tenho ouvido o seu clamor por causa dos seus feitores, pois conheço as suas dores.
8Egypt kut lamloh anih huul ham neh te khohmuen lamloh khohmuen then neh hubung khuila, suktui neh khoitui aka long khohmuen la, Kanaan neh Khitti, Amori neh Perizzi, Khivee neh Jebusi hmuen la thak ham ka suntla coeng.
8Eu desci para livrá-los da mão dos egípcios, e para fazê-los subir daquela terra para uma terra boa e ampla, para uma terra que mana leite e mel; para o lugar do cananeu, do heteu, do amorreu, do ferezeu, do heveu e do jebuseu.
9Israel ca rhoek pangngawlnah loh kai taengla ha pawk coeng tih amih aka nen Egypt kah nennah khaw ka hmuh coeng he.
9Agora, eis que o clamor dos filhos de Israel chegou a mim. Além disso, tenho visto a opressão com que os egípcios os oprimem.
10Pharaoh taengla nang kan tueih coeng dongah cet lamtah ka pilnam Israel ca rhoek te Egypt lamloh khuen laeh,” a ti nah.
10Venha agora, portanto, e eu o enviarei a Faraó, para que você tire o meu povo, os filhos de Israel, do Egito.”
11Tedae Moses loh Pathen te, “Pharaoh taengla ka caeh ham neh Egypt lamloh Israel ca rhoek khuen ham khaw kai tah unim?” a ti nah.
11Moisés disse a Deus: “Quem sou eu, para que eu vá a Faraó e tire os filhos de Israel do Egito?”
12Te vaengah, “Nang taengah rhep ka om vetih he he nang ham miknoek coeng ni. Kai loh nang kan tueih coeng tih pilnam te Egypt lamloh na khuen vaengah he tlang ah Pathen te thothueng thil uh,” a ti nah.
12Ele disse: “Certamente eu estarei com você. Este será o sinal para você de que eu o enviei: quando você tiver tirado o povo do Egito, vocês servirão a Deus neste monte.”
13Tedae Moses loh Pathen taengah, “Israel ca rhoek taengla ka pawk tih amih te, 'Na pa rhoek kah Pathen loh nangmih taengla kai n'tueih,’ ka ti nah vaengah kai te, 'A ming ta?' ti uh koinih amih taengah balae ka thui eh? ' a ti nah.
13Moisés disse a Deus: “Eis que, quando eu chegar aos filhos de Israel e lhes disser: ‘O Deus de seus pais me enviou a vocês’, e eles me perguntarem: ‘Qual é o nome dele?’, o que devo lhes dizer?”
14Pathen loh Moses taengah, “Ka om bangla ka om coeng,” a ti nah. Te phoeiah, “He Israel ca rhoek te, 'Akaom long ni nangmih taengla kai n'tueih,’ ti nah,” a ti.
14Deus disse a Moisés: “EU SOU O QUE SOU”, e ele disse: “Você dirá isto aos filhos de Israel: ‘EU SOU me enviou a vocês’.”
15Te phoeiah Pathen loh Moses te, “He he Israel ca rhoek taengah, 'Na pa rhoek kah Pathen, Abraham kah Pathen, Isaak Pathen, Jakob Pathen BOEIPA loh kai he nangmih taengla n'tueih,’ ti nah. He tah kumhal kah kai ming ham neh Cadilcahma kah cadilcahma taengah kai poekkoepnah ni.
15Deus disse mais a Moisés: “Você dirá isto aos filhos de Israel: ‘O SENHOR, o Deus de seus pais, o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó, me enviou a vocês.’ Este é o meu nome para sempre, e este é o meu memorial para todas as gerações.
16Cet lamtah Israel kah patong rhoek te coi laeh. Te phoeiah amih te, “Na pa rhoek kah Pathen BOEIPA te kai taengah phoe coeng. Abraham, Isaak neh Jakob kah Pathen loh, 'Nangmih neh nangmih taengah Egypt kah a saii te ka hip rhoe ka hip coeng.
16Vá e reúna os anciãos de Israel, e diga-lhes: ‘O SENHOR, o Deus de seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó, apareceu a mim, dizendo: “Certamente tenho visitado vocês, e visto o que tem sido feito a vocês no Egito.
17Te dongah ni nangmih te Egypt kah phacipphabaem lamloh Kanaan neh Khitti, Amori neh Perizzi, Khivee neh Jebusi khohmuen la, suktui neh khoitui aka long khohmuen la kang khuen eh ka ti coeng.
17Eu disse: Farei vocês subirem da aflição do Egito para a terra do cananeu, do heteu, do amorreu, do ferezeu, do heveu e do jebuseu, para uma terra que mana leite e mel.”’
18Te vaengah na ol te a hnatun uh bitni. Namah neh Israel kah a hamca rhoek te Egypt manghai taengla cet uh. Te phoeiah anih te, 'Hebrew kah Pathen BOEIPA loh kaimih he m'mah coeng. Te dongah hnin thum long caeh kah khosoek ah BOEIPA ka Pathen te ka nawn mai pawn eh?,’ ti nah.
18Eles ouvirão a sua voz. Você irá, você e os anciãos de Israel, ao rei do Egito, e vocês lhe dirão: ‘O SENHOR, o Deus dos hebreus, veio ao nosso encontro. Agora, por favor, deixe-nos ir a uma jornada de três dias para o deserto, para que possamos oferecer sacrifícios ao SENHOR, nosso Deus.’
19Tedae a tlungluen kut nen pawt atah na caeh ham khaw Egypt manghai loh nangmih m'pae mahpawh tila ka ming.
19Eu sei que o rei do Egito não lhes dará permissão para ir, não, a não ser por uma mão poderosa.
20Te dongah ka kut he ka hlah vetih Egypt te ka ngawn ni. Kamah kah khobaerhambae cungkuem neh a khui ah ka saii daengah ni nangmih te n'tueih pueng eh.
20Estenderei a minha mão e ferirei o Egito com todas as minhas maravilhas que farei no meio deles, e depois disso ele os deixará ir.
21Pilnam he Egypt mikhmuh ah mikdaithen la ka khueh vetih na caeh uh vaengah khaw kuttling la na cet uh mahpawh.
21Darei a este povo favor aos olhos dos egípcios, e acontecerá que, quando vocês forem, não irão de mãos vazias.
22Te dongah huta loh a imben taeng neh a im kah aka bakuep taengah ngun hnopai neh sui hnopai khaw, himbai khaw hoe saeh. Te phoeiah tah na capa rhoek so neh na canu rhoek pum dongla khueh uh lamtah Egypt kah te huul pa uh,’ ti nah,” a ti nah.
22Mas cada mulher pedirá à sua vizinha, e à hóspede em sua casa, joias de prata, joias de ouro e roupas. Vocês as colocarão sobre os seus filhos e sobre as suas filhas. Vocês despojarão os egípcios.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.