Jonas 1
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
1A palavra do SENHOR veio a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
1A HIKI mai ka olelo a Iehova ia Iona, ke keiki a Amitai, i mai la,
2“Levante-se, vá à grande cidade de Nínive e pregue contra ela, porque a sua maldade subiu diante de mim.”
2E ku oe, e hele i Nineva, i kela kulanakauhale nui, e kahea aku ia ia; no ka mea, ua pii mai ko lakou hewa imua o'u.
3Mas Jonas se levantou para fugir da presença do SENHOR para Társis. Ele desceu a Jope e encontrou um navio que ia para Társis; então pagou a passagem e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, para longe da presença do SENHOR.
3Aka, ku ae la o Iona e holo i Taresisa, mai ke alo aku o Iehova, a iho aku la i Iopa; a loaa ia ia ka moku e holo ana i Taresisa: a haawi aku ia i ka uku, a komo iho la ia iloko ona e holo pu me lakou i Taresisa mai ke alo aku o Iehova.
4Mas o SENHOR mandou um grande vento sobre o mar, e houve uma tempestade tão violenta no mar, que o navio estava a ponto de se despedaçar.
4A hoouna mai o Iehova i ka makani nui ma ke kai, a he ino nui ma ke kai, a aneane nahaha ka moku.
5Então os marinheiros ficaram com medo, e cada um clamou ao seu deus. Eles lançaram a carga que estava no navio ao mar para aliviá-lo. Jonas, porém, havia descido às partes mais profundas do navio, havia se deitado e dormia profundamente.
5Alaila, makau iho la na hooholo moku, a kahea aku kela kanaka keia kanaka i kona akua, a hoolei ka waiwai ma ka moku iloko o ke kai, e hoomama i ka moku no ia mau mea. A ua iho o Iona ilalo i ka aoao hope o ka moku, a moe iho, a ua pauhia i ka hiamoe.
6Então o capitão do navio aproximou-se dele e lhe disse: “O que há com você, dorminhoco? Levante-se, clame ao seu Deus! Talvez o seu Deus se lembre de nós, para que não pereçamos.”
6A hele aku ke kahu moku ia ia, a i aku la ia ia, Heaha kau, e ka mea hiamoe? e ala, e hea aku i kou Akua, malia paha e manao mai ke Akua ia kakou i make ole ai kakou.
7Eles disseram uns aos outros: “Venham! Vamos lançar sortes, para que possamos saber quem é o responsável por este mal que está sobre nós.” Então lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
7A olelo ae la lakou, kela mea keia mea i kona hoa, Ina kakou e hailona, i ike ai kakou i ka mea nona i hiki mai ai keia ino maluna o kakou. A hailona lakou, a lilo ka hailona no Iona.
8Então lhe perguntaram: “Diga-nos, por favor, por causa de quem este mal está sobre nós? Qual é a sua ocupação? De onde você vem? Qual é o seu país? E de que povo você é?”
8Alaila, i aku la lakou ia ia, Ke noi aku nei makou, e hai mai oe ia makou i ka mea nona i hiki mai ai keia ino maluna o kakou? Heaha kau oihana? Mai hea mai oe? Owai kou aina? a no ka lahuikanaka hea oe?
9Ele lhes respondeu: “Eu sou hebreu e temo ao SENHOR, o Deus dos céus, que fez o mar e a terra seca.”
9I mai la oia ia lakou, He Hebera no wau; a ke makau nei au ia Iehova ke Akua o ka lani, nana i hana ke kai, a me ka aina maloo.
10Então os homens ficaram com muito medo e lhe disseram: “O que você fez?” Pois os homens sabiam que ele estava fugindo da presença do SENHOR, porque ele lhes tinha contado.
10Alaila, makau iho la na kanaka i ka makau nui, a i aku la ia ia, No ke aha la oe i hana mai ai i keia? No ka mea, ua ike na kanaka, ua holo ia mai ke alo aku o Iehova, no ka mea, ua hai mai kela ia lakou.
11Então lhe perguntaram: “O que devemos fazer com você, para que o mar se acalme para nós?” Pois o mar ficava cada vez mais tempestuoso.
11Alaila, i aku la lakou ia ia, Heaha ka makou e hana aku ai ia oe, i malie iho ai ke kai no kakou? no ka mea, ua nui ae ka inoino o ke kai.
12Ele lhes disse: “Peguem-me e lancem-me ao mar. Então o mar se acalmará para vocês; pois eu sei que é por minha causa que esta grande tempestade está sobre vocês.”
12A i mai la kela ia lakou, E lawe oukou ia'u, a e kiola ia'u iloko o ke kai, a e malie iho ke kai ia oukou: no ka mea, ua ike au, no'u nei i hiki mai ai keia ino nui maluna o oukou.
13Apesar disso, os homens remaram com força para voltar à terra; mas não conseguiram, pois o mar ficava cada vez mais tempestuoso contra eles.
13A hoe ikaika aku la na kanaka e hoi hou i ka aina; aole lakou e hiki: no ka mea, ua nui ae ka inoino o ke kai ia lakou.
14Por isso, clamaram ao SENHOR e disseram: “Nós te imploramos, ó SENHOR, nós te imploramos, não nos deixes morrer por causa da vida deste homem, e não ponhas sobre nós sangue inocente; pois tu, ó SENHOR, fizeste como te agradou.”
14No ia mea, kahea aku la lakou ia Iehova, i aku la, Ke noi aku nei makou ia oe, e Iehova, ke noi aku nei makou, mai lukuia makou no ke ola o keia kanaka, a mai hoopai ia makou i ke koko hala ole: no ka mea, ua hana mai oe, e Iehova, e like me kou makemake.
15Então pegaram Jonas e o lançaram ao mar; e o mar cessou a sua fúria.
15Nolaila, kaikai ae la lakou ia Iona a kiola aku la ia ia iloko o ke kai: e malie iho la ke kai mai kona kupikipikio ana.
16Então os homens temeram grandemente ao SENHOR; ofereceram um sacrifício ao SENHOR e fizeram votos.
16Alaila, makau nui loa iho la na kanaka ia Iehova, a kaumaha aku lakou i mohai ia Iehova, a hoohiki i na hoohiki ana.
17O SENHOR preparou um grande peixe para engolir Jonas, e Jonas esteve no ventre do peixe três dias e três noites.
17A ua hoomakaukau o Iehova i ia nui e ale iho ia Iona. A ekolu ao, a ekolu po o Iona ileko o ka opu o ka ia.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.