Romanos 9
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Digo a verdade em Cristo. Não minto, minha consciência testifica comigo no Espírito Santo,
1Истину говорим тако ми Христа, не лажем, то ми сведочи савест моја Духом Светим:
2que tenho grande tristeza e dor incessante em meu coração.
2Да ми је врло жао и срце ме моје боли без престанка;
3Pois eu mesmo poderia desejar ser amaldiçoado e separado de Cristo por amor a meus irmãos, meus parentes segundo a carne,
3јер бих желео да ја сам будем одлучен од Христа за браћу своју која су ми род по телу,
4que são israelitas; a eles pertencem a adoção, a glória, as alianças, a entrega da lei, o culto e as promessas;
4која су Израиљци, којих је посинаштво и слава, и завет и закон, и богомољство, и обећања;
5deles são os patriarcas, e deles descende Cristo segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém.
5којих су и оци, и од којих је Христос по телу, који је над свима, Бог благословен ва век. Амин.
6Mas não é como se a palavra de Deus tivesse falhado. Pois nem todos os que são de Israel são Israel.
6А није могуће да реч Божија прође: јер нису сви Израиљци који су од Израиља;
7Nem todos são filhos por serem descendência de Abraão. Mas: “Sua descendência será considerada a partir de Isaque.”
7нити су сви деца који су семе Авраамово, него у Исаку, рече, назваће ти се семе.
8Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são contados como herdeiros.
8То јест, нису оно деца Божија што су по телу деца, него деца обећања примају се за семе.
9Pois a promessa foi esta: “No tempo determinado virei, e Sara terá um filho.”
9Јер је ово реч обећања: У ово време доћи ћу и у Саре ће бити син.
10Não somente isso, mas Rebeca também concebeu filhos de um só homem, nosso pai Isaque.
10Не само, пак, она него и Ревека, кад затрудне од самог Исака, оца нашег.
11Pois, antes que eles tivessem nascido ou feito qualquer coisa boa ou má, para que o propósito de Deus segundo a eleição permanecesse, não por obras, mas por aquele que chama,
11Јер још док се деца не беху родила, ни учинила добра ни зла, да остане Божија наредба по избору,
12foi dito a ela: “O mais velho servirá ao mais novo.”
12не за дела, него Оног ради који позива рече јој се: Већи ће служити мањем,
13Como está escrito: “Amei a Jacó, mas odiei a Esaú.”
13као што стоји написано: Јаков ми омиле, а на Исава омрзох.
14O que diremos então? Há injustiça da parte de Deus? De modo nenhum!
14Шта ћемо, дакле, на то рећи? Еда ли је неправда у Бога? Боже сачувај!
15Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia, e terei compaixão de quem eu tiver compaixão.”
15Јер Мојсију говори: Кога ћу помиловати, помиловаћу, и на кога ћу се смиловати, смиловаћу се.
16Assim, pois, isso não depende daquele que quer, nem daquele que corre, mas de Deus, que tem misericórdia.
16Тако, дакле, нити стоји до оног који хоће, ни до оног који трчи, него до Бога који помилује.
17Pois a Escritura diz ao Faraó: “Foi justamente para este propósito que eu o levantei: para mostrar em você o meu poder e para que o meu nome seja proclamado em toda a terra.”
17Јер писмо говори Фараону: Зато те исто подигох да на теби покажем силу своју, и да се разгласи име моје по свој земљи.
18Assim, pois, ele tem misericórdia de quem ele quer, e endurece a quem ele quer.
18Тако, дакле, кога хоће милује, а кога хоће отврдоглави.
19Você me dirá então: “Por que ele ainda nos culpa? Pois quem resiste à sua vontade?”
19Рећи ћеш ми: Зашто нас још криви? Јер ко се може супротити вољи Његовој?
20Mas, de fato, ó homem, quem é você para retrucar a Deus? Acaso aquilo que foi moldado dirá a quem o moldou: “Por que você me fez assim?”
20А ко си ти, о човече! Да противно одговараш Богу? Еда ли рукотворина говори мајстору свом: Зашто си ме тако начинио?
21Ou não tem o oleiro direito sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para desonra?
21Или зар лончар нема власти над калом да од једне гуке начини један суд за част а други за срамоту?
22E se Deus, querendo mostrar a sua ira e tornar conhecido o seu poder, suportou com muita paciência os vasos de ira preparados para a destruição,
22А кад хтеде Бог да покаже гнев свој и да објави силу своју, поднесе с великим трпљењем судове гнева који су приправљени за погибао.
23e a fim de tornar conhecidas as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que ele preparou de antemão para a glória—
23И да покаже богатство славе своје на судима милости које приправи за славу;
24a nós, a quem ele também chamou, não apenas dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
24које нас и дозва не само од Јевреја него и од незнабожаца,
25Como ele também diz em Oseias: “Chamarei 'meu povo' àqueles que não eram meu povo; e 'amada' àquela que não era amada.”
25као што и у Јосији говори: Назваћу народ својим који није мој народ, и нељубазницу љубазницом.
26“Acontecerá que no lugar onde lhes foi dito: 'Vocês não são meu povo', ali eles serão chamados 'filhos do Deus vivo'.”
26И биће на месту, где им се рече: Ви нисте мој народ; тамо ће се назвати синови Бога Живога.
27Isaías clama a respeito de Israel: “Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, é o remanescente que será salvo;
27А Исаија виче за Израиља: Ако буде број синова Израиљевих као песак морски, остатак ће се спасти.
28pois ele completará a obra e a abreviará em justiça, porque o Senhor fará uma obra breve sobre a terra.”
28Јер ће Он извршити реч своју, и наскоро ће извршити по правди, да, испуниће Господ наскоро реч своју на земљи.
29Como Isaías disse antes: “A menos que o Senhor dos Exércitos nos tivesse deixado uma semente, teríamos nos tornado como Sodoma, e teríamos sido feitos como Gomorra.”
29И као што прорече Исаија: Да нам није Господ Саваот оставио семена, онда бисмо били као Содом и Гомор.
30O que diremos então? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justiça, a saber, a justiça que vem da fé;
30Шта ћемо, дакле, рећи? Да незнабошци који не тражише правде докучише правду, али правду од вере.
31mas Israel, buscando uma lei de justiça, não chegou à lei de justiça.
31А Израиљ тражећи закон правде не докучи закон правде.
32Por quê? Porque não a buscaram pela fé, mas como se fosse pelas obras da lei. Eles tropeçaram na pedra de tropeço,
32Зашто? Јер не тражи из вере него из дела закона; јер се спотакоше на камен спотицања,
33como está escrito: “Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha de ofensa; e ninguém que nele crê será decepcionado.”
33као што стоји написано: Ево мећем у Сиону камен спотицања и стену саблазни; и који га год верује неће се постидети.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.