Men Kalejia 4
Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1A iet me i men inda: Jojo men arain a jeri, a jo toror jan ladu men, ari jo, a kaun en meakaroj.
1Kaj mi sciigas vin, ke tiel longe, kiel la heredanto estas infano, li neniel malsimilas sklavon, kvankam li estas estro de ĉio;
2A kin upa on jaunpadak o jaunkoa kan lao lel anjau me jam a kileledier.
2sed li estas sub guvernantoj kaj administrantoj, ĝis la templimo difinita de la patro.
3Iduen kitail ni atail kijin jeri, kitail kin upai on padak en jappa kan.
3Tiel ankaŭ ni, dum ni estis infanoj, estis en sklaveco sub la elementoj de la mondo;
4A anjau lao leler, Kot ap kotin poronedo japwilim a Ol, me ipwidi jan ren li amen, ap mi pan kapun o.
4sed kiam venis la pleneco de la tempo, Dio elsendis Sian Filon, el virino naskitan, sub leĝo naskitan,
5Pwen kajaledoka ir ala, me mi pan kapun, pwe kitail en wiala japwilim a jeri.
5por reaĉeti tiujn, kiuj estas sub la leĝo, por ke ni ricevu la filadopton.
6Komail ari jeri kan, i me Kot ap kotin poronedo Nen en japwilim a Ol nan monion atail, me kin likelikwir: Apa Jam!
6Kaj ĉar vi estas filoj, Dio elsendis la Spiriton de Sia Filo en niajn korojn, kriantan, Aba, Patro!
7Ari, jolar ladu men, pwe jeri ta; a ma jeri nan pil jeri jojo en Kot.
7Tiel ke ĉiu el vi estas jam ne sklavo, sed filo; kaj se filo, ankaŭ heredanto per Dio.
8A ni anjau o me komail jaja Kot, komail papaer me kaidin udan kot akan.
8Tamen, tiam ne konante Dion, vi estis en sklaveco al tiuj, kiuj nature ne estas dioj;
9A metet komail ajalar Kot, o Kot me kotin mani komail melel, menda komail pil japal lan lamalam jued o jakanekan, me komail men pur on papa?
9sed jam nun konante Dion, aŭ pli ĝuste, de Dio konate, kial vi returniĝas al la malfortaj kaj mizeraj elementoj, al kiuj vi deziras denove sklaviĝi?
10Komail kin kajarauiela ran akai, o jaunipon kai, o anjau kai, o jaunpar kai.
10Vi observas tagojn kaj monatojn kaj tempojn kaj jarojn.
11I non kin komail, pwe ele ai dodok on komail jota pan kadepa.
11Mi timas pri vi, ke eble mi vane laboris ĉe vi.
12Ri ai kan, i nidinidi kin komail, en dueta nai, pwe nai kin dueta komail, pwe jota me jued kot, me komail wiai on ia er.
12Mi petegas vin, fratoj, estu kiel mi, ĉar mi ankaŭ estas kiel vi. Vi neniel al mi malbonfaris;
13A komail aja due i maj o, me i padaki on komail er ronamau ni ai luet en pali uduk.
13sed vi scias, ke pro malforteco de la karno mi la unuan fojon predikis al vi la evangelion;
14O komail jota mamaleki ai jonejon ni uduk ai o tata kin ia; a komail apwali ia la dueta nai tounlan en Kot amen, de dueta Iejuj Krijtuj.
14kaj vian elprovon en mia karno vi ne malestimis nek abomenis, sed kvazaŭ anĝelon de Dio vi akceptis min, kvazaŭ Kriston Jesuon.
15Iaduen wan omail pai ni anjau o! Pwe i kadede duen komail, ma a kak pa omail. komail pan pwadika jan por en maj omail ap ki on ia.
15Kie do estas via singratulado? mi atestas al vi, ke se estus eble, vi estus elŝirintaj viajn okulojn kaj donintaj ilin al mi.
