2 Reis 19
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Quando o rei Ezequias ouviu isso, rasgou as suas roupas, cobriu-se de pano de saco e entrou na casa do SENHOR.
1Кынд а аузит ымпэратул Езекия лукрул ачеста, шь-а сфышият хайнеле, с-а акоперит ку ун сак ши с-а дус ын Каса Домнулуй.
2Ele enviou Eliaquim, o administrador do palácio, Sebna, o escriba, e os anciãos dos sacerdotes, cobertos de pano de saco, ao profeta Isaías, filho de Amoz.
2А тримис пе Елиаким, кэпетения касей ымпэратулуй, пе Шебна, логофэтул, ши пе преоций чей май бэтрынь, акопериць ку сачь, ла пророкул Исая, фиул луй Амоц.
3Eles lhe disseram: “Assim diz Ezequias: 'Hoje é um dia de angústia, de repreensão e de rejeição; pois os filhos chegaram à hora do parto, e não há força para dá-los à luz.
3Ши й-ау зис: „Аша ворбеште Езекия: ‘Зиуа ачаста есте о зи де неказ, де педяпсэ ши де окарэ, кэч копиий сунт апроапе сэ ясэ дин пынтечеле мамей, ши ну есте путере пентру наштере.
4Pode ser que o SENHOR, o seu Deus, ouça todas as palavras de Rabsaqué, a quem o rei da Assíria, seu senhor, enviou para desafiar o Deus vivo, e repreenda as palavras que o SENHOR, o seu Deus, ouviu. Portanto, eleve a sua oração pelo remanescente que sobreviveu.'”
4Поате кэ Домнул Думнезеул тэу а аузит тоате кувинтеле луй Рабшаке, пе каре л-а тримис ымпэратул Асирией, стэпынул сэу, сэ батжокоряскэ пе Думнезеул чел виу ши поате кэ Домнул Думнезеул тэу ыл ва педепси пентру кувинтеле пе каре ле-а аузит. Ыналцэ дар о ругэчуне пентру чейлалць каре ау май рэмас.’”
5Assim, os servos do rei Ezequias foram a Isaías.
5Служиторий ымпэратулуй Езекия с-ау дус дар ла Исая.
6Isaías lhes disse: “Digam isto ao seu senhor: 'Assim diz o SENHOR: “Não tenha medo das palavras que você ouviu, com as quais os servos do rei da Assíria blasfemaram contra mim.
6Ши Исая ле-а зис: „Ятэ че сэ спунець стэпынулуй востру: ‘Аша ворбеште Домнул: «Ну те сперия де кувинтеле пе каре ле-ай аузит ши прин каре М-ау батжокорит служиторий ымпэратулуй Асирией.
7Eis que porei nele um espírito, e ele ouvirá uma notícia, e voltará para a sua própria terra. Eu farei com que ele caia à espada na sua própria terra.”'”
7Вой пуне ын ел ун дух каре ыл ва фаче ка, ла аузул уней вешть пе каре о ва прими, сэ се ынтоаркэ ын цара луй ши-л вой фаче сэ кадэ учис де сабие ын цара луй.»’”
8Então Rabsaqué voltou e encontrou o rei da Assíria lutando contra Libna; pois ele tinha ouvido que o rei havia partido de Laquis.
8Рабшаке, плекынд, а гэсит пе ымпэратул Асирией луптынд ымпотрива Либней, кэч афласе де плекаря луй дин Лакис.
9Quando o rei ouviu dizer a respeito de Tiraca, rei da Etiópia: “Eis que ele saiu para lutar contra você”, enviou mensageiros novamente a Ezequias, dizendo:
9Атунч, ымпэратул Асирией а примит о весте ку привире ла Тирхака, ымпэратул Етиопией. И с-а спус: „Ятэ кэ ачела а порнит ку рэзбой ымпотрива та.” Ши ымпэратул Асирией а тримис соль дин ноу луй Езекия, зикынд:
10“Digam isto a Ezequias, rei de Judá: 'Não deixe que o seu Deus, em quem você confia, o engane, dizendo: Jerusalém não será entregue nas mãos do rei da Assíria.
10„Аша сэ ворбиць луй Езекия, ымпэратул луй Иуда: ‘Сэ ну те ыншеле Думнезеул тэу, ын каре те ынкрезь, зикынд: «Иерусалимул ну ва фи дат ын мыниле ымпэратулуй Асирией.»
11Eis que você ouviu o que os reis da Assíria fizeram a todas as terras, destruindo-as totalmente. E você seria liberto?
11Ятэ, ай аузит че ау фэкут ымпэраций Асирией тутурор цэрилор ши кум ле-ау нимичит. Ши ту сэ фий избэвит?!
12Acaso os deuses das nações as livraram, as quais os meus pais destruíram — Gozã, Harã, Rezefe e os filhos de Éden que estavam em Telassar?
12Думнезеий нямурилор пе каре ле-ау нимичит пэринций мей ау избэвит ей пе Гозан, пе Харан, пе Рецеф ши пе фиий луй Еден дин Теласар?
