اعداد 35
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Chinese Union Version, punctuated (Traditional)
1و خداوند موسی را در عربات موآب نزد اردن در مقابل اریحا خطاب کرده، گفت:
1耶和華在 摩押 平原－ 約旦河 邊、 耶利哥 對面曉諭 摩西 說：
2«بنی‌اسرائیل را امر فرما که از نصیب ملک خود شهرها برای سکونت به لاویان بدهند، ونواحی شهرها را از اطراف آنها به لاویان بدهید.
2「你吩咐 以色列 人，要從所得為業的地中把些城給 利未 人居住，也要把這城四圍的郊野給 利未 人。
3و شهرها بجهت سکونت ایشان باشد، و نواحی آنها برای بهایم و اموال و سایر حیوانات ایشان باشد.
3這城邑要歸他們居住，城邑的郊野可以牧養他們的牛羊和各樣的牲畜，又可以安置他們的財物。
4و نواحی شهرها که به لاویان بدهید ازدیوار شهر بیرون از هر طرف هزار ذراع باشد.
4你們給 利未 人的郊野，要從城根起，四圍往外量一千肘。
5واز بیرون شهر به طرف مشرق دو هزار ذراع، و به طرف جنوب دو هزار ذراع، و به طرف مغرب دوهزار ذراع، و به طرف شمال دو هزار ذراع بپیمایید. و شهر در وسط باشد و این نواحی شهرها برای ایشان خواهد بود.
5另外東量二千肘，南量二千肘，西量二千肘，北量二千肘，為邊界，城在當中；這要歸他們作城邑的郊野。
6«و از شهرها که به لاویان بدهید شش شهرملجا خواهد بود، و آنها را برای قاتل بدهید تا به آنجا فرار کند و سوای آنها چهل و دو شهربدهید.
6你們給 利未 人的城邑，其中當有六座逃城，使誤殺人的可以逃到那裏。此外還要給他們四十二座城。
7پس جمیع شهرها که به لاویان خواهیدداد چهل و هشت شهر با نواحی آنها خواهد بود.
7你們要給 利未 人的城，共有四十八座，連城帶郊野 都要給他們 。
8و اما شهرهایی که از ملک بنی‌اسرائیل می‌دهیداز کثیر، کثیر و از قلیل، قلیل بگیرید. هر کس به اندازه نصیب خود که یافته باشد از شهرهای خودبه لاویان بدهد.»
8以色列 人所得的地業從中要把些城邑給 利未 人 ；人多的就多給，人少的就少給；各 支派 要按所承受為業之地把城邑給 利未 人。」
9و خداوند موسی را خطاب کرده، گفت:
9耶和華曉諭 摩西 說：
10«بنی‌اسرائیل را خطاب کرده، به ایشان بگو: چون شما از اردن به زمین کنعان عبور کنید،
10「你吩咐 以色列 人說：你們過 約旦河 ，進了 迦南 地，
11آنگاه شهرها برای خود تعیین کنید تا شهرهای ملجا برای شما باشد، تا هر قاتلی که شخصی راسهو کشته باشد، به آنجا فرار کند.
11就要分出幾座城，為你們作逃城，使誤殺人的可以逃到那裏。
12و این شهرها برای شما بجهت ملجا از ولی مقتول خواهد بود، تا قاتل پیش از آنکه به حضورجماعت برای داوری بایستد، نمیرد.
12這些城可以作逃避報仇人的城，使誤殺人的不至於死，等他站在會眾面前聽審判。
13«و از شهرهایی که می‌دهید، شش شهرملجا برای شما باشد.
13你們所分出來的城，要作六座逃城。
14سه شهر از آنطرف اردن بدهید، و سه شهر در زمین کنعان بدهید تاشهرهای ملجا باشد.
14在 約旦河 東要分出三座城，在 迦南 地也要分出三座城，都作逃城。
15بجهت بنی‌اسرائیل وغریب و کسی‌که در میان شما وطن گزیند، این شش شهر برای ملجا باشد تا هر‌که شخصی راسهو کشته باشد به آنجا فرار کند.
15這六座城要給 以色列 人和他們中間的外人，並寄居的，作為逃城，使誤殺人的都可以逃到那裏。
16«و اگر او را به آلت آهنین زد که مرد، او قاتل است و قاتل البته کشته شود.
16「倘若人用鐵器打人，以致打死，他就是故殺人的；故殺人的必被治死。
17و اگر او را بادست خود به سنگی که از آن کسی کشته شود، بزند تا بمیرد، او قاتل است و قاتل البته کشته شود.
