یعقوب 3

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic

1ای برادران من، بسیار معلم نشوید چونکه می دانید که بر ما داوری سخت‌تر خواهدشد.

1Не тражите, браћо моја, да будете многи учитељи, знајући да ћемо већма бити осуђени,

2زیرا همگی ما بسیار می‌لغزیم. و اگر کسی در سخن‌گفتن نلغزد، او مرد کامل است و می‌تواندعنان تمام جسد خود را بکشد.

2јер сви погрешујемо много пута. Али ко у речи не погрешује, онај је савршен човек, може зауздати и све тело.

3و اینک لگام رابر دهان اسبان می‌زنیم تا مطیع ما شوند و تمام بدن آنها را برمی گردانیم.

3Јер гле, и коњима мећемо жвале у уста да нам се покоравају, и све тело њихово окрећемо.

4اینک کشتیها نیز چقدربزرگ است و از بادهای سخت رانده می‌شود، لکن با سکان کوچک به هر طرفی که اراده ناخدا باشد، برگردانیده می‌شود.

4Гле и лађе, ако су и велике и силни их ветрови гоне, окрећу се малом крмицом куда хоће онај који управља.

5همچنان زبان نیز عضوی کوچک است و سخنان کبرآمیز می‌گوید. اینک آتش کمی چه جنگل عظیمی را می‌سوزاند.

5А тако је и језик мали уд, и много чини. Гле, мала ватра, и колике велике шуме сажеже.

6وزبان آتشی است! آن عالم ناراستی در میان اعضای ما زبان است که تمام بدن را می‌آلاید ودایره کائنات را می‌سوزاند و از جهنم سوخته می‌شود!

6И језик је ватра, свет пут неправде. Тако и језик живи међу нашим удима, поганећи све тело, и палећи време живота нашег, и запаљујући се од пакла.

7زیرا که هر طبیعتی از وحوش و طیور وحشرات و حیوانات بحری از طبیعت انسان رام می‌شود و رام شده است.

7Јер сав род звериња и птица, и бубина и риба, припитомљава се и припитомио се роду човечијем;

8لکن زبان را کسی ازمردمان نمی تواند رام کند. شرارتی سرکش و پر اززهر قاتل است!

8а језик нико од људи не може припитомити, јер је немирно зло, пуно једа смртоноснога.

9خدا و پدر را به آن متبارک می‌خوانیم و به همان مردمان را که به صورت خداآفریده شده‌اند، لعن می‌گوییم.

9Њиме благосиљамо Бога и Оца, и њиме кунемо људе, који су створени по обличју Божијем.

10از یک دهان برکت و لعنت بیرون می‌آید! ای برادران، شایسته نیست که چنین شود.

10Из једних уста излази благослов и клетва. Не ваља, љубазна браћо моја, да ово тако бива.

11آیا چشمه از یک شکاف آب شیرین و شور جاری می‌سازد؟

11Еда ли може извор из једне главе точити слатко и горко?

12یا می‌شودای برادران من که درخت انجیر، زیتون یا درخت مو، انجیر بار آورد؟ و چشمه شور نمی تواند آب شیرین را موجود سازد.

12Може ли, браћо моја, смоква маслине рађати или винова лоза смокве? Тако ниједан извор не даје слане и слатке воде.

13کیست در میان شما که حکیم و عالم باشد؟ پس اعمال خود را از سیرت نیکو به تواضع حکمت ظاهر بسازد.

13Ко је међу вама мудар и паметан нека покаже од доброг живљења дела своја у кротости и премудрости.

14لکن اگر در دل خودحسد تلخ و تعصب دارید، فخر مکنید و به ضدحق دروغ مگویید.

14Ако ли имате горку завист и свађу у срцима својим, не хвалите се, ни лажите на истину.

15این حکمت از بالا نازل نمی شود، بلکه دنیوی و نفسانی و شیطانی است.

15Ово није она премудрост што силази одозго, него земаљска, људска, ђаволска.

16زیرا هرجایی که حسد و تعصب است، درآنجا فتنه و هر امر زشت موجود می‌باشد.

16Јер где је завист и свађа онде је неслога и свака зла ствар.

17لکن آن حکمت که از بالا است، اول طاهر است و بعدصلح‌آمیز و ملایم و نصیحت‌پذیر و پر از رحمت و میوه های نیکو و بی‌تردد و بی‌ریا.

17А која је премудрост одозго она је најпре чиста, а потом мирна, кротка, покорна, пуна милости и добрих плодова, без хатера, и нелицемерна.

18و میوه عدالت در سلامتی کاشته می‌شود برای آنانی که سلامتی را بعمل می‌آورند.

18А плод правде у миру сеје се онима који мир чине.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.