Romanos
Chapter 11
Bíblia Portuguesa Mundia…
vs Asang Khongca Bibl…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1Pergunto, então: Deus rejeitou o seu povo? De modo nenhum! Pois eu também sou israelita, descendente de Abraão, da tribo de Benjamim.
1To tih nahaeloe, Sithaw mah angmah ih kaminawk to pahnawt sut boeh maw? Pahnawt sut ai, tiah ka thuih. Kai doeh Israel acaeng maeto ah ka oh, Abraham ih atii ah ka oh moe, Benzamin acaeng ah ni ka oh toeng.
2Deus não rejeitou o seu povo, a quem conheceu de antemão. Ou vocês não sabem o que a Escritura diz a respeito de Elias, como ele apela a Deus contra Israel?
2Sithaw loe angmah panoek coek ih angmah ih kaminawk to pahnawt sut ai. Elijah mah, Cabu thungah Israel kaminawk koeh ai amtuengsak hanah Sithaw khaeah khawbangmaw lawk a thuih, tito na panoek o ai maw?
3“Senhor, mataram os teus profetas. Derrubaram os teus altares. Fiquei sozinho, e procuram tirar a minha vida.”
3Anih mah, Angraeng, nang ih tahmaanawk to a hum o, nang bokhaih imnawk doeh a phraek o; kaimah bueng ni anghmat boeh, kai doeh hum han ang pakrong o, tiah thuih.
4Mas o que Deus lhe respondeu? “Reservei para mim sete mil homens que não dobraram os joelhos a Baal.”
4Toe Sithaw mah anih khaeah kawbangmaw lok pathim pae? Sakcop ih krang Baal hmaa ah khokkhu cangkrawn ai kaimah hanah pahoe ih kami sang sarihto oh o vop, tiah a naa.
5Assim também, no tempo presente, há um remanescente segundo a eleição da graça.
5To baktih toengah vaihi doeh a tahmenhaih rang hoiah qoih ih anghmat kami maeto oh vop.
6E, se é pela graça, já não é pelas obras; caso contrário, a graça já não é graça. Mas, se é pelas obras, já não é graça; caso contrário, a obra já não é obra.
6Tahmenhaih rang hoiah om nahaeloe, toksakhaih rang hoiah om mak ai boeh: to tih ai nahaeloe tahmenhaih loe tahmenhaih ah om mak ai. Toe toksakhaih rang hoiah ni om nahaeloe, tahmenhaih hoiah om mak ai boeh: to tih ai nahaeloe toksakhaih loe toksakhaih ah om mak ai.
7Que diremos, então? Israel não alcançou o que buscava; os eleitos, porém, alcançaram, e os demais foram endurecidos.
7To tih nahaeloe kawbangmaw oh boeh? Pakrong ih hmuen to Israel mah hnu ai: qoih ih kami mah ni hnuk, kalah kaminawk loe mikmaeng o,
8Como está escrito: “Deus lhes deu um espírito de estupor, olhos para não verem e ouvidos para não ouvirem, até o dia de hoje.”
8(Sithaw mah iih angmuethaih muithla, hnuk han ai ih mik, thaih han ai ih naa to nihcae khaeah paek;) tiah tarik ih Cabu loe vaihni ah akoep boeh.
9Davi diz: “Que a mesa deles se torne um laço, uma armadilha, uma pedra de tropeço e uma retribuição para eles.
9David mah doeh, Nihcae ih caboi loe nihcae hanah, dongh, thaang, amthaekhaih hoi a sak o ih baktiah pathok let ih hmuen ah om nasoe:
10Que os olhos deles se escureçam, para que não vejam. Mantém-lhes as costas sempre curvadas.”
10nihcae mah hnuk o thaih han ai ah, mik amtueng pae hmah nasoe loe, kaengkuu o poe nasoe, tiah thuih.
11Pergunto, então: tropeçaram para que caíssem? De modo nenhum! Mas, pela queda deles, a salvação chegou aos gentios, para provocá-los a ciúmes.
11To tih nahaeloe, nihcae loe angthawk thai ai khoek to amthaek o boeh maw? tiah ka thuih, To tiah om ai: nihcae utsak hanah, nihcae amtimh o pongah ni Gentelnawk khaeah pahlonghaih to phak.
