1. Самуилова 9
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1А беше један човек од племена Венијаминовог, коме име беше Кис, син Авила, сина Серора, сина Вехората, сина Афије, сина једног човека од племена Венијаминовог, храбар јунак.
1Havia um homem de Benjamim, cujo nome era Quis, filho de Abiel, filho de Zeror, filho de Becorate, filho de Afias, benjamita, um guerreiro valente.
2Он имаше сина по имену Саула, који беше млад и леп да не беше лепшег од њега међу синовима Израиљевим, а главом беше виши од свега народа.
2Ele tinha um filho cujo nome era Saul, um jovem impressionante; e não havia entre os filhos de Israel alguém mais belo do que ele. Dos ombros para cima, ele era mais alto do que qualquer pessoa do povo.
3А Кису, оцу Сауловом несташе магарице, па рече Кис Саулу сину свом: Узми са собом једног момка, па устани и иди те тражи магарице.
3As jumentas de Quis, pai de Saul, haviam se perdido. Quis disse a Saul, seu filho: “Pegue um dos servos com você, levante-se e vá procurar as jumentas.”
4И он прође гору Јефремову, и прође земљу салиску; али не нађоше; па прођоше и земљу салимску, и не беше их; па прођоше и земљу Венијаминову, и не нађоше.
4Ele passou pela região montanhosa de Efraim e passou pela terra de Salisa, mas não as encontraram. Depois passaram pela terra de Saalins, mas elas não estavam lá. Então passou pela terra dos benjamitas, mas não as encontraram.
5А кад дођоше у земљу суфску, рече Саул момку свом који беше с њим: Хајде да се вратимо, да се не би отац оканио магарица и забринуо се за нас.
5Quando chegaram à terra de Zufe, Saul disse ao seu servo que estava com ele: “Venha! Vamos voltar, para que o meu pai não deixe de se importar com as jumentas e fique preocupado conosco.”
6А он му рече: Ево, у овом граду има човек Божји, ког веома поштују; шта год каже све се збива; хајдемо к њему, може бити да ће нас упутити куда бисмо ишли.
6O servo lhe respondeu: “Eis que há um homem de Deus nesta cidade, e ele é um homem muito respeitado. Tudo o que ele diz, certamente acontece. Vamos até lá. Talvez ele possa nos dizer qual caminho devemos seguir.”
7А Саул рече момку свом: Хајде да идемо; али шта ћемо однети човеку? Јер нам је хлеба нестало у торбама, а дар немамо да однесемо човеку Божијем. Шта имамо?
7Então Saul disse ao seu servo: “Mas, e se formos, o que levaremos para o homem? Pois o pão acabou nos nossos alforjes, e não há presente algum para levar ao homem de Deus. O que nós temos?”
8А момак опет одговарајући рече Саулу: Ето у мене четврт сикла сребра; то да дам човеку Божијем да нас упути.
8O servo respondeu a Saul novamente e disse: “Eis que tenho em minhas mãos um quarto de um siclo de prata. Eu o darei ao homem de Deus, para que ele nos indique o caminho.”
9А у старо време ко би ишао да пита Бога говораше: Хајде да идемо к видеоцу. Јер ко се сада зове пророк у старо се време зваше виделац.
9(Antigamente em Israel, quando um homem ia consultar a Deus, ele dizia: “Venham! Vamos ao vidente”; pois aquele que hoje é chamado de profeta, antes era chamado de vidente.)
10И Саул рече момку свом: Добро велиш; хајде да идемо. И пођоше у град где беше човек Божји.
10Então Saul disse ao seu servo: “Bem falado. Venha! Vamos.” E foram à cidade onde estava o homem de Deus.
11И кад иђаху уз брдо градско, сретоше девојке које излажаху да захватају воду, па им рекоше: Је ли ту виделац?
11Enquanto subiam a encosta para a cidade, encontraram algumas jovens que saíam para tirar água e lhes perguntaram: “O vidente está aqui?”
12А оне одговарајући рекоше: Јесте, ето пред тобом; похитај, јер је данас дошао у град, јер данас народ има жртву на гори.
12Elas lhes responderam: “Sim, ele está. Eis que ele está logo adiante de vocês. Apressem-se agora, pois ele veio hoje à cidade porque o povo tem hoje um sacrifício no lugar alto.
13Како уђете у град, наћи ћете га пре него пође на гору да једе; јер народ неће јести докле он не дође, јер он треба да благослови жртву, па онда ће званице јести; зато идите, јер ћете га сада наћи.
13Assim que entrarem na cidade, logo o encontrarão, antes que ele suba ao lugar alto para comer; pois o povo não comerá até que ele chegue, porque ele abençoa o sacrifício. E depois disso comem os convidados. Portanto, subam agora; pois vocês o encontrarão neste exato momento.”
