اعداد 35
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Chinese Union Version, punctuated (Simplified)
1و خداوند موسی را در عربات موآب نزد اردن در مقابل اریحا خطاب کرده، گفت:
1耶和华在 摩押 平原— 约旦河 边、 耶利哥 对面晓谕 摩西 说：
2«بنی‌اسرائیل را امر فرما که از نصیب ملک خود شهرها برای سکونت به لاویان بدهند، ونواحی شهرها را از اطراف آنها به لاویان بدهید.
2「你吩咐 以色列 人，要从所得为业的地中把些城给 利未 人居住，也要把这城四围的郊野给 利未 人。
3و شهرها بجهت سکونت ایشان باشد، و نواحی آنها برای بهایم و اموال و سایر حیوانات ایشان باشد.
3这城邑要归他们居住，城邑的郊野可以牧养他们的牛羊和各样的牲畜，又可以安置他们的财物。
4و نواحی شهرها که به لاویان بدهید ازدیوار شهر بیرون از هر طرف هزار ذراع باشد.
4你们给 利未 人的郊野，要从城根起，四围往外量一千肘。
5واز بیرون شهر به طرف مشرق دو هزار ذراع، و به طرف جنوب دو هزار ذراع، و به طرف مغرب دوهزار ذراع، و به طرف شمال دو هزار ذراع بپیمایید. و شهر در وسط باشد و این نواحی شهرها برای ایشان خواهد بود.
5另外东量二千肘，南量二千肘，西量二千肘，北量二千肘，为边界，城在当中；这要归他们作城邑的郊野。
6«و از شهرها که به لاویان بدهید شش شهرملجا خواهد بود، و آنها را برای قاتل بدهید تا به آنجا فرار کند و سوای آنها چهل و دو شهربدهید.
6你们给 利未 人的城邑，其中当有六座逃城，使误杀人的可以逃到那里。此外还要给他们四十二座城。
7پس جمیع شهرها که به لاویان خواهیدداد چهل و هشت شهر با نواحی آنها خواهد بود.
7你们要给 利未 人的城，共有四十八座，连城带郊野 都要给他们 。
8و اما شهرهایی که از ملک بنی‌اسرائیل می‌دهیداز کثیر، کثیر و از قلیل، قلیل بگیرید. هر کس به اندازه نصیب خود که یافته باشد از شهرهای خودبه لاویان بدهد.»
8以色列 人所得的地业从中要把些城邑给 利未 人 ；人多的就多给，人少的就少给；各 支派 要按所承受为业之地把城邑给 利未 人。」
9و خداوند موسی را خطاب کرده، گفت:
9耶和华晓谕 摩西 说：
10«بنی‌اسرائیل را خطاب کرده، به ایشان بگو: چون شما از اردن به زمین کنعان عبور کنید،
10「你吩咐 以色列 人说：你们过 约旦河 ，进了 迦南 地，
11آنگاه شهرها برای خود تعیین کنید تا شهرهای ملجا برای شما باشد، تا هر قاتلی که شخصی راسهو کشته باشد، به آنجا فرار کند.
11就要分出几座城，为你们作逃城，使误杀人的可以逃到那里。
12و این شهرها برای شما بجهت ملجا از ولی مقتول خواهد بود، تا قاتل پیش از آنکه به حضورجماعت برای داوری بایستد، نمیرد.
12这些城可以作逃避报仇人的城，使误杀人的不至于死，等他站在会众面前听审判。
13«و از شهرهایی که می‌دهید، شش شهرملجا برای شما باشد.
13你们所分出来的城，要作六座逃城。
14سه شهر از آنطرف اردن بدهید، و سه شهر در زمین کنعان بدهید تاشهرهای ملجا باشد.
14在 约旦河 东要分出三座城，在 迦南 地也要分出三座城，都作逃城。
15بجهت بنی‌اسرائیل وغریب و کسی‌که در میان شما وطن گزیند، این شش شهر برای ملجا باشد تا هر‌که شخصی راسهو کشته باشد به آنجا فرار کند.
15这六座城要给 以色列 人和他们中间的外人，并寄居的，作为逃城，使误杀人的都可以逃到那里。
16«و اگر او را به آلت آهنین زد که مرد، او قاتل است و قاتل البته کشته شود.
16「倘若人用铁器打人，以致打死，他就是故杀人的；故杀人的必被治死。
17و اگر او را بادست خود به سنگی که از آن کسی کشته شود، بزند تا بمیرد، او قاتل است و قاتل البته کشته شود.
