Ii Re 2
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1ORA, in sul tempo che il Signore voleva levare Elia in cielo in un turbo, Elia si partì di Ghilgal con Eliseo.
1Кынд а воит Домнул сэ ридиче пе Илие ла чер ынтр-ун выртеж де вынт, Илие плека дин Гилгал ку Елисей.
2Ed Elia disse ad Eliseo: Deh! rimani qui; perciocchè il Signore mi manda fino in Betel. Ma Eliseo rispose: Come il Signore vive, e come l'anima tua vive, io non ti lascerò. Così scesero in Betel.
2Илие а зис луй Елисей: „Рэмый аич, те рог, кэч Домнул мэ тримите пынэ ла Бетел.” Елисей а рэспунс: „Виу есте Домнул ши виу есте суфлетул тэу кэ ну те вой пэрэси.” Ши с-ау коборыт ла Бетел.
3E i figliuoli de' profeti ch' erano in Betel, vennero ad Eliseo, e gli dissero: Sai tu che il Signore toglie oggi il tuo signore d'appresso a te? Ed egli disse: Anch'io lo so; tacete.
3Фиий пророчилор каре ерау ла Бетел ау ешит ла Елисей ши й-ау зис: „Штий кэ Домнул рэпеште астэзь пе стэпынул тэу дясупра капулуй тэу?” Ши ел а рэспунс: „Штиу ши еу, дар тэчець.”
4Ed Elia gli disse: Eliseo, deh! rimani qui; perciocchè il Signore mi manda in Gerico. Ma egli disse: Come il Signore vive, e come l'anima tua vive, io non ti lascerò. Così se ne vennero in Gerico.
4Илие й-а зис: „Елисее, рэмый аич, те рог, кэч Домнул мэ тримите ла Иерихон.” Ел а рэспунс: „Виу есте Домнул ши виу есте суфлетул тэу кэ ну те вой пэрэси!” Ши ау ажунс ла Иерихон.
5E i figliuoli de' profeti ch' erano in Gerico, si accostarono ad Eliseo, e gli dissero: Sai tu che il Signore toglie oggi il tuo signore d'appresso a te? Ed egli disse: Anch'io lo so; tacete.
5Фиий пророчилор каре ерау ла Иерихон с-ау апропият де Елисей ши й-ау зис: „Штий кэ Домнул рэпеште азь пе стэпынул тэу дясупра капулуй тэу?” Ши ел а рэспунс: „Штиу ши еу, дар тэчець.”
6Ed Elia gli disse: Deh! rimani qui; perciocchè il Signore mi manda verso il Giordano. Ma egli disse: Come il Signore vive, e come l'anima tua vive, io non ti lascerò. Così se ne andarono amendue insieme .
6Илие й-а зис: „Рэмый аич, те рог, кэч Домнул мэ тримите ла Йордан.” Ел а рэспунс: „Виу есте Домнул ши виу есте суфлетул тэу кэ ну те вой пэрэси.” Ши амындой шь-ау вэзут де друм.
7E cinquant'uomini, d'infra i figliuoli de' profeti, andarono, e si fermarono dirimpetto a loro , da lungi; ed amendue si fermarono al Giordano.
7Чинчзечь де иншь динтре фиий пророчилор ау сосит ши с-ау оприт ла о депэртаре оарекаре ын фаца лор ши ей амындой с-ау оприт пе малул Йорданулуй.
8Allora Elia prese il suo mantello, e lo piegò, e percosse le acque, ed esse si partirono in qua e in là; ed amendue passarono per l'asciutto.
8Атунч, Илие шь-а луат мантауа, а фэкут-о сул ши а ловит ку еа апеле, каре с-ау деспэрцит ынтр-о парте ши ынтр-алта, ши ау трекут амындой пе ускат.
9E, quando furono passati, Elia disse ad Eliseo: Domanda ciò che tu vuoi che io ti faccia, avanti che io sia tolto d'appresso a te. Ed Eliseo disse: Deh! siami data la parte di due del tuo spirito.
9Дупэ че ау трекут, Илие а зис луй Елисей: „Чере че врей сэ-ць фак, ынаинте ка сэ фиу рэпит де ла тине.” Елисей а рэспунс: „Те рог, сэ винэ песте мине о ындоитэ мэсурэ дин духул тэу!”
10Ed Elia gli disse: Tu hai domandato una cosa difficile; se tu mi vedi, quando io sarò tolto d'appresso a te, ti sarà fatto così; ma se tu non mi vedi , non ti sarà fatto.
10Илие а зис: „Греу лукру черь. Дар, дакэ мэ вей ведя кынд вой фи рэпит де ла тине, аша ци се ва ынтымпла; дакэ ну, ну ци се ва ынтымпла аша.”
11Or avvenne che, mentre essi camminavano, e parlavano insieme , ecco un carro di fuoco, e de' cavalli di fuoco, che li partirono l'uno dall'altro. Ed Elia salì al cielo in un turbo.
11Пе кынд мерӂяу ей ворбинд, ятэ кэ ун кар де фок ши ниште кай де фок й-ау деспэрцит пе унул де алтул, ши Илие с-а ынэлцат ла чер ынтр-ун выртеж де вынт.
12Ed Eliseo lo vide, e gridò: Padre mio, padre mio, carro d'Israele, e la sua cavalleria. Poi non lo vide più; e prese i suoi vestimenti, e li stracciò in due pezzi.
