اعداد 31
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1و خداوند موسی را خطاب کرده، گفت:
1Опет рече Господ Мојсију говорећи:
2«انتقام بنی‌اسرائیل را از مدیانیان بگیر، و بعد از آن به قوم خود ملحق خواهی شد.»
2Освети синове Израиљеве на Мадијанима, па ћеш се онда прибрати к роду свом.
3پس موسی قوم را مخاطب ساخته، گفت: «ازمیان خود مردان برای جنگ مهیا سازید تا به مقابله مدیان برآیند، و انتقام خداوند را از مدیان بکشند.
3И Мојсије рече народу говорећи: Опремите између себе људе на војску да иду на Мадијане да учине освету Господњу на Мадијанима,
4هزار نفر از هر سبط از جمیع اسباطاسرائیل برای جنگ بفرستید.»
4по хиљаду од племена, од сваког племена Израиљевог опремите на војску.
5پس از هزاره های اسرائیل، از هر سبط یک هزار، یعنی دوازده هزار نفر مهیا شده برای جنگ منتخب شدند.
5И дадоше од хиљада Израиљевих по хиљаду од сваког племена, дванаест хиљада опремише на војску.
6و موسی ایشان را هزار نفر از هرسبط به جنگ فرستاد، ایشان را با فینحاس بن العازار کاهن و اسباب قدس و کرناها برای نواختن در دستش به جنگ فرستاد.
6И посла Мојсије по хиљаду од сваког племена на војску, и с њима Финеса, сина Елеазара свештеника, и у њега беху судови свети и трубе.
7و با مدیان به طوری که خداوند موسی را امر فرموده بود، جنگ کرده، همه ذکوران را کشتند.
7И завојштише на Мадијане, како заповеди Господ Мојсију, и побише све мушкиње.
8و در میان کشتگان ملوک مدیان یعنی اوی و راقم و صور و حور و رابع، پنج پادشاه مدیان را کشتند، بلعام بن بعور را به شمشیر کشتند.
8Побише и цареве мадијанске, с другима које им побише, Евина и Рокома и Сура и Ура и Ровока, пет царева мадијанских, и Валама сина Веоровог убише мачем.
9و بنی‌اسرائیل زنان مدیان واطفال ایشان را به اسیری بردند، و جمیع بهایم وجمیع مواشی ایشان و همه املاک ایشان را غارت کردند.
9И заробише синови Израиљеви жене Мадијанке и децу њихову, и запленише сву стоку њихову, крупну и ситну, и све благо њихово.
10و تمامی شهرها و مساکن و قلعه های ایشان را به آتش سوزانیدند.
10А места њихова у којима живљаху и градове њихове све попалише огњем.
11و تمامی غنیمت و جمیع غارت را از انسان و بهایم گرفتند.
11И све робље и сав плен, људе и стоку, узеше;
12واسیران و غارت و غنیمت را نزد موسی و العازارکاهن و جماعت بنی‌اسرائیل در لشکرگاه درعربات موآب، که نزد اردن در مقابل اریحاست، آوردند.
12и поведоше к Мојсију и Елеазару свештенику и ка збору синова Израиљевих, и робље и остали плен и добит у логор на пољу моавском, које је на Јордану према Јерихону.
13و موسی و العازار کاهن و تمامی سروران جماعت بیرون از لشکرگاه به استقبال ایشان آمدند.
13А Мојсије и Елеазар свештеник и сви кнезови од збора изиђоше им на сусрет из логора.
14و موسی بر روسای لشکر یعنی سرداران هزاره‌ها و سرداران صدها که از خدمت جنگ باز آمده بودند، غضبناک شد.
14И Мојсије се разгневи на војводе, на хиљаднике и стотинаре, који се враћаху с војске;
15و موسی به ایشان گفت: «آیا همه زنان را زنده نگاه داشتید؟
15и рече им Мојсије: А што остависте у животу све жене?
16اینک اینانند که برحسب مشورت بلعام، بنی‌اسرائیل را واداشتند تا در امر فغور به خداوندخیانت ورزیدند و در جماعت خداوند وباعارض شد.
16Та оне по речи Валамовој навратише синове Израиљеве да згреше Господу с Фегора, те дође она погибија на народ Господњи.
17پس الان هر ذکوری از اطفال رابکشید، و هر زنی را که مرد را شناخته، با اوهمبستر شده باشد، بکشید.
17Зато сада побијте сву децу мушку, и све жене побијте, које су познале човека.
