2 Reis 3
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Ora, Jorão, filho de Acabe, começou a reinar sobre Israel em Samaria no décimo oitavo ano de Josafá, rei de Judá, e reinou doze anos.
1In het achttiende jaar der regering van Josafat over Juda werd Joram, de zoon van Achab, te Samaria koning van Israël. Hij regeerde twaalf jaar.
2Ele fez o que era mau aos olhos do SENHOR, mas não como seu pai e como sua mãe, pois ele removeu a coluna de Baal que seu pai havia feito.
2Hij deed wat kwaad was in de ogen van Jahweh, maar niet zo erg als zijn vader en moeder; want hij verwijderde de heilige zuilen van Báal, die zijn vader had opgericht.
3No entanto, ele se apegou aos pecados de Jeroboão, filho de Nebate, com os quais ele fez Israel pecar. Ele não se afastou deles.
3Maar hij brak niet met de zonde, waartoe Jeroboam, de zoon van Nebat, Israël had verleid.
4Ora, Messa, rei de Moabe, era criador de ovelhas; e ele fornecia ao rei de Israel cem mil cordeiros e a lã de cem mil carneiros.
4Mesja, de koning van Moab, die een herdersvorst was, moest aan den koning van Israël als schatting jaarlijks honderdduizend lammeren en de wol van honderdduizend schapen betalen.
5Mas quando Acabe morreu, o rei de Moabe se rebelou contra o rei de Israel.
5Maar na de dood van Achab had de koning van Moab zich van den koning van Israël onafhankelijk gemaakt.
6O rei Jorão saiu de Samaria naquele tempo, e convocou todo o Israel.
6Daarom verliet koning Joram op zekere dag Samaria, om heel Israël te gaan monsteren.
7Ele foi e mandou dizer a Josafá, rei de Judá: “O rei de Moabe se rebelou contra mim. Você irá comigo à batalha contra Moabe?” Ele disse: “Eu subirei. Sou como você é, meu povo é como o seu povo, meus cavalos são como os seus cavalos.”
7Tegelijk liet hij aan koning Josafat van Juda berichten: De koning van Moab heeft zich van mij los gemaakt; wilt gij met mij tegen Moab ten strijde trekken? Hij antwoordde: Ik ga mee; want ik en gij zijn één; mijn volk is uw volk, en mijn paarden zijn uw paarden.
8Então ele perguntou: “Por qual caminho subiremos?” Jorão respondeu: “Pelo caminho do deserto de Edom.”
8En hij vroeg: Welke weg zullen we gaan? Het antwoord luidde: Door de woestijn van Edom.
9Assim, o rei de Israel partiu com o rei de Judá e o rei de Edom, e marcharam por sete dias por uma rota sinuosa. Não havia água para o exército nem para os animais que os seguiam.
9Daarop trok de koning van Israël met de koningen van Juda en Edom te velde; maar na een tocht van zeven dagen was er geen water meer voor het leger en de dieren, die hen volgden.
10O rei de Israel disse: “Ah! Pois o SENHOR chamou estes três reis para entregá-los nas mãos de Moabe.”
10Toen sprak de koning van Israël: Wee; nu heeft Jahweh ons, drie koningen, hierheen geroepen, om ons aan Moab over te leveren.
11Mas Josafá perguntou: “Não há aqui um profeta do SENHOR, para que possamos consultar ao SENHOR por meio dele?” Um dos servos do rei de Israel respondeu: “Eliseu, filho de Safate, que derramava água nas mãos de Elias, está aqui.”
11Maar Josafat vroeg: Is er hier geen profeet van Jahweh, door wien we Hem kunnen raadplegen? Iemand uit het gevolg van den koning van Israël antwoordde: Eliseus is hier, de zoon van Sjafat, die op Elias’ handen water goot.
12Josafá disse: “A palavra do SENHOR está com ele.” Então o rei de Israel, Josafá e o rei de Edom desceram até ele.
12Josafat verzekerde: Bij hem is het woord van Jahweh. De koning van Israël ging dus met Josafat en den koning van Edom naar hem toe.
13Eliseu disse ao rei de Israel: “O que eu tenho a ver com você? Vá para os profetas de seu pai e para os profetas de sua mãe.” O rei de Israel lhe disse: “Não, pois o SENHOR chamou estes três reis para entregá-los nas mãos de Moabe.”
13Maar Eliseus sprak tot den koning van Israël: Wat heb ik met u te maken? Ga naar de profeten van uw vader en moeder! De koning van Israël antwoordde: Maak toch, dat Jahweh ons drieën niet hierheen heeft geroepen, om tenslotte aan Moab te worden overgeleverd.
14Eliseu disse: “Como vive o SENHOR dos Exércitos, perante quem estou, certamente, se não fosse pelo respeito à presença de Josafá, rei de Judá, eu não olharia para você, nem o veria.
