I. Samuela 26
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1HELE mai ko Zipa ia Saula ma Gibea, i mai la, Aole anei o Davida i huna ia ia iho ma ka puu o Hakila imua o Iesimona?
1Os zifeus foram até Saul, em Gibeá, e disseram: “Davi não está escondido na colina de Haquila, em frente ao deserto?”
2A ku ae la o Saula, a hele aku la ma ka waonahele o Zipa, a me ia no akolu tausani kanaka o ka Iseraela i waeia e imi ia Davida ma ka waonahele o Zipa.
2Então Saul se levantou e desceu ao deserto de Zife, levando consigo três mil homens escolhidos de Israel, para procurar Davi no deserto de Zife.
3A hoomoana iho la o Saula ma i ka puu o Hakila imua o Iesimona ma ke ala. A noho iho la o Davida ma ka waonahele, a ike iho la ia, ua hele mai o Saula mahope ona ma ka waonahele.
3Saul acampou na colina de Haquila, que fica em frente ao deserto, junto à estrada. Davi, porém, permaneceu no deserto e viu que Saul tinha vindo atrás dele.
4A hoouna aku la o Davida i na kiu, a ike iho la, he oiaio, ua hele mai o Saula.
4Por isso, Davi enviou espiões e confirmou que Saul realmente tinha chegado.
5Ku ae la o Davida, a hele aku la i kahi a Saula i hoomoana ai: a ike aku la o Davida i kahi a Saula i moe ai, a me Abenera, ke keiki a Nera, ka luna o kona kaua: a e moe ana o Saula mawaena o na halekaa, a ua hoonohoia na kanaka a puni ona.
5Então Davi se levantou e foi ao lugar onde Saul estava acampado. Davi viu onde Saul dormia, com Abner, filho de Ner, comandante do seu exército. Saul dormia no centro do acampamento, cercado pelos carros, e o povo estava acampado ao redor dele.
6Olelo aku la o Davida, i aku la ia Ahimeleka ka Heta, a ia Abisai ke keiki a Zeruia, ka hoahanau o Ioaba, ninau ae la, Owai la ka mea e hele pu me au io Saula la ma kahi i hoomoana'i? I mai la o Abisai, Owau ke hele pu me oe.
6Davi perguntou a Aimeleque, o hitita, e a Abisai, filho de Zeruia e irmão de Joabe: “Quem descerá comigo ao acampamento de Saul?” Abisai respondeu: “Eu descerei com você.”
7A hele aku la o Davida, a me Abisai i na kanaka i ka po, aia hoi, e hiamoe ana o Saula mawaena o na halekaa, a ua houia kana ihe i ka honua ma kona poo: a e moe ana o Abenera a me na kanaka a puni ona.
7Assim, Davi e Abisai chegaram ao acampamento durante a noite. Saul estava dormindo no centro do acampamento, com a lança fincada no chão junto à sua cabeça; Abner e o povo dormiam ao redor dele.
8I aku la o Abisai ia Davida, na hoolilo mai ke Akua i kou enemi iloko o kou lima i keia la: ano hoi, ke noi aku nei au ia oe, e ae mai oe ia'u, e hou iho au ia ia me ka ihe ma ka honua, hookahi hou ana, aole au e hou hou aku ia ia.
8Então Abisai disse a Davi: “Hoje Deus entregou seu inimigo em suas mãos. Agora, por favor, deixe-me cravá-lo no chão com um só golpe da lança; não precisarei de um segundo golpe.”
9I mai la o Davida ia Abisai, Mai pepehi ia ia: no ka mea, owai la ka mea e kau aku i kona lima maluna o ka mea a Iehova i poni ai, a hewa ole?
9Davi respondeu a Abisai: “Não o mate, pois quem pode estender a mão contra o ungido do SENHOR e ficar sem culpa?”
10I mai la hoi o Davida, Ma ke ola o Iehova, e pepehi mai no o Iehova ia ia; e hiki mai auanei kona la e make ai; a e hele paha ia i ke kaua, a e make oia malaila.
10Davi continuou: “Tão certo como vive o SENHOR, o próprio SENHOR o ferirá; ou chegará o dia de sua morte, ou ele descerá à batalha e perecerá.
11Na Iehova i hoole mai ia'u, aole au e kau aku i ko'u lima maluna o ka mea a Iehova i poni ai: aka, ke noi aku nei au ia oe, e lawe aku oe i ka ihe ma kona poo, a me ke kiaha wai, a e hele aku kaua.
11O SENHOR me livre de estender a mão contra o seu ungido! Agora, porém, pegue a lança que está junto à cabeça dele e o jarro de água, e vamos embora.”
12A lawe ae la o Davida i ka ihe a me ke kiaha wai ma ke poo o Saula, a hele aku laua; aohe kanaka i nana mai, aole i ike, aole i ala mai: ua pauhia lakou i ka hiamoe; no ka mea, ua hiki mai ka hiamoe nui mai Iehova mai maluna o lakou.
12Davi pegou a lança e o jarro de água que estavam junto à cabeça de Saul, e eles foram embora. Ninguém viu, percebeu ou acordou, pois todos dormiam; um sono profundo vindo do SENHOR havia caído sobre eles.
13Alaila hele aku la o Davida ma kela aoao, a ku maluna o ka puu mao lilo, a ua loihi ka wahi iwaena o lakou.
13Davi passou para o outro lado e ficou no alto do monte, bem longe, com grande distância entre eles.
