Romanos 11
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Pergunto, então: Deus rejeitou o seu povo? De modo nenhum! Pois eu também sou israelita, descendente de Abraão, da tribo de Benjamim.
1Говорим, дакле: еда ли Бог одбаци народ свој? Боже сачувај! Јер сам и ја Израиљац од семена Авраамовог, од колена Венијаминовог.
2Deus não rejeitou o seu povo, a quem conheceu de antemão. Ou vocês não sabem o que a Escritura diz a respeito de Elias, como ele apela a Deus contra Israel?
2Не одбаци Бог народ свој, који напред позна. Или не знате шта говори писмо за Илију како се тужи Богу на Израиља говорећи:
3“Senhor, mataram os teus profetas. Derrubaram os teus altares. Fiquei sozinho, e procuram tirar a minha vida.”
3Господе! Пророке Твоје побише и олтаре Твоје раскопаше, а ја остах један и траже душу моју да је изваде.
4Mas o que Deus lhe respondeu? “Reservei para mim sete mil homens que não dobraram os joelhos a Baal.”
4А шта му говори Божји одговор? Оставих себи седам хиљада људи који не приклонише колена пред Ваалом.
5Assim também, no tempo presente, há um remanescente segundo a eleição da graça.
5Тако, дакле, и у садашње време остатак би по избору благодати.
6E, se é pela graça, já não é pelas obras; caso contrário, a graça já não é graça. Mas, se é pelas obras, já não é graça; caso contrário, a obra já não é obra.
6Ако ли је по благодати, онда није од дела, јер благодат већ не би била благодат; ако ли је од дела није више благодат, јер дело већ не би било дело.
7Que diremos, então? Israel não alcançou o que buscava; os eleitos, porém, alcançaram, e os demais foram endurecidos.
7Шта дакле? Шта искаше Израиљ оно не доби; а избор доби; остали пак заслепише.
8Como está escrito: “Deus lhes deu um espírito de estupor, olhos para não verem e ouvidos para não ouvirem, até o dia de hoje.”
8Као што је написано: Даде им Бог духа неосетљивог, очи да не виде, и уши да не чују до самог данашњег дана.
9Davi diz: “Que a mesa deles se torne um laço, uma armadilha, uma pedra de tropeço e uma retribuição para eles.
9И Давид говори: Да буде трпеза њихова замка и гвожђа, и саблазан и плата њима;
10Que os olhos deles se escureçam, para que não vejam. Mantém-lhes as costas sempre curvadas.”
10Да се њихове очи заслепе да не виде, и леђа њихова једнако да су погнута.
11Pergunto, então: tropeçaram para que caíssem? De modo nenhum! Mas, pela queda deles, a salvação chegou aos gentios, para provocá-los a ciúmes.
11Говорим, дакле: еда ли се спотакоше да падну? Боже сачувај! Него је њихова погрешка спасење незнабошцима, да би се и они раздражили.
12Ora, se a queda deles é a riqueza do mundo, e a sua perda a riqueza dos gentios, quanto mais a sua plenitude!
12А кад је погрешка њихова богатство свету и штета њихова богатство незнабошцима, а камоли да се испуне?
13Pois falo a vocês que são gentios. Visto que sou apóstolo dos gentios, glorifico o meu ministério,
13Јер вама говорим незнабошцима; јер, будући да сам ја апостол незнабожаца, хоћу да хвалим своју службу;
14para ver se de alguma forma posso provocar a ciúmes os da minha própria carne e salvar alguns deles.
14не бих ли како раздражио свој род, и спасао кога од њих.
15Pois, se a rejeição deles é a reconciliação do mundo, o que será a sua aceitação, senão vida dentre os mortos?
15Јер кад је одмет њихов примирење свету, шта би било примљење, осим живот из мртвих?
16Se as primícias são santas, também a massa o é. Se a raiz é santa, também os ramos o são.
16Ако је квасац свет, то је и тесто; и ако је корен свет, то су и гране.
17Mas, se alguns dos ramos foram quebrados, e você, sendo oliveira brava, foi enxertado no meio deles e se tornou participante com eles da raiz e da seiva da oliveira,
17Ако ли се неке од грана одломише, и ти, који си дивља маслина, прицепио си се на њих, и постао си заједничар у корену и у масти од маслине;
18não se considere superior aos ramos. Mas, se você se orgulhar, lembre-se de que não é você quem sustenta a raiz, mas a raiz sustenta você.