12Ora, se a queda deles é a riqueza do mundo, e a sua perda a riqueza dos gentios, quanto mais a sua plenitude!
12Vaihi nihcae amtimhaih loe long angraenghaih ah oh lat boeh, nihcae mah pathlong ih hmuen to Gentelnawk angraenghaih ah om nahaeloe, nihcae akoephaih mah cae loe nazetto maw angraenghaih omsak aep tih?
13Pois falo a vocês que são gentios. Visto que sou apóstolo dos gentios, glorifico o meu ministério,
13Kai loe Gentelnawk hanah patoeh ih kami ah ka oh baktih toengah, nangcae Gentelnawk khaeah lok kang thuih o:
14para ver se de alguma forma posso provocar a ciúmes os da minha própria carne e salvar alguns deles.
14kawbangah doeh taksa ah kaimah ih kaminawk to utsak moe, nihcae thung ih thoemto kaminawk ka pahlong thai hanah, ka sak ih tok to kam oek haih.
15Pois, se a rejeição deles é a reconciliação do mundo, o que será a sua aceitação, senão vida dentre os mortos?
15Nihcae pahnawt suthaih to long angdaeh lethaih ah om nahaeloe, nihcae talawkhaih mah cae loe, duekhaih thung hoi kahing baktiah na ai maw om tih?
16Se as primícias são santas, também a massa o é. Se a raiz é santa, também os ramos o são.
16Naep hmaloe ih takaw to ciim nahaeloe, takaw loe ciim boih; tangzun to ciim nahaeloe, tanghangnawk doeh ciim o.
17Mas, se alguns dos ramos foram quebrados, e você, sendo oliveira brava, foi enxertado no meio deles e se tornou participante com eles da raiz e da seiva da oliveira,
17Nangcae loe, taw ih Olive thing ah na oh o, thoemto tanghangnawk loe angkhaeh o ving boeh pongah, nangcae to Olive thing nuiah pacong ah oh, to tiah Olive thing ih tangzun hoi athawk nawnto caak angbom kami ah na oh o nahaeloe,
18não se considere superior aos ramos. Mas, se você se orgulhar, lembre-se de que não é você quem sustenta a raiz, mas a raiz sustenta você.
18angkhaek tanghangnawk to amoek o thuih hmah. Nam oek o thuih nahaeloe, nangcae mah tangzun to tha na paek o ai, tangzun mah ni nangcae han tha ang paek o, tito panoek oh.
19Você dirá, então: “Os ramos foram quebrados, para que eu fosse enxertado.”
19Kai pacong hanah ni, to tanghangnawk to khaeh ving, tiah na poek doeh om tih.
20É verdade; pela incredulidade eles foram quebrados, e você permanece pela fé. Não seja orgulhoso, mas tema;
20Na poekhaih loe hoih; tang ai pongah nihcae loe angkhaeh o, nangcae loe tanghaih hoiah nang doet o. Toe poeksang o hmah, zithaih palungthin to tawn oh:
21pois se Deus não poupou os ramos naturais, também não poupará você.
21tanghang tangtangnawk mataeng doeh Sithaw mah paquem ai nahaeloe, nangcae doeh paquem mak ai.
22Considere, pois, a bondade e a severidade de Deus. Para com os que caíram, severidade; mas para com você, a bondade de Deus, se você permanecer na bondade de Deus; caso contrário, você também será cortado.
22To pongah Sithaw hoihhaih hoi kanung parai danpaekhaih to poek oh: amtimh kaminawk nuiah, kanung parai danpaekhaih to oh; toe nangcae khaeah loe hoihaih to oh, anih hoihhaih thungah na oh o poe nahaeloe, nangcae khaeah hoihhaih to om poe tih, to tih ai nahaeloe nangcae doeh pakhruh ving tih.
23Eles também, se não permanecerem na incredulidade, serão enxertados, pois Deus é poderoso para enxertá-los novamente.
23Nihcae doeh tanghaih tawn o nahaeloe, to akung ah pacong toeng tih: Sithaw mah nihcae to akung ah pacong let thaih.