18و از زنان هردختری را که مرد را نشناخته، و با او همبسترنشده برای خود زنده نگاه دارید.
18А девојке, које не познаше човека, оставите у животу.
19و شما هفت روز بیرون از لشکرگاه خیمه زنید، و هر شخصی را کشته و هر‌که کشته‌ای را لمس نموده باشد ازشما و اسیران شما در روز سوم و در روز هفتم، خود را تطهیر نماید.
19А ви останите изван логора седам дана; сваки који је убио кога и који се дотакао убијенога очистите се трећи дан и седми дан, себе и робље своје.
20و هر جامه و هرظرف چرمی و هر‌چه از پشم بز ساخته شده باشد و هرظرف چوبین را تطهیر نمایید.»
20И све хаљине и све ствари кожне и све што је од кострети и све судове дрвене очистите.
21و العازار کاهن به مردان جنگی که به مقاتله رفته بودند، گفت: «این است قانون شریعتی که خداوند به موسی‌امر فرموده است:
21И рече Елеазар свештеник војницима, који беху ишли на војску: Ово је наредба и закон што је Господ заповедио Мојсију:
22طلا و نقره و برنج و آهن و روی و سرب،
22Злато, сребро, бронзу, гвожђе, коситер и олово,
23یعنی هر‌چه متحمل آتش بشود، آن را از آتش بگذرانید و طاهر خواهد شد، و به آب تنزیه نیز آن را طاهرسازند و هر‌چه متحمل آتش نشود، آن را از آب بگذرانید.
23шта год подноси ватру, пропустите кроз ватру, и очистиће се, али пошто се очисти водом очишћења; а шта год не подноси ватру, пропустите кроз воду.
24و در روز هفتم رخت خود رابشویید تا طاهر شوید، و بعد از آن به لشکرگاه داخل شوید.»
24И оперите хаљине своје седми дан, и бићете чисти; и онда ћете ући у логор.
25و خداوند موسی را خطاب کرده، گفت:
25Још рече Господ Мојсију говорећи:
26«تو و العازار کاهن و سروران خاندان آبای جماعت، حساب غنایمی که گرفته شده است، چه از انسان و چه از بهایم بگیرید.
26Изброј све што је заплењено, људе и стоку, ти и Елеазар свештеник и поглавари од племена народних.
27و غنیمت رادر میان مردان جنگی که به مقاتله بیرون رفته‌اند، وتمامی جماعت نصف نما.
27И раздели све заплењено на двоје: на војнике који су ишли на војску и на сав збор.
28و از مردان جنگی که به مقاتله بیرون رفته‌اند زکات برای خداوندبگیر، یعنی یک نفر از پانصد چه از انسان و چه ازگاو و چه از الاغ و چه از گوسفند.
28И узми део за Господа од војника који су ишли на војску, по једну душу од педесет, и од људи и од говеда и од магараца и од оваца.
29از قسمت ایشان بگیر و به العازار کاهن بده تا هدیه افراشتنی برای خداوند باشد.
29Од њихове половине то узмите, и подајте Елеазару свештенику за принос Господу.
30و از قسمت بنی‌اسرائیل یکی که از هر پنجاه نفر گرفته شده باشد چه ازانسان و چه از گاو و چه از الاغ و چه از گوسفند وچه از جمیع بهایم بگیر، و آنها را به لاویانی که ودیعت مسکن خداوند را نگاه می‌دارند، بده.»
30И од половине која допаде синовима Израиљевим узми по једно од педесет, и од људи и од говеда и од магараца и од оваца и од сваке стоке, и то подај Левитима који раде шта треба за шатор Господњи.
31پس موسی و العازار کاهن برحسب آنچه خداوند به موسی‌امر فرموده بود، عمل کردند.
31И учини Мојсије и Елеазар свештеник како заповеди Господ Мојсију.
32و غنیمت سوای آن غنیمتی که مردان جنگی گرفته بودند، از گوسفند ششصد و هفتاد و پنج هزار راس بود.
32И беше плена, што оста од плена који заплени војска: шест стотина и седамдесет и пет хиљада оваца,
33و از گاو هفتاد و دو هزار راس.
33и седамдесет и две хиљаде говеда,
34و از الاغ شصت و یک هزار راس.
34и шездесет и једна хиљада магараца,
35و ازانسان از زنانی که مرد را نشناخته بودند، سی و دوهزار نفر بودند.
35и женскиња што не беше познало човека, свега тридесет и две хиљаде душа.