18не хвали се гранама; ако ли се, пак, хвалиш, не носиш ти корена него корен тебе.
19Você dirá, então: “Os ramos foram quebrados, para que eu fosse enxertado.”
19А рећи ћеш: Одломише се гране да се ја прицепим.
20É verdade; pela incredulidade eles foram quebrados, e você permanece pela fé. Não seja orgulhoso, mas tema;
20Добро! Неверством одломише се, а ти вером стојиш; не поноси се, него се бој.
21pois se Deus não poupou os ramos naturais, também não poupará você.
21Јер кад Бог рођених грана не поштеде, да и тебе како не непоштеди.
22Considere, pois, a bondade e a severidade de Deus. Para com os que caíram, severidade; mas para com você, a bondade de Deus, se você permanecer na bondade de Deus; caso contrário, você também será cortado.
22Гледај, дакле, доброту и непоштеђење Божије: непоштеђење на онима што отпадоше, а на себи доброту Божију, ако останеш у доброти; ако ли пак не, и ти ћеш бити одсечен.
23Eles também, se não permanecerem na incredulidade, serão enxertados, pois Deus é poderoso para enxertá-los novamente.
23А и они, ако не остану у неверству, прицепиће се; јер их је Бог кадар опет прицепити.
24Pois, se você foi cortado de uma oliveira que é brava por natureza e foi enxertado, contra a natureza, numa boa oliveira, quanto mais estes, que são os ramos naturais, serão enxertados na sua própria oliveira?
24Јер кад си ти одсечен од рођене маслине, и прицепио се на нерођену питому маслину; а камо ли ови који ће се прицепити на рођену своју маслину!
25Pois não quero, irmãos, que ignorem este mistério, para que não sejam sábios aos seus próprios olhos: um endurecimento parcial aconteceu a Israel, até que entre a plenitude dos gentios;
25Јер вам, браћо, нећу затајити тајну ову (да не будете поносити), слепоћа Израиљу паде у део докле не уђе незнабожаца колико треба.
26e assim todo o Israel será salvo. Como está escrito: “De Sião virá o Libertador, e ele afastará de Jacó a impiedade.
26И тако ће се спасти сав Израиљ, као што је написано: Доћи ће од Сиона Избавитељ и одвратиће безбожност од Јакова.
27Esta é a minha aliança com eles, quando eu tirar os seus pecados.”
27И ово им је мој завет кад отмем њихове грехе.
28Quanto ao Evangelho, eles são inimigos por causa de vocês. Mas, quanto à eleição, são amados por causa dos patriarcas.
28По јеванђељу, дакле, непријатељи су вас ради; а по избору љубазни су отаца ради.
29Pois os dons e o chamado de Deus são irrevogáveis.
29Јер се Бог неће раскајати за своје дарове и звање.
30Pois assim como no passado vocês foram desobedientes a Deus, mas agora alcançaram misericórdia pela desobediência deles,
30Јер, као и ви што се некад супроћасте Богу а сад бисте помиловани њиховог ради супроћења,
31assim também estes agora foram desobedientes, para que, pela misericórdia demonstrada a vocês, eles também alcancem misericórdia.
31тако и они сад не хтеше да верују вашег ради помиловања да би и они били помиловани.
32Pois Deus confinou a todos na desobediência, para usar de misericórdia para com todos.
32Јер Бог затвори све у неверство, да све помилује.
33Ó profundidade das riquezas da sabedoria e do conhecimento de Deus! Quão insondáveis são os seus juízos, e os seus caminhos inescrutáveis!
33О дубимо богатства и премудрости и разума Божијег! Како су неиспитиви Његови судови и неистраживи Његови путеви!
34“Pois quem conheceu a mente do Senhor? Ou quem foi o seu conselheiro?”
34Јер ко позна мисао Господњу?
35“Ou quem primeiro deu a ele, para que isso lhe seja retribuído?”
35Или ко Му би саветник? Или ко Му напред даде шта, да му се врати?
36Pois dele, por ele e para ele são todas as coisas. A ele seja a glória para sempre! Amém.
36Јер је од Њега и кроз Њега и у Њему све. Њему слава вавек. Амин.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.