24Pois, se você foi cortado de uma oliveira que é brava por natureza e foi enxertado, contra a natureza, numa boa oliveira, quanto mais estes, que são os ramos naturais, serão enxertados na sua própria oliveira?
24Nangcae loe taw ih olive thing to pakhruk moe, tling ih kahoih olive thing pongah pacong ih tanghang ah na oh o nahaeloe, angmacae ih Olive thing tangtang nuiah cae loe hae tanghang tangtangnawk hae, kawkruk maw pacong thai aep tih?
25Pois não quero, irmãos, que ignorem este mistério, para que não sejam sábios aos seus próprios olhos: um endurecimento parcial aconteceu a Israel, até que entre a plenitude dos gentios;
25Nawkamyanawk, Gentelnawk akoephaih ni pha ai karoek to thoemto Israelnawk loe palung maeng o, tiah thuih ih hae lok tamqu hae panoek ai ah ohsak han kang koeh o haih ai, to tih ai nahaeloe nangmacae aling hanah nangmacae mikhnuk ah palungha kami ah na om o moeng tih.
26e assim todo o Israel será salvo. Como está escrito: “De Sião virá o Libertador, e ele afastará de Jacó a impiedade.
26Israelnawk boih pahlong ah om o tih: loisakkung loe Zion hoiah angzo ueloe, Jakob acaeng Sithaw panoek ai ah khosakhaih to anghmasak tih;
27Esta é a minha aliança com eles, quando eu tirar os seus pecados.”
27nihcae zaehaihnawk to ka takhoe pae han, hae loe nihcae khaeah ka sak ih lokmaihaih ah oh, tiah tarik ih oh.
28Quanto ao Evangelho, eles são inimigos por causa de vocês. Mas, quanto à eleição, são amados por causa dos patriarcas.
28Nangcae khaeah tamthanglok hoih phak thai hanah, Israelnawk loe Sithaw ih misa ah oh o: toe qoihhaih bangah loe, ampanawk rang hoiah nihcae loe Sithaw mah palung ih kami ah oh o.
29Pois os dons e o chamado de Deus são irrevogáveis.
29Sithaw loe a paek ih tangqum hoi a kawk ih kaminawk nuiah poek amkhraihaih tawn ai.
30Pois assim como no passado vocês foram desobedientes a Deus, mas agora alcançaram misericórdia pela desobediência deles,
30Nangcae doeh canghniah loe Sithaw ih lok na tahngai o ai, toe nihcae mah lok tahngai o ai pongah ni nangcae mah vaihi palungnathaih to na hnuk o:
31assim também estes agora foram desobedientes, para que, pela misericórdia demonstrada a vocês, eles também alcancem misericórdia.
31nangcae khaeah amtuengsak ih palungnathaih rang hoiah nihcae mah palungnathaih hnuk o toeng hanah, nihcae loe vaihi lok tahngai o ai boeh.
32Pois Deus confinou a todos na desobediência, para usar de misericórdia para com todos.
32Sithaw mah kami boih nuiah palungnathaih tawnh thai hanah, kami boih lok tahngai ai ah ohsak.
33Ó profundidade das riquezas da sabedoria e do conhecimento de Deus! Quão insondáveis são os seus juízos, e os seus caminhos inescrutáveis!
33Aw, Sithaw palunghahaih hoi panoekhaih loe kawkruk maw kawk moe len! A lokcaekhaih loe mi mah doeh panoek thai ai, a caehhaih loklamnawk to pakrong khing caedoeh hnu thai ai!
34“Pois quem conheceu a mente do Senhor? Ou quem foi o seu conselheiro?”
34Angraeng poekhaih panoek mi maw kaom? To tih ai boeh loe mi maw Anih han poekhaih kahoih paekkung ah kaom?
35“Ou quem primeiro deu a ele, para que isso lhe seja retribuído?”
35To tih ai boeh loe Anih mah pathok let hanah mi mah maw Anih hanah hmuen paek vaih?
36Pois dele, por ele e para ele são todas as coisas. A ele seja a glória para sempre! Amém.
36Hmuennawk boih loe Anih ih ni, Anih rang hoiah a oh o moe, Anih han ih ni a oh o; lensawkhaih loe Angmah khaeah dungzan ah om poe nasoe! Amen.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.