2 Reis 3
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
1Ora, Jorão, filho de Acabe, começou a reinar sobre Israel em Samaria no décimo oitavo ano de Josafá, rei de Judá, e reinou doze anos.
1A LILO iho la o Iorama ke keiki a Ahaba i alii maluna o ka Iseraela ma Samaria, i ka makahiki he umi kumamawalu o Iehosapata, ke alii o ka Iuda, a he umikumamalua na makahiki ona i alii ai.
2Ele fez o que era mau aos olhos do SENHOR, mas não como seu pai e como sua mãe, pois ele removeu a coluna de Baal que seu pai havia feito.
2Hana ino aku la ia imua o Iehova, aole nae i like me ka kona makuakane a me ka kona makuwahine; no ka mea, lawe aku la ia i ke kii o Baala, ka mea a kona makuakane i hana'i.
3No entanto, ele se apegou aos pecados de Jeroboão, filho de Nebate, com os quais ele fez Israel pecar. Ele não se afastou deles.
3Aka, hoopili aku la ia i na hewa o Ieroboama ke keiki a Nebata, nana i hoolilo ka Iseraela i ka hewa; aole ia i haalele ia mau mea.
4Ora, Messa, rei de Moabe, era criador de ovelhas; e ele fornecia ao rei de Israel cem mil cordeiros e a lã de cem mil carneiros.
4A o Mesa ke alii o ka Moaba, he mea malama holoholona, a hookupu aku la ia no ke alii o ka Iseraela, i hookahi haneri tausani hipakeiki, a i hookahi haneri tausani hipakane me ka hulu.
5Mas quando Acabe morreu, o rei de Moabe se rebelou contra o rei de Israel.
5A i ka wa i make ai o Ahaba, kipi mai la ke alii o ka Moaba i ke alii o ka Iseraela.
6O rei Jorão saiu de Samaria naquele tempo, e convocou todo o Israel.
6A hele aku la o Iorama ke alii mai Samaria aku, a helu aku i ka Iseraela a pau.
7Ele foi e mandou dizer a Josafá, rei de Judá: “O rei de Moabe se rebelou contra mim. Você irá comigo à batalha contra Moabe?” Ele disse: “Eu subirei. Sou como você é, meu povo é como o seu povo, meus cavalos são como os seus cavalos.”
7Hele aku la ia, a hoouna aku io Iehosapata la ke alii o ka Iuda, i aku la, Ua kipi mai ke alii o ka Moaba ia'u: e hele pu anei oe me au e kaua aku i ka Moaba? I mai la ia, E hele no wau; ua like au me oe, ua like ko'u kanaka me kou kanaka, ua like ko'u mau lio me kou mau lio.
8Então ele perguntou: “Por qual caminho subiremos?” Jorão respondeu: “Pelo caminho do deserto de Edom.”
8A ninau mai la ia, Ma ke ala hea kaua e pii aku ai? I aku la ia, Ma ke ala o ka waonahele o Edoma.
9Assim, o rei de Israel partiu com o rei de Judá e o rei de Edom, e marcharam por sete dias por uma rota sinuosa. Não havia água para o exército nem para os animais que os seguiam.
9A hele aku la ke alii o ka Iseraela, a me ke alii o ka Iuda, a me ke alii o ka Edoma; a hele poai lakou i ka hele ana i na la ehiku, aohe wai no ka poe kaua, a no na holoholona mahope o lakou.
10O rei de Israel disse: “Ah! Pois o SENHOR chamou estes três reis para entregá-los nas mãos de Moabe.”
10I iho la ke alii o ka Iseraela, Auwe! no ka mea, ua hoakoakoa mai o Iehova i keia mau alii ekolu e hoolilo ia lakou iloko o ka lima o ka Moaba!
11Mas Josafá perguntou: “Não há aqui um profeta do SENHOR, para que possamos consultar ao SENHOR por meio dele?” Um dos servos do rei de Israel respondeu: “Eliseu, filho de Safate, que derramava água nas mãos de Elias, está aqui.”
11I mai o Iehosapata, Aole anei he kaula a Iehova maanei, i ninau aku ai kakou ia Iehova ma ona la? Olelo aku la kekahi o na kauwa a ke alii o ka Iseraela, i aku la, Eia no o Elisai, ke keiki a Sapata, ka mea i ninini i ka wai maluna o na lima o Elia.
12Josafá disse: “A palavra do SENHOR está com ele.” Então o rei de Israel, Josafá e o rei de Edom desceram até ele.
12I mai la o Iehosapata, Ia ia no ka olelo a Iehova, A hele aku la ke alii o ka Iseraela, a me Iehosapata, a me ke alii o ka Edoma, io na la.
13Eliseu disse ao rei de Israel: “O que eu tenho a ver com você? Vá para os profetas de seu pai e para os profetas de sua mãe.” O rei de Israel lhe disse: “Não, pois o SENHOR chamou estes três reis para entregá-los nas mãos de Moabe.”
13Ninau mai la o Elisai i ke alii o ka Iseraela, Heaha ka'u ia oe? e hele oe i na kaula a kou makuakane, a me na kaula a kou makuwahine. I aku la ke alii o ka Iseraela ia ia, Aole, no ka mea, ua hoakoakoa mai o Iehova i keia mau alii ekolu, e hoolilo ia lakou iloko o ka lima o ka Moaba.
14Eliseu disse: “Como vive o SENHOR dos Exércitos, perante quem estou, certamente, se não fosse pelo respeito à presença de Josafá, rei de Judá, eu não olharia para você, nem o veria.
