2 Reis 3
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Ora, Jorão, filho de Acabe, começou a reinar sobre Israel em Samaria no décimo oitavo ano de Josafá, rei de Judá, e reinou doze anos.
1Иорам, фиул луй Ахаб, а ынчепут сэ домняскэ песте Исраел ла Самария, ын ал оптспрезечеля ан ал луй Иосафат, ымпэратул луй Иуда. А домнит дойспрезече ань.
2Ele fez o que era mau aos olhos do SENHOR, mas não como seu pai e como sua mãe, pois ele removeu a coluna de Baal que seu pai havia feito.
2Ел а фэкут че есте рэу ынаинтя Домнулуй, тотушь ну ка татэл сэу ши ка мама са. А рэстурнат стылпий луй Баал пе каре-й фэкусе татэл сэу,
3No entanto, ele se apegou aos pecados de Jeroboão, filho de Nebate, com os quais ele fez Israel pecar. Ele não se afastou deles.
3дар с-а дедат ла пэкателе луй Иеробоам, фиул луй Небат, каре фэкусе пе Исраел сэ пэкэтуяскэ, ши ну с-а абэтут де ла еле.
4Ora, Messa, rei de Moabe, era criador de ovelhas; e ele fornecia ao rei de Israel cem mil cordeiros e a lã de cem mil carneiros.
4Меша, ымпэратул Моабулуй, авя турме марь ши плэтя ымпэратулуй луй Исраел ун бир де о сутэ де мий де мей ши о сутэ де мий де бербечь ку лына лор.
5Mas quando Acabe morreu, o rei de Moabe se rebelou contra o rei de Israel.
5Ла моартя луй Ахаб, ымпэратул Моабулуй с-а рэскулат ымпотрива ымпэратулуй луй Исраел.
6O rei Jorão saiu de Samaria naquele tempo, e convocou todo o Israel.
6Ымпэратул Иорам а ешит атунч дин Самария ши а нумэрат пе тот Исраелул.
7Ele foi e mandou dizer a Josafá, rei de Judá: “O rei de Moabe se rebelou contra mim. Você irá comigo à batalha contra Moabe?” Ele disse: “Eu subirei. Sou como você é, meu povo é como o seu povo, meus cavalos são como os seus cavalos.”
7А порнит ши а тримис сэ спунэ луй Иосафат, ымпэратул луй Иуда: „Ымпэратул Моабулуй с-а рэскулат ымпотрива мя. Врей сэ вий ку мине сэ луптэм ымпотрива Моабулуй?” Иосафат а рэспунс: „Вой мерӂе, еу ка тине, попорул меу ка попорул тэу, каий мей ка ай тэй.”
8Então ele perguntou: “Por qual caminho subiremos?” Jorão respondeu: “Pelo caminho do deserto de Edom.”
8Ши а зис: „Пе каре друм сэ не суим?” Иорам а зис: „Пе друмул каре дуче ын Пустиул Едомулуй.”
9Assim, o rei de Israel partiu com o rei de Judá e o rei de Edom, e marcharam por sete dias por uma rota sinuosa. Não havia água para o exército nem para os animais que os seguiam.
9Ымпэратул луй Исраел, ымпэратул луй Иуда ши ымпэратул Едомулуй ау плекат ши, дупэ ун друм де шапте зиле, н-ау авут апэ пентру оштире ши пентру вителе каре веняу дупэ еа.
10O rei de Israel disse: “Ah! Pois o SENHOR chamou estes três reis para entregá-los nas mãos de Moabe.”
10Атунч, ымпэратул луй Исраел а зис: „Вай! Домнул а кемат пе ачешть трей ымпэраць ка сэ-й дя ын мыниле Моабулуй!”
11Mas Josafá perguntou: “Não há aqui um profeta do SENHOR, para que possamos consultar ao SENHOR por meio dele?” Um dos servos do rei de Israel respondeu: “Eliseu, filho de Safate, que derramava água nas mãos de Elias, está aqui.”
11Дар Иосафат а зис: „Ну есте аич ничун пророк ал Домнулуй, прин каре сэ путем ынтреба пе Домнул?” Унул дин служиторий ымпэратулуй луй Исраел а рэспунс: „Есте аич Елисей, фиул луй Шафат, каре турна апэ пе мыниле луй Илие.”
12Josafá disse: “A palavra do SENHOR está com ele.” Então o rei de Israel, Josafá e o rei de Edom desceram até ele.
12Ши Иосафат а зис: „Кувынтул Домнулуй есте ку ел.” Ымпэратул луй Исраел, Иосафат, ши ымпэратул Едомулуй с-ау коборыт ла ел.
13Eliseu disse ao rei de Israel: “O que eu tenho a ver com você? Vá para os profetas de seu pai e para os profetas de sua mãe.” O rei de Israel lhe disse: “Não, pois o SENHOR chamou estes três reis para entregá-los nas mãos de Moabe.”
13Елисей а зис ымпэратулуй луй Исраел: „Че ам еу а фаче ку тине? Ду-те ла пророчий татэлуй тэу ши ла пророчий мамей тале.” Ши ымпэратул луй Исраел й-а зис: „Ну, кэч Домнул а кемат пе ачешть трей ымпэраць ка сэ-й дя ын мыниле Моабулуй!”
14Eliseu disse: “Como vive o SENHOR dos Exércitos, perante quem estou, certamente, se não fosse pelo respeito à presença de Josafá, rei de Judá, eu não olharia para você, nem o veria.