13Onde está o rei de Hamate, o rei de Arpade, e o rei da cidade de Sefarvaim, de Hena e de Iva?'”
13Унде сунт ымпэратул Хаматулуй, ымпэратул Арпадулуй ши ымпэратул четэцилор Сефарваим, Хена ши Ива?’”
14Ezequias recebeu a carta das mãos dos mensageiros e a leu. Então Ezequias subiu à casa do SENHOR e a estendeu perante o SENHOR.
14Езекия а луат скрисоаря дин мына солилор ши а читит-о. Апой с-а суит ла Каса Домнулуй ши а ынтинс-о ынаинтя Домнулуй,
15Ezequias orou perante o SENHOR, e disse: “Ó SENHOR, o Deus de Israel, que estás entronizado acima dos querubins, tu és o Deus, tu somente, de todos os reinos da terra. Tu fizeste os céus e a terra.
15кэруя Й-а фэкут урмэтоаря ругэчуне: „Доамне, Думнезеул луй Исраел, каре шезь пе херувимь! Ту ешть сингурул Думнезеу ал тутурор ымпэрэциилор пэмынтулуй! Ту ай фэкут черуриле ши пэмынтул.
16Inclina os teus ouvidos, SENHOR, e ouve. Abre os teus olhos, SENHOR, e vê. Ouve as palavras de Senaqueribe, as quais ele enviou para desafiar o Deus vivo.
16Доамне, плякэ-Ць урекя ши аскултэ! Доамне, дескиде-Ць окий ши привеште! Аузь кувинтеле луй Санхериб, каре а тримис пе Рабшаке сэ батжокоряскэ пе Думнезеул чел виу!
17É verdade, SENHOR, que os reis da Assíria devastaram as nações e as suas terras,
17Да, Доамне, есте адевэрат кэ ымпэраций Асирией ау нимичит нямуриле ши ле-ау пустиит цэриле
18e lançaram os seus deuses no fogo; pois não eram deuses, mas obra das mãos de homens, madeira e pedra. Por isso eles os destruíram.
18ши кэ ау арункат ын фок пе думнезеий лор, дар ей ну ерау думнезей, чи ерау лукрэрь фэкуте де мына омулуй, ерау лемн ши пятрэ, ши й-ау нимичит.
19Agora, pois, SENHOR, nosso Deus, salva-nos, eu te peço, das mãos dele, para que todos os reinos da terra saibam que tu, SENHOR, és o único Deus.”
19Акум, Доамне, Думнезеул ностру, избэвеште-не дин мына луй Санхериб, ка сэ штие тоате ымпэрэцииле пэмынтулуй кэ нумай Ту ешть Думнезеу, Доамне!”
20Então Isaías, filho de Amoz, mandou dizer a Ezequias: “Assim diz o SENHOR, o Deus de Israel: 'Você orou a mim contra Senaqueribe, rei da Assíria, e eu o ouvi.
20Атунч, Исая, фиул луй Амоц, а тримис сэ спунэ луй Езекия: „Аша ворбеште Домнул Думнезеул луй Исраел: ‘Ам аузит ругэчуня пе каре Мь-ай фэкут-о ку привире ла Санхериб, ымпэратул Асирией.’
21Esta é a palavra que o SENHOR falou a respeito dele: 'A virgem, a filha de Sião, o desprezou e zombou de você. A filha de Jerusalém balançou a cabeça para você.
21Ятэ кувынтул пе каре л-а ростит Домнул ымпотрива луй: ‘Фечоара, фийка Сионулуй, те диспрецуеште ши рыде де тине; фата Иерусалимулуй дэ дин кап дупэ тине.
22A quem você desafiou e blasfemou? Contra quem você exaltou a sua voz e ergueu os seus olhos às alturas? Contra o Santo de Israel!
22Пе чине ай батжокорит ши ай окэрыт ту? Ымпотрива куй ай ридикат гласул? Ши ымпотрива куй ць-ай ридикат окий? Ымпотрива Сфынтулуй луй Исраел!
23Por meio dos seus mensageiros, você desafiou o Senhor, e disse: “Com a multidão dos meus carros, eu subi às alturas dos montes, às regiões mais remotas do Líbano, e cortarei os seus altos cedros e os seus melhores ciprestes; e entrarei no seu alojamento mais distante, na floresta do seu campo fértil.
23Прин солий тэй ай батжокорит пе Домнул ши ай зис: «Ку мулцимя карелор меле, ам суит вырфул мунцилор, коастеле Либанулуй! Вой тэя чей май ыналць чедри ай луй, чей май фрумошь кипарошь ай луй ши вой атинӂе кряста луй чя май ыналтэ, пэдуря луй каре есте ка о грэдинэ де поаме;
24Eu cavei e bebi águas estranhas, e secarei todos os rios do Egito com a sola dos meus pés.”
24ам сэпат ши ам бэут апе стрэине ши вой сека ку талпа пичоарелор меле тоате рыуриле Еӂиптулуй.»
25Você não ouviu como eu fiz isso há muito tempo, e o formei desde os tempos antigos? Agora eu fiz com que isso acontecesse, para que fosse sua a tarefa de reduzir cidades fortificadas a montes de ruínas.