14И отидоше у град; а кад дођоше усред града, гле Самуило полазећи на гору срете их.
14Eles subiram para a cidade. Quando estavam entrando na cidade, eis que Samuel saía em direção a eles, para subir ao lugar alto.
15А Господ беше објавио Самуилу дан пре него дође Саул, рекавши:
15Ora, o SENHOR havia se revelado a Samuel um dia antes da chegada de Saul, dizendo:
16Сутра у ово доба послаћу к теби једног човека из земље Венијаминове, њега помажи да буде вођ народу мом Израиљу, и он ће избавити мој народ из руку филистејских. Јер погледах на народ свој, јер вика његова дође до мене.
16“Amanhã, por esta hora, enviarei a você um homem da terra de Benjamim, e você o ungirá como líder sobre o meu povo Israel. Ele salvará o meu povo das mãos dos filisteus; pois olhei para o meu povo, porque o seu clamor chegou a mim.”
17И кад Самуило угледа Саула, рече му Господ: Ето човека за ког ти рекох; тај ће владати мојим народом.
17Quando Samuel viu Saul, o SENHOR lhe disse: “Eis o homem de quem lhe falei! Ele governará o meu povo.”
18И Саул приступи к Самуилу на вратима, и рече: Кажи ми, где је кућа видеочева?
18Então Saul se aproximou de Samuel na porta da cidade e perguntou: “Por favor, diga-me onde fica a casa do vidente.”
19А Самуило одговори Саулу и рече: Ја сам виделац. Хајде преда мном на гору, и данас ћете са мном јести; а сутра ћу те отпустити, и шта ти је год у срцу, казаћу ти.
19Samuel respondeu a Saul: “Eu sou o vidente. Suba à minha frente para o lugar alto, pois vocês comerão comigo hoje. Pela manhã eu o deixarei ir, e lhe direi tudo o que está no seu coração.
20А за магарице, којих ти је нестало пре три дана, не брини се; јер су се нашле. И чије ће бити све што је најбоље у Израиљу? Еда ли не твоје и свега дома оца твог?
20Quanto às suas jumentas que se perderam há três dias, não se preocupe com elas, pois já foram encontradas. E para quem é todo o desejo de Israel? Não é para você e para toda a casa de seu pai?”
21А Саул одговори и рече: Нисам ли од племена Венијаминовог, најмањег племена Израиљевог, и дом мој најмањи између свих домова племена Венијаминовог? Што ми дакле говориш тако?
21Saul respondeu: “Por acaso não sou eu um benjamita, da menor das tribos de Israel? E não é a minha família a menor de todas as famílias da tribo de Benjamim? Por que então o senhor me fala dessa maneira?”
22А Самуило узе Саула и његовог момка, и одведе их у собу, и посади их у зачеље међу званицама којих беше до тридесет људи.
22Samuel pegou Saul e o seu servo e os levou para a sala de refeições, e os fez sentar no lugar de honra entre os convidados, que eram cerca de trinta pessoas.
23И Самуило рече кувару: Донеси део који ти дадох и за који ти рекох: Остави га код себе.
23Samuel disse ao cozinheiro: “Traga a porção que lhe entreguei, da qual lhe disse: ‘Separe-a’.”
24Тада донесе кувар плеће и шта беше на њему; а Самуило га метну пред Саула, и рече: Ево шта је остало, узми преда се, те једи, јер је сачувано пре за тебе, кад рекох: Позвао сам народ. Тако једе Саул са Самуилом онај дан.
24O cozinheiro pegou a coxa e o que estava com ela e a colocou diante de Saul. Samuel disse: “Eis aqui o que foi reservado! Coloque diante de si e coma; porque foi guardado para você até o momento determinado, pois eu disse: ‘Convidei o povo.’” Assim Saul comeu com Samuel naquele dia.
25Потом сиђоше с горе у град, и Самуило се разговара са Саулом на крову.
25Quando desceram do lugar alto para a cidade, Samuel conversou com Saul no terraço.
26А ујутру уранише, и кад свиташе, зовну Самуило Саула на кров, и рече му: Дигни се, да те отпустим. И кад се диже Саул, изиђоше обојица, он и Самуило.
26Eles se levantaram cedo; e, ao romper do dia, Samuel chamou Saul no terraço, dizendo: “Levante-se, para que eu o mande de volta.” Saul se levantou, e ambos saíram, ele e Samuel.
27И кад дођоше на крај града, рече Самуило Саулу: Реци момку нека иде напред (и он прође напред), а ти стани мало да ти јавим реч Божију.
27Enquanto desciam para os limites da cidade, Samuel disse a Saul: “Diga ao servo que vá adiante de nós.” Ele foi adiante, e então Samuel acrescentou: “Mas fique parado aqui por um momento, para que eu lhe anuncie a palavra de Deus.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.