14Елисей а зис: „Виу есте Домнул оштирилор, ал кэруй служитор сунт, кэ, дакэ н-аш авя ын ведере пе Иосафат, ымпэратул луй Иуда, пе тине ну те-аш бэга делок ын сямэ ши нич ну м-аш уйта ла тине.
15Mas agora, tragam-me um músico.” Quando o músico tocou, a mão do SENHOR veio sobre ele.
15Акум адучеци-мь ун кынтэрец ку харпа.” Ши, пе кынд кынта кынтэрецул дин харпэ, мына Домнулуй а фост песте Елисей.
16Ele disse: “Assim diz o SENHOR: 'Encham este vale de valas.'
16Ши а зис: „Аша ворбеште Домнул: ‘Фачець гропь ын валя ачаста, гроапэ лынгэ гроапэ!’
17Pois assim diz o SENHOR: 'Vocês não verão vento, nem verão chuva, contudo, este vale se encherá de água, e vocês beberão, tanto vocês quanto o seu gado e os seus outros animais.'
17Кэч аша ворбеште Домнул: ‘Ну вець ведя вынт ши ну вець ведя плоае, дар тотушь валя ачаста се ва умпле де апэ ши вець бя вой, турмеле воастре ши вителе воастре.’
18Isso é uma coisa fácil aos olhos do SENHOR. Ele também entregará os moabitas em suas mãos.
18Дар ачаста есте пуцин лукру ынаинтя Домнулуй. Ел ва да пе Моаб ын мыниле воастре;
19Vocês atacarão todas as cidades fortificadas e todas as melhores cidades, derrubarão todas as árvores boas, taparão todas as fontes de água e arruinarão com pedras todos os bons pedaços de terra.”
19вець сфэрыма тоате четэциле ынтэрите ши тоате четэциле алесе, вець тэя тоць копачий чей бунь, вець аступа тоате извоареле де апэ ши вець стрика ку петре тоате огоареле челе май буне.”
20Pela manhã, por volta da hora de oferecer o sacrifício, eis que a água veio pelo caminho de Edom, e a terra se encheu de água.
20Ши диминяца, ын клипа кынд се адучя жертфа, ятэ кэ а венит апа де пе друмул Едомулуй ши с-а умплут цара де апэ.
21Ora, quando todos os moabitas ouviram que os reis tinham subido para lutar contra eles, reuniram-se todos os que podiam vestir armadura, jovens e velhos, e se posicionaram na fronteira.
21Ынсэ тоць моабиций, аузинд кэ ымпэраций се суе сэ лупте ымпотрива лор, ау кемат пе тоць чей ын вырстэ сэ поарте армеле, ши май марь кяр, ши ау стат ла хотар.
22Eles se levantaram de madrugada, e o sol brilhou sobre a água, e os moabitas viram a água à sua frente vermelha como sangue.
22С-ау скулат дис-де-диминяцэ ши, кынд а стрэлучит соареле песте апе, моабиций ау вэзут ын фаца лор апеле роший ка сынӂеле.
23Eles disseram: “Isso é sangue! Os reis certamente foram destruídos e atacaram uns aos outros. Agora, portanto, Moabe, aos despojos!”
23Ей ау зис: „Есте сынӂе! Ымпэраций ау скос сабия ынтре ей, с-ау тэят уний пе алций. Акум, ла прадэ, моабиць!”
24Quando chegaram ao acampamento de Israel, os israelitas se levantaram e atacaram os moabitas, de modo que fugiram de diante deles; e eles avançaram pela terra atacando os moabitas.
24Ши ау мерс ымпотрива таберей луй Исраел. Дар Исраел с-а скулат ши а бэтут пе Моаб, каре а луат-о ла фугэ динаинтя лор. Ау пэтрунс ын царэ ши ау бэтут пе Моаб.
25Eles derrubaram as cidades; e em cada bom pedaço de terra cada homem atirou a sua pedra, e o encheram. Eles também taparam todas as fontes de água e cortaram todas as árvores boas, até que em Quir-Haresete só restaram as suas pedras; contudo, os homens armados com fundas a cercaram e a atacaram.
25Ау сфэрымат четэциле, ау арункат, фиекаре, петре ын тоате огоареле челе май буне ши ле-ау умплут ку петре, ау аступат тоате извоареле де апэ ши ау тэят тоць копачий чей бунь; прэштиаший ау ынконжурат ши ау бэтут Кир-Харесетул, дин каре н-ау лэсат декыт петреле.
26Quando o rei de Moabe viu que a batalha estava severa demais para ele, levou consigo setecentos homens que empunhavam espadas, para abrir caminho até o rei de Edom; mas eles não conseguiram.
26Ымпэратул Моабулуй, вэзынд кэ фусесе ынфрынт ын луптэ, а луат ку ел шапте суте де оамень каре скотяу сабия сэ-шь крояскэ друм пынэ ла ымпэратул Едомулуй, дар н-ау путут.
27Então ele pegou seu filho mais velho, que reinaria em seu lugar, e o ofereceu como holocausto sobre a muralha. Houve grande ira contra Israel; e eles se retiraram dele, e voltaram para a sua própria terra.
27А луат атунч пе фиул сэу ынтый нэскут, каре требуя сэ домняскэ ын локул луй, ши л-а адус ка ардере-де-тот пе зид. Ши о маре мыние а купринс пе Исраел, каре с-а депэртат де ымпэратул Моабулуй ши с-а ынторс ын царэ.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.