12Елисей се уйта ши стрига: „Пэринте! Пэринте! Карул луй Исраел ши кэлэримя луй!” Ши ну л-а май вэзут. Апукынду-шь хайнеле, ле-а сфышият ын доуэ букэць
13APPRESSO levò il mantello d'Elia, che gli era caduto d'addosso, e tornò, e si fermò in su la ripa del Giordano.
13ши а ридикат мантауа кэрея ый дэдусе друмул Илие. Апой с-а ынторс ши с-а оприт пе малул Йорданулуй;
14E prese il mantello d'Elia, che gli era caduto d'addosso, e ne percosse le acque, e disse: Ove è il Signore Iddio d'Elia? Ed avendo anch'egli percosse le acque, esse si partirono in qua ed in là; ed Eliseo passò.
14а луат мантауа кэрея ый дэдусе Илие друмул ши а ловит апеле ку еа ши а зис: „Унде есте акум Домнул Думнезеул луй Илие?” Ши а ловит апеле, каре с-ау деспэрцит ынтр-о парте ши ын алта, ши Елисей а трекут.
15Quando i figliuoli de' profeti che dimoravano in Gerico, l'ebbero veduto, venendo incontro a loro, dissero: Lo spirito di Elia si è posato sopra Eliseo. E gli vennero incontro, e s'inchinarono a terra davanti a lui.
15Фиий пророчилор каре ерау ын фаца Иерихонулуй, кынд л-ау вэзут, ау зис: „Духул луй Илие а венит песте Елисей.” Ши й-ау ешит ынаинте ши с-ау ынкинат пынэ ла пэмынт ынаинтя луй.
16E gli dissero: Ecco ora, vi sono appresso i tuoi servitori cinquanta valenti uomini; deh! lascia che vadano, e cerchino il tuo signore; che talora lo Spirito del Signore non l'abbia rapito, e gittato sopra alcuno di que' monti, ovvero in alcuna di quelle valli. Ma egli disse: Non vi mandate.
16Ей й-ау зис: „Ятэ кэ ынтре служиторий тэй сунт чинчзечь де оамень витежь. Врей сэ се дукэ сэ кауте пе стэпынул тэу? Поате кэ Духул Домнулуй л-а дус ши л-а арункат пе вреун мунте сау ын врео вале.” Ел а рэспунс: „Ну-й тримитець.”
17Ma essi gli fecero forza, tanto ch'egli se ne vergognò e disse: Mandate. Coloro adunque mandarono cinquant'uomini, i quali lo cercarono tre giorni, e non lo trovarono.
17Дар ей ау стэруит мултэ време де ел. Ши ел а зис: „Тримитеци-й.” Ау тримис пе чей чинчзечь де оамень, каре ау кэутат пе Илие трей зиле ши ну л-ау гэсит.
18Poi tornarono a lui in Gerico, ove egli dimorava. Ed egli disse loro: Non vi avea io detto: Non andate?
18Кынд с-ау ынторс ла Елисей, каре ера ла Иерихон, ел ле-а зис: „Ну в-ам спус сэ ну вэ дучець?”
19Or la gente della città disse ad Eliseo: Ecco ora, la stanza di questa città è buona, come il mio signore vede; ma le acque sono cattive, onde il paese è dipopolato.
19Оамений дин четате ау зис луй Елисей: „Ятэ, ашезаря четэций есте бунэ, дупэ кум веде домнул меу, дар апеле сунт реле ши цара есте стярпэ.”
20Allora egli disse: Recatemi una scodella nuova, e mettetevi dentro del sale. Ed essi gliela recarono.
20Ел а зис: „Адучеци-мь ун блид ноу ши пунець саре ын ел.” Ши й-ау адус.
21Ed egli uscì fuori alla scaturigine dell'acqua, e vi gittò dentro quel sale, e disse: Così ha detto il Signore: Io rendo queste acque sane; di qui non procederà più nè morte, nè disperdimento.
21Апой с-а дус ла изворул апелор ши а арункат саре ын ел ши а зис: „Аша ворбеште Домнул: ‘Виндек апеле ачестя; ну ва май вени дин еле нич моарте, нич стерпэтурэ.’”
22E quelle acque furono rendute sane fino a questo giorno, secondo la parola d'Eliseo, che egli avea pronunziata.
22Ши апеле ау фост виндекате пынэ ын зиуа ачаста, дупэ кувынтул пе каре-л ростисе Домнул.
23Poi di là egli salì in Betel; e, come egli saliva per la via, certi piccoli fanciulli usciron fuori della città, e lo beffavano, e gli dicevano: Sali, calvo; sali, calvo.
23Де аколо с-а суит ла Бетел. Ши, пе кынд мерӂя пе друм, ниште бэецашь ау ешит дин четате ши шь-ау бэтут жок де ел. Ей ый зичяу: „Суе-те, плешувуле! Суе-те, плешувуле!”
24Ed egli, rivoltosi indietro, li vide, e li maledisse nel Nome del Signore. E due orse uscirono del bosco, e lacerarono quarantadue di que' fanciulli.
24Ел с-а ынторс сэ-й привяскэ ши й-а блестемат ын Нумеле Домнулуй. Атунч ау ешит дой уршь дин пэдуре ши ау сфышият патрузечь ши дой динтре ачешть копий.
25Di là egli andò nel monte Carmel, e di là ritornò in Samaria.
25Де аколо с-а дус пе мунтеле Кармел, де унде с-а ынторс ла Самария.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.