I. Samuela 18
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1A PAU ae la kana kamailio pu ana me Saula, ua hui pu ia ka naau o Ionatana me ka naau o Davida, aloha aku la o Ionatana ia ia e like me kona uhane iho.
1Depois que Davi terminou de falar com Saul, a alma de Jônatas se uniu à alma de Davi, e Jônatas passou a amá-lo como à sua própria alma.
2Lawe aku la o Saula ia ia ia la, aole ia i ae aku ia ia e hoi hou i ka hale o kona makuakane.
2A partir daquele dia, Saul o manteve consigo e não o deixou voltar para a casa de seu pai.
3A hoopaa iho la o Ionatana a me Davida i kuikahi, no ka mea, aloha aku la oia ia ia e like me kona uhane iho.
3Jônatas e Davi fizeram uma aliança, porque Jônatas o amava como à sua própria alma.
4Wehe ae la o Ionatana i kona kapa aahu maluna ona, a haawi aku la ia Davida, a me kona lole komo, a me kana pahikaua, a i kana kakaka, a me kona kaei.
4Jônatas tirou o manto que vestia e o deu a Davi, juntamente com a sua túnica, e até a sua espada, o seu arco e o seu cinto.
5A hele aku la o Davida i na wahi a pau a Saula i hoouna aku ai ia ia, ua hana naauao ia: a hoonoho aku la o Saula ia ia maluna o na kanaka kaua; a ua maikai oia i na maka o na kanaka a pau, a i na maka hoi o ka poe kauwa a Saula.
5Davi saía para realizar qualquer missão que Saul lhe enviasse, e sempre era bem-sucedido. Então Saul lhe deu um posto elevado no exército. E isso agradou a todo o povo, bem como aos oficiais de Saul.
6A i ko lakou hele ana mai, i ka wa a Davida i hoi mai ai i ka pepehi ana i ke kanaka Pilisetia, hele mai la na wahine mai na kulanakauhale a pau o ka Iseraela mai, e mele ana, a e haa ana, e halawai me Saula ke alii, me na kuolokani, a me ka olioli, a me na mea kani.
6Quando os soldados voltavam para casa, depois que Davi matou o filisteu, as mulheres saíram de todas as cidades de Israel ao encontro do rei Saul com cânticos e danças, com tamborins, com gritos de alegria e com instrumentos musicais.
7Olelo ae la na wahine e haa ana, i aku la, O na tausani ka Saula i pepehi ai, a he umi tausani ka Davida.
7As mulheres dançavam e cantavam umas para as outras: “Saul matou os seus milhares, e Davi os seus dezenas de milhares.”
8Huhu nui iho la o Saula, a ua hewa ia olelo i kona manao; i iho la, Ua haawi lakou na Davida he umi tausani, a ua haawi lakou na'u he mau tausani: o ka lilo o ke aupuni nona ka mea i koe.
8Saul ficou muito irritado, e este cântico lhe desagradou profundamente. Ele disse: “Atribuíram a Davi dezenas de milhares, mas a mim atribuíram apenas milhares. O que mais falta a ele senão o reino?”
9Awihi ae la ko Saula maka ia Davida mai ia manawa mai.
9E a partir daquele dia, Saul passou a olhar para Davi com suspeita.
10Ia la iho, hiki mai ka uhane ino maluna o Saula na ke Akua mai, a wanana aku la ia iloko o ka hale; a hookani iho la o Davida me kona lima, e like me na manawa mamua: a he ihe ma ka lima o Saula.
10No dia seguinte, um espírito maligno da parte de Deus veio com grande poder sobre Saul, e ele começou a profetizar no meio da sua casa, enquanto Davi tocava harpa, como costumava fazer todos os dias. Saul estava com a lança na mão,
11Hou aku la o Saula i ka ihe, i iho la, E pepehi aku au ia Davida a i ka paia. Elua ko Davida alo ana mai ona aku la.
11e a atirou, dizendo a si mesmo: “Cravarei Davi na parede!” Mas Davi conseguiu desviar-se dele por duas vezes.
12Makau ae la o Saula ia Davida, no ka mea, me ia no o Iehova, a ua haalele aku la ia Saula.
12Saul tinha medo de Davi, porque o SENHOR estava com ele, mas havia se afastado de Saul.
13No ia mea, hoonoho aku la o Saula ia ia mai ona aku la, a hoolilo ia ia i lunatausani nona; a hele aku la ia a hoi mai imua o na kanaka.
13Por isso, Saul o afastou da sua presença e o nomeou comandante de mil soldados; e Davi liderava as tropas em suas campanhas.
14Ua naauao o Davida ma kona aoao a pau; a me ia no o Iehova.
14Em tudo o que Davi fazia, ele era bem-sucedido, pois o SENHOR estava com ele.
15A ike aku la o Saula i kona naauao loa, makau no oia ia ia.
15Quando Saul viu que ele tinha tanto sucesso, sentiu grande temor dele.
16Aka, o ka Iseraela a pau a me ka Iuda, aloha lakou ia Davida, no ka mea, hele aku no ia a hoi mai imua o lakou.
16Mas todo o Israel e Judá amavam Davi, porque era ele quem os conduzia em suas batalhas.
17Olelo aku la o Saula ia Davida, Aia hoi, o ka'u kaikamahine mua, o Meraba, oia ka'u e haawi aku i wahine nau, ke ikaika oe no'u, a ke kaua aku i na kaua o Iehova: i iho la o Saula, Aole maluna ona ko'u lima iho, aka, maluna ona ka lima o ko Pilisetia.
