1. Самуилова 18
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1И кад сврши разговор са Саулом, душа Јонатанова приону за душу Давидову, и Јонатан га запази као своју душу.
1Depois que Davi terminou de falar com Saul, a alma de Jônatas se uniu à alma de Davi, e Jônatas passou a amá-lo como à sua própria alma.
2И узе га Саул тај дан, и не даде му да се врати кући оца свог.
2A partir daquele dia, Saul o manteve consigo e não o deixou voltar para a casa de seu pai.
3И Јонатан учини веру с Давидом, јер га љубљаше као своју душу.
3Jônatas e Davi fizeram uma aliança, porque Jônatas o amava como à sua própria alma.
4И скиде Јонатан са себе плашт, који ношаше, и даде га Давиду, и одело своје и мач свој и лук свој и појас свој.
4Jônatas tirou o manto que vestia e o deu a Davi, juntamente com a sua túnica, e até a sua espada, o seu arco e o seu cinto.
5И иђаше Давид на шта га год Саул пошиљаше, и беше срећан, и постави га Саул над војницима, и омиле свему народу, па и слугама Сауловим.
5Davi saía para realizar qualquer missão que Saul lhe enviasse, e sempre era bem-sucedido. Então Saul lhe deu um posto elevado no exército. E isso agradou a todo o povo, bem como aos oficiais de Saul.
6А кад се враћаху, и кад се Давид враћаше убивши Филистејина, излазише жене из сваког града Израиљевог певајући и играјући на сусрет цару Саулу, с бубњевима и с весељем и гуслама.
6Quando os soldados voltavam para casa, depois que Davi matou o filisteu, as mulheres saíram de todas as cidades de Israel ao encontro do rei Saul com cânticos e danças, com tamborins, com gritos de alegria e com instrumentos musicais.
7И отпевајући жене једне другима уза свирке говораху: Саул згуби своју хиљаду, али Давид својих десет хиљада.
7As mulheres dançavam e cantavam umas para as outras: “Saul matou os seus milhares, e Davi os seus dezenas de milhares.”
8И разгневи се Саул врло, и не бише му по вољи те речи, и рече: Давиду дадоше десет хиљада, а мени дадоше хиљаду; још му само царство треба.
8Saul ficou muito irritado, e este cântico lhe desagradou profundamente. Ele disse: “Atribuíram a Davi dezenas de milhares, mas a mim atribuíram apenas milhares. O que mais falta a ele senão o reino?”
9И од тог дана Саул гледаше попреко Давида.
9E a partir daquele dia, Saul passou a olhar para Davi com suspeita.
10А сутрадан нападе Саула зли дух Божји, те пророковаше у кући, а Давид му удараше руком својом у гусле као пре: а Саулу у руци беше копље.
10No dia seguinte, um espírito maligno da parte de Deus veio com grande poder sobre Saul, e ele começou a profetizar no meio da sua casa, enquanto Davi tocava harpa, como costumava fazer todos os dias. Saul estava com a lança na mão,
11И Саул баци копље говорећи: Да прикујем Давида за зид. Али му се Давид измаче два пута.
11e a atirou, dizendo a si mesmo: “Cravarei Davi na parede!” Mas Davi conseguiu desviar-se dele por duas vezes.
12И Саула беше страх од Давида, јер Господ беше с њим, а од Саула беше одступио.
12Saul tinha medo de Davi, porque o SENHOR estava com ele, mas havia se afastado de Saul.
13Зато га уклони Саул од себе, и постави га хиљадником; и он одлажаше и долажаше пред народом.
13Por isso, Saul o afastou da sua presença e o nomeou comandante de mil soldados; e Davi liderava as tropas em suas campanhas.
14И Давид беше срећан у свему што чињаше, јер Господ беше с њим.
14Em tudo o que Davi fazia, ele era bem-sucedido, pois o SENHOR estava com ele.
15А Саул видећи да је веома срећан, бојаше га се.
15Quando Saul viu que ele tinha tanto sucesso, sentiu grande temor dele.
16А сав Израиљ и Јуда љубљаше Давида, јер он одлажаше и долажаше пред њима.
16Mas todo o Israel e Judá amavam Davi, porque era ele quem os conduzia em suas batalhas.
17И рече Саул Давиду: Ево, кћер своју старију Мераву даћу ти за жену, само ми буди храбар и води ратове Господње. Јер Саул говораше: Нећу да се дигне моја рука на њ, него филистејска рука нека се дигне на њ.