16Iaduen, i wiala omail imwintiti, pweki ai lokaia melel on komail.
16Ĉu mi do per verdirado fariĝis al vi malamiko?
17Arail nanantion rapaki komail me jota mau; irail men kamueit kitail pajan, pwe komail en id idauen irail.
17Ili fervore serĉas vin, ne bone; ili eĉ volas elŝlosi vin, por ke vi serĉu ilin.
18Me mau anjau karoj en nantion me mau kan, a kaidin ta ni ai mi re omail.
18Sed estas bone esti fervore serĉata ĉiam en bona afero, kaj ne nur tiam, kiam mi estas ĉe vi.
19Nai jeri kan! I naitik japal komail ki madak, lao Krijtuj kawuk komail la on pein mom a.
19Miaj infanetoj, pro kiuj mi denove suferas naskodoloron, ĝis Kristo formiĝos en vi,
20I men mi re omail anjau wet o men kawukila nil ai, pwe I jajalar ir omail.
20mi tute deziris esti ĉe vi nun, kaj ŝanĝi mian voĉon; ĉar vere mi dubas pri vi.
21Komail, me kin men mi pan kapun o, indan ia, ma komail jota kin ron kapun o?
21Diru al mi, vi, kiuj volas esti sub la leĝo, ĉu vi ne aŭskultas la leĝon?
22Pwe a intinidier, me nain Apraam putak riamen mia, amen jan ren na lidu, a amen jan ren me maioda.
22Ĉar estas skribite, ke Abraham havis du filojn, unu el la sklavino kaj unu el la liberulino.
23A me jon ren lidu ipwiki uduk, a me jan ren me maioda, ipwiki inau en Kot.
23Tamen tiu el la sklavino naskiĝis laŭ la karno, sed ĉi tiu el la liberulino naskiĝis per promeso.
24Mepukat karajepa eu, pwe met inau riau, eu jan ni nana Jinai, me kin naitiki on na kan papa, i me Akar.
24Ĉi tio enhavas alegorion; ĉar la du virinoj estas du interligoj, unu el la monto Sinaj, por sklaveco naskante, kiu estas Hagar.
25Pwe Akar nana Jinai nan Arapien, me raj on Ierujalem en met, o kin lidilidui ian na jeri kan.
25Ĉar tiu Hagar estas la monto Sinaj en Arabujo, kaj prezentas la nunan Jerusalemon, ĉar ŝi estas sklavigita kune kun siaj infanoj.
26A Ierujalem, me mi poa, me maioda iei in atail.
26Sed la supera Jerusalem estas libera, kiu estas patrino nia.
27Pwe a intinidier: Pereperen koe me li dapwan, me jota kin naitik, kadailon o werida koe, me jo kaipwi on, pwe nain li dapwan jeri kan me toto jan me a warok mia.
27Estas ja skribite: Ĝoju, ho senfruktulino, kiu ne naskis, Sonigu kanton kaj ĝojkriu, ho vi, kiu ne suferas naskodoloron; Ĉar la forlasitino havos pli da infanoj, ol la havanta edzon.
28A komail ri ai ol akan, me rajon Ijaak, me jeri en inau kan.
28Sed ni, fratoj, estas filoj de promeso tiel same, kiel Isaak.
29A duen maj o, me ipwiki uduk, me kailonki me ipwiki Nen o, iduen anjau wet.
29Sed kiel tiam la laŭ karno naskita persekutis la laŭspiritulon, tiel estas ankaŭ nuntempe.
30A da me kijin likau o majani? Kajela li lidu o na putak! Pwe putak en lidu jota pan ian nain li me maioda jojoki.
30Sed kion diras la Skribo? Forpelu la sklavinon kaj ŝian filon; ĉar la filo de la sklavino ne heredos kun la filo de la liberulino.
31Ari ri ai kan, kitail jota jeri en lidu, pwe nain me maioda.
31Tial, fratoj, ni estas filoj ne de sklavino, sed de la liberulino.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.