14I mai la o Elisai, Ma ke ola o Iehova o na kaua, imua ona a'u e ku nei, ina i manao ole au ia Iehosapata ke alii o ka Iuda, aole au e nana aku ia oe, aole hoi e ike ia oe.
15Mas agora, tragam-me um músico.” Quando o músico tocou, a mão do SENHOR veio sobre ele.
15E lawe mai i o'u nei i ka mea nana e hookani. A i kana hookani ana, maluna ona ka lima o Iehova.
16Ele disse: “Assim diz o SENHOR: 'Encham este vale de valas.'
16I mai la ia, Ke olelo mai nei o Iehova peneia, E hana i na luawai a paapu keia awawa.
17Pois assim diz o SENHOR: 'Vocês não verão vento, nem verão chuva, contudo, este vale se encherá de água, e vocês beberão, tanto vocês quanto o seu gado e os seus outros animais.'
17No ka mea, ke olelo mai nei o Iehova peneia, Aole oukou e ike i ka makani, aole hoi oukou e ike i ka ua; aka, e hoopihaia auanei keia awawa i ka wai i inu ai oukou, a me na bipi a oukou, a me na holoholona a oukou.
18Isso é uma coisa fácil aos olhos do SENHOR. Ele também entregará os moabitas em suas mãos.
18A he mea uuku keia i na maka o Iehova; e haawi no hoi ia i ka Moaba iloko o ko oukou lima.
19Vocês atacarão todas as cidades fortificadas e todas as melhores cidades, derrubarão todas as árvores boas, taparão todas as fontes de água e arruinarão com pedras todos os bons pedaços de terra.”
19A e luku aku oukou i na kulanakauhale a pau i paa i ka pa pohaku, a me na kulanakauhale maikai a pau, a e kua aku oukou i na laau maikai a pau, a e pani aku i na punawai a pau, e luku aku hoi i na kihapai maikai a pau i ka pohaku.
20Pela manhã, por volta da hora de oferecer o sacrifício, eis que a água veio pelo caminho de Edom, e a terra se encheu de água.
20A i kakahiaka, i ka manawa i kaumahaia'ku ai ka mohai ai, aia hoi, kahe mai la ka wai mai ka aoao o Edoma mai, a hoopihaia ka aina i ka wai.
21Ora, quando todos os moabitas ouviram que os reis tinham subido para lutar contra eles, reuniram-se todos os que podiam vestir armadura, jovens e velhos, e se posicionaram na fronteira.
21A lohe ka Moaba a pau, ua hele mai na 'lii e kaua me lakou, hoakoakoa ae la lakou i na mea a pau e kaei ana i ke kaei kaua, a keu aku, a ku lakou ma ka mokuna.
22Eles se levantaram de madrugada, e o sol brilhou sobre a água, e os moabitas viram a água à sua frente vermelha como sangue.
22Ala ae la lakou i kakahiaka nui, a puka mai ka la maluna o ka wai, a ike aku la ka Moaba i ka wai mai o lakou aku, he ulaula e like me ke koko.
23Eles disseram: “Isso é sangue! Os reis certamente foram destruídos e atacaram uns aos outros. Agora, portanto, Moabe, aos despojos!”
23I ae la lakou, He koko keia; ua lukuia na'lii, ua pepehi kekahi i kekahi; ina kakou i ka waiwai pio, e ka Moaba.
24Quando chegaram ao acampamento de Israel, os israelitas se levantaram e atacaram os moabitas, de modo que fugiram de diante deles; e eles avançaram pela terra atacando os moabitas.
24A hiki aku lakou i kahi hoomoana o ka Iseraela, ku mai la ka Iseraela, a pepehi mai la i ka Moaba, a hee aku la imua o lakou; a komo aku la lakou iloko, a pepehi aku la i ka Moaba.
25Eles derrubaram as cidades; e em cada bom pedaço de terra cada homem atirou a sua pedra, e o encheram. Eles também taparam todas as fontes de água e cortaram todas as árvores boas, até que em Quir-Haresete só restaram as suas pedras; contudo, os homens armados com fundas a cercaram e a atacaram.
25A wawahi aku la lakou i na kulanakauhale, a hoolei aku la kela kanaka keia kanaka i kona pohaku ma na kihapai maikai a pau a hoopiha iho la; a pani aku la lakou i na punawai a pau, a kua aku la i na laau maikai a pau, a koe aku la na pohaku iloko o Kireharaseta; aka, hoopuni aku la nae na mea maa, a luku aku la ia.
26Quando o rei de Moabe viu que a batalha estava severa demais para ele, levou consigo setecentos homens que empunhavam espadas, para abrir caminho até o rei de Edom; mas eles não conseguiram.
26A ike aku la ke alii o ka Moaba, ua ikaika mai ke kaua ia ia, lawe aku la ia i ehiku haneri kanaka mea pahikaua, a hooikaika e hiki aku i ke alii o ka Edoma, aole nae lakou i hiki.
27Então ele pegou seu filho mais velho, que reinaria em seu lugar, e o ofereceu como holocausto sobre a muralha. Houve grande ira contra Israel; e eles se retiraram dele, e voltaram para a sua própria terra.
27Alaila lawe aku la ia i kana keiki hiapo, i ka mea nona ke aupuni mahope ona, a kaumaha aku ia ia i mohaikuni maluna o ka papohaku. A ua nui ka inaina i ka Iseraela; a haalele lakou ia ia, a hoi aku la i ka aina.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.