14Toen sprak Eliseus: Zo waar Jahweh der heirscharen leeft, voor wiens aanschijn ik sta; als ik me niet in acht nam tegenover Josafat, den koning van Juda, dan keek ik u nog niet eens aan.
15Mas agora, tragam-me um músico.” Quando o músico tocou, a mão do SENHOR veio sobre ele.
15Doch haalt mij nu maar een citerspeler. Zodra de citerspeler begon te tokkelen, kwam de hand van Jahweh op Eliseüs.
16Ele disse: “Assim diz o SENHOR: 'Encham este vale de valas.'
16En hij sprak: Zo spreekt Jahweh! Graaft in dit dal overal kuilen.
17Pois assim diz o SENHOR: 'Vocês não verão vento, nem verão chuva, contudo, este vale se encherá de água, e vocês beberão, tanto vocês quanto o seu gado e os seus outros animais.'
17Want zo spreekt Jahweh! Gij zult geen wind en regen zien, maar dit dal zal met water worden gevuld, zodat gij met uw leger en uw lastdieren kunt drinken.
18Isso é uma coisa fácil aos olhos do SENHOR. Ele também entregará os moabitas em suas mãos.
18En dit betekent nog maar weinig voor Jahweh. Want Hij zal Moab aan u overleveren;
19Vocês atacarão todas as cidades fortificadas e todas as melhores cidades, derrubarão todas as árvores boas, taparão todas as fontes de água e arruinarão com pedras todos os bons pedaços de terra.”
19gij zult alle versterkte steden overweldigen, alle vruchtbomen vellen, alle waterbronnen verstoppen en alle goede akkers met stenen bederven.
20Pela manhã, por volta da hora de oferecer o sacrifício, eis que a água veio pelo caminho de Edom, e a terra se encheu de água.
20En de volgende morgen omtrent de tijd van het offer, kwam er van de kant van Edom plotseling een watervloed opzetten, die het land overstroomde.
21Ora, quando todos os moabitas ouviram que os reis tinham subido para lutar contra eles, reuniram-se todos os que podiam vestir armadura, jovens e velhos, e se posicionaram na fronteira.
21Intussen hadden de Moabieten gehoord, dat de koningen tegen hen ten strijde waren getrokken. Daarom waren alle strijdbare mannen opgeroepen, en aan de grens opgesteld.
22Eles se levantaram de madrugada, e o sol brilhou sobre a água, e os moabitas viram a água à sua frente vermelha como sangue.
22Maar toen de zon ‘s morgens vroeg over het water straalde, zagen de Moabieten uit de verte het water bloedrood gekleurd.
23Eles disseram: “Isso é sangue! Os reis certamente foram destruídos e atacaram uns aos outros. Agora, portanto, Moabe, aos despojos!”
23En ze riepen: Dat is bloed! De koningen zijn elkaar te lijf gegaan, en hebben elkander verslagen. Moab, op; naar de buit!
24Quando chegaram ao acampamento de Israel, os israelitas se levantaram e atacaram os moabitas, de modo que fugiram de diante deles; e eles avançaram pela terra atacando os moabitas.
24En ze renden op het kamp der Israëlieten af. Maar de Israëlieten hadden zich te weer gesteld, en sloegen op de Moabieten in, die voor hen de vlucht moesten nemen. Doch de Israëlieten zetten hen achterna, en sloegen er voortdurend op in.
25Eles derrubaram as cidades; e em cada bom pedaço de terra cada homem atirou a sua pedra, e o encheram. Eles também taparam todas as fontes de água e cortaram todas as árvores boas, até que em Quir-Haresete só restaram as suas pedras; contudo, os homens armados com fundas a cercaram e a atacaram.
25Ze verwoestten al hun steden, wierpen alle goede akkers vol stenen, verstopten alle bronnen en hakten alle vruchtbomen om. Ten slotte bleef alleen Kir-Charésjet met zijn bezetting nog over; maar ook deze stad werd door de slingeraars omsingeld en beschoten.
26Quando o rei de Moabe viu que a batalha estava severa demais para ele, levou consigo setecentos homens que empunhavam espadas, para abrir caminho até o rei de Edom; mas eles não conseguiram.
26Toen de koning van Moab nu zag, dat de strijd hem te machtig werd, trachtte hij met zeven honderd strijders bij den koning van Edom door te breken; maar het lukte hun niet.
27Então ele pegou seu filho mais velho, que reinaria em seu lugar, e o ofereceu como holocausto sobre a muralha. Houve grande ira contra Israel; e eles se retiraram dele, e voltaram para a sua própria terra.
27Daarom nam hij zijn eerstgeboren zoon, die hem moest opvolgen, en offerde hem als brandoffer op de stadsmuur. Nu barstte er een hevige toorn tegen de Israëlieten los, zodat ze moesten opbreken en naar hun land terugkeren.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.