17Saul disse a Davi: “Eis a minha filha mais velha, Merabe. Eu a darei a você em casamento; apenas seja valente por mim e lute as batalhas do SENHOR.” Pois Saul pensava: “Não levantarei a minha mão contra ele; que os filisteus o façam.”
18I aku la o Davida ia Saula, Owai la owau? a heaha hoi ko'u ola, a me ko ka hale o ko'u makuakane iwaena o ka Iseraela, i lilo ai au i hunonakane na ke alii.
18Davi respondeu a Saul: “Quem sou eu, qual é a minha vida ou a família de meu pai em Israel, para que eu me torne genro do rei?”
19A i ka manawa e pono ai ke haawiia'ku ai o Meraba, ke kaikamahine a Saula, na Davida, ua haawiia oia na Aderiela, no Mehola, i wahine nana.
19Mas na época em que Merabe, a filha de Saul, deveria ter sido dada a Davi, ela foi dada em casamento a Adriel, de Meolá.
20A o Mikala, ke kaikamahine a Saula, aloha no oia ia Davida: a hai aku la lakou ia Saula, a ua pono ia mea i kona maka.
20Ora, Mical, a outra filha de Saul, amava Davi; quando contaram isso a Saul, a notícia lhe agradou.
21I aku la o Saula, E haawi aku au ia ia nana, i lilo ai ia i mea hihia nona, a i ku e mai ai ka lima o ko Pilisetia ia ia. I aku la o Saula ia Davida, E lilo mai oe i keia la i hunonakane na'u ma kekahi o laua.
21Saul pensou: “Eu a darei a ele, para que ela sirva de armadilha para ele, e para que a mão dos filisteus se levante contra ele.” Então Saul disse a Davi pela segunda vez: “Você será o meu genro agora.”
22Kauoha aku la o Saula i kana poe kauwa, E kamailio malu oukou me Davida, e i aku, Aia hoi, ua oluolu ke alii ia oe, a ua aloha hoi kana poe kauwa a pau ia oe; ano hoi, e hooliloia oe i hunonakane na ke alii.
22E Saul ordenou aos seus servos: “Falem a Davi em segredo e digam: ‘Eis que o rei muito se agrada de você, e todos os seus servos o amam. Portanto, aceite tornar-se o genro do rei.’”
23Hai aku la na kauwa a Saula i keia mau olelo ma ka pepeiao o Davida. I mai la o Davida, He mea uuku anei i ko oukou maka, ke lilo i hunonakane na ke alii, he kanaka ilihune wau, a he mea i manao ole ia?
23Os servos de Saul repetiram essas palavras aos ouvidos de Davi. Mas Davi respondeu: “Vocês acham pouca coisa tornar-se genro do rei? Eu não passo de um homem pobre e insignificante.”
24Hai aku la na kauwa a Saula ia ia, i aku la, Me keia mau olelo i olelo mai ai o Davida.
24Os servos de Saul relataram-lhe: “Foi isso que Davi disse.”
25I aku la o Saula, Peneia oukou e olelo aku ai ia Davida, Aole makemake ke alii i ka uku, aka, i hookahi haneri omaka o na Pilisetia, i mea e hoopai aku ai i na enemi o ke alii. Manao iho la o Saula e haule ana o Davida ma ka lima o na Pilisetia.
25Saul então ordenou: “Digam a Davi: ‘O rei não deseja nenhum dote, a não ser cem prepúcios de filisteus, para vingar-se dos seus inimigos.’” O plano de Saul era que Davi fosse morto pelas mãos dos filisteus.
26A hai aku la na kauwa ana i keia mau olelo ia Davida, ua pono ia mea i na maka o Davida i ka lilo i hunonakane na ke alii; aole hoi i pau na la.
26Quando os seus servos relataram essas palavras a Davi, muito lhe agradou a ideia de se tornar o genro do rei. Antes que o prazo expirasse,
27Ku ae la o Davida, a hele aku la, oia me kona poe kanaka, a pepehi aku la i elua haneri kanaka o na Pilisetia; a lawe mai o Davida i ko lakou omaka, a haawi lakou ia mau mea a pau i ke alii, i mea e lilo ai oia i hunonakane na ke alii: a haawi aku la o Saula ia Mikala, i kana kaikamahine, i wahine nana.
27Davi se levantou e foi com os seus homens, e matou duzentos filisteus. Ele trouxe os prepúcios deles e os entregou na quantidade exata ao rei, para se tornar o genro do rei. Então Saul lhe deu a sua filha Mical em casamento.
28Nana aku la o Saula, a ike hoi, aia no o Iehova me Davida, a o Mikala ke kaikamahine a Saula, ua aloha aku oia ia ia.
28Saul viu e reconheceu que o SENHOR estava com Davi, e que a sua filha Mical o amava.
29A nui loa ae la ka makau o Saula ia Davida, a lilo o Saula i ko Davida enemi i na la a pau.
29Então Saul teve ainda mais medo de Davi e tornou-se inimigo dele por todos os seus dias.
30A hele aku la na'lii o na Pilisetia: a mai ka manawa o ko lakou hele ana'ku, ua oi aku ka naauao o Davida i ko na kauwa a pau a Saula; no ia mea, ua manao nui ia kona inoa.
30Os comandantes dos filisteus continuaram a sair para lutar, e, cada vez que o faziam, Davi tinha mais sucesso do que todos os demais oficiais de Saul, de modo que o seu nome se tornou muito respeitado.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.