Tobit 14
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Então Tobit terminou sua ação de graças.
1En dit is het einde der geschiedenis van Tobit. Nadat Tobit het gezicht had teruggekregen, leefde hij nog twee en veertig jaar, en mocht de kinderen van zijn kinderen nog aanschouwen.
2Tobit tinha cinquenta e oito anos quando perdeu a visão. Oito anos depois, recuperou-a. Continuou dando esmolas, temendo cada vez mais o Senhor Deus e dando-lhe graças.
2Hij bereikte de leeftijd van honderd en twee jaar, en werd toen met alle eer in Ninive begraven.
3Quando já estava muito velho, chamou seu filho e os seis filhos de seu filho e lhe disse: “Meu filho, leve seus filhos. Veja, envelheci e estou prestes a partir desta vida.
3Want zes en vijftig jaar oud verloor hij het licht der ogen en in zijn zestigste jaar kreeg hij het terug.
4Vá para a Média, meu filho, pois creio firmemente em tudo o que o profeta Jonas falou sobre Nínive: ela será destruída. Na Média, porém, haverá paz por algum tempo. Nossos parentes serão dispersos pela terra, para longe da boa terra. Jerusalém ficará desolada, e a casa de Deus que há nela será queimada e ficará desolada por algum tempo.
4De rest van zijn leven was zeer gelukkig; hoe meer hij vooruit ging in de vreze des Heren, hoe meer hij vrede genoot.
5Deus tornará a ter misericórdia deles e os trará de volta à terra. Eles reconstruirão a casa, mas ela não será como a primeira, até que se cumpram os tempos daquela era. Depois disso, voltarão dos lugares de seu cativeiro e reconstruirão Jerusalém com honra. A casa de Deus será edificada nela para sempre como uma construção gloriosa, conforme os profetas falaram a seu respeito.
5Maar toen hij ging sterven, liet hij zijn zoon Tobias met diens zeven jonge zonen, zijn kleinkinderen, komen, en sprak tot hen:
6Todas as nações se voltarão para temer verdadeiramente o Senhor Deus e enterrarão seus ídolos.
6De ondergang van Ninive moet dichtbij zijn; want het woord des Heren kan niet falen. Onze broeders, die buiten het land van Israël verstrooid zijn, zullen daarheen terugkeren;
7Todas as nações bendirão o Senhor, e seu povo dará graças a Deus. O Senhor exaltará seu povo; e todos os que amam o Senhor Deus em verdade e justiça se alegrarão, mostrando misericórdia para com nossos parentes.
7heel het land, dat verlaten ligt, zal weer bevolkt worden, en het huis van God, dat daar verbrand neerligt, zal worden herbouwd. Allen, die God vrezen, keren daarheen terug;
8Agora, meu filho, saia de Nínive, pois certamente acontecerão as coisas das quais o profeta Jonas falou.
8zelfs de heidenen zullen hun afgoden verlaten en naar Jerusalem komen, om daar te gaan wonen;
9Mas você deve guardar a lei e as ordenanças e mostrar-se misericordioso e justo, para que tudo lhe vá bem.
9en al de koningen der aarde zullen den Koning van Israël aanbidden en daar zich verblijden4.
10Sepulte-me dignamente, e sua mãe junto comigo. Não permaneça em Nínive. Veja, meu filho, o que Amã fez a Aquiacharo, que o havia sustentado: como o levou da luz às trevas e que recompensa lhe deu. Aquiacharo foi salvo, mas o outro recebeu a sua recompensa e desceu às trevas. Manassés deu esmolas e escapou da armadilha mortal que Amã havia preparado para ele; mas Amã caiu na própria armadilha e morreu.
10Mijn kinderen, luistert dus naar uw vader: Blijft trouw in de dienst van den Heer, en beijvert u te doen wat Hem behaagt;
11Agora, meus filhos, considerem o que a esmola realiza e como a justiça livra.” Enquanto dizia essas coisas, Tobit entregou o espírito na cama. Tinha cento e cinquenta e oito anos. Tobias o sepultou com grande honra.
11beveelt uw kinderen, de gerechtigheid te beoefenen en de weldadigheid, God voor ogen te houden en Hem trouw te loven ten allen tijde met geheel hun kracht.
12Quando Ana morreu, Tobias a sepultou junto de seu pai. Depois, Tobias partiu com sua esposa e seus filhos para Ecbátana, para a casa de Raguel, seu sogro.
12Mijn kinderen, luistert nog verder naar mij: Gij moet hier niet blijven; maar als gij uw moeder naast mij in hetzelfde graf hebt begraven, begeeft u dan aanstonds op weg, om van hier te vertrekken;
13Ali envelheceu com honra, sepultou seu sogro e sua sogra com grande honra e herdou os bens deles e os de seu pai, Tobit.
13want ik zie, dat de boosheid hier de ondergang zal brengen.
14Tobias morreu em Ecbátana da Média aos cento e vinte e sete anos.
14Tobias trok dan ook na de dood van zijn moeder met zijn vrouw, zijn kinderen en kleinkinderen uit Ninive weg, en keerde naar zijn schoonouders terug.
15Antes de morrer, soube da destruição de Nínive, que Nabucodonosor e Assuero haviam conquistado e levado cativa. Antes de sua morte, alegrou-se por causa de Nínive.
15Hij trof hen welvarend aan in gezegende ouderdom; hij zorgde voor hen en sloot hun zelf de ogen. Hij erfde heel het vermogen van Raguëls huis, en zag nog de kinderen van zijn kinderen tot in het vijfde geslacht.
no verse 16 in this text
16En nadat hij in de vreze des Heren met vreugde de leeftijd van negen en negentig jaar had bereikt, werd hij ten grave gedragen.
no verse 17 in this text
17Ook al zijn verwanten en heel zijn geslacht bleven in een deugdzaam leven en een heilige levenswandel volharden, zodat zij welgevallig waren aan God en de mensen, aan al de bewoners van dat land.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.