17Saul disse a Davi: “Eis a minha filha mais velha, Merabe. Eu a darei a você em casamento; apenas seja valente por mim e lute as batalhas do SENHOR.” Pois Saul pensava: “Não levantarei a minha mão contra ele; que os filisteus o façam.”
18А Давид рече Саулу: Ко сам ја и какав је живот мој или дом оца мог у Израиљу, да будем зет царев?
18Davi respondeu a Saul: “Quem sou eu, qual é a minha vida ou a família de meu pai em Israel, para que eu me torne genro do rei?”
19А кад дође време да Мераву, кћер Саулову, даду Давиду, дадоше је Адрилу Меолаћанину за жену.
19Mas na época em que Merabe, a filha de Saul, deveria ter sido dada a Davi, ela foi dada em casamento a Adriel, de Meolá.
20Али Давида љубљаше Михала, кћи Саулова; а кад то јавише Саулу, би му по вољи.
20Ora, Mical, a outra filha de Saul, amava Davi; quando contaram isso a Saul, a notícia lhe agradou.
21И рече Саул: Даћу му је да му буде замка и да се диже на њ рука филистејска. А Давиду рече Саул: Бићеш ми данас зет с другом.
21Saul pensou: “Eu a darei a ele, para que ela sirva de armadilha para ele, e para que a mão dos filisteus se levante contra ele.” Então Saul disse a Davi pela segunda vez: “Você será o meu genro agora.”
22И заповеди Саул слугама својим: Реците Давиду тајно и говорите: Гле, омилео си цару, и све слуге његове љубе те; буди сада зет царев.
22E Saul ordenou aos seus servos: “Falem a Davi em segredo e digam: ‘Eis que o rei muito se agrada de você, e todos os seus servos o amam. Portanto, aceite tornar-se o genro do rei.’”
23И слуге Саулове рекоше те речи Давиду, а Давид рече: Мислите ли да је лако бити зет царев? Та ја сам сиромах и мали човек.
23Os servos de Saul repetiram essas palavras aos ouvidos de Davi. Mas Davi respondeu: “Vocês acham pouca coisa tornar-se genro do rei? Eu não passo de um homem pobre e insignificante.”
24И Саулу јавише ово слуге његове говорећи: Овако рече Давид.
24Os servos de Saul relataram-lhe: “Foi isso que Davi disse.”
25А Саул рече: Овако реците Давиду: Не тражи цар уздарја, него сто окрајака филистејских, да се цар освети својим непријатељима. А Саул мишљаше како би Давид пао у руке Филистејима.
25Saul então ordenou: “Digam a Davi: ‘O rei não deseja nenhum dote, a não ser cem prepúcios de filisteus, para vingar-se dos seus inimigos.’” O plano de Saul era que Davi fosse morto pelas mãos dos filisteus.
26И слуге његове казаше Давиду те речи, и Давиду би по вољи да постане царев зет. И време се још не наврши.
26Quando os seus servos relataram essas palavras a Davi, muito lhe agradou a ideia de se tornar o genro do rei. Antes que o prazo expirasse,
27А Давид уста и отиде са својим људима, и поби двеста Филистеја. И донесе Давид окрајке њихове, и дадоше их на број цару да би постао царев зет. И Саул му даде за жену Михалу кћер своју.
27Davi se levantou e foi com os seus homens, e matou duzentos filisteus. Ele trouxe os prepúcios deles e os entregou na quantidade exata ao rei, para se tornar o genro do rei. Então Saul lhe deu a sua filha Mical em casamento.
28И Саул виде и позна да је Господ са Давидом; и Михала кћи Саулова љубљаше га.
28Saul viu e reconheceu que o SENHOR estava com Davi, e que a sua filha Mical o amava.
29А Саул се још већма побоја Давида; и беше Саул једнако непријатељ Давиду.
29Então Saul teve ainda mais medo de Davi e tornou-se inimigo dele por todos os seus dias.
30А кнезови филистејски удараху; и кад год удараху, Давид беше срећнији од свих слуга Саулових, и име се његово врло прослави.
30Os comandantes dos filisteus continuaram a sair para lutar, e, cada vez que o faziam, Davi tinha mais sucesso do que todos os demais oficiais de Saul, de modo que o seu nome se tornou muito respeitado.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.