17若用可以打死人的石頭打死了人，他就是故殺人的；故殺人的必被治死。
18و اگر او را به چوب دستی که به آن کسی کشته شود، بزند تا بمیرد، او قاتل است و قاتل البته کشته شود.
18若用可以打死人的木器打死了人，他就是故殺人的；故殺人的必被治死。
19ولی خون، خود، قاتل رابکشد. هرگاه به او برخورد، او را بکشد.
19報血仇的必親自殺那故殺人的，一遇見就殺他。
20و اگراز روی بغض او را با تیغ زد یا قصد چیزی بر اوانداخت که مرد،
20人若因怨恨把人推倒，或是埋伏往人身上扔物，以致於死，
21یا از روی عداوت او را بادست خود زد که مرد، آن زننده چون که قاتل است البته کشته شود، ولی خون هرگاه به قاتل برخورد، او را بکشد.
21或是因仇恨用手打人，以致於死，那打人的必被治死。他是故殺人的；報血仇的一遇見就殺他。
22«لیکن اگر او را بدون عداوت سهو تیغ زندیا چیزی بدون قصد بر او اندازد،
22「倘若人沒有仇恨，忽然將人推倒，或是沒有埋伏把物扔在人身上，
23و اگر سنگی را که کسی به آن کشته شود نادیده بر او بیندازد که بمیرد و با وی دشمنی نداشته، و بداندیش اونبوده باشد،
23或是沒有看見的時候用可以打死人的石頭扔在人身上，以致於死，本來與他無仇，也無意害他。
24پس جماعت در میان قاتل و ولی خون برحسب این احکام داوری نمایند.
24會眾就要照典章，在打死人的和報血仇的中間審判。
25وجماعت، قاتل را از دست ولی خون رهایی دهند، و جماعت، وی را به شهر ملجای او که به آن فرارکرده بود برگردانند، و او در آنجا تا موت رئیس کهنه که به روغن مقدس مسح شده است، ساکن باشد.
25會眾要救這誤殺人的脫離報血仇人的手，也要使他歸入逃城。他要住在其中，直等到受聖膏的大祭司死了。
26و اگر قاتل وقتی از حدود شهر ملجای خود که به آن فرار کرده بود بیرون آید،
26但誤殺人的，無論甚麼時候，若出了逃城的境外，
27و ولی خون، او را بیرون حدود شهر ملجایش بیابد، پس ولی خون قاتل را بکشد؛ قصاص خون برای اونشود.
27報血仇的在逃城境外遇見他，將他殺了，報血仇的就沒有流血之罪。
28زیرا که می‌بایست تا وفات رئیس کهنه در شهر ملجای خود مانده باشد، و بعد ازوفات رئیس کهنه، قاتل به زمین ملک خودبرگردد.
28因為誤殺人的該住在逃城裏，等到大祭司死了。大祭司死了以後，誤殺人的才可以回到他所得為業之地。
29«و این احکام برای شما در قرنهای شما درجمیع مسکنهای شما فریضه عدالتی خواهد بود.
29這在你們一切的住處，要作你們世世代代的律例典章。
30«هر‌که شخصی را بکشد پس قاتل به گواهی شاهدان کشته شود، و یک شاهد برای کشته شدن کسی شهادت ندهد.
30「無論誰故殺人，要憑幾個見證人的口把那故殺人的殺了，只是不可憑一個見證的口叫人死。
31و هیچ فدیه به عوض جان قاتلی که مستوجب قتل است، مگیرید بلکه او البته کشته شود.
31故殺人、犯死罪的，你們不可收贖價代替他的命；他必被治死。
32و از کسی‌که به شهر ملجای خود فرار کرده باشد فدیه مگیرید، که پیش از وفات کاهن برگردد و به زمین خودساکن شود.
32那逃到逃城的人，你們不可為他收贖價，使他在大祭司未死以先再來住在本地。
33و زمینی را که در آن ساکنید ملوث مسازید، زیرا که خون، زمین را ملوث می‌کند، وزمین را برای خونی که در آن ریخته شود، کفاره نمی توان کرد مگر به خون کسی‌که آن را ریخته باشد.
33這樣，你們就不污穢所住之地，因為血是污穢地的；若有在地上流人血的，非流那殺人者的血，那地就不得潔淨。
34پس زمینی را که شما در آن ساکنید ومن در میان آن ساکن هستم نجس مسازید، زیرا من که یهوه هستم در میان بنی‌اسرائیل ساکن می‌باشم.»
34你們不可玷污所住之地，就是我住在其中之地，因為我－耶和華住在 以色列 人中間。」
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.