14Kahea aku la o Davida i na kanaka, a ia Abenera, i ke keiki a Nera, i aku la, Aole anei oe eo mai, e Abenera? Alaila eo mai la o Abenera, i mai la, Owai oe e kahea mai nei i ke alii?
14Então Davi gritou para o povo e para Abner, filho de Ner: “Você não vai responder, Abner?” Abner respondeu: “Quem é você que está gritando para o rei?”
15I aku la o Davida ia Abenera, Aole anei oe he kanaka koa? owai la kou mea like iloko o ka Iseraela? No ke aha la oe i malama ole ai i kou haku i ke alii? no ka mea, ua hele aku kekahi o na kanaka e pepehi i ke alii i kou haku?
15Davi disse a Abner: “Você não é um homem? Quem em Israel é como você? Então por que não vigiou seu senhor, o rei? Um dos homens entrou no acampamento para matar seu senhor, o rei.
16Aole e pono keia mea au i hana'i. Ma ke ola o Iehova, e pono oukou ke make, i ko oukou malama ole i ko oukou haku, i ka mea a Iehova i poni ai. Ano hoi e nana oe i kahi i waiho ai ka ihe a ke alii a me ke kiaha wai ma kona poo.
16O que você fez não está certo. Tão certo como vive o SENHOR, você merece morrer, porque não vigiou seu senhor, o ungido do SENHOR. Veja agora onde estão a lança do rei e o jarro de água que ficava junto à cabeça dele.”
17A ike iho la o Saula, o ka leo ia o Davida, i aku la, O kou leo anei keia, e kuu keiki, e Davida? I mai la o Davida, O ko'u leo no ia, e kuu haku, e ke alii.
17Saul reconheceu a voz de Davi e perguntou: “É sua voz, meu filho Davi?” Davi respondeu: “É minha voz, meu senhor e rei.”
18I aku la ia, No ke aha la i hahai mai nei kuu haku i kana kauwa: heaha ia ka'u i hana'i? a heaha hoi ka hewa iloko o kuu lima?
18E acrescentou: “Por que meu senhor persegue seu servo? O que eu fiz? Que mal há em minhas mãos?
19Ano hoi ke noi aku nei au ia oe, e hoolohe mai kuu haku ke alii i ka olelo a kana kauwa. Ina paha i hoala mai o Iehova ia oe e ku e mai ia'u, e oluolu ia i ka mohai: aka, ina o na keiki a kanaka, e poino lakou imua o Iehova; no ka mea, ua hookuke mai lakou ia'u i keia la mai ka noho ana ma ka ainahooili no Iehova, i ka i ana mai, E hele e malama i na akua e.
19Agora, por favor, que meu senhor, o rei, ouça as palavras de seu servo. Se foi o SENHOR quem o incitou contra mim, que ele aceite uma oferta. Mas, se foram homens, que sejam amaldiçoados diante do SENHOR, pois hoje me expulsaram para que eu não tenha parte na herança do SENHOR, dizendo: ‘Vá servir a outros deuses!’
20Ano hoi, mai hookaheia kuu koko ma ka honua imua i ke alo o Iehova: no ka mea, ua hele mai nei ke alii o ka Iseraela e imi i ukulele, e like me kekahi e imi ai i ka manu ma na mauna.
20Agora, portanto, não deixe que meu sangue caia por terra longe da presença do SENHOR, pois o rei de Israel saiu à procura de uma pulga, como quem caça uma perdiz nos montes.”
21Alaila i aku la o Saula, Ua hewa au: o hoi oe, e kuu keiki, e Davida: aole au e hana ino hou aku ia oe; no ka mea, ua malama oe i kuu ola i keia la: aia hoi, ua hana naaupo wau, a na nui loa kuu lalau ana.
21Então Saul disse: “Pequei. Volte, meu filho Davi. Não lhe farei mais mal, porque hoje minha vida foi preciosa aos seus olhos. Agi como um tolo e cometi um grave erro.”
22Olelo mai la o Davida, i mai la, Eia ka ihe a ke alii! a e kii mai kekahi o ka poe ui e lawe aku.
22Davi respondeu: “Aqui está a lança do rei! Que um dos jovens venha buscá-la.
23Na Iehova e uku mai i kela kanaka i keia kanaka i kona pono, a me kona oiaio: no ka mea, ua hoolilo mai o Iehova ia oe iloko o kuu lima i keia la; aka, aole au i kau aku i kuu lima maluna o ka mea a Iehova i poni ai.
23O SENHOR recompensará cada um segundo sua justiça e sua fidelidade, pois hoje o SENHOR o entregou em minhas mãos, mas eu não quis estender a mão contra o ungido do SENHOR.
24Aia hoi, no ka malama pono ia o kou ola i kuu maka i keia la, pela hoi e malama pono ia'i ko'u ola i ka maka o Iehova, a e hoopakele mai ia ia'u i na popilikia a pau.
24Assim como hoje sua vida foi preciosa aos meus olhos, que minha vida seja preciosa aos olhos do SENHOR, e que ele me livre de toda aflição.”
25Alaila i aku la o Saula ia Davida, Pomaikai oe, e kuu keiki, e Davida: e hana nui auanei oe, a e lanakila hoi oe. A hele aku la o Davida i kona wahi e hele ai, a hoi aku la o Saula i kona wahi.
25Então Saul disse a Davi: “Você é abençoado, meu filho Davi. Você fará grandes coisas e certamente vencerá.” Davi seguiu seu caminho, e Saul voltou para seu lugar.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.