Ii Re 3
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1OR l'anno diciottesimo di Giosafat, re di Giuda, Gioram, figliuolo di Achab, cominciò a regnare sopra Israele in Samaria; e regnò dodici anni.
1Иорам, фиул луй Ахаб, а ынчепут сэ домняскэ песте Исраел ла Самария, ын ал оптспрезечеля ан ал луй Иосафат, ымпэратул луй Иуда. А домнит дойспрезече ань.
2E fece ciò che dispiace al Signore; non però come suo padre, e come sua madre; perciocchè tolse via la statua di Baal, che suo padre avea fatta.
2Ел а фэкут че есте рэу ынаинтя Домнулуй, тотушь ну ка татэл сэу ши ка мама са. А рэстурнат стылпий луй Баал пе каре-й фэкусе татэл сэу,
3Ma egli si attenne a' peccati di Geroboamo, figliuolo di Nebat, per i quali egli avea fatto peccare Israele; egli non se ne rivolse.
3дар с-а дедат ла пэкателе луй Иеробоам, фиул луй Небат, каре фэкусе пе Исраел сэ пэкэтуяскэ, ши ну с-а абэтут де ла еле.
4Or Mesa, re di Moab, nudriva molto minuto bestiame; e pagava per tributo al re d'Israele centomila agnelli, e centomila montoni con la lana.
4Меша, ымпэратул Моабулуй, авя турме марь ши плэтя ымпэратулуй луй Исраел ун бир де о сутэ де мий де мей ши о сутэ де мий де бербечь ку лына лор.
5Ma quando Achab fu morto, il re di Moab si ribellò contro al re d'Israele.
5Ла моартя луй Ахаб, ымпэратул Моабулуй с-а рэскулат ымпотрива ымпэратулуй луй Исраел.
6Laonde il re Gioram uscì in quel dì fuor di Samaria, e fece la rassegna di tutto Israele.
6Ымпэратул Иорам а ешит атунч дин Самария ши а нумэрат пе тот Исраелул.
7E, partendo, mandò a dire a Giosafat, re di Giuda: Il re di Moab si è ribellato contro a me; verrai tu meco alla guerra contro a Moab? Ed egli disse: Sì, io vi salirò: fa' conto di me come di te, della mia gente come della tua, e de' miei cavalli come dei tuoi.
7А порнит ши а тримис сэ спунэ луй Иосафат, ымпэратул луй Иуда: „Ымпэратул Моабулуй с-а рэскулат ымпотрива мя. Врей сэ вий ку мине сэ луптэм ымпотрива Моабулуй?” Иосафат а рэспунс: „Вой мерӂе, еу ка тине, попорул меу ка попорул тэу, каий мей ка ай тэй.”
8Poi disse: Per qual via saliremo? E Gioram disse: Per la via del deserto di Edom.
8Ши а зис: „Пе каре друм сэ не суим?” Иорам а зис: „Пе друмул каре дуче ын Пустиул Едомулуй.”
9Il re d'Israele adunque, e il re di Giuda, e il re di Edom, si partirono; e fatto il circuito di sette giornate di cammino, non vi era acqua per lo campo, nè per le bestie di servigio, che menavano con loro.
9Ымпэратул луй Исраел, ымпэратул луй Иуда ши ымпэратул Едомулуй ау плекат ши, дупэ ун друм де шапте зиле, н-ау авут апэ пентру оштире ши пентру вителе каре веняу дупэ еа.
10E il re d'Israele disse: Oimè! certamente il Signore ha chiamati insieme questi tre re, per darli in mano di Moab.
10Атунч, ымпэратул луй Исраел а зис: „Вай! Домнул а кемат пе ачешть трей ымпэраць ка сэ-й дя ын мыниле Моабулуй!”
11E Giosafat disse: Non evvi qui alcun profeta del Signore, acciocchè per lui domandiamo il Signore; Ed uno dei servitori del re d'Israele rispose, e disse: Eliseo, figliuolo di Safat, che versava l'acqua sopra le mani d'Elia, è qui.
11Дар Иосафат а зис: „Ну есте аич ничун пророк ал Домнулуй, прин каре сэ путем ынтреба пе Домнул?” Унул дин служиторий ымпэратулуй луй Исраел а рэспунс: „Есте аич Елисей, фиул луй Шафат, каре турна апэ пе мыниле луй Илие.”
12E Giosafat disse: La parola del Signore è con lui. Il re d'Israele adunque, e Giosafat, e il re di Edom, andarono a lui.
12Ши Иосафат а зис: „Кувынтул Домнулуй есте ку ел.” Ымпэратул луй Исраел, Иосафат, ши ымпэратул Едомулуй с-ау коборыт ла ел.
13Ma Eliseo disse al re d'Israele: Che ho io a far teco? vattene a' profeti di tuo padre, ed a' profeti di tua madre. E il re d'Israele gli disse: No; perciocchè il Signore ha chiamati insieme questi tre re, per darli in mano di Moab.
13Елисей а зис ымпэратулуй луй Исраел: „Че ам еу а фаче ку тине? Ду-те ла пророчий татэлуй тэу ши ла пророчий мамей тале.” Ши ымпэратул луй Исраел й-а зис: „Ну, кэч Домнул а кемат пе ачешть трей ымпэраць ка сэ-й дя ын мыниле Моабулуй!”
14Ed Eliseo disse: Come il Signore degli eserciti, al quale io ministro, vive, se io non avessi rispetto a Giosafat, re di Giuda, io non ti riguarderei pure, e non ti vorrei vedere.