17若用可以打死人的石头打死了人，他就是故杀人的；故杀人的必被治死。
18و اگر او را به چوب دستی که به آن کسی کشته شود، بزند تا بمیرد، او قاتل است و قاتل البته کشته شود.
18若用可以打死人的木器打死了人，他就是故杀人的；故杀人的必被治死。
19ولی خون، خود، قاتل رابکشد. هرگاه به او برخورد، او را بکشد.
19报血仇的必亲自杀那故杀人的，一遇见就杀他。
20و اگراز روی بغض او را با تیغ زد یا قصد چیزی بر اوانداخت که مرد،
20人若因怨恨把人推倒，或是埋伏往人身上扔物，以致于死，
21یا از روی عداوت او را بادست خود زد که مرد، آن زننده چون که قاتل است البته کشته شود، ولی خون هرگاه به قاتل برخورد، او را بکشد.
21或是因仇恨用手打人，以致于死，那打人的必被治死。他是故杀人的；报血仇的一遇见就杀他。
22«لیکن اگر او را بدون عداوت سهو تیغ زندیا چیزی بدون قصد بر او اندازد،
22「倘若人没有仇恨，忽然将人推倒，或是没有埋伏把物扔在人身上，
23و اگر سنگی را که کسی به آن کشته شود نادیده بر او بیندازد که بمیرد و با وی دشمنی نداشته، و بداندیش اونبوده باشد،
23或是没有看见的时候用可以打死人的石头扔在人身上，以致于死，本来与他无仇，也无意害他。
24پس جماعت در میان قاتل و ولی خون برحسب این احکام داوری نمایند.
24会众就要照典章，在打死人的和报血仇的中间审判。
25وجماعت، قاتل را از دست ولی خون رهایی دهند، و جماعت، وی را به شهر ملجای او که به آن فرارکرده بود برگردانند، و او در آنجا تا موت رئیس کهنه که به روغن مقدس مسح شده است، ساکن باشد.
25会众要救这误杀人的脱离报血仇人的手，也要使他归入逃城。他要住在其中，直等到受圣膏的大祭司死了。
26و اگر قاتل وقتی از حدود شهر ملجای خود که به آن فرار کرده بود بیرون آید،
26但误杀人的，无论什么时候，若出了逃城的境外，
27و ولی خون، او را بیرون حدود شهر ملجایش بیابد، پس ولی خون قاتل را بکشد؛ قصاص خون برای اونشود.
27报血仇的在逃城境外遇见他，将他杀了，报血仇的就没有流血之罪。
28زیرا که می‌بایست تا وفات رئیس کهنه در شهر ملجای خود مانده باشد، و بعد ازوفات رئیس کهنه، قاتل به زمین ملک خودبرگردد.
28因为误杀人的该住在逃城里，等到大祭司死了。大祭司死了以后，误杀人的才可以回到他所得为业之地。
29«و این احکام برای شما در قرنهای شما درجمیع مسکنهای شما فریضه عدالتی خواهد بود.
29这在你们一切的住处，要作你们世世代代的律例典章。
30«هر‌که شخصی را بکشد پس قاتل به گواهی شاهدان کشته شود، و یک شاهد برای کشته شدن کسی شهادت ندهد.
30「无论谁故杀人，要凭几个见证人的口把那故杀人的杀了，只是不可凭一个见证的口叫人死。
31و هیچ فدیه به عوض جان قاتلی که مستوجب قتل است، مگیرید بلکه او البته کشته شود.
31故杀人、犯死罪的，你们不可收赎价代替他的命；他必被治死。
32و از کسی‌که به شهر ملجای خود فرار کرده باشد فدیه مگیرید، که پیش از وفات کاهن برگردد و به زمین خودساکن شود.
32那逃到逃城的人，你们不可为他收赎价，使他在大祭司未死以先再来住在本地。
33و زمینی را که در آن ساکنید ملوث مسازید، زیرا که خون، زمین را ملوث می‌کند، وزمین را برای خونی که در آن ریخته شود، کفاره نمی توان کرد مگر به خون کسی‌که آن را ریخته باشد.
33这样，你们就不污秽所住之地，因为血是污秽地的；若有在地上流人血的，非流那杀人者的血，那地就不得洁净。
34پس زمینی را که شما در آن ساکنید ومن در میان آن ساکن هستم نجس مسازید، زیرا من که یهوه هستم در میان بنی‌اسرائیل ساکن می‌باشم.»
34你们不可玷污所住之地，就是我住在其中之地，因为我—耶和华住在 以色列 人中间。」
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.