25Н-ай аузит кэ Еу демулт ам прегэтит ачесте лукрурь ши кэ ле-ам хотэрыт дин времуриле векь? Акум ынсэ ам ынгэдуит сэ се ымплиняскэ ши сэ префачь четэць ынтэрите ын мормане де дэрымэтурь.
26Por isso os seus habitantes tiveram pouco poder. Eles ficaram desanimados e confundidos. Foram como a erva do campo e como a planta verde, como o capim nos telhados e como o grão queimado antes de crescer.
26Локуиторий лор сунт непутинчошь, ынгрозиць ши ынмэрмуриць; ау ажунс ка ярба де пе кымп ши ка вердяца фраӂедэ, ка ярба де пе акоперишурь ши ка грыул каре се усукэ ынаинте де а-й да спикул.
27Mas eu conheço o seu assentar, o seu sair, o seu entrar, e a sua fúria contra mim.
27Дар штиу кынд стай жос, кынд ешь ши кынд интри ши кынд ешть фуриос ымпотрива Мя.
28Por causa da sua fúria contra mim, e porque a sua arrogância subiu aos meus ouvidos, portanto porei o meu anzol no seu nariz, e o meu freio nos seus lábios, e farei você voltar pelo caminho por onde veio.'
28Пентру кэ ешть фуриос ымпотрива Мя ши пентру кэ труфия та а ажунс пынэ ла урекиле Меле, де ачея вой пуне белчугул Меу ын нэриле тале ши зэбала Мя, ынтре бузеле тале ши те вой фаче сэ те ынторчь пе друмул пе каре ай венит.
29“Este será o sinal para você: Neste ano, vocês comerão o que crescer por si mesmo, e no segundo ano o que brotar disso; e no terceiro ano semeiem e colham, plantem vinhas e comam o seu fruto.
29Ачеста сэ-ць фие семнул: Анул ачеста вець мынка че креште де ла сине ши ал дойля ан, че ва рэсэри дин рэдэчиниле рэмасе, дар ын ал трейля ан вець семэна, вець сечера, вець сэди вий ши вець мынка дин родул лор.
30O remanescente que escapou da casa de Judá voltará a lançar raízes para baixo, e a dar frutos para cima.
30Рэмэшица дин каса луй Иуда, че ва май рэмыне, ва принде ярэшь рэдэчинь дедесубт ши дясупра ва да род.
31Pois de Jerusalém sairá um remanescente, e do monte Sião aqueles que escaparem. O zelo do SENHOR fará isso.
31Кэч дин Иерусалим ва еши о рэмэшицэ ши дин мунтеле Сионулуй, чей скэпаць. Ятэ че ва фаче рывна Домнулуй оштирилор.
32“Portanto, assim diz o SENHOR a respeito do rei da Assíria: 'Ele não entrará nesta cidade, nem atirará uma flecha ali. Ele não virá diante dela com escudo, nem construirá uma rampa de cerco contra ela.
32Де ачея, аша ворбеште Домнул асупра ымпэратулуй Асирией: Ну ва интра ын четатя ачаста, нич ну ва арунка сэӂець ын еа, ну ва ста ынаинтя ей ку скутурь ши ну ва ридика ынтэритурь де шанцурь ымпотрива ей.
33Ele voltará pelo mesmo caminho por onde veio, e não entrará nesta cidade', diz o SENHOR.
33Се ва ынтоарче пе друмул пе каре а венит ши ну ва интра ын четатя ачаста, зиче Домнул.
34'Pois eu defenderei esta cidade para salvá-la, por amor de mim mesmo e por amor do meu servo Davi.'”
34Кэч Еу вой окроти четатя ачаста ка с-о мынтуеск, дин причина Мя ши дин причина робулуй Меу Давид.’”
35Naquela noite, o anjo do SENHOR saiu e feriu cento e oitenta e cinco mil no acampamento dos assírios. Quando os homens se levantaram de manhã cedo, eis que todos estes eram cadáveres.
35Ын ноаптя ачея, а ешит ынӂерул Домнулуй ши а учис ын табэра асириенилор о сутэ оптзечь ши чинч де мий де оамень. Ши, кынд с-ау скулат диминяца, ятэ кэ тоць ерау ниште трупурь моарте.
36Então Senaqueribe, rei da Assíria, partiu, voltou para casa e viveu em Nínive.
36Атунч, Санхериб, ымпэратул Асирией, шь-а ридикат табэра, а плекат ши с-а ынторс ши а локуит ла Ниниве.
37Enquanto ele estava adorando na casa de Nisroque, seu deus, Adrameleque e Sarezer o feriram à espada; e eles escaparam para a terra de Ararate. Esar-Hadom, seu filho, reinou em seu lugar.
37Ши, пе кынд се ынкина ын каса думнезеулуй сэу Нисрок, Адрамелек ши Шарецер, фиий сэй, л-ау учис ку сабия ши ау фуӂит ын цара Арарат. Ши ын локул луй а домнит фиул сэу Есар-Хадон.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.