14Елисей а зис: „Виу есте Домнул оштирилор, ал кэруй служитор сунт, кэ, дакэ н-аш авя ын ведере пе Иосафат, ымпэратул луй Иуда, пе тине ну те-аш бэга делок ын сямэ ши нич ну м-аш уйта ла тине.
15Ora, fatemi venire un sonatore. E come il sonatore sonava, la mano del Signore fu sopra Eliseo; ed egli disse:
15Акум адучеци-мь ун кынтэрец ку харпа.” Ши, пе кынд кынта кынтэрецул дин харпэ, мына Домнулуй а фост песте Елисей.
16Così ha detto il Signore: Facciansi in questa valle molte fosse.
16Ши а зис: „Аша ворбеште Домнул: ‘Фачець гропь ын валя ачаста, гроапэ лынгэ гроапэ!’
17Perciocchè così ha detto il Signore: Voi non sentirete vento, e non vedrete pioggia, e pur questa valle si empierà d'acqua, della quale berrete, e voi, e le vostre gregge, e le vostre bestie di servigio.
17Кэч аша ворбеште Домнул: ‘Ну вець ведя вынт ши ну вець ведя плоае, дар тотушь валя ачаста се ва умпле де апэ ши вець бя вой, турмеле воастре ши вителе воастре.’
18E ciò è ancora leggier cosa agli occhi del Signore; perciocchè egli vi darà eziandio Moab nelle mani.
18Дар ачаста есте пуцин лукру ынаинтя Домнулуй. Ел ва да пе Моаб ын мыниле воастре;
19E voi disfarete tutte le città murate, e tutte le città principali, ed abbatterete ogni buon albero, e turerete ogni fontana d'acqua, e desolerete con pietre ogni buon campo.
19вець сфэрыма тоате четэциле ынтэрите ши тоате четэциле алесе, вець тэя тоць копачий чей бунь, вець аступа тоате извоареле де апэ ши вець стрика ку петре тоате огоареле челе май буне.”
20E la mattina seguente , nell'ora che si offerisce l'offerta, avvenne che, ecco delle acque che venivano di verso Edom; e la terra fu ripiena d'acque.
20Ши диминяца, ын клипа кынд се адучя жертфа, ятэ кэ а венит апа де пе друмул Едомулуй ши с-а умплут цара де апэ.
21Or tutti i Moabiti, avendo inteso che quei re erano saliti per far loro guerra, si erano adunati a grida, da chiunque si cominciava a cingere la spada in su; e si erano fermati in su le frontiere.
21Ынсэ тоць моабиций, аузинд кэ ымпэраций се суе сэ лупте ымпотрива лор, ау кемат пе тоць чей ын вырстэ сэ поарте армеле, ши май марь кяр, ши ау стат ла хотар.
22E quella mattina si levarono, come il sole dava già sopra quelle acque; e videro davanti a loro da lontano quelle acque rosse come sangue;
22С-ау скулат дис-де-диминяцэ ши, кынд а стрэлучит соареле песте апе, моабиций ау вэзут ын фаца лор апеле роший ка сынӂеле.
23e dissero: Questo è sangue; per certo quei re si son distrutti, e l'uno ha percosso l'altro. Or dunque, Moabiti, alla preda.
23Ей ау зис: „Есте сынӂе! Ымпэраций ау скос сабия ынтре ей, с-ау тэят уний пе алций. Акум, ла прадэ, моабиць!”
24Così vennero verso il campo d'Israele; ma gl'Israeliti si levarono, e percossero i Moabiti, ed essi fuggirono d'innanzi a loro; e gl'Israeliti entrarono nel paese de' Moabiti, sempre percotendoli.
24Ши ау мерс ымпотрива таберей луй Исраел. Дар Исраел с-а скулат ши а бэтут пе Моаб, каре а луат-о ла фугэ динаинтя лор. Ау пэтрунс ын царэ ши ау бэтут пе Моаб.
25E disfecero le città; e ciascuno gittò la sua pietra ne' migliori campi, e così li empierono di pietre ; e turarono ogni fontana d'acqua, e abbatterono ogni buon albero; tanto che in Chir-hareset lasciarono sol le pietre; ma i frombolatori la circondarono, e la percotevano.
25Ау сфэрымат четэциле, ау арункат, фиекаре, петре ын тоате огоареле челе май буне ши ле-ау умплут ку петре, ау аступат тоате извоареле де апэ ши ау тэят тоць копачий чей бунь; прэштиаший ау ынконжурат ши ау бэтут Кир-Харесетул, дин каре н-ау лэсат декыт петреле.
26E il re di Moab, veggendo che la battaglia lo sopraffaceva, prese seco settecent'uomini con la spada tratta in mano, per ispuntare della parte del re di Edom; ma non poterono.
26Ымпэратул Моабулуй, вэзынд кэ фусесе ынфрынт ын луптэ, а луат ку ел шапте суте де оамень каре скотяу сабия сэ-шь крояскэ друм пынэ ла ымпэратул Едомулуй, дар н-ау путут.
27Allora egli prese il suo figliuolo primogenito, che dovea regnare in luogo suo, e l'offerse in olocausto in sul muro, e vi fu grande indegnazione contro agl'Israeliti. E gli altri si partirono da lui, e ritornarono al paese.
27А луат атунч пе фиул сэу ынтый нэскут, каре требуя сэ домняскэ ын локул луй, ши л-а адус ка ардере-де-тот пе зид. Ши о маре мыние а купринс пе Исраел, каре с-а депэртат де ымпэратул Моабулуй ши с-а ынторс ын царэ.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.