Galatas
Chapter 4

Galatas

Clementine Vulgate, 1598
vs Londona Biblio (Es…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Galatas 4

Clementine Vulgate, 1598
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Dico autem: quanto tempore hæres parvulus est, nihil differt a servo, cum sit dominus omnium:
1Kaj mi sciigas vin, ke tiel longe, kiel la heredanto estas infano, li neniel malsimilas sklavon, kvankam li estas estro de ĉio;
2sed sub tutoribus et actoribus est usque ad præfinitum tempus a patre:
2sed li estas sub guvernantoj kaj administrantoj, ĝis la templimo difinita de la patro.
3ita et nos cum essemus parvuli, sub elementis mundi eramus servientes.
3Tiel ankaŭ ni, dum ni estis infanoj, estis en sklaveco sub la elementoj de la mondo;
4At ubi venit plenitudo temporis, misit Deus Filium suum factum ex muliere, factum sub lege,
4sed kiam venis la pleneco de la tempo, Dio elsendis Sian Filon, el virino naskitan, sub leĝo naskitan,
5ut eos, qui sub lege erant, redimeret, ut adoptionem filiorum reciperemus.
5por reaĉeti tiujn, kiuj estas sub la leĝo, por ke ni ricevu la filadopton.
6Quoniam autem estis filii, misit Deus Spiritum Filii sui in corda vestra, clamantem: Abba, Pater.
6Kaj ĉar vi estas filoj, Dio elsendis la Spiriton de Sia Filo en niajn korojn, kriantan, Aba, Patro!
7Itaque jam non est servus, sed filius: quod si filius, et hæres per Deum.
7Tiel ke ĉiu el vi estas jam ne sklavo, sed filo; kaj se filo, ankaŭ heredanto per Dio.
8Sed tunc quidem ignorantes Deum, iis, qui natura non sunt dii, serviebatis.
8Tamen, tiam ne konante Dion, vi estis en sklaveco al tiuj, kiuj nature ne estas dioj;
9Nunc autem cum cognoveritis Deum, immo cogniti sitis a Deo: quomodo convertimini iterum ad infirma et egena elementa, quibus denuo servire vultis?
9sed jam nun konante Dion, aŭ pli ĝuste, de Dio konate, kial vi returniĝas al la malfortaj kaj mizeraj elementoj, al kiuj vi deziras denove sklaviĝi?
10Dies observatis, et menses, et tempora, et annos.
10Vi observas tagojn kaj monatojn kaj tempojn kaj jarojn.
11Timeo vos, ne forte sine causa laboraverim in vobis.
11Mi timas pri vi, ke eble mi vane laboris ĉe vi.
12Estote sicut ego, quia et ego sicut vos: fratres, obsecro vos. Nihil me læsistis.
12Mi petegas vin, fratoj, estu kiel mi, ĉar mi ankaŭ estas kiel vi. Vi neniel al mi malbonfaris;
13Scitis autem quia per infirmitatem carnis evangelizavi vobis jampridem: et tentationem vestram in carne mea
13sed vi scias, ke pro malforteco de la karno mi la unuan fojon predikis al vi la evangelion;
14non sprevistis, neque respuistis: sed sicut angelum Dei excepistis me, sicut Christum Jesum.
14kaj vian elprovon en mia karno vi ne malestimis nek abomenis, sed kvazaŭ anĝelon de Dio vi akceptis min, kvazaŭ Kriston Jesuon.
15Ubi est ergo beatitudo vestra? testimonium enim perhibeo vobis, quia, si fieri posset, oculos vestros eruissetis, et dedissetis mihi.
15Kie do estas via singratulado? mi atestas al vi, ke se estus eble, vi estus elŝirintaj viajn okulojn kaj donintaj ilin al mi.
16Ergo inimicus vobis factus sum, verum dicens vobis?
16Ĉu mi do per verdirado fariĝis al vi malamiko?
17Æmulantur vos non bene: sed excludere vos volunt, ut illos æmulemini.
17Ili fervore serĉas vin, ne bone; ili eĉ volas elŝlosi vin, por ke vi serĉu ilin.
18Bonum autem æmulamini in bono semper: et non tantum cum præsens sum apud vos.
18Sed estas bone esti fervore serĉata ĉiam en bona afero, kaj ne nur tiam, kiam mi estas ĉe vi.
19Filioli mei, quos iterum parturio, donec formetur Christus in vobis:
19Miaj infanetoj, pro kiuj mi denove suferas naskodoloron, ĝis Kristo formiĝos en vi,
20vellem autem esse apud vos modo, et mutare vocem meam: quoniam confundor in vobis.
20mi tute deziris esti ĉe vi nun, kaj ŝanĝi mian voĉon; ĉar vere mi dubas pri vi.
21Dicite mihi qui sub lege vultis esse: legem non legistis?
21Diru al mi, vi, kiuj volas esti sub la leĝo, ĉu vi ne aŭskultas la leĝon?
22Scriptum est enim: Quoniam Abraham duos filios habuit: unum de ancilla, et unum de libera.
22Ĉar estas skribite, ke Abraham havis du filojn, unu el la sklavino kaj unu el la liberulino.
23Sed qui de ancilla, secundum carnem natus est: qui autem de libera, per repromissionem:
23Tamen tiu el la sklavino naskiĝis laŭ la karno, sed ĉi tiu el la liberulino naskiĝis per promeso.
24quæ sunt per allegoriam dicta. Hæc enim sunt duo testamenta. Unum quidem in monte Sina, in servitutem generans, quæ est Agar:
24Ĉi tio enhavas alegorion; ĉar la du virinoj estas du interligoj, unu el la monto Sinaj, por sklaveco naskante, kiu estas Hagar.
25Sina enim mons est in Arabia, qui conjunctus est ei quæ nunc est Jerusalem, et servit cum filiis suis.
25Ĉar tiu Hagar estas la monto Sinaj en Arabujo, kaj prezentas la nunan Jerusalemon, ĉar ŝi estas sklavigita kune kun siaj infanoj.
26Illa autem, quæ sursum est Jerusalem, libera est, quæ est mater nostra.
26Sed la supera Jerusalem estas libera, kiu estas patrino nia.
27Scriptum est enim: [Lætare, sterilis, quæ non paris; erumpe et clama, quæ non parturis: quia multi filii desertæ, magis quam ejus quæ habet virum.]
27Estas ja skribite: Ĝoju, ho senfruktulino, kiu ne naskis, Sonigu kanton kaj ĝojkriu, ho vi, kiu ne suferas naskodoloron; Ĉar la forlasitino havos pli da infanoj, ol la havanta edzon.
28Nos autem, fratres, secundum Isaac promissionis filii sumus.
28Sed ni, fratoj, estas filoj de promeso tiel same, kiel Isaak.
29Sed quomodo tunc is, qui secundum carnem natus fuerat, persequebatur eum qui secundum spiritum: ita et nunc.
29Sed kiel tiam la laŭ karno naskita persekutis la laŭspiritulon, tiel estas ankaŭ nuntempe.
30Sed quid dicit Scriptura? Ejice ancillam, et filium ejus: non enim hæres erit filius ancillæ cum filio liberæ.
30Sed kion diras la Skribo? Forpelu la sklavinon kaj ŝian filon; ĉar la filo de la sklavino ne heredos kun la filo de la liberulino.
31Itaque, fratres, non sumus ancillæ filii, sed liberæ: qua libertate Christus nos liberavit.
31Tial, fratoj, ni estas filoj ne de sklavino, sed de la liberulino.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.