36و نصفه‌ای که قسمت کسانی بود که به جنگ رفته بودند، سیصد و سی و هفت هزار و پانصد گوسفند بود.
36А у половини, у делу оних који беху ишли на војску, беше на број три стотине и тридесет и седам хиљада и пет стотина оваца,
37و زکات خداوند ازگوسفند ششصد و هفتاد و پنج راس بود.
37а од тога део Господу беше шест стотина и седамдесет и пет оваца:
38وگاوان سی و شش هزار بود و از آنها زکات خداوند هفتاد و دو راس بود.
38И тридесет и шест хиљада говеда, а од тога део Господу седамдесет и два;
39و الاغها سی هزار و پانصد و از آنها زکات خداوند شصت ویک راس بود.
39и тридесет хиљада и пет стотина магараца, а од тога део Господу шездесет и један;
40و مردمان شانزده هزار و ازایشان زکات خداوند سی و دو نفر بودند.
40и шеснаест хиљада душа људских, а од тога део Господу тридесет и две душе.
41وموسی زکات را هدیه افراشتی خداوند بود به العازار کاهن داد، چنانکه خداوند به موسی‌امرفرموده بود.
41И даде Мојсије Елеазару свештенику део за принос Господу, као што му заповеди Господ.
42و از قسمت بنی‌اسرائیل که موسی آن را ازمردان جنگی جدا کرده بود،
42А од друге половине, која допаде синовима Израиљевим, коју узе Мојсије од људи који беху ишли на војску,
43و قسمت جماعت از گوسفندان، سیصد و سی هزار وپانصد راس بود.
43а и у тој половини, која допаде збору, беше три стотине и тридесет и седам хиљада и пет стотина оваца,
44و از گاوان سی و شش هزارراس.
44тридесет и шест хиљада говеда,
45و از الاغها، سی هزار و پانصد راس.
45тридесет хиљада и пет стотина магараца,
46واز انسان، شانزده هزار نفر.
46и шеснаест хиљада душа људских.
47و موسی از قسمت بنی‌اسرائیل یکی را که از هر پنجاه گرفته شده بود، چه از انسان و چه از بهایم گرفت، و آنها را به لاویانی که ودیعت مسکن خداوند را نگاه می‌داشتند، داد، چنانکه خداوند به موسی‌امرفرموده بود.
47Од те половине, која допаде синовима Израиљевим, узе Мојсије по једно од педесет, и од људи и од стоке, и даде Левитима који раде шта треба за шатор Господњи, као што му Господ заповеди.
48و روسایی که بر هزاره های لشکر بودند، سرداران هزاره‌ها با سرداران صدها نزد موسی آمدند.
48И приступише к Мојсију војводе, хиљадници и стотинари,
49و به موسی گفتند: «بندگانت حساب مردان جنگی را که زیردست ما می‌باشند گرفتیم، و از ما یک نفر مفقود نشده است.
49и рекоше му: Слуге твоје пребројаше војнике који беху под нашом руком, и ниједног није мање.
50پس ما ازآنچه هر کس یافته است هدیه‌ای برای خداوندآورده‌ایم از زیورهای طلا و خلخالها ودست بندها و انگشترها و گوشواره‌ها وگردن بندها تا برای جانهای ما به حضور خداوند کفاره شود.»
50Зато приносимо Господу принос, сваки што је ко задобио, златних заклада, копача, наруквица, прстена, ободаца и ланчића, да би се очистиле душе наше пред Господом.
51و موسی و العازار کاهن، طلا وهمه زیورهای مصنوعه را از ایشان گرفتند.
51И узе Мојсије и Елеазар свештеник од њих злато, свакојаке закладе.
52وتمامی طلای هدیه‌ای که از سرداران هزاره‌ها وسرداران صدها برای خداوند گذرانیدند، شانزده هزار و هفتصد و پنجاه مثقال بود.
52А беше свега злата принесеног, што принесоше Мојсију хиљадници и стотинари, шеснаест хиљада и седам стотина и педесет сикала.
53زیرا که هریکی از مردان جنگی غنیمتی برای خود برده بودند.
53А војници задржаше себи шта који беше запленио.
54و موسی و العازار کاهن، طلا را ازسرداران هزاره‌ها و صدها گرفته، به خیمه اجتماع آوردند تا بجهت بنی‌اسرائیل، به حضور خداوندیادگار باشد.
54И узевши Мојсије и Елеазар злато од хиљадника и стотинара, унесоше га у шатор од састанка за спомен синовима Израиљевим пред Господом.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.