Men Kalejia 4
Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)
Clementine Vulgate, 1598
1A iet me i men inda: Jojo men arain a jeri, a jo toror jan ladu men, ari jo, a kaun en meakaroj.
1Dico autem: quanto tempore hæres parvulus est, nihil differt a servo, cum sit dominus omnium:
2A kin upa on jaunpadak o jaunkoa kan lao lel anjau me jam a kileledier.
2sed sub tutoribus et actoribus est usque ad præfinitum tempus a patre:
3Iduen kitail ni atail kijin jeri, kitail kin upai on padak en jappa kan.
3ita et nos cum essemus parvuli, sub elementis mundi eramus servientes.
4A anjau lao leler, Kot ap kotin poronedo japwilim a Ol, me ipwidi jan ren li amen, ap mi pan kapun o.
4At ubi venit plenitudo temporis, misit Deus Filium suum factum ex muliere, factum sub lege,
5Pwen kajaledoka ir ala, me mi pan kapun, pwe kitail en wiala japwilim a jeri.
5ut eos, qui sub lege erant, redimeret, ut adoptionem filiorum reciperemus.
6Komail ari jeri kan, i me Kot ap kotin poronedo Nen en japwilim a Ol nan monion atail, me kin likelikwir: Apa Jam!
6Quoniam autem estis filii, misit Deus Spiritum Filii sui in corda vestra, clamantem: Abba, Pater.
7Ari, jolar ladu men, pwe jeri ta; a ma jeri nan pil jeri jojo en Kot.
7Itaque jam non est servus, sed filius: quod si filius, et hæres per Deum.
8A ni anjau o me komail jaja Kot, komail papaer me kaidin udan kot akan.
8Sed tunc quidem ignorantes Deum, iis, qui natura non sunt dii, serviebatis.
9A metet komail ajalar Kot, o Kot me kotin mani komail melel, menda komail pil japal lan lamalam jued o jakanekan, me komail men pur on papa?
9Nunc autem cum cognoveritis Deum, immo cogniti sitis a Deo: quomodo convertimini iterum ad infirma et egena elementa, quibus denuo servire vultis?
10Komail kin kajarauiela ran akai, o jaunipon kai, o anjau kai, o jaunpar kai.
10Dies observatis, et menses, et tempora, et annos.
11I non kin komail, pwe ele ai dodok on komail jota pan kadepa.
11Timeo vos, ne forte sine causa laboraverim in vobis.
12Ri ai kan, i nidinidi kin komail, en dueta nai, pwe nai kin dueta komail, pwe jota me jued kot, me komail wiai on ia er.
12Estote sicut ego, quia et ego sicut vos: fratres, obsecro vos. Nihil me læsistis.
13A komail aja due i maj o, me i padaki on komail er ronamau ni ai luet en pali uduk.
13Scitis autem quia per infirmitatem carnis evangelizavi vobis jampridem: et tentationem vestram in carne mea
14O komail jota mamaleki ai jonejon ni uduk ai o tata kin ia; a komail apwali ia la dueta nai tounlan en Kot amen, de dueta Iejuj Krijtuj.
14non sprevistis, neque respuistis: sed sicut angelum Dei excepistis me, sicut Christum Jesum.
15Iaduen wan omail pai ni anjau o! Pwe i kadede duen komail, ma a kak pa omail. komail pan pwadika jan por en maj omail ap ki on ia.
15Ubi est ergo beatitudo vestra? testimonium enim perhibeo vobis, quia, si fieri posset, oculos vestros eruissetis, et dedissetis mihi.
16Iaduen, i wiala omail imwintiti, pweki ai lokaia melel on komail.
16Ergo inimicus vobis factus sum, verum dicens vobis?
17Arail nanantion rapaki komail me jota mau; irail men kamueit kitail pajan, pwe komail en id idauen irail.
17Æmulantur vos non bene: sed excludere vos volunt, ut illos æmulemini.
18Me mau anjau karoj en nantion me mau kan, a kaidin ta ni ai mi re omail.
18Bonum autem æmulamini in bono semper: et non tantum cum præsens sum apud vos.
19Nai jeri kan! I naitik japal komail ki madak, lao Krijtuj kawuk komail la on pein mom a.
19Filioli mei, quos iterum parturio, donec formetur Christus in vobis:
20I men mi re omail anjau wet o men kawukila nil ai, pwe I jajalar ir omail.
20vellem autem esse apud vos modo, et mutare vocem meam: quoniam confundor in vobis.
21Komail, me kin men mi pan kapun o, indan ia, ma komail jota kin ron kapun o?
21Dicite mihi qui sub lege vultis esse: legem non legistis?
22Pwe a intinidier, me nain Apraam putak riamen mia, amen jan ren na lidu, a amen jan ren me maioda.
22Scriptum est enim: Quoniam Abraham duos filios habuit: unum de ancilla, et unum de libera.
23A me jon ren lidu ipwiki uduk, a me jan ren me maioda, ipwiki inau en Kot.
23Sed qui de ancilla, secundum carnem natus est: qui autem de libera, per repromissionem:
24Mepukat karajepa eu, pwe met inau riau, eu jan ni nana Jinai, me kin naitiki on na kan papa, i me Akar.
24quæ sunt per allegoriam dicta. Hæc enim sunt duo testamenta. Unum quidem in monte Sina, in servitutem generans, quæ est Agar:
25Pwe Akar nana Jinai nan Arapien, me raj on Ierujalem en met, o kin lidilidui ian na jeri kan.
25Sina enim mons est in Arabia, qui conjunctus est ei quæ nunc est Jerusalem, et servit cum filiis suis.
26A Ierujalem, me mi poa, me maioda iei in atail.
26Illa autem, quæ sursum est Jerusalem, libera est, quæ est mater nostra.
27Pwe a intinidier: Pereperen koe me li dapwan, me jota kin naitik, kadailon o werida koe, me jo kaipwi on, pwe nain li dapwan jeri kan me toto jan me a warok mia.
27Scriptum est enim: [Lætare, sterilis, quæ non paris; erumpe et clama, quæ non parturis: quia multi filii desertæ, magis quam ejus quæ habet virum.]
28A komail ri ai ol akan, me rajon Ijaak, me jeri en inau kan.
28Nos autem, fratres, secundum Isaac promissionis filii sumus.
29A duen maj o, me ipwiki uduk, me kailonki me ipwiki Nen o, iduen anjau wet.
29Sed quomodo tunc is, qui secundum carnem natus fuerat, persequebatur eum qui secundum spiritum: ita et nunc.
30A da me kijin likau o majani? Kajela li lidu o na putak! Pwe putak en lidu jota pan ian nain li me maioda jojoki.
30Sed quid dicit Scriptura? Ejice ancillam, et filium ejus: non enim hæres erit filius ancillæ cum filio liberæ.
31Ari ri ai kan, kitail jota jeri en lidu, pwe nain me maioda.
31Itaque, fratres, non sumus ancillæ filii, sed liberæ: qua libertate Christus nos liberavit.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.